Human interest1 mei 2015

De Beste Stuurlui: Liefde voor het bestaande

Inspiratie nodig voor de afsluitende vrijdagmiddagborrel? Voor gespreksstof geeft De Beste Stuurlui een voorzet. Stuurvrouw Tara Lewis worstelt met alle veranderingen in de stad en voelt zich als een jeneverslurpende bejaarde.

De Beste Stuurlui
De Beste Stuurlui

Zo’n beetje iedereen die regelmatig Vers Beton leest houdt van Rotterdam, toch? Ongetwijfeld is het een complexe, maar innige liefdesrelatie. Voor mij is dat niet anders. Als jong meisje wist ik het al: dit is het. Ik verbaas me geregeld over mijn complete gebrek aan wereldburgerschap of gevoel voor avontuurlijkheid.

Het meest avontuurlijke wat ik laatst deed was, opgehitst door mijn collega, ’s middags tijdens de lunch iets anders bestellen dan mijn gebruikelijke omelet met feta, groene pepers, Turkse worst en rode ui, een enorme aanrader bij Fadi op het Noordereiland. Op advies van mijn Haagse collega bestelde ik de hamburger. Spijt als haren op mijn hoofd. Sindsdien ben ik weer dolgelukkig met mijn smeuïge omelet.

Rotterdammers zijn over het algemeen niet erg happig op verandering. Dat is best ironisch in een stad waar men prat gaat op pioniersschap. Toch is het echt zo. Generaties voor mij wilden niets van De Kuip weten, ik begreep er geen snars van waarom het Centraal Station tegen de vlakte moest en een Markthal: hemeltje lief, we hebben toch zeker al een markt.

Uiteindelijk gaat ook Rotterdam overstag, vaak nadat de rest van de wereld het heeft ontdekt (kijk ons eens pioniers zijn). Toch zit me iets dwars. Laatst zei iemand tegen me: “In Rotterdam heb je nu twee soort mensen. De mensen die blij zijn dat het goed gaat met Rotterdam, de toeristen, het nieuwe elan. De rest zijn de azijnpissers die geen verandering willen en overal tegen zijn. Jij hoort bij die laatste groep.”

Ik wist dat hij gelijk had. Ik ben er niet trots op, maar ik erger me inderdaad dood aan al die blije selfie-nemende Spanjaarden. Ik zag er laatst zelfs een met een Amsterdamtrui. Zo eentje met drie rode kruizen, echt. Het moet toch niet veel gekker worden?

Met mijn 28 jaar, nog vol dromen en mogelijkheden, ben ik nu dus al even zuur als een doorsnee jeneverslurpende bejaarde in een willekeurig bruin café. Zoals ik al zei, ik ben er niet trots op. Misschien is mijn liefde wel doorgeslagen naar bezitterigheid en moet ik gewoon leren delen?

Ik zeg het wel vaker: erkenning is de eerste stap naar verandering. Wie weet zijn er wel meer groepen dan twee. Ik begin bij deze de groep die weliswaar een pleurishekel heeft aan toeristen, maar vastbesloten is ze uiteindelijk in haar hart te sluiten. Al is het alleen maar omdat ik zo blij ben voor de florerende horeca, want waar moeten we anders die jenever drinken?

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:centraal station, De Beste Stuurlui, de Kuip, markthal en noordereiland

Sectie: Human interest

kaart: Van der Takstraat 89, 3071 LK Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *