Politiek15 mei 2015

Afsplitsingen in de politiek

Het broeit altijd wel ergens

Afsplitsingen in de politiek. Het fenomeen is bekend: een (meestal boos) fractielid stapt uit de fractie, weigert zijn zetel in te leveren en gaat vrolijk als eenmansfractie verder. Het gebeurt op onverwachte momenten. En vaak bij de mensen waarvan niemand het verwacht.

Peter van Heemst Beeld: Jeroen van de Ruit

In de Tweede Kamer is het schering en inslag. De gemeenteraad van Rotterdam lijkt de dans te ontspringen. “Lijkt”. Want afsplitsingen zijn het topje van de ijsberg. In de hectische politieke wereld waar ego’s kunnen botsen, ambities vaak torenhoog zijn en de concurrentie messcherp is, kan er onderhuids van alles broeien en gisten.

Ik duik even in de recente politieke geschiedenis. 2002 was een memorabel jaar in de Rotterdamse politiek. Onder leiding van Pim Fortuyn kwam Leefbaar Rotterdam vanuit het niets met 17 zetels in de gemeenteraad. Een nog nooit vertoond politiek succes.

En – ook dat was nog nooit vertoond – al voor de beëindiging van de nieuwgekozen raadsleden splitste Nico Kok, een Rotterdamse kroegbaas, zich van Leefbaar af. Fortuyn was woedend over deze zetelroof en diende prompt een motie van wantrouwen in tegen Kok. Die liet alle commotie gelaten over zich heen komen, bleef zitten waar hij zat en streek vier jaar zonder iets te presteren zijn raadsvergoeding op.

Het bleef bij Leefbaar niet bij deze ene afsplitsing. Tussen 2002 en 2006 zouden er nog drie volgen.

Ook de grootste oppositiepartij, de PvdA, was in die raadsperiode de klos. In september 2003 begon Agostinos dos Santos een eenmansfractie. Bemiddeling, mediation, een lijmpoging. Niks kon de breuk meer helen. Het wantrouwen was te groot. De frustraties zaten te diep. De PvdA bleef beteuterd en boos achter. Elk kandidaatraadslid, ook Dos Santos, had een verklaring ondertekend dat hij bij het opstappen zijn zetel zou inleveren. Die handtekening bleek dus niks waard.

Die liet alle commotie gelaten over zich heen komen, bleef zitten waar hij zat en streek vier jaar zonder iets te presteren zijn raadsvergoeding op.

In de periode 2006- 2010 maakte ik van nabij mee hoe het twee keer bijna tot een afsplitsing kwam. De eerste keer was al twee maanden na de verkiezingen. Een kersvers PvdA-raadslid was ontevreden over de taakverdeling en meldde het partijbestuur dat ze voor zichzelf ging beginnen. Een grote reddingsactie werd opgezet en na dagen, weken overleggen en soebatten werd het opstappen voorkómen.

De tweede bijna-opstapper was nota bene een zeer ervaren PvdA-raadslid, Ronald Motta. Maanden hield hij fractie en pers in spanning. Stapt hij op of blijft hij zitten? Waar het conflict omdraaide, was niemand kristalhelder. Maar dat het er om spande, dat was zonneklaar.

Uiteindelijk koos Motta eieren voor zijn geld. Hij bleef in de fractie en stelde zich prompt kandidaat voor het lijsttrekkerschap.

Afsplitsingen. Ze zijn het topje van de ijsberg. Er worden er meer voorkómen dan de buitenwacht op het eerste gezicht denkt. Want in de politiek is er altijd wel ergens een vuurtje dat smeult en dat oplaait op een moment dat niemand het verwacht.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Sectie: Politiek

kaart: Stadhuis, Rotterdam, Centrum, Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *