Politiek27 mei 2013

Stadsinitiatief 2013: waar moet je (niet) op stemmen?

Na het vele stof dat de eerste editie van het Stadsinitiatief deed opwaaien, verloopt de huidige editie in relatieve rust. Terug naar de essentie dus: wie moet er winnen? En wie niet? De redactie van Vers Beton bekeek de genomineerde projecten en geeft haar stemadviezen: soms voor, soms tegen, maar altijd met liefde voor de stad. Doe er uw voordeel mee!

Beeld Stadsinitiattief VersBeton 02

Ferrie stemt op: blanco

Vorig jaar kon het niet, nu wel: blanco stemmen. Een goede optie voor iedereen die – net als ik – betrokken is bij de stad, alle initiatieven een warm hart toedraagt, maar uiterst kritisch staat tegenover deze vertoning. Hoe leuk en goed alle ideeën ook zijn, het is belachelijk dat er miljoenen gaan naar nieuwe, weinig substantiële initiatieven, terwijl er bezuinigd wordt op structurele stedelijke voorzieningen. Het is bovendien krankzinnig dat er een duur circus omheen gebouwd wordt, dat buiten de maatschappelijke bovenlaag nauwelijks weerklank vindt.

Wat heeft ‘de groene marathon’ voor zin als stadsnatuur niet onderhouden wordt? Waarom nieuwe speel- en ravotplekken creëren als bestaande speeltuinen worden gesloten? Een miljoen voor ‘work at school’ terwijl de SKVR-schoolprojecten worden gekort? Een nieuw poppodium terwijl de Maassilo, de voormalige Watt, Waterfront en dalijk ook de Gouvernestraat goeddeels leeg staan? En een drijvend zwembad is natuurlijk hartstikke geil, maar intussen vallen de tegels in bestaande zwembaden van de muur omdat er geen geld voor onderhoud is. En voor wie het vergeten was: aan de Maasboulevard staat nog een ongebruikt tropisch zwemparadijs weg te kwijnen. Voor schaatsfanaten: Tussen Weena en het spoor bevindt zich een leegstaande schaatshal.

Ben je tegen circus en hapsnap, en vóór structureel en duurzaam beleid: stem blanco. (door Ferrie Weeda)

Lucette stemt niet op: blanco

Voor de tweede keer kunnen Rotterdammers niet tégen het Stadsinitiatief stemmen. Ze moeten vóór iets stemmen, of het nu een zwembad in de Maas of een oprolbare ijsbaan in Kralingen is.  Er is wel een optie voor een blanco stem, maar wat zegt dat nu? Zo goed als niets natuurlijk.  Wie blanco stemt, kan namelijk net zo goed voor alle Stadsinitiatieven zijn, en wie alles goed vindt, kan dan net zo goed een echte keuze maken, want wat het wordt maakt dan toch niks meer uit.

Is dat erg, niet tegen kunnen stemmen? Het antwoord is: ja. Er zijn in deze stad mensen die niet snappen dat het college miljoenen in pretprojecten steekt terwijl de stad in een moeras van schulden duikelt. Deze collegeperiode sloot de stad de begroting elk jaar af door tientallen miljoenen uit de reserves te halen. Er gaat dus elk jaar veel meer uit de stadskas dan er in komt.

Tegelijk schoten de lokale lasten omhoog. Zo scoorde Rotterdam afgelopen vrijdag nog in RTL Nieuws met het ‘fact van de dag’ dat de kapvergunning hier de hoogste van Nederland is. Logisch, want wie durft er nu € 738 te vragen voor ‘ja-stempel’ op een verzoek om een boom in je eigen tuin om te mogen hakken?

De blanco stem is een keuze van niks. Een stadsbestuur dat écht wil weten wat de inwoners willen, geeft hun de kans te laten weten dat zij het geld liever aan wat anders besteden. (door Lucette Mascini)

illustratie
illustratie Beeld: Iren van Oosterom

Iris stemt op: Popkantoor

De Stadsinitiatieven zijn grofweg in te delen in 3 categorieën: leuke attracties, leerzame initiatieven waarvan je je soms afvraagt waarom daar geld uit een gemeentepotje voor nodig is, en initiatieven die ronduit stom zijn. Die laatste categorie is een kwestie van smaak (en misschien zijn die eerste 2 dat ook wel), maar gelukkig mag ik voor het Stadsinitiatief stemmen op iets waar ik zelf plezier aan beleef.

Het Popkantoor moet er daarom ook niet met de prijzenpot van het Stadsinitiatief vandoor gaan omdat het project dat verdient. Het is omdat ík dat verdien. Een Rotterdamse muziekliefhebber staat namelijk op donderdagavond in Paradiso na de toegift op z’n klokje te kijken of de laatste trein nog te halen valt. En na afloop van een concert in Tivoli is zij afhankelijk van het nachtnet van de NS, dat 2 uur nodig heeft om me over Amsterdam naar huis te brengen. Kom op, dat is geen bandjes kijken. Wat een treurnis. In een beetje stad is een concertzaal een basisvoorziening, en het Popkantoor durft daar de schouders weer onder te zetten.

Geen geld dus naar een toeristische trekpleister in de Rijnhaven, loopbaanoriëntatie voor basisschoolkinderen, of het zoveelste saaie groene initiatief. Geef het budget aan een toffe plek die midden in de stad bruist. Dan is het leuk dat Rotterdam ook nog buiten de stadsgrenzen goede sier maakt met zo’n attractie, maar in de eerste plaats wil ik een Popkantoor voor de Rotterdammer zelf. (door Iris van der Spoel)

Tara stemt niet op: Popkantoor

De geschiedenis heeft ons geleerd dat zonder structurele subsidie een poppodium in Rotterdam niet kan overleven. Zelfs mét subsidie lukt het niet. Waarom moeten de 3 mooiste zalen van een prima functionerende bioscoop dan worden omgebouwd tot popzaal? Waarom kan dat niet in een reeds geschikte zaal die leegstaat? Initiatiefnemer Dave Geensen laat vooralsnog na op deze vragen antwoord te geven. Dus nee, aan mijn bioscoop geen polonaise, Cinerama is mijn thuis, en daar moet je van afblijven.

“Maar jij wil toch ook graag een poppodium in Rotterdam? En jij wil toch ook graag dat Cinerama open blijft?” Met dit credo weet Popkantoor vrij simpel zieltjes te winnen. Voor wie het nog niet wist: Cinerama maakt gewoon winst, en van sluiting is geen sprake.

Maar wie is Cinerama? Dat zijn de mensen die daar werken en de trouwe bezoekers. De partij met wie Popkantoor in gesprek is gegaan is daarentegen Wolff, de sympathieke bioscoopuitbater die weliswaar de sluiting van Cinerama heeft voorkomen, maar ook verantwoordelijk is voor de matige programmering én het ontslag van kritische medewerkers (waaronder ondergetekende).

In Cinerama is welgeteld één medewerker die enthousiast is over het Popkantoor. De rest vreest dat als de deceptie rond is, we geen poppodium én geen Cinerama hebben. (door Tara Lewis)

illustratie
illustratie Beeld: Iren van oosterom

Marina stemt niet op: Ravottuh

“Kom nou! Geen spelende kinderen in mijn straat, al die herrie die ze maken, dat gillen van kinderen, die ballen in mijn tuin, dat geeft alleen maar overlast! U zegt dat het goed is voor hun ontwikkeling? Daar zorgen de ouders dan maar zelf voor.”

Inderdaad, de samenleving kan nog maar weinig hebben van haar jeugd. Zo luidt één van de verklaringen voor de wijze waarop in de huidige samenleving opvoedproblemen en opgroeiproblemen gedefinieerd worden, die Jo Hermanns (2009) geeft in zijn oratie Het Opvoeden Verleerd.

Het jeugdtolerantieniveau is zo’n beetje onder het vriespunt. Als het gaat over kinderen en jongeren zijn termen als ‘risico’s’ en ‘overlast’ aan de orde van de dag. Gedrag dat nog niet zo lang geleden werd geïnterpreteerd als gedrag dat hoort bij het jong zijn, wordt nu gezien als maatschappelijke overlast. Jengelende kinderen of de driftbuien van een peuter leiden al lang niet meer tot begrip, wel tot verwijten. Kinderdagverblijven worden uit woonwijken geweerd omdat de kleintjes te veel lawaai maken. En hangjongeren worden al snel als gevaarlijk en bedreigend gezien, zelfs als ze nauwelijks storend gedrag of zelfs enig gedrag vertonen. Supermarkten hebben zelfs briefjes op hun deuren hangen dat niet meer dan één jongere tegelijk naar binnen mag.

Oftewel: denken jullie nu echt dat een stem op Ravottuh betekent dat het jeugdtolerantieniveau omhoog gaat? (door Marina Meeuwisse)

Tim stemt niet op: Schaatsbaan Rotterdam

Jaren lang schaatste ik zelf fanatiek langebaanwedstrijden, maar de laatste jaren niet meer, aangezien het te onhandig is om naar Breda of Den Haag te moeten. Wat zou het daarom mooi zijn om een échte 400 meter ijsbaan in Rotterdam te hebben.

En zowaar! Er ligt nu een Stadsinitiatief voor een ijsbaan. Simpel, zou je zeggen: stemmen en gaan! Maar zo simpel is het helaas niet. Voor de begrote € 2 miljoen kan je namelijk helemaal geen volwaardige ijsbaan maken. Een simpele, volwaardige 400m ijsbaan zoals die in Breda kost namelijk al snel € 15 miljoen. Maar dat het geen volwaardige ijsbaan wordt voor de langere termijn, dát vertellen de initiatiefnemers er natuurlijk niet bij…

Bovendien zal de ijsbaan van het Stadsinitiatief maar een deel van het seizoen open zijn: 12 weken, waar echte ijsbanen zo’n 24 weken open zijn. Hoopgevender zijn daarom de plannen van investeerder Michael van de Kuit. Hij wil namelijk een volwaardige baan in de stad bij het Stadionpark bouwen. De gemeente hoeft alleen maar ‘ja’ te zeggen en mee te werken.

Kortom: als je als schaatsliefhebber écht een 400m wedstrijdbaan in Rotterdam wilt hebben, dan is het dus simpel: stem NIET op Schaatsbaan Rotterdam, en zorg dat de gemeente investeerder Michael van de Kuit zo snel mogelijk laat bouwen! Dan kunnen we over een paar jaar écht de ijzers onderbinden in Rotterdam Sportstad. (door Tim de Bruijn)

illustratie
illustratie Beeld: Iren van Oosterom

Inge stemt op: Urban Hotspring

Ja, het kost geld, dat Stadsinitiatief. Veel geld. Miljoenen. Maar op een jaarlijkse begroting van € 3,5 miljard is het echt peanuts, en het leert de burger bovendien dat eigen initiatieven minimaal even waardevol kunnen zijn als ideeën van vergrijsde ambtenaren. Bottom up is het nieuwe top down, weet je.

En dus kies ik zonder gewetensbezwaren voor de Urban Hotspring, en maak zo waar wat Jan Rotmans ooit al profeteerde: hergebruik van de Rijnhaven. En de concurrentie dan? Nou kijk. Het Popkantoor is een exclusieve witte-jongens-hobby (en als Rotterdam iets absoluut niet is – de goden zij geprezen en gedankt! -, dan is het wel een witte stad), en de andere 5 projecten hebben zo’n hilarisch hoog fimokleiclubgehalte dat zelfs verstokte geitenwollensokkerdragers zich achter de ongewassen oren krabben terwijl ze een portie linksdraaiende havermoutvlokken verorberen in hun duurzame kraakpand.

Ps ‘stemmen is zwemmen’? Had ik tóch nog bijna niet op het project gestemd. Ik heb nog liever taalfouten dan dit soort verschrikkelijke rijmelarij. Maar mocht dit een trend betekenen, dan weet ik er nog wel een paar voor de 2014-editie:

  • ‘stemmen is temmen’ (voor de transformatie van de Toffler tot een sm-kelder)
  • ‘kiezen is piesen’ (voor een – ongetwijfeld ecologisch – openbaar toilet dat je achterop je fiets kunt meenemen)
  • ‘vote je dood!’ (voor het eerste muziekpodium dat zich exclusief op deathmetal richt, gelegen in Pernis)
  • ‘stemmen! memmen!’ (een schaduwproject van Arno Bonte dat ervoor zorgt dat vrouwen wettelijk topless door de stad mogen lopen)

(door Inge Janse)

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:2013, blanco, popkantoor, Ravottuh, Schaatsbaan Rotterdam, stadsinitiatief, stemadvies en Urban Hotspring

Sectie: Politiek

Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *