voor de harddenkende Rotterdammer

Nee, nee, we zijn niet tevreden en we zullen niet tevreden zijn tot euforie en inspiratie ons deel zullen zijn. Ik ben niet vergeten dat sommigen van u hier zijn gekomen na grote beproevingen en zoektochten. Sommigen van u komen net uit benarde nachttreinen. Sommigen van u komen van plaatsen waar uw zoektocht naar live muziek u geslagen heeft achtergelaten door teleurstelling, en aflatende steun door gemeenteraadsleden. U bent de veteranen geweest van creatief lijden. Blijf doorgaan in de overtuiging dat onterecht lijden bevrijdend is. Ga terug naar Kralingen, ga terug naar Delfshaven, ga terug naar de kop van Zuid, ga terug naar het Oude Westen, ga terug naar de studentenkamers en appartementen van onze noordelijke wijken, in de wetenschap dat op de een of andere manier deze situatie kan en zal veranderen. We moeten ons niet overgeven aan wanhoop.

Illustratie "Beau Rotterdam 10"
Illustratie “Beau Rotterdam 10”

Ik zeg u vandaag, mijn vrienden, dat ondanks de moeilijkheden en frustraties van nu, ik nog altijd een droom heb. Het is een droom die ferm geworteld zit in een Rotterdamse ambitie. Ik heb een droom dat er op een dag een poppodium zal verrijzen dat zal leven naar de ware betekenis van die ambitie: ‘Dat Rotterdam een bruisende stad is.’
Ik heb een droom dat op een dag in de gedimde zaallichten van dat podium liefhebbers van alle genres, van rock tot hiphop, en van elektronisch tot mainstream, samen kunnen feesten op de dansvloer van broederschap.
Ik heb een droom dat op een dag zelfs de Coolsingel, een culturele woestijn, die verzengt in de hitte van verkeersdrukte en shoarmazaken, omgevormd zal worden in een oase van muziek en ambiance.
Ik heb een droom dat ik om 4 uur zondagochtend naar huis ga van een poppodium dat aan de deur niet kijkt naar de kleur van iemands huid, maar naar een positieve houding. Ik heb een droom vandaag.
Ik heb een droom dat op een dag de stad Rotterdam, waar de mond van de gemeenteraadsleden op dit ogenblik vol zijn van woorden als bezuinigingen en exploitatietekorten, omgevormd zal worden in een plaats waar Rotterdammers en mensen uit de verre omtrek hand in hand kunnen gaan met andere cultuurminnende jongens en meisjes en samen kunnen genieten als broeders en zusters.
Ik heb een droom vandaag.
Ik heb een droom dat op een dag elke vergunning voor zo’n plek gegeven zal worden, elk bezwaar teniet gedaan wordt en een pand gereed gemaakt zal worden. Dat de kale vlakte dicht zal groeien en de glorie van muziek onthuld zal worden en al wat van vlees en bloed is dit tezamen zal zien. Dit is onze hoop. Dit is het geloof waarmee ik naar mijn antikraakpand terugkeer. Met dit geloof zullen we in staat zijn een kiezelsteen van hoop te houwen uit de berg van wanhoop. Met dit geloof zullen we in staat zijn de schitterende klanken van onze wereld op een plek te bundelen tot een prachtige symfonie van broederschap. Met dit geloof zullen we in staat zijn samen te feesten, samen te dansen, samen te juichen, samen naar de concerten te gaan, samen op te komen voor cultuur in de wetenschap dat wij op een dag daar samen zullen zijn.
Dit is een vrije bewerking van een van de favoriete teksten van gastredacteur Lennart Pieters: de speech van Dr. King jr. bij het Washington memorial in 1963. Uiteraard met alle respect voor de originele strekking van de tekst.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Lennart Pieters

Lennart Pieters

Lennart Pieters (1986) woont in Crooswijk. Hij schrijft gedichten, columns en korte verhalen. Hij doceert poëzie als freelancer en voor SKVR en is mede-initiator van kunstenplatform Speyksessies. Op het moment is hij stiekem een meerdaags festival aan het voorbereiden.

Profiel-pagina
Lees 3 reacties