voor de harddenkende Rotterdammer

Het nieuwe Centraal Station mag dan een succes zijn, het stationsplein ervoor is vooral oersaai. Het heeft een element van chaos of wansmaak nodig, vindt Ferrie Weeda, en Kabouter Buttplug is daarvoor de ideale kandidaat. 
VB_Metro_Eva_DEF
Komende donderdag opent Willem-Alexander het nieuwe Centraal Station. Het is een complex van internationale allure geworden, waarop Rotterdammers terecht trots zijn. Een kluwen van reizigersstromen en verkeersaders is omgevormd tot een overzichtelijke OV-terminal, met een gewaagde vormgeving. Functioneel én spannend – het station past helemaal bij het huidige Rotterdam.
Maar dan het nieuwe stationsplein. Wat een kale klinische bedoening is dat. Een vlakte van natuursteen waaraan ze in Pyongyang nog een puntje kunnen zuigen. Overzichtelijk, uniform en smetteloos, maar vooral heel erg leeg en saai. Verkeer streng gescheiden, paaltjes strak in het gelid. De vlakte wordt afgebakend door verhoogde eilandjes van strakgemaaid gras, omzoomd door glimmende natuurstenen randen. Om de indruk te versterken dat je een heilstaat onder autoritair regime betreedt, marcheren stadswachten in rechte lijnen over het plein, alert op passanten met afwijkend gedrag.
Is dit dan de entree voor de meest dynamische en contrastrijke stad van Nederland? Je gaat bijna het oude, chaotische stationsplein van de jaren ’90 missen. Het oversteken van dat plein vereiste een bijna bovenmenselijke inspanning, met hindernissen als in je gezicht brakende heroïnejunks, opdringerige hordes Jehova-getuigen, barricades van fietswrakken, plotseling opduikende trams en ontelbare barrières in de vorm van hokjes, reclameborden, portacabins, bergen zwerfafval en zieltogende verkoopstalletjes met salmonella-loempia’s en broodjes perronworst.
Okay. Het oude stationsplein was misschien iets té representatief voor het Rotterdam van de jaren ’90. Maar je wist tenminste wel dat je in een echte stad was aangekomen. De stad is nu braver dan toen, dus ik gun de gemeente z’n entree van Interlaken aan de Maas. Maar voeg wel op z’n minst één element van chaos of wansmaak toe. Ik denk niet dat Zadkines ‘Verwoeste stad’ daarvoor geschikt is, maar Kabouter Buttplug lijkt me een uitstekende kandidaat.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Ferrie

Ferrie Weeda

Ferrie Weeda (1977) studeerde geschiedenis en Nederlands. Zijn wieg stond aan de Coolhaven – nog steeds zijn domein. Ferrie houdt van publiek en van de stad. Hij is voorzitter van BuurtBestuurt Coolhaveneiland. Als stadsgids en schrijver deelt hij zijn betrokken en bevlogen verhalen over geschiedenis, samenleving en cultuur. Gerrit, Ferries jack-russell uit Tiel, is vernoemd naar Erasmus.

Profiel-pagina
Lees 10 reacties