Voor de harddenkende Rotterdammer

Rotterdams raadslid Peter van Heemst (PvdA) heeft een lange geschiedenis met de Meent, en kon niet warmlopen voor de recente renovatie hiervan. Zijn gastbijdrage maakt duidelijk hoe hij eind 2012 niettemin het licht zag, wat vervolgens ruw werd uitgeknipt door Ted Langebach.
Met de Meent heb ik een haat-liefdeverhouding. Die is van heel, heel ver voor de grote metamorfose die deze winkelstraat het afgelopen jaar heeft ondergaan. Hoe die gecompliceerde relatie met de Meent is ontstaan? De precieze reden heb ik nog niet achterhaald, maar dat mijn vader lang heeft gewerkt in het pand dat nu Dudok herbergt, heeft er vast het nodige aan bijgedragen.
Ik maakte bij zijn kantoor op weg van school naar ‘de stad’ vaak een tussenstop om hem van mijn laatste schoolprestaties op de hoogte te brengen, in de hoop dat hij mij wat geld zou meegeven om een filmpje te pakken in de Cineac naast de Bijenkorf.
Henk van Heemst werkte in de jaren ‘60 namelijk bij de voorloper van de Nationale Nederlanden, en dat deed hij in een enorm grote, kale kantoorruimte vol ratelende typemachines en secretaresses met hoogopgestoken blond haar. Op die plek worden nu snelle lunches weggehapt, bieren achterovergeslagen en kranten verslonden.
De Meent was een lange en kale straat waar je zo snel mogelijk doorheen fietste om bij de Coolsingel en de Lijnbaan te komen, niet meer dan een aaneenschakeling van reiswinkels, uitzendbureaus, kantoren en her en der een oer-Rotterdamse winkel, zoals de hoedenzaak van de dames Heniger en de kunsthandel Liberty.
De Meent is nu opgeknapt, hip, en – in het onnavolgbare jargon van de stedebouwkundigen – zelfs gepromoveerd tot citylounge. Het is dan wel nog even koud en winderig als vroeger, de auto’s negeren massaal de maximumsnelheid (die is teruggebracht van 50 naar 30 kilometer per uur), maar de Meent glimt, is aangeharkt, en voorzien van straatmeubilair in de Rotterdamse Stijl.
Ik was niet zo enthousiast over dat opknappen van de Meent. Was het geld niet harder nodig om meer sportveldjes aan te leggen of te zorgen dat elk Rotterdams kind met een gezond ontbijt naar school gaat? Maar de wethouder van de binnenstad was onverbiddelijk: het centrum moet en zal worden opgepoetst en aangeharkt. Haar reden: een mooi centrum trekt toeristen aan, maakt beleggers gelukkig, bezorgt de winkeliers klandizie, en maakt de Rotterdammers nog trotser op hun stad.
Ik zag en hoorde niettemin ook andere dingen. Hoe winkels die al dertig jaar of langer de Meent bevolkten, steeds meer moeite hadden met het opbrengen van de steeds hogere huren. In het beste geval vertrokken ze noodgedwongen naar de zijstraten; in het ergste geval legden ze het loodje. Een mooie Meent bleek qua huren ook een onbetaalbare Meent.
Ik zag ook hoe de horeca oprukte en de overlast toenam. Wie daar wat van zei was een enorme zeurpiet. Want ja, wie in het centrum van Rotterdam woont, hoort gebroken glazen, pis in het portiek, hamburger- en pizzarestanten, piepende banden en luid getoeter op de koop toe te nemen.
Met lede ogen en zonder enthousiasme aanschouwde ik daarom de metamorfose die de Meent onderging. Maar dat veranderde half november, net voordat de Meent officieel werd heropend, en ik op een zonnige dinsdagochtend bij de Coffee Company de deur uitstapte. Ineens lag de Meent er toch mooier bij dan pakweg een maand of zelfs een jaar geleden. Opgeruimder. Of kwam het doordat het de eerste dag was dat de zon het heft in handen nam en de Meent in een oranje- bruine gloed wist op te lichten?
Ik werd er in elk geval vrolijk van. En hoe ik het ook probeerde: ik kon geen beeld voor ogen toveren van de Meent zoals die er had uitgezien voor de ingrijpende renovatie was begonnen.
Halverwege de Meent, even voor de bloemenkraam van Flowerpower, werd mijn zinsbegoocheling wreed verstoord. Precies op de plek waar mijn vader in de jaren ‘60 zijn geld verdiende op de administratie van de Nationale Nederlanden, kruiste namelijk Ted Langebach mijn pad. Ik riep enthousiast dat ik was bekeerd, en dat mijn scepsis over het opknappen van de Meent als sneeuw voor de zon was verdwenen. Ted keek me streng aan, en ongeloof klonk door in zijn stem. Opknappen? Mooier maken? Oud vervangen door nieuw? Hij vond het nog steeds he-le-maal niets. Volgens hem was een creatieve stad namelijk een onverzorgde stad, één waarin jong talent kon opbloeien in oude panden en waar rommeligheid inspireerde.
Ik was sprakeloos, zuchtte, en merkte dat de twijfel weer toesloeg. Ik rechtte de rug en maakte vaart richting Coolsingel. Ik reed langs driedubbele rijen geparkeerde auto’s en nog meer fietsenrekken bij het voormalige postkantoor. Langs het foeilelijke terras van de dito McDonalds, waar het asfalt nog niet vervangen was door chique siertegels.

De Meent, toen hij open lag
De Meent, toen hij open lag

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

peter-van-heemst

Peter van Heemst

Peter van Heemst was Staten-, Tweede Kamer-, gemeenteraadslid en in 2006 lijsttrekker van de PvdA in Rotterdam. Tegenwoordig is hij onder meer politiek analist van Vers Beton.

Profiel-pagina
Lees 8 reacties
  1. Profielbeeld van Miki
    Miki

    Leuk artikel, ik werd zelf nostalgisch naar de hoedenzaak en ernaast was er dacht ik ook een snoepwinkel. Hoe dan ook, zoals ik het mij herinner waren deze winkels al lang voor de vernieuwing verdwenen, ik vraag mij dan ook af of deze winkels verdwijnen vanwege de vernieuwing of dat de verdwijning binnen de landelijke trend past van een groeiende leegstand.

    De investering van de gemeente in straten als de Meent en de Nieuwe Binnenweg is in het bijzonder opmerkelijk aangezien er tegelijkertijd het aanbod van winkelruimte explosief wordt verhoogd met de bouw aan de Lijnbaan van de „tweede koopgoot”. Een project dat ook zorgen baart bij winkeliers, zoals ook blijkt uit het interview met Anke Griffioen vorig jaar in de Groene Amsterdammer. In feite crëeert de gemeente nu haar eigen „race to the bottom”.

    Je creëert dus voor jezelf een dilemma, namelijk leegstand en wat daarmee te doen. Ted Langebach hoeft zich dus ook geen zorgen te maken. Het beleid van de gemeente creëert namelijk leegstand dat dan weer wordt opgevuld met wie maar wil komen (insert buzzword: “creatievelingen”). Zie bijvoorbeeld de steeds wissende „pop up” winkeltjes op de Kruiskade. Wel dringt zich met deze aanpak een ethisch probleem op, namelijk van oneerlijke concurrentie gesubsidieerd door de overheid. Als ik op de Meent loop dan kan ik inmiddels kiezen tussen een broodje bij één van de „oude” ondernemers die er al jaren zitten en de stijgende huur moeten ophoesten of bij de „Burgertrut”, een zaak verbonden aan galerie Mama, met ik vermoed, en corrigeer mij vooral als het niet zo is, gunstigere huurvoorwaarden. Ongetwijfeld zijn er andere, en mogelijk betere, voorbeelden te verzinnen maar het voorbeeld schetst wel een ethisch probleem.

    1. Profielbeeld van Lucette
      Lucette

      Hoi Miki. Gelukkig Nieuwjaar! Maar even los daarvan over de Nieuwe Binnenweg.
      De Nieuwe Binnenweg bestaat uit twee delen, het deel vanaf het centrum tot aan de ’s Gravendijkwal, en het deel vanaf de ’s Gravendijkwal tot aan de Lage Erfbrug naar historisch Delfshaven.
      Het eerste deel is succesvol en dat is te danken aan een aantal succesvolle ondernemers waarvan de bekendste wellicht zijn de Koekela voor taart, Odile Hemmen voor wijn en sterk, Fabricatie voor Mexicaanse cadeaudingen, de Plaatboef omdat het de Plaatboef is en Rotown vanwege het restaurant in de Orangerie en de muziek later op de avond.
      De laatste investering van de gemeente was in 2005, toen de boogjes werden vervangen door een moderne overkoepeling. Het grootste deel daarvan werd betaald door de ondernemers van dat deel van de Nieuwe Binnenweg zelf.
      Dan deel 2 tot aan de Lage Erfbrug. Dat is afgelopen jaar opgeknapt met geld uit Brussel en geld van de winkeliers zelf die hun pui moesten opknappen. De heflt van de kosten betaalden ze zelf, de rest kwam dus uit Brussel. Of die straat zakelijk een succes wordt zal komende jaren blijken, er zitten veel nieuwe zaken.
      Waarom de gemeente uitsluitend wil investeren in wat zij het centrum noemen (de Coolsingel en vlak eromheen) zal te maken hebben met andere belangen die in elk geval niet stroken met die van de succesvolle straten die hetzelf gemaakt hebben.

      1. Profielbeeld van Miki
        Miki

        Ik ben niet tegen investering in winkelgebieden en het ging mij al helemaal niet specifiek om de Nieuwe Binnenweg. Waar het mij om ging zijn drie thema’s. De steeds meer oprukkende winkel leegstand en het daarmee verbonden morele dilemma als de lege ruimte ter beschikking wordt gesteld tegen gunstigere voorwaarden. Het laatste wordt in het bijzonder geïllustreerd als zo’n ruimte wordt gebruikt voor een commerciële activiteit zoals het verkopen van broodjes (de Burgertrut).

        Het tweede thema is dat de overheid, tegen de trend in, winkelaanbod verder ontwikkelt (Markthal, 2e koopgoot, enz.). Ik vrees dat deze nieuwe winkelgebieden zullen concurreren met inmiddels vernieuwde straten zoals bijvoorbeeld de Nieuwe Binnenweg en de Meent.

        Een derde thema dat ik slechts heb aangestipt is het romantische gedweep over dat creativiteit opbloeit in chaos, en dan het liefst in een donker hoekje in die chaos. Ik hou wel van een beetje Sturm und Drang op zijn tijd, maar als je erin gaat geloven dan is het tijd voor een interventie.

    2. Profielbeeld van Lucette Mascini
      Lucette Mascini

      ik denk dat ik het weer eens met je eens ben, Miki!
      de bouw van de Koopdoos ofwel Het Forum is een grote bedreiging voor de straten erom heen, niet alleen de NBW maar ook de Lijnbaan en de Karel Doorman straat.
      Daar staan nu al winkels leeg. Ze zouden het beter kunnen afblazen en de gemeente moet dan accepteren dat ze geen 5 tot 10 miljoen of meer aan bouwvergunningen kan innen.
      En de ondernemers gewoon hun werk laten doen.
      In plaats van de Koopdoos kan er dan en leuk bloementuintje komen waar iedereen lekker kan zitten in de zomer.

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500