Kunst & Cultuur10 december 2014

Broederliefde: “Spangen kent niet zoveel succesverhalen”

 

 

Jelena Barisic dook voor Vers Beton in de hiphopscene van Rotterdam. Ze maakte een drieluik van portretten, waarin Feis en Ronnie Flex al aan de beurt kwamen. Vandaag het derde en laatste deel: Broederliefde, trotse jongens uit Spangen.

Beeld van Willem de Kam en Willem de Kam

Gelach doorbreekt de stilte in Spangen. Net was het nog een rustige maandagmiddag: lege straten, hier en daar een fietser of een vrouw met kinderwagen. Nu loopt een luidruchtig groepje jongens door de Van Lennepstraat. Van veraf is te zien dat ze elkaar al jaren kennen: ze maken grappen, geven elkaar duwtjes.

Sjaf (20), Emms (22), Mella (20), Jerr (20) en dj Edson (21) maken deel uit van de groep Broederliefde. Onder die naam hadden ze op YouTube succes met video’s als ‘Maluku’ en ‘Spangen Shake’ en brachten ze in 2012 een mixtape vol aanstekelijke hiphop met Caribische invloeden uit. Ze bestormden afgelopen zomer ook de hitlijsten met de EP Gevoelig Feestje en bijbehorende zomerse single ‘Labanta’. Zonder veel steun of airplay van traditionele media kwamen ze op nummer 1 binnen in de iTunes Chart.

Broederliefde. V.l.n.r.: Jerr, Mella, Sjaf, Emms en Edson. Beeld: Willem de Kam

Samen de tram missen

Maar Broederliefde is veel meer dan een hiphopgroep, leggen de jongens uit. “Er horen ook een paar gasten bij die geen muziek maken. Sommigen kennen elkaar van de basisschool, anderen van voetbal of gewoon uit de buurt. Iedereen komt uit Spangen. Het is een kleine wereld, je komt elkaar tegen en je voelt dat het klikt. We vonden het leuk om die hechte vriendengroep een naam te geven en dat werd Broederliefde.”

De naam spreekt boekdelen: de jongens hebben een sterke band. “We voetbalden samen op straat, gingen samen naar feestjes, misten samen de laatste tram en moesten dan naar huis lopen. Op een gegeven moment deelden we alles met elkaar.”

De jongens uit de buurt zijn misschien wel hun grootste supporters. Soms helpen ze achter de schermen mee, als tourmanager of chauffeur. “Maar ze hebben natuurlijk ook een eigen leven,” zegt Sjaf. “Yaël Eisden voetbalt bijvoorbeeld bij Jong Sparta. Hij komt naar onze shows, wij zitten elke maandagavond voor hem in de kou op de tribune.”

Meerdere talenten

We lopen het Kasteel in, waar Jong Sparta op dat moment aan het trainen is. “Hij blijft het proberen, als een echte Spartaan,” lacht iedereen als Eisden een bal mist. De liefde voor voetbal zit er goed in bij de jongens. Een aantal van hen voetbalden voorheen op hoog niveau bij de jeugd van FC Utrecht, Excelsior en FC Dordrecht. “Om eerlijk te zijn mis ik dat wel,” geeft Mella toe. “Als ik deze jongens bezig zie, smelt ik weg. Maar ik ben ook tevreden met wat we er nu van gemaakt hebben. Ik ben blij dat ik meerdere talenten heb.”

Broederliefde heeft heel wat succes te danken aan voetballers als Leroy Fer en Gorginio Wijnaldum, fans die de muziek van de groep trouw verspreiden. Mella: “Sommigen kennen we niet eens heel lang, maar een band is snel gesmeed. Zij herkennen zichzelf in ons en andersom: we hebben allemaal van niets iets gemaakt. Iedereen kent Spangen als een probleemwijk, er komen weinig succesverhalen vandaan. Zij hebben dat ook ervaren in de buurt waarin zij opgegroeid zijn. “

Het goede voorbeeld

Broederliefde laat geen kans onbenut om over Spangen te rappen. De track ‘Om Ons Heen’ schetst de duistere kant van de buurt: armoede, tienermoeders, inbraken en dealers. Dat is een blik in het verleden, benadrukken de jongens nu. Sjaf: “Spangen is nog steeds een achterstandswijk, maar het is er beter dan vroeger. De vervelende jongens zijn weg, iedereen is volwassen geworden. De buurt wordt gerenoveerd en er komen ook mensen van buiten de stad wonen.” Mella vult aan: “Er staan geen junkies meer bij Marconiplein, dat is echt iets van vroeger.”

“Kinderen hebben tegenwoordig ook meer afleiding: een Playstation, een smartphone, een computer. Wij hadden vroeger niks te doen. Dan ga je een beetje kattenkwaad uithalen of vechten op straat.” Ze kennen een paar jongens uit de buurt die op het slechte pad terecht zijn gekomen, maar zelf zijn ze nooit die richting op gegaan. Jerr: “Wij hebben voetbal en rap op tijd gevonden.”

Daarmee geven ze gelijk het goede voorbeeld voor de jongere generatie, denkt Sjaf: “We hebben laten zien dat het ook anders kan. Door te voetballen, te rappen, je best te doen op school. We praten vaak met jongeren uit de buurt. Ze houden zich rustig op straat, want ze kijken naar ons op. Veel jongens uit Spangen zijn ook gaan rappen. Ik weet niet of dat iets met ons succes te maken heeft, maar het zou best een reden kunnen zijn.”

Van geinige tijdsbesteding naar alles of niets

Broederliefde begon eigenlijk als een grap, een geinige tijdsbesteding, maar toen de single ‘Maluku’ een succes op YouTube werd, is het vijftal het serieuzer aan gaan pakken. In 2013 wonnen ze een State Award in de categorie beste mixtape. Jerr: “Toen begon het echt te lopen en hebben we besloten: nu gaan we ervoor, alles of niets.”

Daar waren hun ouders niet altijd even blij mee. “Mijn moeder was het er echt niet mee eens dat ik met school gestopt ben, maar het werd gewoon te moeilijk om mijn opleiding met muziek te combineren,” zegt Sjaf. Ook de moeder van Emms twijfelde lang over haar zoons toekomst. “Het helpt wel dat ze ons op de radio hoort en op tv ziet. Ik denk dat ze zich eindelijk realiseert dat het goed met me gaat.”

Inmiddels staat Broederliefde elk weekend op het podium van een andere club. Hun allereerste optreden kunnen ze zich al niet meer herinneren. “Dat was in die speeltuin in de Esch!” roept de een. “Nee man, het was dat schoolfeest!” Ze kibbelen er een paar minuten over, maar worden het niet eens.

Emms, Jerr en Mella Beeld: Willem de Kam

Altijd discussies, nooit ja-knikken

Zo gaat dat altijd, legt Edson uit als we het stadion uit lopen. “Broederliefde heeft geen leider, elke mening telt even zwaar. Er zijn altijd discussies, maar die maken ons ook weer sterker. Het is een voordeel dat we elkaar zo lang kennen, want als we iets niet goed vinden, durven we dat in de groep te gooien. Met alleen maar ja-knikken schiet je ook niks op.”

Op het pleintje voor Het Kasteel komen de jongens twee vrienden tegen. “Ook een onderdeel van Broederliefde,” zegt Sjaf, terwijl hij naar ze wijst. Ze lachen, praten bij over meisjes en voetbal. Als we met de hele groep richting de snackbar lopen, roept een klein joch in het voorbijgaan: “Hey Edson, je bent me nog wat verschuldigd!” Iedereen proest van de lach. “Je leent toch geen geld van een klein kind!” roepen ze. Edson grijnst verlegen. “Nee man, ik had hem een ritje op de Vespa beloofd.”

“Shit, dicht.” In snackbar Florida branden de lichten niet. ‘Gesloten i.v.m. familiedag’ is op de dichte deur te lezen. “Zullen we dan maar naar de KFC gaan? Daar hebben we ook heel wat meegemaakt,” zegt Mella. De hele groep barst weer in lachen uit. Het is de zoveelste grap waar je als buitenstaander niks van snapt.

Zonnebloempitten

Dan maar naar het Steentje, besluiten ze uiteindelijk. Via de Spartastraat lopen we de Nicolaas Beetsstraat in. Het Steentje blijkt niet meer dan een laag, stenen muurtje langs de stoep. “Als mensen ons zochten, was dit de plek waar je ons het vaakst aantrof. Er is hier verder niks, je kan er alleen zitten, maar voor ons is dat genoeg.”

Emms tovert een grote zak zonnebloempitten tevoorschijn. De jongens vallen aan. “Een traditie,” legt Edson uit. “’s Zomers zitten we hier altijd met een shisha en zonnebloempitten. Soms met een beetje drank. Je moet dan wel uitkijken voor de politie, dus verstop je de flessen achter het muurtje.” Jerr vult aan: “We staan hier soms van twee uur ’s middags tot vijf uur ’s nachts. Totdat de buren gaan klagen. We hebben vaak gezeur, ja.” Hij grinnikt. “De politie heeft ons een paar keer naar huis moeten sturen.”

Hoewel drie van de vijf jongens inmiddels niet meer in Spangen wonen, komen ze er allemaal nog wekelijks. Vlak voor een show verzamelen ze zich bij het Steentje, in het weekend voetballen ze nog altijd op straat. “We moeten onszelf er echt regelmatig aan herinneren hoeveel we hebben bereikt,” zegt Edson. “Daar sta je niet altijd bij stil op dagen als deze. Afgelopen november stonden we in de Heineken Music Hall voor duizenden mensen en beseften we voor de zoveelste keer hoe goed het de laatste tijd gaat. Ik ben blij dat ik deze jongens in mijn leven heb, ze hebben een goede invloed op me. We hebben een goede invloed op elkáár.”

Dit artikel is het laatste deel van een drieluik waarin Jelena Barisic debuterende Rotterdamse hiphopartiesten interviewt over hoe opgroeien in de stad hen beïnvloed heeft. Eerder ging ze het gesprek aan met Capellenaar Ronnie Flex en Feis uit Rotterdam-West.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:Broederliefde, Het Kasteel, hiphop, Labanta, marconiplein, rap, Snackbar Florida, Spangen, sparta en Top Notch

Sectie: Kunst & Cultuur

kaart: Spartapark-Oost 21, 3027 VX Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • draag inhoudelijk bij aan de discussie (en ja, humor mag, graag zelfs!)
  • blijf on-topic
  • speel op de bal, niet op de man

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *