Economie13 maart 2015

De Beste Stuurlui: Rotterdam heeft ‘t!

Vers Beton voorziet u van een wekelijkse portie prikkelende gespreksstof, zo vlak voor de vrijmibo. Stuurvrouwe Yvonne Rijpers waarschuwt voor Amsterdamse toestanden in de Rotterdamse toeristenindustrie.

De Beste Stuurlui
De Beste Stuurlui

Rotterdam stond vorige week op zijn kop. Madonna zou hier een appartement hebben gekocht (hét penthouse van de Rotterdam) om zo dichter bij haar ‘Rotterdamse toyboy’ te zijn. Gekte alom, want de Queen of Pop in je stad, beter wordt het haast niet, ja toch? Het zou de kers op de taart zijn, die de afgelopen jaren in de oven is gebakken en er vorig jaar eindelijk uit mocht: Rotterdam doet er toe! We hebben het Calimero-complex van ons afgeworpen en staan genietend in de wereldwijde spotlights. We zijn te vinden op de lijst van de beste alternatieve stedentrips van the Guardian; en op nummer 10 in de lijst ’52 places to go in 2014’ van de New York Times. Daarnaast worden we op allerlei internationale fora geroemd om onze architectuur en ‘liveability’. Wie had dat ooit gedacht? Ik in ieder geval niet toen ik in 1999 hierheen verhuisde.

Het toerisme neemt zienderogen toe. Ik kijk al bijna niet meer op van groepjes mensen met rolkoffertjes in mijn rustige straat en vind het al bijna normaal dat ik niet meer aan buitenlandse kennissen hoef uit te leggen dat Rotterdam niet een verbastering is van Amsterdam. Echter, tot op welke hoogte is het succes van een (binnen)stad ook echt goed voor de stadsbewoner? Wanneer veranderen de rolkoffertjes van grappig in overlast en de architectuurliefhebbers van leuk in vervelende yuppen? In hoeverre is stijging van vastgoedwaarde wenselijk en hoe verhoudt zich dat tot het inkomensverloop en de economische kracht van de gemiddelde Rotterdammer?

En… in hoeverre is er in een succesvolle en aantrekkelijke stad nog ruimte voor experiment, nieuwe dingen en schoppen tegen de gevestigde orde? Met torenhoge huurprijzen en continue ruimteschaarste, zoals op veel plekken in Amsterdam, wordt dat lastig…
We boffen: Amsterdam was ons voor, dus we hoeven niet opnieuw het wiel uit te vinden. Wat we wel kunnen doen (altijd leuk voor de Rotterdammers) is naar Amsterdam kijken hoe het NIET moet op sommige gebieden. En het dan beter doen, volgens de wet van de remmende voorsprong.
Dus: laten we inderdaad het succes en het bloeien van Rotterdam omarmen, maar, laten we ook een kritische blik behouden en voorkomen dat we straks een ingezonden brief van Sjarel Ex krijgen over de teloorgang van onze stad.

Naast inzetten op mooie architectuur, een levendige binnenstad, shopping en cultuur, óók de vrijplaatsen voor experimenten koesteren, óók de creatieve ondernemers en – in veel gevallen –aanjagers van nieuwe ontwikkelingen (zoals Schieblock) binnen het centrum houden. Zodat we niet alleen een visitekaartje zijn voor de (buitenlandse) toerist, maar vooral voor onszelf.
Laten we ons nu dus goed bezinnen op de waarde van Rotterdam voor en door Rotterdammers en die koesteren. En dan ook keuzes maken, die ons misschien niet nog hoger op de wereldlijstjes stuwen, maar die er wel voor zorgen dat de Rotterdammers zich senang blijven voelen in hun stad en de bezoekers met trots tegemoet treden. Want ‘liveability’ is het allerbelangrijkst voor degenen die hier ook echt wonen, niet voor de vluchtige toerist of een popkoningin die een pied-à-terre zoekt.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:Madonna en toerisme

Sectie: Economie

kaart: wilhelminakade 177, rotterdam

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • draag inhoudelijk bij aan de discussie (en ja, humor mag, graag zelfs!)
  • blijf on-topic
  • speel op de bal, niet op de man

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *