voor de harddenkende Rotterdammer

Liever een mond vol mening dan een mond vol bitterbal tijdens de vrijmibo? De Beste Stuurlui helpt u met prikkelende gespreksstof het weekend in. Stuurvrouw Davine Lambert wachtte lang en vol verwachting om te worden toegelaten tot een legendarische nachtclub in Berlijn. Waarom heeft Rotterdam nog niet zo’n spannende club? 

De Beste Stuurlui
De Beste Stuurlui

In Nederland hoorde ik voor het eerst over nachtclub Berghain in Berlijn. Het woord glipte bijna fluisterend over de lippen van mijn collega. “De wat?” Hij boog iets naar voren om het woord nogmaals zacht maar met uiterste precisie uit te spreken: “De Berghain”, the one who must not be named, hoorde ik hem in mijn hoofd erbij zeggen. Na wat research kwam ik erachter dat het A: dom was dat ik dit begrip uit Berlijn niet kende, B: een club was met een ingewikkelde bijsluiter.
Technoclub de Berghain, vroeger een strikte gay-only club, is gehuisvest in een oud elektriciteitshuis op een afgelegen plek in Berlijn. De nachtclub heeft een extreem streng deurbeleid. Doorbitch Sven is zowel geliefd als gevreesd. Zonder aarzeling beslist hij in minder dan een seconde over het lot van je avond.

Entreetips

Tientallen forums en Dummie-websites vertellen stap voor stap hoe je de grootste kans hebt om binnen te komen. Van ‘draag enkel zwart’ en ‘kijk de bouncer niet aan’ tot ‘lach en praat niet in de rij’ en dan nog kijkt niemand ervan op als zelfs de vaste gasten om onverklaarbare redenen worden afgewezen.
Belachelijk misschien, maar ook zo spannend. ‘Hard to get’ is niet voor niets in het leven geroepen. Samen met twee vriendinnen ga ik de uitdaging aan. Na een hele checklist vol tips en tricks afgewerkt te hebben zien we er, naar ons idee, Berghain-proof uit.
Eenmaal aangekomen hebben we niet lang de tijd om stil te staan bij de vijf kilometer lange rij die verder gaat dan waar ons zicht eindigt. Moeiteloos dringen we voor en laten we honderden mensen achter ons.
Daar staan we dan, biertje in de hand, gezichten in de plooi en totale (gefakete) onverschilligheid. Gespannen kijken we naar wie er wordt binnengelaten en wie de walk of shame bewandelt. Ik besef me dat het lang geleden is dat ik zo graag toegelaten wilde worden tot een club.

Net als vroeger

Even was het weer net zoals vroeger. Die tijd dat je als vijftienjarige met een nep ID en knikkende knieën in de rij bij Hollywood stond. Die tijd dat iedereen dacht dat je iets gebruikt had omdat je ogen van de spanning ongezond wijd open stonden. Daar, in Berlijn, herleefde ik die spanning en ijzersterke wil om koste wat het kost binnen te komen. Een avond, die eigenlijk al voor binnenkomst bestempelt is met ‘legendarisch’.
Ik vroeg me af waar toch die legendarische club van Rotterdam is? Ja we hebben een aantal vette clubs en uitgaan in Rotterdam is echt geen straf, maar is Rotterdam niet ook cool genoeg voor een Berghain? Zo’n raadselachtige club waar je met genoegen een paar uur voor in de rij staat, omdat je weet dat het het waard is. De uitgelaten sfeer, de steengoede muziek, de verschillende geheime ruimtes, donkere gangen en de eigenzinnige mensen waarmee je voor even dat ongegeneerde wij tegen zij gevoel ervaart.
Geen perfect overbelichte sfeerfoto’s op Facebook the day after. Alleen wij, op deze avond, op deze mysterieuze plek. Samen een geweldige avond beleven zonder enige vastlegging of documentatie, met enkel de verhalen die de legende voort zullen zetten.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Davine Lambert

Davine Lambert

Davine Lambert (1991) is gefascineerd door de eigenaardigheden van mensen en hun gedrag. Rotterdammers vindt zij het allermooist. Ze is freelance journalist en schrijft onder andere voor het Algemeen Dagblad.

Profiel-pagina
Lees 3 reacties

Advertentie

prix-de-rome-2018-architectuur-Vers-Beton