voor de harddenkende Rotterdammer

Het is een rare winter. Het is niet koud genoeg voor dat mooie wollen vest dat je in de zomer alvast op de kop had getikt. Ook de schaatsen die je dit keer op tijd in huis dacht te hebben, zitten nog ongebruikt in de doos. En wanneer heb je nou écht trek gehad in erwtensoep dit jaar? Nee, het is geen winter om over naar huis te schrijven. Het is tot nu toe eerder één hele lange herfst met een niet ingeloste belofte van koning Winter.
De winterdepressie viel daarom niet mee. Integendeel zelfs. Zonder de winterpret die dit seizoen normaal gesproken draaglijk maakt, vormt deze verlengde herfstdepressie de terrorvariant van de winterdepressie.
Gelukkig zijn er mooie tradities waar we altijd op kunnen rekenen om de winter door te komen. Mensen onder de grote rivieren hebben daar bijvoorbeeld carnaval voor uitgevonden. Wij Rotterdammers hebben het Internationaal Film Festival Rotterdam, dat vanavond voor de 41e keer van start gaat. Het festival biedt je tien dagen lang één groot filmcarnaval dat je – als je het goed doet – in de ultieme filmroes brengt.
De filmroes is geslaagd wanneer je de meest dagelijkse gebeurtenissen en situaties gaat ervaren als gestileerde scènes uit een arthousefilm. Met je cinematografische blik op verandert het normale fietsritje door de stad in een enerverende ervaring. Wat bungelt die hangende straatlantaarn toch zo mooi heen en weer in de wind! Terwijl je in het raam van de metro het spiegelbeeld van de verveelde medereizigers tegenover je bekijkt, geeft je mp3-speler plots de perfecte soundtrack tijdens rit. Op het station geniet je van de anonieme stadsedrukte in de spits, en bij thuiskomst valt het je op hoe mooi het maanlicht je slaapkamer binnenvalt.
Mocht je na een paar dagen IFFR – met een gemiddelde dosis van vier à vijf films per dag – nog steeds geen filmroes te pakken hebben, dan helpt het om de medicatie aan te vullen met een ordinaire alcoholroes. Resultaat gegarandeerd! De alcoholroes is makkelijk te verkrijgen op de vele afterparty’s in de stad, hoewel de meeste gebruikers hun recept inleveren in de Rotterdamse Schouwburg. Dit gebouw biedt tijdelijk de grootste bar en culturele netwerkborrel van de stad. Vervolgens vormt een groezelig vooroorlogs hotelletje verderop het ultieme decor voor de wazige feestscène die niet had misstaan in Anyway the Wind Blows of Almost Famous. ‘What happens in Hotel Central…’
De filmroes: werkt tegen elke winterdepressie.

illustratie: Ferry van Steijn www.ikrotterdam.nl

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Eeva Liukku

Eeva Liukku

hoofdredacteur

Eeva Liukku (1983) begrijpt niet waarom mensen ergens anders zouden willen wonen dan in Rotterdam, maar heeft wel in Amsterdam wijsbegeerte gestudeerd.
eeva@versbeton.nl

Profiel-pagina
Nog geen reacties