Kunst & Cultuur29 oktober 2014

De regenboogvlag uit in héél Rotterdam

Het laatste weekend van september stond Rotterdam in het teken van de eerste Rotterdam Pride. Vers Beton blikt terug met initiatiefnemer en organisator Dora Borst. Een gesprek over vreugdetranen, felle kritieken en een ‘homostad van likmevestje’. “Ik geloof in de kracht van groeien.”

‘Verzin een roze evenement voor Rotterdam’, luidde de opdracht van de gemeente vorig jaar. Het resulteerde in de samenwerking tussen Marc Kabbedijk (uitgever gay glossy Ferry), Jan-Willem Veerbeek (eigenaar café Keerweer, bar Strano en café Loge’90) en Dora Borst (Concept Circus). Het culturele gecombineerd met het commerciële: het bleek een gouden greep. Rotterdam Pride (rustend op het fundament van de Keerweerparade) bood plek voor kunst en cultureel vertier, maar ook voor feest en grote optredens. Borst kijkt terug op een zeer geslaagde eerste editie. Het zonnetje scheen het hele weekend, het bezoekersaantal liep op tot 15.000 en de sfeer was ‘kicke’.

Dora Borst
Dora Borst Beeld Karin Koolen

Vertel, hoe was het?
“Te gek! Alle eerste keren zijn spannend. Je wilt dat er genoeg mensen komen, dat alle programmaonderdelen goed bezocht worden. Iedereen steekt toch zijn nek uit en doet zijn uiterste best. Rotterdam Pride heeft zich gepresenteerd als een hele grote paraplu. We wilden alles wat op het gebied van seksuele diversiteit te beleven is in Rotterdam naar buiten brengen. Daar zijn we goed in geslaagd. Natuurlijk is er altijd meer dat je kunt laten zien, maar het is een mooie mix geworden van belangenorganisaties, kunst, een cultureel programma, maar ook feest, grote optredens en natuurlijk de citytours. Vooral die citytours zou ik volgend jaar nog meer op de kaart willen zetten, omdat je via die tours allerlei mensen en organisaties tegenkomt die zich met dit onderwerp bezighouden.
Ook binnen de LHBT-gemeenschap heb je zoveel subculturen. Roze ouderen, alto’s, verschillende nationaliteiten. We hebben de ouderen bereikt, de kinderen – hoewel we daar volgend jaar nog meer op willen inspelen. De Totally Strano Street Party richtte zich op de urban doelgroep, met latin house. De Flierefluiter programmeerde onder andere Bonnie St. Claire. WORM richtte zich op de gender intellectueel. LOUD stond vol met lokale muziekacts en een groot internationaal feest in de Maassilo trok veel mensen van buiten Rotterdam. Er was een Bi-picknick in het Euromastpark. En dat is nog maar een greep uit het programma. Al met al, hebben we veel groepen bereikt.”

Vanwaar de naam Rotterdam Pride?
“Het moest een naam worden waar iedereen zich in kon vinden én die een ambitie onderstreept. We willen laten zien hoe open Rotterdam is en wat hier allemaal is in de stad. Geen parade, zoals in Amsterdam, maar we laten zien wat er in Rotterdam allemaal te doen is. In de aanloop vroegen mensen weleens ‘waarom nou een feest voor gays? Het is toch allang geaccepteerd?’ Dan zeg ik, als het geen probleem is dan mogen we daar ook best trots op zijn, en dat ook laten zien. Laten zien dat wij er zijn.”

Wat was voor jou een hoogtepunt?
“Het was een super mooi weekend. Overal stonden fietsen, alles was op loopafstand. Je zag het hele weekend dezelfde mensen lopen, lekker met een biertje in de hand. Echt een sfeer! Dat vond ik gewoon kicke! Op een gegeven moment kwamen bij mij de tranen. We hadden een theatervoorstelling voor kinderen geprogrammeerd in het Bibliotheektheater, een stuk over een meisje dat opgroeit met twee vaders. Veertig bezoekers, dus ik was al heel blij. Toen ik daarvandaan kwam liep ik langs LOUD, een vrouwencafé op de Posthoornstraat. Zij hadden een groot podium staan en net op het moment dat ik langskwam speelde er een cover(vrouwen)band. Er stonden vijfhonderd man voor dat podium, de hele buurt was komen kijken. Kinderen, ouderen, er waren mensen aan het dansen. Echt een festivalgevoel in de straat. Toen kwam alles bij elkaar: het was overal druk, de theatervoorstelling was een succes geworden, de citytours gingen goed en toen zag ik die vrouwen op het podium, een performance vol overgave. Wauw. Toen moest ik huilen.”

Hoe kijk je tegen de kritieken aan, bijvoorbeeld van de Regenboog?
“Ik ben daar gedurende het organisatieproces niet op ingegaan. Wij hebben de Regenboog steeds maar weer uitgenodigd om mee te doen, mee te denken. Zo’n opmerking vlak voor het evenement, via de media, voelt als een messteek in je rug. En uiteindelijk hebben zij hun deuren ook niet gesloten, ze hebben hier van mee geprofiteerd. En die opmerking dat de stad een feest geeft van belastingcenten… Ik denk dan: kijk eens wat de Pride teweeg heeft gebracht in de stad en in de media. Eigenlijk hoop je dat zij diezelfde wens hebben omdat zij ook voor die doelgroep een horecagelegenheid hebben. Probeer er nou samen iets moois van te maken.”

Rotterdam Pride werd ook te kleinschalig genoemd, in een opiniestuk op Vers Beton.
“Ik vond het niet kleinschalig. Er waren 15.000 man, we hebben zeker met dertig partners samengewerkt. Ik geloof heel erg in de kracht van groeien.”

Waarom vonden jullie het nodig om de Pride te organiseren?
“Ik ben zelf vijf jaar samen geweest met een vrouw. Wij kwamen overal, Rotown, Lantaren/Venster, Las Palmas. Nooit staken we onder stoelen of banken dat we een stel waren. Maar toen ontmoette ik een meisje die vertelde dat ze niet wist waar we naar toe moest, waar ze meiden kon ontmoeten. Ik heb haar toen laten zien waar ik kwam. En dat is wat je ook voor Rotterdam wilt: Rotterdam is een stad om te ontdekken, je wilt de mensen meenemen. Niet alleen de LHBT-gemeenschap, maar iedereen. We vieren hier de vrijheid van seksuele diversiteit, omdat die er is, er mag zijn én omdat we daar trots op zijn.”

Dora Borst
Dora Borst Beeld Karin Koolen

Is er genoeg vertier te vinden in Rotterdam?
“De teneur is ‘Er is hier niks te doen voor gays’, maar dat is onzin. Er is genoeg te doen, je moet alleen weten waar. Bovendien is deze scene ook erg in ontwikkeling. De Pride kan daar een extra impuls aan geven. Dat meisje vond dat de gay horeca teveel overheerst werd door mannen. Dat is nu vijf jaar geleden en inmiddels hebben we een vrouwenbar in de Posthoornstraat. De Unie, de Ferrystore, allemaal nieuwe initiatieven. Ik heb zelfs gehoord dat er weer plannen zijn voor een darkroom. De Hang-Out van Rainbow City had tijdens de Pride een pop-up locatie, een plek voor jongeren die bezig zijn met hun seksuele identiteit. En niet te vergeten, de belangenorganisaties zoals het COC. Wat die voor ouderen en transgenders organiseren is waanzinnig! En er zijn nog heel veel plekken die zich niet specifiek LHBT profileren maar wel een ontzettende open mind hebben.”

Hoe kijk je aan tegen Rotterdam als homostad?
“Jij bedoelt een homostad van likmevestje? (lacht) Ik denk serieus dat Rotterdam zich op het gebied van seksuele diversiteit ontzettend ontwikkelt en dat ook steeds beter zichtbaar maakt. Waar is dat likmevestje op gestoeld? Je kunt ook de handen uit de mouwen steken om het klimaat te veranderen. En is dat niet typisch Rotterdam ook, je moet weten waar het allemaal is en als het er niet is kun je het zelf maken.”

“Wat betreft het artikel van Elsbeth Grievink op Vers Beton, ik snap heel goed dat je een klimaat wilt creëren waarin mensen vrij over straat kunnen, maar daarbij wil ik wel opmerken dat als jij extravagant over straat wilt gaan, je reacties kunt verwachten. Ik ben er fel op tegen dat mensen uitgescholden worden, maar dat mensen reageren is een gevolg van je extravagantie. Dat je mag reageren op iemand is ook tolerantie.”

Wat zijn de ambities voor de Pride de komende jaren?
“Mits genoeg geld en de juiste vergunningen, willen we volgend jaar en de jaren daarop, weer een Pride. Ik zei altijd, als iedereen van dit jaar volgend jaar weer meedoet, is het een succes geweest. Dat is gelukt, en er zullen zelfs nog meer partijen aanhaken. We willen natuurlijk dat de hele stad meedoet, zoals alle culturele instellingen, en dat bij wijze van spreken bij iedereen de regenboogvlag uithangt. Dat zou toch prachtig zijn? Ik ben er trots op dat ik in een stad leef waar dat kan.”

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:binnenstad, homo-emancipatie, homovriendelijk, LGBTQ, LHBT en Rotterdam Pride

Sectie: Kunst & Cultuur

kaart: keerweer, rotterdam
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *