Politiek6 mei 2014

Volkert zijn rechten ontkennen is een kaakslag voor de democratie

Dat Volkert van der Graaf sinds afgelopen vrijdag op vrije voeten is, toont volgens Vincent Cardinaal aan waar de grootste uitdaging van ons geloof in de rechtsstaat zit: bij ons vermogen een groot trauma te verwerken. Toch moeten we Volkert zijn vrijheid gunnen, om 6 mei 2002 los te kunnen laten. VB_Metro_Eva_DEF

Volkert van der Graaf is vrij. De moordenaar van Pim Fortuyn heeft twaalf van de achttien jaar celstraf die hij kreeg uitgezeten. Volgens de bij zijn veroordeling geldende mores is hij nu vervroegd in vrijheid gesteld. Zijn vrijlating toont de glazen kin van de samenleving: ons onvermogen een gigantische klap te kunnen incasseren.

De onderbuik roept: ‘die man mag nooit meer vrij’. Zijn daad was een directe aanval op de vrijheid van het woord én de democratie. Dat is precies de reden waarom het ons zo raakt. De zucht naar vergelding ligt op de loer. Simon Fortuyn zei afgelopen week: ‘ik zou het niet erg vinden als Volkert net als Ferdi E. onder een mestkar kwam. Dan gaat bij mij de vlag uit.’ Natuurlijk zijn die emoties normaal. Er valt immers veel af te dingen op Volkerts straf. Twaalf jaar voor het vermoorden van een politicus: het ís ook niet uit te leggen.

Maar – dit soort denken is uiteindelijk onwenselijk. De rechtsstaat is het hoogste goed. Dat betekent simpelweg dat we ons neer moeten leggen bij de regels en de manier waarop die door onze rechters worden geïnterpreteerd. Mensen die dat proces proberen te ondermijnen zetten de deur open naar willekeur. Dries van Agt had gelijk toen hij stelde dat het traineren van de vrijlating van Volkert de nabestaanden van andere moordzaken schoffeert.

Volkert heeft hij nu eenmaal rechten. Zoals iedere veroordeelde, ja, zoals iedereen in dit land. Pim Fortuyn zelf was daar, wrang-ironisch genoeg, de grootste voorvechter van. Die rechten in een individueel geval onbestaand verklaren is een kaakslag voor de democratie.

Wie blijft vasthouden aan eeuwige celstraf, aan een klopjacht, aan een doodswens – die maakt van zichzelf ook een gevangene. Als Nederland én Rotterdam willen beginnen met het loslaten van 6 mei 2002, dan zullen we Volkerts vrijheid moeten accepteren. Niet voor hem. Maar voor onszelf.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:6 mei, Pim Fortuyn en Volkert van der G.

Sectie: Politiek

kaart: Pim Fortuynplein, Rotterdam
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *