voor de harddenkende Rotterdammer

Het moet voor Salima Belhaj, politiek leider van D66 Rotterdam, een nachtmerrie zijn. De coalitie met Leefbaar Rotterdam, die zij ruim een jaar geleden in elkaar zette, zal de geschiedenis ingaan als de coalitie die de PVV naar Rotterdam haalde.

Peter van Heemst
Peter van Heemst

Wilders kondigde het vorige week in blokletters aan. In 2018, bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen, gaat hij met Eerdmans de strijd aan om de rechts-populistische kiezer. Dat gaat – gok ik – om minstens 50 procent van de 14 zetels die Leefbaar Rotterdam nu in de gemeenteraad heeft.
Wilders noemde Leefbaar Rotterdam “kleurloos” en “te ver afgedreven van de idealen van Fortuyn”. Klare taal bij het verrassende initiatief van Wilders. En, maar dat zal toeval zijn, dit zijn nou precies de criteria op basis waarvan de net ingestelde Pim Fortuyn Prijs uitgereikt gaat worden. Eén van de juryleden: Joost Eerdmans. Het zou van bravoure getuigen als hij de eerste prijs komende 6 mei aan Wilders uitreikt, maar dat terzijde.

Ergernis bij de hardcore PVV-kiezer

Om de ergernis van Wilders en de hardcore PVV-kiezer in Rotterdam te begrijpen, zet ik een aantal markante zaken op een rij die het afgelopen jaar tussen D66 en Leefbaar speelden. Zaken die duidelijk maken dat Leefbaar Rotterdam stevig bij D66 in de tang zit. Maar ook – dat zeg ik er direct bij- dat Leefbaar Rotterdam zich stevig in de tang heeft laten nemen. De lust om na acht jaar oppositie weer te besturen was zo groot dat veel idealen en ideeën in de uitverkoop zijn gedaan.
Zo dwingt D66 Eerdmans al snel na de verkiezingen van maart 2014 scherp en zonder mitsen en maren afstand te nemen van controversiële uitspraken van Wilders over bijvoorbeeld de kopvoddentax en minder Marokkanen. Als hij dat niet had gedaan was een coalitie met D66 kansloos geweest. Veel moeite zal het hem overigens niet hebben gekost: in de hoek van de anti- islamcampagnes heeft Eerdmans zich nooit erg thuis gevoeld.
D66 dwong Eerdmans vervolgens een wethouderstoel in te leveren waardoor Leefbaar Rotterdam in het College zijn meerderheidspositie kwijtraakte. Zonder morren gaf Leefbaar Rotterdam aan deze keiharde eis toe.

Fanclub van Aboutaleb

Wat later moest Leefbaar Rotterdam van D66 van harte akkoord gaan met de herbenoeming van Aboutaleb. In nog geen vijf jaar veranderde Leefbaar Rotterdam zo van een partij die de burgemeester met een motie van wantrouwen het stadhuis wilde uit jagen in een partij die zijn grootste en meest enthousiaste fanclub is.
D66 dwong Eerdmans recent om de coalitiepartijen punt voor punt, woord voor woord en zin voor zin de concept-integratienota te laten meelezen. Of is censureren een beter woord? Dat stevig ingrijpen dwong D66 af met een vervelende truukje: de eerste versie van de nota liet ze slingeren toen er toevallig een journalist van het Rotterdams Dagblad in de buurt was.
Uiteindelijk is er nu een nota waarin, zoals VVD-woordvoerder Laan al twitterde – echt helemaal niets nieuws staat. Leefbaar Rotterdam kwam niet tot hardere uitspraken dan de burgemeester (“oprotten”), om dat snel af te zwakken tot “ophoepelen”. Ophoepelen. Dat is volgens mij taal waar Wilders de slappe lach van krijgt.
De lijst van voorbeelden is langer, ik noem er nog eentje: D66 dwong Leefbaar Rotterdam behoedzaam om te gaan met Nida. Iedereen die in de gemeenteraad wekelijks harde confrontaties tussen Leefbaar Rotterdam en Nida verwacht, is behoorlijk bedrogen uitgekomen. Zeker, soms worden de messen geslepen. Maar meestal houden ze zich bij Leefbaar Rotterdam gedeisd om D66 niet voor het hoofd te stoten.

Aan de lijn van Salima Belhaj

Voor Wilders en zijn Rotterdamse vrienden zijn dit stuk voor stuk irritante voorbeelden van een gematigde toon en inhoud. In Den Haag lukte Pechtold dat niet met PVV-puur, maar in Rotterdam lukt Belhaj dat wel met PVV-light. Dat steekt.
En zo baart de coalitie die D66 is aangegaan om de verhoudingen in politiek Rotterdam te normaliseren precies het tegenovergestelde effect: de felheid van de campagne van 2018 zal die van 2006, 2010 en 2014 bij elkaar opgeteld overtreffen. En de kans is dan levensgroot dat de PVV als grote winnaar met zo’n 7 zetels haar opwachting maakt in de Rotterdamse gemeenteraad. Salima Belhaj en D66 hadden met deze coalitie ongetwijfeld de stad wat anders willen nalaten.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
peter-van-heemst

Peter van Heemst

Peter van Heemst was Staten-, Tweede Kamer-, gemeenteraadslid en in 2006 lijsttrekker van de PvdA in Rotterdam. Tegenwoordig is hij onder meer politiek analist van Vers Beton.

Profiel-pagina
Lees 12 reacties