Stedelijke ontwikkeling & architectuur31 juli 2012

Aluminium vouwhoedje

Het Centraal Station neemt duidelijke vormen aan. Ondertussen vragen sommigen zich af of al die kreukels en rimpels in het staal eigenlijk wel de bedoeling zijn. Vers Beton-redacteur en student Bouwkunde Ivan Thung vraagt zich daarbij af of legitimatie in de architectuur tegenwoordig belangrijker is dan esthetiek.

Rotterdamse architectuur begint een moeilijke geschiedenis op te bouwen ten aanzien van beplatingen. Dat is een geschiedenis die begonnen lijkt te zijn met de Pathé-bioscoop: een gebouw omkleed met ‘prachtige witte halftransparante golfplaten’ – die echter zo gemonteerd zijn dat ze niet kunnen worden schoongemaakt. Vervolgens het Schouwburgplein: gegarandeerde glijpret dankzij de afwezighied van antislipnoppen. Of tenminste, die waren er aanvankelijk wel, maar moesten voor-de-mooi toch aan de onderkant van de platen.

beeld: Marcel de Jong | "A4-tje"
“A4-tje” Beeld Marcel de Jong

Het nieuwe Centraal Station zou zomaar het nieuwste lid van dit twijfelachtige platengezelschap kunnen zijn. Want ook de beplating van het station roept vragen op. Is deze façade tijdelijk? Komt er nog een laag overheen? Zijn al die kreukels en deuken eigenlijk de bedoeling? Aan de zijkant van het nieuwe Centraal Station timmeren twee bouwvakkers vlijtig de metalen platen in het gareel. Het lijkt niet te passen, maar ze moeten er toch echt in.

De kreukels en deuken blijken echter met opzet gedaan. Volgens architect Benthem zijn de kreukels juist chic. Hij legt uit op RTV Rijnmond: “Je ziet bij wijze van spreken de spiegelingen van de Maas voor je liggen bij het dak van het station.”

Als een architect moet benadrukken dat iets écht zo bedoeld is, is dat meestal geen goed teken. Want laten we eerlijk zijn: de beplating van de bioscoop is gewoon lelijk, de platen van het Schouwburgplein gevaarlijk en het Centraal Station lijkt vooralsnog op een verkreukeld aluminium vouwhoedje. En hoewel zo’n hoedje bij een eventuele invasie van buitenaardse wezens bescherming kan bieden tegen allerlei exotische stralingen, lijkt Rotterdam niet bepaald een cruciale schakel in een intergalactische oorlog.

Wellicht zal achteraf bij het Centraal Station blijken dat een stagiair bij de bestelling per ongeluk alle platen heeft opgeschaald, waarna architect Benthem de arme drommel op de rug klopte: “Geeft niet, ik verzin wel iets met de haven. Daar kom je in Rotterdam altijd mee weg.”

Bij RTV Rijnmond verzoende Benthem alvast: “Mensen hoeven het niet mooi te vinden, maar wel begrijpen waarom we het gedaan hebben (…) In ieder geval zullen we er niet snel op uitgekeken zijn.” Tja, dat is de hedendaagse architectuur: niet de esthetiek, maar de legitimatie. Lelijk mag, mits met een goede reden. “Ik denk toch dat het een kwestie van wennen is,” besluit Benthem.

Wat als het dan toch niet went en we erop uitgekeken raken? Dan kan het nog plat worden gestreken. Den Haag heeft vast een Strijkijzer te leen…

Lees meer:

Tags: , ,

Sectie: Stedelijke ontwikkeling & architectuur

Helemaal uitgelezen? Delen maar!

advertentieAdvertentieWord Storter van Vers BetonadvertentieAdvertentieDe Dépendance, het podium voor stadscultuur, is terug!
  • En nu de reacties!

  • Kom op, het is gewoon mooi. De meeste mensen die door RTV Rijnmond geïnterviewd worden vinden dat ook. Probleem is natuurlijk wel dat het Groot Handelsgebouw altijd mooier blijft, maar niet alles kan een meesterwerk zijn.

    • Maar ’t zou wel leuk zijn als ze het tenminste zouden proberen. In plaats van zeggen een kwestie van wennen is. Dat zeggen we namelijk al over heel Rotterdam. Of misschien is dat ook een thema hier: “Rotterdam, gewoon een kwestie van wennen…”

  • Van die gevel was ik eerlijk gezecht wel een beetje geschrokken. Maar van een afstandje vindt ik het best wel strak en juist die kruikels ook wel weer mooi.
    Maar ik hoop dat ze dat goedkope bedrijfhallen golfplaat aan de rechter binnenwand nog een beetje weg weten te werken. Want dat is niet bepaald chique zeker niet in combinatie met dat gekreukelde hoetje. En last but not least die oude letters komen terug en die zijn wel heel strak dus dat kan wel een mooi contrast zijn, denk ik zo als drummer haha.

  • Ik werk voor de organisatie, dus zal me niet teveel uitlaten over de materie, maar (persoonlijke mening!): het binnenwerk wordt een lattenstructuur van Larikshout, waarvan een heel deel al is te zien aan de binnenzijde. Verder: de roestvrijstalen platen aan de buitenzijde (geen aluminium dus) spelen qua kreukeling in op de uitzetmarge van het staal. Het vormt dadelijk dus een ‘levend harmonica-effect’.

    En ik kan een ieder verzekeren dat er geen ‘toevallige opschaling van een stagiair’ of wat dan ook heeft plaatsgevonden. Zo werken dit soort projecten gewoon niet, er zijn honderden mensen bij betrokken.

    • Huh? Maar de gemeente heeft toch helemaal geen geld voor dit soort projecten waar honderden mensen bij betrokken zijn zoals je nu zelf aangeeft
      …..???

      Het lijkt me dan ook niet meer dan logisch dat er stagiaires zijn ingezet…

      Desalniettemin is het schrijnend dat er zoveel geld wordt verkwist aan zo’n ruimteschip van een station, waar zoveel Rotterdammers dagelijks last hebben van alle omleidingen en geconfronteerd worden met herrie en nare luchtjes. Om maar niet te spreken over de eerste indruk die touristen krijgen als ze van de ene naar de andere trap struikelen met hun koffers om de juiste trein te halen.

      Als jij voor de organisatie werkt en als jong RRCK oprichter zal je hier ook wel wakker van hebben gelegen?

      • Een station wordt door Prorail, of de één of andere NS-dochter gebouwd, niet de gemeente.

        Daaraan dank je ook de herrie en de vieze luchtjes: de exploitanten van vette bekken en herrie betalen de NS goudgeld om jou een biertje van drie kwartjes voor drie euro te mogen aansmeren.

      • Ik heb het over de financiëring ervan en de gemeente kan trouwens wel mede meebeslissen in de bouw. Ik had laatst dit stuk gelezen erover dus vandaar…
        http://www.rotterdamcentraal.info/

        „De gemeente kan bijvoorbeeld kiezen voor een minder luxe overkapping”, aldus een woordvoerster van het ministerie”

        en

        “De Rotterdamse PvdA-fractie wil van de wethouder weten hoe de gemeente eventuele verdere vertragingen financieel kan opvangen. „Voorop staat voor de PvdA dat de bouwvertragingen plezierig reizen niet in de weg mogen staan”, aldus raadslid B. Gülmüs.

      • Voor de duidelijkheid het zijn prorail en de gemeente Rotterdam die het project realiseren. En dit staat gewoon op de site van http://www.rotterdam.nl over het Centraal station…
        en ik neem het ze in ieder geval beiden niet in dank af, of nam, want ik wordt er gelukkig niet meer mee geconfronteerd.

      • Dit is natuurlijk hét moment om zo een station te bouwen, want de rentes om te lenen zijn nog nooit zo laag geweest en er is een enorme behoefte aan werk.

        En het geld zou alleen verkwist zijn als het oude station nog zou hebben voldaan. Maar dat deed het niet: de gang naar de perrons is in de spits veel te smal, de metro afgeragd, het busstation extreem onoverzichtelijk, het kruispunt van Weena en Kruisplein onverzichtelijk en dat was er nog dat rare station Hofplein dat een paar honderd meter verderop lag.

        Het nieuwe busstation, het nieuwe metrostation en vooral de Randstadrail zijn nu al enorme verbeteringen.

      • @ Martijn, daar heb je helemaal gelijk in dat het oude station niet meer voldeed en er een nieuw station nodig is. Persoonlijk vind ik het er alleen niet overzichtelijker op, maar dat is mijn mening. En ik vind het uiterlijk echt heel lelijk.

  • Top stuk!

    Meerdere keren zijn de kreukels onderwerp van gesprek geweest, maar niemand wist het. Ik heb zitten grinniken tijdens het lezen.

  • Het is voor een ieder eenvoudig om te concluderen dat dergelijke afwerking een gevolg is van gebrek aan vakmanschap. Of dat nu ligt aan verkeerde keuzes door de architect of aan de montage wil ik in het midden laten. De platen zitten gevangen in profielen die de werking van het materiaal eenvoudig zouden kunnen opvangen. Ook de randafwerking onder en boven is niet recht en de hoek op het lage punt is lelijk afgewerkt. Het zou mijn architectenhart pijn doen om mezelf er met een dergelijke rotsmoes vanaf te maken. De rimpeling is namelijk inconsequent. Maar ach das de rimpeling op de Maas ook, moeten we maar denken. Ik denk dat het bureau bij Stadsontwikkeling er wel mee wegkomt. Tijdsdruk zal ook een rol spelen.

    Ik ben overigens benieuwd hoe het damwandprofiel onder deze afwerking zich gaat houden. Men heeft namelijk de stuiknaden stijf tegen elkaar gemonteerd, voornamelijk in de winter. Uitzetting-coëfficiënt van staal is ongeveer 10mm op 100mm. Vraag hierover aan de nieuwe directeur van Stadsontwikkeling werd genegeerd.

    To be continued

  • Werk in het groothandelsgebouw en heb de bouw van bovenaf dagelijks mogen aanschouwen. Elke keer doet het me weer denken aan een aluminium bakje waar die vieze lasagne van de AH in zit.

    Nog een geluk dat er geen sedum dak op is geplaatst, de Rotterdammers kennende had het binnen de kortste keren als bijnaam “de Kapsalon” gehad..

  • Inderdaad lijkt het op een rimpelig wateroppervlak…..van boven.
    Of misschien toch ook niet echt. Meer op een frame ingepakt met folie…

    Jammer dat geen enkele reiziger het mooie rimpelige oppervlak zal zien vanaf de begane grond….
    Je loopt naar een gapend gat vanaf de voorkant. Hoe dichterbij je komt, hoe meer je je afvraagt of die vervormde platen wel zo horen.
    Maar ok, het is nog niet af. Ik hoopte eigenlijk op iets vrolijkers, meer licht zoals die van Luik. Misschien wordt de binnenkant wel mooi…

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • draag inhoudelijk bij aan de discussie (en ja, humor mag, graag zelfs!)
  • blijf on-topic
  • speel op de bal, niet op de man

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *