voor de harddenkende Rotterdammer

Rotterdam ís graffiti. Dat stelt Dave Vanderheijden, van Hiphop in je smoel. Vers Beton sprak met hem over zijn plannen voor een graffitiroute, het vandalismecliche en de noodzaak aan gemeentelijk beleid.

Graffiti
Graffiti

Jarenlang keek de bonte dame je doordringend aan vanaf het schoolgebouw aan de Heer Bokelweg. Vorige week werd zij met een laag witte verf bedekt. Op dat verse canvas verscheen een nieuwe creatie van de Rotterdamse graffitiartiest Ozon. Het is het eerste, zichtbare resultaat van het project Rewriters! Initiatiefnemer Dave Vanderheijden wil de geschiedenis van graffiti in Rotterdam tot leven brengen met een speciale route en een app. Zijn uiteindelijke streven is een gemeentelijk beleid voor straatkunst.
Vanderheijden is de eigenaar van de website Hiphop in je smoel. Aangezien graffiti een wezenlijk onderdeel is van hiphop is hij ook een liefhebber van de visuele uitingsvorm. In buitenlandse steden bezoekt hij dan ook graag routes die aan graffiti zijn gewijd. Tijdens die trips vraagt hij zich vaak af waarom er niet zo’n route in Rotterdam is. “Want ook hier is er een lange geschiedenis op het gebied van graffiti” zegt Vanderheijden in zijn kantoor aan de Delftsestraat, langs het spoor bij CS.

Opnieuw in beeld

Op loopafstand van zijn onderkomen staan al meerdere muren die hij wil opnemen in zijn route. Zoals de afbeeldingen aan de zijkant van Perron, de tekst op het Hiphophuis door Bruce Tsai en het steegje dat onder handen werd genomen in het kader van Cats vs Dogs.
Vanderheijden: “Met dit initiatief wil ik al die bestaande kunstwerken in beeld brengen. Daarnaast is het plan om vijftien nieuwe kunstwerken te creëren. Dat gaan we stap voor stap doen. Het werk aan de Heer Bokelweg is de eerste muur. De huidige afbeelding van de vrouw is getiteld Cryptic Duality en is in 2009 gemaakt door de Braziliaanse kunstenaar Horowai. Omdat er een verkeerde coating is gebruikt is het aan het afbrokkelen. Ozon was al lang bezig om toestemming te krijgen voor een nieuw werk op de muur en voegt zich nu bij het project Rewriters dat alle oude een nieuwe spuitbuskunst in de stad in kaart wil brengen.”

Schutting en toilet

De geschiedenis van graffiti in Rotterdam begint in de vroege jaren ’80. In de jaren daarvoor worden er al kreten op schuttingen en openbare toiletten gekalkt. In 1982 nodigt de gemeente de Amerikaanse graffitiartiest Lee uit om een schildering op de Lijnbaan te zetten. Plaats van afspraak is de zogeheten ‘berenkuil’, een kelderpand waar ooit Van Leest en nu G-star Raw zit.
Het is het eerste voorbeeld van de kleurrijke graffiti die in New York is ontstaan en de basis van wat we nu onder de kunstvorm verstaan. Ook Museum Boijmans van Beuningen koopt in die periode werken van Jean Michel Basquiat, Seen en Dondi aan. Vanderheijden: “Die werken zitten nog steeds in de collectie. Het zou mooi zijn als die weer eens in de toenmalige opstelling getoond worden.”
Vanderheijden: “Graffiti heeft bij veel mensen helaas nog het cliché-imago van vandalisme. Terwijl het een manier kan zijn om plekken op te fleuren. Ik gebruik dus liever de term straatkunst. In de app willen we dan ook een functie inbouwen waarmee buurtbewoners aan kunnen geven welke grauwe plekken ze willen laten voorzien van een muurschildering.”

Beleid please

Een ander onderdeel van de app is de mogelijkheid om met de layar-functie oude werken te zien op het beeldscherm. Voor de informatie en het beeldmateriaal wordt er gebruik gemaakt van verschillende bronnen. Hij wijst naar de archiefkast: “Er zijn al meerdere boeken verschenen zoals Hello, Our Name is Lastplak and We love to paint! van het Lastplak-collectief en Graffiti in Rotterdam door Rens Muis en Wessel Wessels. Ik heb contact gezocht met Wessel en hij heeft alle beeltenissen uit het boek nog en die mogen we gebruiken!”
Tijdens het onderzoek en de voorbereiding van het project kwam Vanderheijden er tot zijn verbazing achter dat Rotterdam geen gemeentelijk beleid heeft op het gebied van graffiti. Naast de realisatie van de route – met daarin verweven de vijftien nieuwe kunstwerken – en de informatieve en interactieve app is het ultieme doel inmiddels dan ook dat er een beleid komt.
Vanderheijden: “In andere steden met zulk beleid zijn legale plekken waar kan worden gespoten. Het resultaat is dat er veel minder illegale graffiti is. Dat scheelt behoorlijk aan schoonmaakkosten. Bovendien kan zo jong talent worden gesteund. Veel vermaarde kunstenaars zijn op straat begonnen als graffitiartiest. Rotterdam kan zich daar gezien de flinke aanwezigheid van kunstenaars en voorbeelden van buitenkunst mee onderscheiden.”

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Jeroen Veenstra

Jeroen Veenstra

Jeroen Veenstra (1978) is die jongen die bij elk Rotterdams Facebook-evenement obsessief op misschien staat. Zo blijft hij namelijk van alles op de hoogte in zijn geliefde geboortestad. Vervolgens is hij dan meestal natuurlijk wel gewoon aanwezig. Al dan niet uit naam van een lokaal medium.

Profiel-pagina
Lees 12 reacties