voor de harddenkende Rotterdammer

Goedemorgen dertigplusser! Wat ga je doen deze zaterdagavond? Stuurvrouw en ‘vergevorderde dertiger’ Margot Smolenaars loopt vanavond in elk geval met een grote boog om Rotown heen.

De Beste Stuurlui
De Beste Stuurlui

Om een kapitaalkrachtige groep dertigers binnen de horecamuren te trekken, moet je als uitgaansgelegenheid rare fratsen uithalen. Hoe anders valt de ’35 & Still Alive’ dansavondaankondiging van Rotown te interpreteren? Een taalkundige autopsie door een vergevorderde dertiger.
Beginnen bij het begin: de titel. Wat poogt Rotown te zeggen met ‘35 & Still Alive’?

  1. Er is hoegenaamd geen leven meer na 35 jaar.
  2. Boven de 35 jaar leef je nog maar ternauwernood, ondanks dat energievretend nageslacht dat je in een optimistischer frame of mind op de wereld hebt gezet.
  3. Je leeft, maar nauwelijks, en dat vier je door te dansen tot je erbij neervalt.
  4. Het is ironisch bedoeld, dus eigenlijk staat er het tegenovergestelde. ‘Ja, ik ben 35 jaar, en bij god! Ik leef, maar niet heus, want ik ben daar eigenlijk te oud voor, haha.’

De ondertitel: ‘Klinkt als: Dansen zonder kinderen’. Met baby/dreumes/peuter (doorhalen wat niet van toepassing is, 35-plusser, geen kinderen is geen optie hier)  in de BabyBjorn-draagzak is het lastig twerken, dat klopt natuurlijk helemaal. En wie wil er nou eigenlijk dansen mét kinderen? Je hebt ze gekregen, nu wil je ze zo snel mogelijk vergeten.
En dan de tekst: Dé dansavond voor iedereen die 30+ is of zich zo voelt. Dus het kunnen ook twintigers zijn, of veertigers, ja, eigenlijk iedereen. Als je je maar 30+ voelt. Denk er langer over na, en het wordt nog filosofisch ook. Net als het woord ‘kleuter’ eigenlijk heel raar klinkt als je het maar vaak genoeg herhaalt. Dertigplus. Dertigplus. Wat ís dat?
Wil je uren dansen, maar heb je geen zin om in het holst van de nacht thuis te komen? Denken we even door op deze gedachte. Dertigers hebben een avondklok, omdat ze de volgende dag gewoon weer lekker vroeg uit de veren moeten om met alcoholdamp en alles voor hun kleine te gaan zorgen. ‘Sorry Brommer/Fender/Gibson/Vlinder, papa moet even kotsen.’ Gelukkig behoedt Rotown ons voor zulke ellende door ons op tijd naar huis te sturen.
Heb je genoeg energie, dan mag je van ons natuurlijk ook gewoon door blijven dansen tot sluitingstijd, want de dj’s draaien tot 4 uur. Fijn, we mogen dansen met de écht levende mensen. Yay!
Naamstickers die gratis shotjes opleveren. Wut? Gratis shotjes? Naamstickers? O, is het een singlesfeest, eigenlijk? Want ja, wij dertigers zitten natuurlijk en masse in een relatiecrisis. Dus met het danszweet druipt er nog wat anders langs de muren naar beneden: existentiële wanhoop.
Of nee, het is een lotgenotenbijeenkomst. Tussen de jarennegentigdansmoves door – we noemen hier de ‘walking man’, de Hammertimedribbel en het omineus naar beneden staren met molenwiekende armen – kunnen we heerlijk tegen elkaar aan klagen over hoe zwáár we het allemaal wel niet hebben en hoe fíjn het is dat we toch nog in Rotown terecht kunnen met onze hang naar nostalgie.
Verwacht geen dance classics-avond. O. Geen nostalgie. Het blijft tenslotte Rotown, dus je hoort de leukste dansliedjes uit alle decennia voorbij komen. Ja, als Groove Is In The Heart er maar tussen zit hè.
Wil je meebepalen wat er gedraaid wordt tijdens 35 & Still Alive? Ja! Groove Is In The Heart! Mail dan voor 24 november – bummer! – jouw tien favoriete nummers naar … Geef ook aan hoe het blokje muziek moet gaan heten. Want ja, we houden van hokjes, wij dertigers. We laten ons er zelf ook zo makkelijk in douwen.
Het zal mij benieuwen hoe druk het wordt. Deze dertiger voelt zich in ieder geval níet aangesproken. En dat is niet ironisch bedoeld.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Margot Smolenaars

Margot Smolenaars

Chef onderzoeksredactie

Margot Smolenaars (1976) voelt zich al veertien jaar Rotterdammer, maar dan wel eentje met een zachte g. Studeerde journalistiek in Tilburg, begon als archetypische krantenjournalist (d’r héén!), evolueerde tot chef redactie in de bladen en is nu onderzoeksjournalist bij Vers Beton.
margot@versbeton.nl

Profiel-pagina
Lees 16 reacties