Human interest23 april 2015

Schrijver in de stad: Ik heb mijn vriend vermoord

“O jeetje, wat is er gebeurd?” Die geschrokken vraag hoort columnist Vincent Cardinaal op een in dronkenschap eruitgefloept antwoord, dat bovendien gelogen is.

Schrijver in de stad: leugendetector
Schrijver in de stad: leugendetector Beeld: Tom Slegtenhorst

Als de zon schijnt, dan kun je van één ding zeker zijn: het wordt druk op de terrassen. En als de zon schijnt en het druk is op de terrassen en het bier rijkelijk vloeit, kun je van nog twee dingen zeker zijn. Eén: ik zal er zijn. Twee: ik zal te veel bier drinken en daardoor soms zomaar iets uitkramen waarvan ik de gevolgen niet helemaal kan overzien. De kans is verder groot dat het ook nog eens niet waar zal zijn. Wat niet betekent dat het geen betekenis heeft. Afgelopen vrijdag in de Biergarten was het weer eens raak.

Terwijl ik aan een pul bier zit, komt er een jonge vrouw naast me staan. Ze is blond, draagt een soort zeiljack in een pastelkleur. Verder heeft ze een golden retriever bij zich. Ik kijk eerst naar de hond, dan naar haar en op het moment dat me wat begint te dagen, zegt zij: “Dag Vincent.” Het duurt even, maar dan weet ik het weer. Het jaar 2004 bracht ik min of meer flirtend met haar door, al gebeurde er uiteindelijk nooit iets. Kwestie van écht niet elkaars type zijn. De ballon liep leeg toen ik het met haar beste vriendin aanlegde. Tja. Andere tijd, ander leven.

We keuvelen wat, ik heb mijn aandacht er niet echt bij. Zij vertelt iets over getrouwd zijn, ik over een kind krijgen. Dan begint ze opeens over Marko, mijn verloren vriend, over wie ik al eerder op deze plek schreef. Ze zegt dingen als “dat vond ik zo’n aparte gozer” en “wat waren jullie een stel” en “weet je nog, iedereen was bang van jullie”. En dan gebeurt het. Ze vraagt het onvermijdelijke. “Hoe is het met hém?” Voor ik er erg in heb, zeg ik: “Die is dood.”

Ze schrikt. Natuurlijk schrikt ze. Niemand verwacht zomaar met het einde van het bestaan geconfronteerd te worden. Bovendien is het niet waar, ik zeg het zomaar, ik weet ook niet waarom. Ik schrik vervolgens ook. Niet eens vanwege de uitspraak, maar omdat ze nu natuurlijk verder gaat vragen. En ja hoor. “Oh, jeetje, wat is er gebeurd?”

Ja, wat is er eigenlijk voorgevallen? Marko verdween, verbrandde al zijn schepen. Ik stond twee keer voor zijn huis, te laf om écht met mijn vuist op de deur te bonzen. Daarna schreef ik er iets over. En nu zeg ik zomaar dat ’ie dood is. Terwijl ik weet dat het niet zo is. Al weet ik ook niet waar hij wel is. Het huis waar ik voor stond, is dichtgespijkerd, al een jaar. Mijn gok is dat hij met zijn familie terug naar Kroatië is gegaan.

Ik kijk het meisje aan en dan naar mijn bier. Het smaakt me opeens niet meer. Zonder nog wat te zeggen, loop ik weg. Naar huis. Mijn god, denk ik, ik heb gezegd dat Marko dood is.

Pas de ochtend erna snap ik de betekenis van wat er gebeurde. Met mijn ondoordachte opmerking heb ik definitief afscheid genomen van een vriendschap die veel betekende en dat ook wel zal blijven doen. Altijd heb ik ergens gedacht hem zomaar tegen het lijf te lopen. Maar nu heb ik virtueel mijn vriend vermoord. Misschien is het ook wel het beste.

Wekelijks trakteert columnist Vincent Cardinaal op een stadse observatie.

Reageer of deel op Social Media

Tags:biergarten, column, schrijver in de stad en vincent cardinaal

Sectie: Human interest

kaart: Schiestraat 18, Rotterdam
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *