voor de harddenkende Rotterdammer

Deze week staat Vers Beton in het teken van armoede. Met de beleidsmakers die naarstig handen en voeten geven aan alle coalitieafspraken in het achterhoofd, vonden we het zinnig eens te kijken naar de huidige stand van zaken in Rotterdam.

Luchtkastelen
Luchtkastelen

Hoewel de economie voorzichtige tekenen toont van herstel is de hamer die armoede heet nog lang niet uitgedreund. De échte klap van de crisis, die in 2008 begon, kwam in 2011 aan, toen meer en meer mensen in het hokje ‘arm’ pasten. In de jaren die volgden, bleef het aantal armen stijgen, en hard ook.
Met de nieuwe Rotterdamse coalitie op het pluche – wankel weliswaar, maar toch: het zit – krijgen ook de ambities van het college langzaam maar zeker vorm. Het mag geen verrassing zijn dat armoedebestrijding ook voor de komende beleidsperiode hoog op de prioriteitenlijst is geëindigd. Rotterdam is een armeluisstad, althans, dat blijkt jaarlijks uit de CBS lijstjes. Toch denkt dit college met minder geld die armoede tegen te kunnen gaan.
Armoedebestrijding volgt een tweesporenbeleid. Op links: bezuinigen, bezuinigen, bezuinigen. Van 8,4 miljoen in 2015 naar een besparing van 12,8 miljoen euro in 2018. Op rechts: werk loont. Een (laag)betaalde baan moet een beter alternatief worden dan bijstand ontvangen.
De weg ernaartoe is er eentje van ‘maatwerk aan de keukentafel’, gekoppeld aan hoge inzet op armoedebestrijding voor kinderen en ouderen.
Nu de Rotterdamse raad binnenkort bericht ontvangt waarin de verantwoordelijke wethouder licht werpt op de praktische uitwerking van deze plannen, duikt Vers Beton in de huidige stand van zaken van arm Rotterdam. De vangst was verrassend.
Zo ontdekte Barbara van Straaten dat de stad in 2012 in één keer 13.000 armen ‘kwijt’ raakte doordat de gemeentelijke inkomensgrens voor armoedebeleid op Haags bevel teruggeschroefd werd. Doordat Haagse wetgeving die grens verlaagde van 120 naar 110 procent van het wettelijk minimumloon was in één klap niet een kwart van de stad arm, maar ‘slechts’ eenvijfde ervan. Het complete plaatje lees je later vandaag.
Nog zoiets: maar liefst 21 procent van de Rotterdammers onder het wettelijk minimum zit niet in de bijstand, maar heeft werk. Laagbetaald, dat wel, of net genoeg opdrachten uit de eigen onderneming om rond te komen.
De twee belangrijkste doelgroepen waarop onze bestuurders hun beleidspijlen richten, zijn kinderen en ouderen. Zij moeten uit de penarie geholpen worden. Het is waar dat Rotterdam landelijk gezien het hoogste percentage kinderen telt dat in armoede opgroeit – lees later deze week het verhaal van Vincent om te weten hoe dat voelt, opgroeien in armoede.
Het zijn echter de Rotterdamse vrouwen die deze kinderen opvoeden. Maar liefst 31 procent(!) van alle vrouwen in deze stad staan aan het hoofd van een huishouden dat niet meer dan ‘niet veel maar toereikend’-criterium ontvangt of verdient.
Feyza Albayrak is zo’n vrouw die, tot haar eigen schaamte naar het loket van de Sociale Dienst toog. Ze had zich schrap gezet voor een Big Brother-achtige, wantrouwige ambtenaar. Toen ze eenmaal voorbij de eerste horde en door het digitale woud was, ontmoette ze tot haar eigen verrassing meer welwillendheid dan ze verwacht had.
Stille armoede is overal. Ook in een rijke wijk zijn genoeg mensen in financiële nood, zoals Karin Koolen beschrijft in haar reportage uit Terbregge en Hillegersberg. Geestelijk en praktisch moeder van de Voedselbank, Clara Sies kan daar ook over meepraten. Davine Lambrecht interviewde Clara over haar ‘hands on’-mentaliteit met armoede. Woensdag lees je haar kijk op onze ‘armeluisstad’ en waarom zij het nodig vond voorzitter te worden van het Expertisecentrum Armoede.
Is het een compleet dossier? Welnee. Over armoede zijn boeken vol geschreven en we hebben hier bij Vers Beton niet de illusie dat we Het Complete Verhaal Over Armoede In Rotterdam Door De Eeuwen Heen kunnen vastleggen. Hopelijk zet deze week u, beste lezer, aan het denken. Maakt wat u in de beelden over het gezicht van armoede ziet, u kwaad of verdrietig. En ziet u, net als wij, dat Rotterdam misschien arm is, maar niet armoedig.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Margot Smolenaars

Margot Smolenaars

Chef onderzoeksredactie

Margot Smolenaars (1976) voelt zich al veertien jaar Rotterdammer, maar dan wel eentje met een zachte g. Studeerde journalistiek in Tilburg, begon als archetypische krantenjournalist (d’r héén!), evolueerde tot chef redactie in de bladen en is nu onderzoeksjournalist bij Vers Beton.
margot@versbeton.nl

Profiel-pagina
Lees 12 reacties

Advertentie

Wildlife-film-festival-rotterdam-2018-Adv-Versbeton