Voor de harddenkende Rotterdammer

Leefbaar Rotterdam is de grootste partij van Rotterdam geworden. Grote kans dat de partij deel zal uitmaken van het nieuwe college. Volgens Chris Aalberts zal Leefbaar Rotterdam daarom de grote verliezer worden van de verkiezingen in 2018. Lees hier hoe hij de toekomst voorspelt. 

Leefbaar Rotterdam
Leefbaar Rotterdam

De gemeenteraadsverkiezingen zitten er weer op. Leefbaar Rotterdam werd overtuigend de grootste partij van Rotterdam. Ik wil de feestvreugde van Joost Eerdmans en de zijnen niet bederven, maar we weten nu al dat ze in 2018 flink gaan verliezen. Eerst drie redenen waarom Leefbaar niet zal verliezen.
1. Misschien heeft Leefbaar tijdens de campagne allerlei dingen beloofd die ze straks in het college niet waar kan maken. Hoewel burgers dat erg kunnen vinden, is het geen reden om Leefbaar in de toekomst weg te stemmen. Dit is immers een probleem bij alle partijen: de beloften zijn mooier dan het beleid. Leefbaar gaat ongetwijfeld tegenvallen, maar de PvdA doet dat standaard ook.
2. Misschien kan Leefbaar geen goede wethouders vinden. Er is al een vacature op de partijwebsite geplaatst. Dit suggereert dat Leefbaar onvoldoende goede bestuurders in huis heeft. Maar zelfs als Leefbaar-wethouders er de komende jaren een rommeltje van maken, hoeft Leefbaar daarom in 2018 nog niet te verliezen. Burgers hebben er weinig zicht op of wethouders goede bestuurders zijn.
3. Misschien krijgt Leefbaar te maken met zware oppositie van bijvoorbeeld de PvdA of D66. Maar ook dat is vrij gewoon. Al zal de oppositie allerlei gaten schieten in de Leefbaar-voorstellen, dan hoeft dat nog geen toekomstig verlies op te leveren. Alsof alles aan het PvdA-beleid goed was. En alsof burgers de gemeenteraad op dagelijkse basis volgen.

Achilleshiel

Leefbaar Rotterdam heeft een onverwachte achilleshiel. Er is beleid dat niet centraal stond in de verkiezingscampagne, maar wat de komende jaren op gemeentelijk niveau wel heel belangrijk wordt: de zorg.
Wat gebeurt er de komende jaren? Er komen allerlei decentralisaties aan. De AWBZ, de jeugdzorg en de participatiewet worden de komende jaren gemeentelijk geregeld. Dit gaat gepaard met forse bezuinigingen. Tegelijkertijd heeft het kabinet het voornemen om veel bejaardenhuizen te sluiten. Deze maatregelen hebben meerdere gevolgen.
Ouderen moeten langer thuis gaan wonen en lopen de kans dat ze zelf hun hulp of ondersteuning moeten regelen. In de participatiesamenleving moeten ze hun buren, kinderen, kennissen of Facebookvrienden om hulp vragen. Soms zal dat lukken, soms niet.

Slecht nieuws

De krantenkoppen zijn voorspelbaar. Die gaan over ouderen die maandenlang dood in huis lagen voordat ze werden gevonden. Over chronisch zieken wiens huis vervuilt en wiens buren bij de politie gaan klagen over de stank. Over de jeugdzorg waar problemen met ‘eigen kracht’ toch onoplosbaar bleken. Die verhalen bestonden al, maar ze worden alleen maar erger.
Zelfs áls ouderen en chronisch zieken hun hulp goed weten te regelen, verandert er iets fundamenteels. Burgers worden meer zelf verantwoordelijk en moeten veel meer moeite doen om hulp te krijgen, of het nu gaat om vrijwilligers of professionals. Burgers verliezen datgene waar ze recht op hadden omdat het hele systeem ondersteboven wordt gehaald. De onvrede laat zich voorspellen.
Het kabinet was zo slim de wetgeving nog niet af te hebben bij de gemeenteraadsverkiezingen. Het gevolg is dat geen enkele partij überhaupt iets over de zorg kon beloven en dat de partijen in het nieuwe college burgers straks confronteren met beleid dat ze nooit hebben aangekondigd tijdens de campagne. Burgers worden onaangenaam overvallen.

Schuld van de winnaar

De ontevredenheid over de uitgeklede zorg laat zich raden, maar partijen in het nieuwe college kunnen er nauwelijks iets aan veranderen. Ze zijn door het kabinet verantwoordelijk gemaakt en moeten bezuinigingen doorvoeren. Iedereen die klaagt zal door het kabinet en door de gemeentelijke oppositie worden doorverwezen naar de collegepartijen, want die zou het allemaal ‘op maat’ moeten regelen. Als dat niet lukt, is het de schuld van het college. Van Leefbaar Rotterdam dus.
Zo bezien heeft de PvdA het de komende jaren maar gemakkelijk: ze kan rustig achterover leunen en afwachten hoe Leefbaar Rotterdam dit immense probleem niet gaat oplossen. Dat had de PvdA immers zelf ook niet gedaan. De PvdA werd vorige week nog weggehoond, maar over vier jaar wint ze alle grote steden in één klap weer terug.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Chris Aalberts

Chris Aalberts

Chris Aalberts is schrijft en spreekt over de relatie tussen burgers en politiek. Daarnaast doceert hij aan de Erasmus Universiteit.

Profiel-pagina
Lees 4 reacties
  1. Profielbeeld van Christian
    Christian

    Je zou wel eens gelijk kunnen hebben wat de zorg betreft. Maar de Leefbaren hebben wel het grote voordeel dat ze geen partijgenoten in Den Haag hebben met wie ze vriendjes moeten blijven. Ze kunnen vanaf het begin hardop brullen dat stas Van Rijn (PvdA) de kluit aan het belazeren is met zijn dubieuze “komt goed” verhalen. Als ze in dat frame slagen, is het allemaal alsnog de schuld van de PvdA.

  2. Profielbeeld van Rob Visser
    Rob Visser

    Inderdaad, Leefbaar heeft beloftes gedaan die niet waargemaakt kunnen worden. Blijkbaar ziet Chris aankomen dat ze door de kiezer verantwoordelijk gesteld worden voor de gevolgen van landelijk beleid. De kiezer zou dan vergeten dat dit vaker voorkomt in de politiek en zich van LR afkeren.

    Toevallig zag ik deze grafiek al https://twitter.com/TheoCoskun/status/448548935188365312/photo/1/large?utm_source=fb&utm_medium=fb&utm_campaign=TheoCoskun&utm_content=448548935188365312, zonder bronvermelding. Misschien was jij die bron, Chris?

    Natuurlijk is het niet ondenkbaar, maar er zitten mij te veel hypotheses in deze redenering. Bijvoorbeeld dat het plaatsten van een advertentie voor een wethouder leidt tot gebrekkige kwaliteit. Eerder kwam LR langs deze weg aan Marianne van den Anker, die geen slechte wethouder is geweest.

    En de stelling dat de PvdA nu achterover kan zitten om zich rijk te rekenen lijkt me ook niet correct. Dit leidt in de politiek altijd weer tot de arrogantie van de macht waar kiezers steeds vaker mee afrekenen, al blijft het een chronische valkuil in de politieke arena. Sterker nog, ik denk dat de PvdA zelfs al in deze valkuil is getrapt na de hoge score bij de TK-verkiezingen van 2012, zoals wordt betoogd in de Volkskrant http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3622255/2014/03/26/Domheid-en-arrogantie-hebben-de-Partij-van-de-Arbeid-genekt.dhtml?utm_term=PVDA&utm_content=PVDA+Headlines&utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter&utm_campaign=PVDA+YH.

  3. Profielbeeld van Ilyas
    Ilyas

    Ik snap de beredenering dat LR wel eens hard onderuit zou kunnen gaan, maar je noemt nergens waarom juist PvdA hierdoor zou moeten winnen in 2018. Dit is waarom ik denk dat PvdA hier niet de vruchten van zal plukken:

    – We weten nog niet wat de coalitie onderhandelingen met zich mee zullen brengen. Ik sluit de mogelijkheid van een PvdA en LR coalitie nog niet uit. Als ze in de coalitie zitten, dan klopt deze complete hypothese niet.
    – Als PvdA in de oppositie zit, rustig achterover leunt en alleen maar kijkt naar de politieke winst die ze kunnen boeken van de afgrijselijke situatie die waarschijnlijk de komende jaren zal ontstaan. Dan zal dit het beeld dat het een regenten partij is versterken en daar willen veel mensen niet op stemmen.
    – Stemmers kijken bij lokale verkiezingen veel naar ‘landelijk’ en de decentralisatie (met bijbehorende bezuinigingen) is door een kabinet waar PvdA deel van uitmaakt ingevoerd en bejubeld. In Rotterdam is PvdA wethouder Florijn zelfs vooruit gaan lopen op de landelijke bezuinigingen door ze vorig jaar al deels in te voeren.
    – Als PvdA alleen maar vingers gaat wijzen naar LR en zelf niet met alternatieven komt, dan zullen ze niets winnen bij de volgende verkiezing. Het probleem dat de Rotterdamse PvdA-fractie daarbij krijgt is dat ze dan tegen het landelijke beleid van hun eigen partij in moeten gaan. Dus is de kans dat ze met andere beleidsvoorstellen komen klein en kunnen ze zich niet profileren als het alternatief voor LR. Andere oppositie partijen kunnen dat wel en die maken een grotere kans om op te strijken met de zetels die Leefbaar Rotterdam waarschijnlijk gaat verliezen.

    Verder wil ik zeggen dat dit soort Amerikaanse acties, om net na een verkiezing de volgende te voorspellen, een beetje jammerlijk zijn. Het wekt het idee dat verkiezingen belangrijker zijn dan wat er in de raad en in het college gebeurt. Daar naast zijn voorspellingen die een week voor verkiezingen worden gemaakt niet accuraat dus hoe kunnen we 3 jaar en 51 weken van te voren wél claimen accurate voorspellingen te kunnen maken?
    Je mag me hypocriet noemen omdat ik ondanks mijn mening over deze te vroege voorspelling er op heb gereageerd, maar ik vond dat er te veel gaten in je theorie zitten om er niets over te zeggen.

  4. Profielbeeld van Chris Aalberts
    Chris Aalberts

    @Ilyas

    Het is ook niet zozeer een voorspelling, het is iets om over na te denken. De kans dat een partij die nu wint over vier jaar nog populair is, is sowieso klein. En het stuk is ook een waarschuwing: er ligt een heel groot thema te wachten waar veel burgers last van gaan krijgen en naar Leefbaar zullen gaan kijken.

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.