Ons Centraal13 maart 2014

Dit is ons Centraal #4

Ter ere van de opening van het nieuwe Centraal Station op 13 maart vroeg Vers Beton vijftien beeldmakers om vanuit hun expertise alle facetten van het nieuwe station te laten zien, waarna evenveel redacteuren de beelden aanvulden met hun interpretatie. Tijdens de openingsweek tonen we elke dag drie beelden en hun bijbehorende verhalen. Welkom bij ons Centraal.

Menno van der Meer



 

Ik ben in mijn korte leven nogal honkvast gebleken. Het idee van Rotterdam verlaten, zelfs voor eventjes, veroorzaakt bij mij steevast een onbehaaglijk gevoel. De stad voelt als een warme betonnen deken, troostend en vertrouwd. Misschien is het de hoogbouw, waardoor je altijd het gevoel hebt beschermd te worden door reuzen.

Zo nu en dan voel ik me avontuurlijk en stap ik op de trein. Ik voel me dan een heuse globetrotter, met mijn chai latte in de hand, krant onder de arm. Het fijnste aan zo’n avontuur is wat mij betreft de terugreis. Dat moment dat je het station ziet opdoemen in de verte. Het Nationale Nederlanden gebouw dat glinstert in de zon. De conducteur die met een stevig accent roept: “Rrrrotterdam Centraal.” Zo modern als het nieuwe station is, zo oud is mijn gevoel van thuiskomen.

Tekst: Tara Lewis
 

Rachel Sender


Aankomsthal
Aankomsthal Beeld: Rachel Sender

Ik vond het altijd een koddig idee
Rotterdam een metropool.

Zeker omdat we een skyline hebben?
Dat is gewoon toeval.
Een combinatie van bouwlustige ambtenaren en een arbeidersethos.

Rotterdam een metropool. Wat een gelul.
Ben je wel eens in Crooswijk geweest?

En toen was het Centraal af en toen snapte ik het.

Wat groots en weids en werelds is het hier, in Rotterdam.
Overal zijn er mensen in deze hal en toch is het niet druk.
Zijn het eigenlijk wel mensen, of vallen kosmopolieten in een andere categorie?

Tekst: Anneke Kortleve

 

Rosanne Dubbeld


Centraal station in de zon
Centraal station in de zon Beeld: Rosanne Dubbeld

Het is de duif die roept
Ik vertrek van hier om te blijven
Geen reis meer verder dan de tunnel
Dit plein is mijn geplaveide spiegel

Hij pikt een pasta, patatje, pinda
Schuilt wat voor de regen en roekoet
Nooit echt weg, geen chipkaart, nooit saldo
Slechts een lamme vleugel en half pootje

Als je er dan toch bent fluistert hij
Schrijf dan over mij en het dak
De schuifdeuren die piepen van nieuw
Het went wel, geef het even

Schoon is het er nog wel
Maar dat duurt niet lang meer
Je trekt graag sporen
Niet alleen van 2a naar 14b maar verder

Dit is voor de stad het begin
Soms het einde, voor mij een constante
Zie mij hier en zwaai naar me
Roekoe

Tekst: Gino van Weenen

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:Betonnen deken, Chai latte, Crooswijk, Duif, Kosmopoliet, Metropool en Sporen

Sectie: Ons Centraal

kaart: Rotterdam Centraal, 3013 Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *