Voor de harddenkende Rotterdammer

Afbraak en nepdemocratie

De Romeinen wisten hoe ze het volk tevreden konden houden. En dan heb ik het niet eens over brood en spelen. ‘De Senaat en het Volk van Rome’ fungeerde lange tijd als officiële naam van het Romeinse Rijk en prijkte als inscriptie op vele openbare gebouwen, triomfbogen, munten en vaandels. De letters werden gebruikt om aan te geven dat het volk inspraak had, maar tegelijkertijd ook om vrees, ontzag en bewondering in te boezemen. In Rotterdam staat S.P.Q.Roterodamus op de zeventiende-eeuwse sokkel van het Erasmusbeeld en S.P.Q.R. staat centraal in een wandschildering op het stadhuis.

Sinds vorig jaar kent Rotterdam de gebiedscommissies, de vervangers van de deelgemeenten. Zij moeten adviseren, participatie organiseren en toezien op uitvoering. Met de gebiedscommissies zouden bewoners meer invloed op de besluitvorming krijgen. Maar een half jaar na het met veel trots, gejubel en euforie oprichten van de deelgemeenten 2.0 was de lol er alweer vanaf. De gebiedscommissies lieten in november in een brief weten niet blij te zijn met hoe ze door het college worden behandeld. Ze voelden zich niet serieus genomen en verweten het college dat afspraken niet nagekomen werden. Vooral het feit dat juist op het participatiebudget werd bezuinigd, was hen een doorn in het oog. “Afbraak en nepdemocratie”, noemde een voorzitter het zelfs.

In het collegeprogramma staat dat politiek en burger dichter bij elkaar moeten komen. Maar dat doe je niet door een tussenlaag te creëren die je vervolgens weinig macht geeft. Dat doe je door te luisteren. De inzet en adviezen van de gebiedscommissies zouden uiterst belangrijk moeten zijn en serieus genomen moeten worden. Anders kun je ze net zo goed afschaffen. Als half Rotterdam aangeeft dat er niet bezuinigd mag worden op bijvoorbeeld het armoedebeleid, moet je daar naar luisteren en handelen. Maar de machthebber doet wat hij wil.

 

VersBeton_SPQR-  Senatus Populesque Rotterdamus
illustratie

Stedelijk belang gaat voor

De gebiedscommissies doen voor spek en bonen mee. Het zijn de nieuwelingen van de klas die ergens achterin de hoek geplaatst worden. Het echte spel om de knikkers wordt nog altijd op het stadhuis gespeeld. Maar wat is dan de bestaansreden van de gebiedscommissies? Om het volk tevreden te houden met iets wat niet bestaat? Waarom zou je zoveel moeite doen om clubjes uit de grond te stampen die de inspraak van de gewone burger moeten bevorderen, om diezelfde clubjes vervolgens aan het lijntje te houden en ze slechts bevoegdheid te geven over een aantal smurfenbudgetjes.

Er gloort hoop aan de horizon, oh machtig volk van Rotterdam. Wethouder Eerdmans zegde in januari toe dat de gebiedscommissies én de gemeenteraad voortaan teruggekoppeld krijgen wat er met de adviezen wordt gedaan. Tegelijkertijd zei de wethouder echter dat gebiedscommissies meer de agenda van de stad moeten volgen. In 2012 bleek al dat bij gebiedsgericht werken gebiedsbelangen vaak worden doorkruist door stedelijke belangen.

Met de komst van de gebiedscommissies is dat niet veranderd. Bewoners en ondernemers in Katendrecht vonden de plannen voor de bouw van de Fenixlofts, 200 appartementen bovenop de Fenixloods, te veel van het goede. Ook klaagden de bewoners dat zij niet genoeg betrokken werden bij het maken van de plannen. De gebiedscommissie Feijenoord heeft naar de bewoners geluisterd en een negatief advies afgegeven. Het college legde vervolgens dat advies naast zich neer, omdat de bouw van de Fenixlofts van groter belang zou zijn voor heel Rotterdam-Zuid dan alleen voor Katendrecht. Weg sprankeltje hoop.

De illusie van meer zeggenschap

Ondertussen is er ook een Burgerjury uit de hoge hoed getoverd. 150 Rotterdammers werden uitgenodigd om twee keer per jaar samen in het stadhuis in gesprek te gaan met het stadsbestuur. “Met de burgerjury krijgen Rotterdammers meer directe inspraak. Geen bestuur dat van bovenaf alles beslist, maar burgers laten meebeslissen en hun oordelen en adviezen meenemen in nieuw beleid”, aldus Leefbaar Rotterdam-raadslid Lars Sørensen.

Een burgerjury oprichten om de Rotterdammer te betrekken bij het maken van beleid, maar niet luisteren naar de gebiedscommissies? Ik zeg: begin eerst de adviezen van de gebiedscommissies serieus te nemen, alvorens weer met iets nieuws te komen.

Stadsinitiatieven, burgerjury’s, gebiedscommissies; veel wordt in de strijd gegooid om de burgers het gevoel te geven dat ze belangrijk zijn. Dat ze mee mogen bepalen. Maar de burger heeft al zeggenschap. Dat laten ze immers om de vier jaar merken door te stemmen voor de gemeenteraad.

Heeft de Rotterdammer om meer zeggenschap gevraagd? Nee. Waar de Rotterdammer wel naar verlangt, is dat de stad op een waardige manier bestuurd wordt. Bovenal wil de Rotterdammer serieus genomen worden en resultaten zien. ‘Facta, non verba’. Oftewel: geen woorden maar daden.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Rachid Benhammou

Rachid Benhammou

Rachid Benhammou is Rotterdammert, cultureel ondernemer en freelance journalist. Daarnaast schrijft Rachid columns over niet-alledaagse zaken volgens de Rotterdamse methode: no-nonsense en recht door zee.

Profiel-pagina
Avatar-Romy-Brand

Romy Brand

Romy Brand is een typische Rotterdamse ontwerper: What you see is what you get. Met veel energie en enthousiasme voor het vak zorg ik voor een ontwerp dat zich uit in sterke vormentaal en kleurgebruik.

Profiel-pagina
Lees 2 reacties
  1. Profielbeeld van R.Sörensen
    R.Sörensen

    Volgens mij hebben de partijen die voor de gebiedscommissies zijn de verkiezingen verloren!
    Lees ook de reacties op de stukken van Van Heemst en elders over de gebiedscommissies.
    Deze overbodige semi-bestuurslaag is in de achterkamertjes samengesteld! In Alexanderpolder zijn zelfs de verkiezingen niet afgewacht om tot bestuursvorming te komen.

    Ieder initiatief om directe inspraak van de bevolking te komen dient derhalve te worden toegejuicht i.p.v. het al voor het geprobeerd is af te schieten.
    Praxi facit perfectum. Al doende leert men.

  2. Profielbeeld van henry koster
    henry koster

    De spijker op z’n kop zou ik zeggen. Mijnsinziens zou het ’t beste zijn om over 3 jaar geeoon de gebcie op te heffen en alles over te hevelen naar de stad in dien verstande dat men de ingeslagen weg qua gebiedsgericht werken wel deels vasthoud. Laatst in Arminius kon ik niet anders concluderen dat wij als gebcie leden en voorzitters het beste voor hebben maar toch overgeleverd blijven aan de Coolsingel. Natuurlijk wist men dit van te voren maar toch… Tis overigens wel frappant te zien dat een groot deel van de voorzitters geleverd door partijen die eerst tegen waren de grootste mond hebben. Tsja wellicht dat de forse vergoeding en het vooruitzicht op niets over 3 jaar natuurlijk meeweegt. Overigens wil ik onze vz alhier in mijn gebied complimenteren, ondanks dat ik eerder een zelfde vermoeden had over deze man denk ik dat wij ons hier in Delfshaven gelukkig mogen prijzen met de inzet van het overgrote deel can de commissie maar zeer zeker ook de gebiedsambtenaren, zonder hen zou de gebcie helemaal tandeloos zijn. Mijn voorstel zou zijn, 2018 commissies opheffen, bewoners initiatieven in het geheel naar de stad ism met Opzoomer mee, striktere en duidelijkere kaders voor aanvragen en het verder doen met de gebiedsnetwerkers. Tot die tijd laten wij als gebcies het beste eruithalen (voor onze bewoners niet voor onszelf) en in 2018 waardig afscheid nemen van dit dure experiment.

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500