Politiek9 juli 2013

De Rotterdamwet: een koud welkom

De Rotterdamwet is weer in het nieuws. Op 20 juni heeft de gemeenteraad besloten om de Rotterdamwet te verlengen in de wijken op Zuid, én ze wil de wet ook invoeren Tussendijken, Delfshaven. Voorzitter Goncalves uit Delfshaven zei tegen het AD dat hij de wet in meer wijken wil laten gelden. Door de wet kunnen lagere inkomens zich niet zomaar vestigen in de wijk, wat de overlast van kansarme nieuwkomers moet tegengaan. Myrta Otten verhuisde onlangs naar Charlois en kreeg met de wet te maken. In deze column beschrijft ze haar gevoel “gedegradeerd te worden tot een salarisstrookje”.

illustratie
illustratie Beeld: Eva Wijers

Je zou mensen die vol vertrouwen en ambitie verhuizen naar de moeilijkere wijken, met open armen welkom kunnen heten. Je zou ze ook, zoals deze stad met haar Rotterdamwet doet, op de drempel van het stadskantoor kunnen degraderen tot hun salarisstrook. Mijn persoonlijke ervaring is dat deze wet haar doel, de stad veiliger en aantrekkelijker maken, enigzins voorbijschiet.

Toen mijn (aanstaande) man en ik enkele maanden geleden door Oud-Charlois liepen door de straten met knusse ateliertjes en overwegend allochtone bewoners, waren we om. In deze wijk wilden we gaan wonen èn investeren. Buren leren kennen, mensen groeten op straat (jaja!), gevel opknappen, huis zo indelen dat de gordijnen wèl de hele dag open kunnen, meedoen met buurtinitiatieven, enzovoorts. We zagen het helemaal voor ons en eerlijk is eerlijk, we dachten dat de gemeente vast blij met ons, gemotiveerde en hoog opgeleide nieuwe wijkbewoners, zou zijn.

Maar in plaats van een warm welkom, wachtte ons een koud bad: de huisvestingvergunningsaanvraag. Loonstrookjes, contracten, kwartaalcijfers, werkgeversverklaringen, een kersvers huurcontract en een verhuurdersverklaring kwamen op tafel. Je moet in de moeilijkere wijken van Rotterdam van goede huize komen, wil je er mogen wonen!

Zenuwachtig stond ik aan het loket van het stadsdeelkantoor. We waren al verhuisd. Moesten we er nu weer uit? Nee. Of nouja, de mevrouw achter de balie ging er niet over. Ze schikte de papieren en zei koeltjes dat zij ze door zou sturen naar een commissie op het stadhuis. Waar die commissie haar oordeel op baseert, kan de mevrouw achter het loket ons niet te vertellen.

Ik raadpleeg de site van de gemeente. Die meldt dat we moeten voldoen aan verschillende eisen. Zo moeten we de Nederlandse nationaliteit hebben of een geldige verblijfstitel, 18 jaar of ouder zijn of hoofd van een gezin met minderjarige kinderen. Ook moeten we beschikken over inkomen uit werk, al geldt die laatste eis niet als je zes jaar onafgebroken in Rotterdam hebt gewoond. Waarom, dat wordt niet duidelijk. Economische zelfstandigheid (minimaal bijstandsniveau) en een woning die aansluit bij de grootte van het huishouden zijn de laatste eisen.

Ik vrees nu het ergste. We zijn dan wel niet ‘in verwachting’ (zoals expliciet gevraagd op het formulier) maar of we economisch zelfstandig zijn volgens de bureaucratische maatstaven van de gemeente Rotterdam? Dat wordt toch wat lastig als je nog maar net voor jezelf bent begonnen als meubelmaker en als recent afgestudeerde student noodgedwongen de ene baan aan de andere plakt. We kunnen onze huur, minder dan wat we eerder betaalden voor onze studentenkamers, zelfs zonder huursubsidie prima betalen. Zal de commissie dat meenemen in haar overwegingen? We can only hope and pray.

Terwijl ik de eisen van de gemeente op me laat inwerken, bel ik mijn broertje die ook in Charlois woont. Sinds een jaar huist hij in een studentenhuis waar je volgens de regels pas mag wonen als je minstens één keer per week ‘iets goeds doet voor de buurt’. Wat blijkt? Hij is een jaar geleden op basis van de Rotterdamwet geweigerd voor deze kamer! Pas nadat hij bezwaar aantekende, een ‘proces’ aanging en onze moeder een mooie brief liet schrijven dat het ‘een beste jongen is die altijd keurig zijn huur betaalt’, mocht íe alsnog de wijk in.

Ik hou mijn hart vast. Zou het echt zo zijn dat ik, nota bene opgegroeid op Rotterdam-Zuid, niet meer terug mag komen? Het is nog even afwachten. De commissie neemt zes weken de tijd om over ons lot te beslissen.

Misschien kunnen ze in de tussentijd toch nog eens een onderzoekje wagen naar het effect van de Rotterdamwet. Mijn persoonlijke ervaring is dat deze wet haar doel een beetje voorbijschiet. Ik kan me in ieder geval een warmer welkom voor gemotiveerde wijkbewoners voorstellen!

Bent u wél blij met de Rotterdamwet in uw wijk? Vindt u het goed dat kansarmen niet meer in Delfshaven mogen huren? Vers Beton plaatst ook graag gastbijdrages die een andere geluid laten horen. Contacteer ons via info@versbeton.nl

Reageer of deel op Social Media

Tags:Charlois, Delfshaven, huisvestingvergunningsaanvraag, Rotterdam Zuid en rotterdamwet

Sectie: Politiek

kaart: Charloisse Kerksingel 35, 3082 DA Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *