Advertentie

Pionect top banner_V2
Voor de harddenkende Rotterdammer

Het Modular-festival van Bird moest voortijdig worden afgebroken, Expedition van Aziz Yagoub moest (van de gemeente Lansingerland) op het allerlaatste moment naar binnen verplaatsen, op website Dichtbij.nl verscheen een massaal gedeeld opiniestuk over ‘festivalterreur’ in Rotterdam. Het is Tara Lewis een doorn in het oog. Volgens haar hebben klagers in Rotterdam te veel macht. 

Roffa mon Amour
Roffa mon Amour Beeld door: beeld: Ossip van Duivenbode

Op papier is Rotterdam tegenwoordig een cultureel bruisend centrum, een heuse metropool. In het weekend moet je kiezen uit drie evenementen waar je eigenlijk heen zou willen, een luxeprobleem wat we jaren niet hebben gehad.
Toch gaat deze ogenschijnlijke bloei aan cultureel ondernemerschap gepaard met frustratie. Terwijl wethouder Visser zijn stralende glimlach overal laat zien en roept hoe goed het gaat, lijken zijn ambtenaren nog niet aan boord van de Rotterdam-succes-trein te zitten. Ze lijken vooral gevoelig voor de grootste vijand van elk evenement: de klager. De klager heeft in Rotterdam de echte macht in handen. Café’s, clubs en festivals bezwijken onder deze macht. Als ik ’s nachts langs een dichte Consul fiets doet mijn hart pijn, en verwens ik de klagende zuurpruim die me mijn stamkroeg heeft ontnomen.

DÂK

Toen een groep vrienden vorig jaar op het dak van de parkeerplaats bij station Hofplein twee weken ‘DÂK’ organiseerde, waar mensen konden barbecueën, drinken en dansen, was er ook één klager. Als mensen op Facebook vrolijk plaatsten dat ze een toffe tijd hadden gehad reageerde de klager met: ‘Ik heb liever dat je wegblijft.’ Hij had last van het licht, want dat scheen nogal hinderlijk zijn slaapkamerraam binnen.
Het is niet dat ik me niet in de klager kan verplaatsen. Toen laatst drie dagen lang de kade voor mijn deur aan de Coolhaven het toneel was van een muzikale wereldreis inclusief brassband die om zaterdagochtend om 10 uur langs kwam trommelen, was mijn zuurtegraad gevaarlijk hoog. Ik koos ervoor om de fiets op te stappen en pas terug te komen als het voorbij was. Natuurlijk is dat niet ideaal, maar je vermant je, denkt: ‘het is maar een paar dagen in het jaar’ en gaat over tot de orde van de dag.

Roffa mon Amour

Je gaat niet net zolang klagen totdat de organisatoren hun vergunning volgend jaar niet krijgen. Jammer genoeg stellen sommige Rotterdammers hun eigenbelang wél voor dat van de gemeenschap. Daarom loopt nu een rechtszaak tegen DÂK, en kan het silent (!) filmfestival Roffa mon Amour, op een nabijgelegen dak, waarschijnlijk niet doorgaan. De twee vrouwelijke organisatoren maakten de laatste maanden geweldige reclame voor Rotterdam in bladen als Elle en Vogue. Hun beloning is een vergunning tot 23 uur, waar het festival niets aan heeft, want films kunnen pas als het donker wordt beginnen. Grote kans dat ook hier de klagers hebben gewonnen, twee jaar lang kregen ze hun vergunning namelijk wel moeiteloos.

Silent Disco

DÂK en Roffa mon Amour zijn niet de enige festivals die moeite hebben met het rondkrijgen van hun vergunning. Tijdens de opening van de Luchtsingel mocht de Silent (!) Disco ook maar tot 23.00 uur duren en het is nog steeds niet duidelijk of de afgegeven vergunning voor het festival Expedition, wat dit weekend plaatsvindt, wordt ingetrokken.
Je kunt als stad je wel op de borst slaan met het succes wat we (inter)nationaal hebben, maar als je op deze manier je eigen bewoners dwarszit doe je toch iets fout. Dit soort evenementen worden georganiseerd vanuit een liefde voor Rotterdam, en het enthousiasme om aan de stad bij te dragen. Door mee te gaan in de complete zurigheid van een handvol klagers hol je het culturele klimaat van binnenuit uit. Wethouder Visser, laat klagers niet het evenementenbeleid van onze stad bepalen. U kunt als wethouder binnen het voor u niet onbekende Stadsontwikkeling toch zeker aansturen op meer flexibiliteit in de uitgave van vergunningen? Als ik drie dagen geterroriseerd mag worden door een steeldrum mogen twee meisjes toch zeker wel een stille film op een dak draaien?
Creativiteit, cultureel ondernemerschap, een stad die durft. Het zijn allemaal holle frases als de angst voor de klager regeert. Sterker door strijd, maar niet tegen het licht wat je kamer binnenvalt, maar voor het enthousiasme en de mogelijkheid om dromen te verwezenlijken, ook als dat tot na 23.00 uur duurt.

Voordat je verder leest...

Je kunt dit artikel gratis lezen, maar wij kunnen het niet gratis maken. Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

WhatsApp Image 2019-09-03 at 08.40.31

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Tara@versbeton.nl

Profiel-pagina
Ossip

Ossip van Duivenbode

Fotograaf

Ossip van Duivenbode (1981) is architectuurfotograaf. “Architectuur en stedenbouw zijn volledig in mijn bestaan verwikkeld. Als ik door een stad loop, ben ik continu aan het observeren. Wat is de invloed van een gebouw op de omgeving, wat zijn interessante details, hoe verhouden die zich tot de mensen?”

Profiel-pagina
Lees 68 reacties
  1. Profielbeeld van Dan
    Dan

    Ruikt naar vriendjespolitiek. Feesten is niet belangrijk, nachtrust wel. omgekeerde wereld in dit land.

  2. Profielbeeld van Edel
    Edel

    Goed, maar even de feiten erbij gepakt. Want die willen wel eens helpen bij het duidelijk maken hoe groot een probleem nou echt is. Uit de beantwoording van schriftelijke vragen van Verveen over Modular. Op zich trouwens vreemd dat een politicus zich zo op het vlak van micromanagen begeeft dat ie vragen stelt over een festival dat 3 kwartier eerder dan gepland was moest stoppen. Maar goed, misschien een vrindje die boos was, je weet het nooit. In dit geval een geluk dat ie de vragen stelde, want met de vragen kwamen de feiten.

    Het gaat om 21 klachten bij de DCMR van 18 unieke klagers. Bij de Politie 14 klachten en bij het veiligheidsloket 6 klachten. Dat is enorm veel; ongebruikelijk hoog wordt het genoemd in de beantwoording.

    Nu kunnen we de klagers als zeikers afdoen en ze oproepen zich te vermannen, want hee, Tara kan het ook, dus jullie….of we kunnen constateren dat er misschien een grens zit aan de huidige trend waarin hippe creatieven de openbare ruimte claimen om met de nodige decibellen te feesten onder de ramen van bewoners.

    Ik denk dat het laatste verstandiger is.

  3. Profielbeeld van Amber
    Amber

    Hier zo’n klagende, azijnpissende, piepende, zeikende Rotterdamse klaagmiep. De grootse vijand van elk evenement aldus Tara Lewis. (Dit bevordert het begrip tussen bewoners en organisatoren van evenementen natuurlijk niet, wat juist zo nodig is!) Ik zal jullie de ellenlange lijst waar ik de afgelopen dagen verder nog voor ben uitgemaakt besparen. Mijn naam is Amber en ik woon in het prachtige Blijdorp aan het mooie Vroesenpark. Met mijn reactie wil ik de ‘klagende Rotterdammer’ een iets menselijker gezicht geven. Dit doe ik op mijn manier, schrijven is niet mijn vak maar ik schrijf recht vanuit mijn hart. Dit is mijn laatste reactie in het openbaar, nadat ik na grove beledigingen en zelfs bedreigingen mijn openbare comments overal heb verwijdert. Het knaagt en ik kan niet meer aanzien hoe ik en medebewoners worden neergezet in de vooral eenzijdige nieuwsberichtgeving. Ik spreek overigens voor mijzelf.

    Woonachtig dus aan het Vroesenpark, ik hou van Rotterdam en zijn bruisende leven maar ik koos ervoor om aan de rand van het centrum te gaan wonen daar ik teveel bruis niet trek. Pal aan het park, waar ik me vaak na een hectische werkdag in de zomer heerlijk kon terugtrekken. Het Vroesenpark was ineens hot en booming, wie kent de beelden niet van die honderden mensen gezellig aan de bbq, muziekje erbij, draaitafels zonder vergunning zijn geen uitzondering meer en dikke zwarte rookpluimen. Als bewoner moest ik even wennen om ramen en deuren gedurende de gehele zomer dicht te houden, het is namelijk niet bevordelijk voor je wit geschilderde plafonds en schoongewassen kleding. JE VERMANT JE en beseft dat tijden veranderen. Het Vroesenpark is het enige park in Rotterdam waar in het openbaar en zelfs overdag alcohol genuttigd mag worden. Dit is sinds enkele jaren opgepikt door enkele groepen alcoholisten die elders niet meer welkom zijn. Met hun dronken kop slingeren ze door de straten, beschouwen het park en omliggende portieken als pisbak, kotsen zo ongeveer wekelijks de plantenbakken vol ben ik al drie keer rennend achter mijn ‘voor mijn neus gestolen fiets’ aangerend. JE VERMANT JE, zoekt naar oplossingen en je beseft dat dit de maatschappij is waarin we op dit moment leven, move on!

    Het Vroesenpark als evenemententerrein:
    Das ook nieuw! Het Foodtruckfestival, een meerdaags festival, met een bezoekersaantal van ruim 22.000 mensen, lopend langs mijn raam, waarvan ongeveer de helft nog even op mijn raam tikt want de kat zit er zo leuk bij, die het overigens zelf fantastisch vond en luid miauwend mijn vensterbank als podium betrad. 10000 mensen in de wachtrij, je kan ze moeilijk vragen of ze even stil willen zijn wanneer je zoals mijn buurvrouw net je kindje eruit ligt te puffen maar JE VERMANT JE, probeert de humor ervan in te zien en jawel ik heb zelfs een vorkje meegeprikt. Duizel in het Park, een kleinschalig, gezellig evenement voor jong en oud. Duizel in het Park, staat op de planning!

    En dan BAM! De gemeente Rotterdam verleend op 24 juli j.l. een vergunning voor het house en dance event Het Vrije Volk Festival. Het festival dat niet meer welkom is op de Parklaan vanwege de grote impact, voor de goede orde er staan daar vooral kantoorpanden. Dus dan doen we het toch lekker in een woonwijk dacht Aziz Yagoub! De gebiedscommissie Noord en vele omwonenden zijn tegen dit festival. Er is een negatief advies afgegeven door de gebiedscommissie. Het is geen geschikte locatie en strookt totaal niet met het door de gemeente zelf opgestelde locatieprofiel, plus er zijn afspraken gemaakt dat er maar twee evenementen in het park zouden mogen plaats vinden. Wethouder Visser en achterban schenden dus hun afspraken met bewoners en leggen klakkeloos het advies van de gebiedscommissie naast zich neer, waarom vraag je ze dan om advies vraag ik me af. Zoals je dus ziet Tara Lewis, wethouder Visser zwicht niet voor ons klagende bewoners hoor. Sterker nog! Zijn D66 collega Jos Verveen doet er gewoon nog een schepje bovenop. In de nu gaande, verhitte discussie over de verdeling van festivals over Rotterdam, waarbij mensen elkaar voor van alles en nog wat uitmaken, waar bewoners en organisatoren als kemphanen recht tegenover elkaar staan, waarbij de gemoederen dus echt heel hoog oplopen pleit Jos Verveen ervoor festivals tot 01.00 in de nacht te laten duren. OK, ok….. maatwerk zegt hij er wel bij. Wat een timing! Maar ik snap het wel hoor, de festival-scène in Rotterdam heeft een grote aanhang, altijd handig om die achter je te krijgen, voor als de gemeenteraadsverkiezingen weer beginnen, je weet wel….Ik vind het onhandig. Oja! Hij beweert ook nog dat ik als bewoner aan het ‘not in my backyard syndroom leidt’ weet jij toevallig wat dit betekent? Iets met een achtertuin? Ik woon aan het park, ik kijk er zo op, hij bedoelt waarschijnlijk dat ik leid aan het ‘frontyard syndroom’ ofzo, dan nog snap ik het niet… Ok, nog 1 dan: het park is van ons allemaal! Aldus Jos Verveen, alleen op 29 augustus even niet, het park wordt dan afgesloten en je mag er alleen in wanneer je hier voor betaald….

    Beste Tara Lewis, ik kan me even niet meer VERMANNEN begrijp je dit? Ik verman me al jaren, heb overigens nog nooit een klacht ingediend en zou niet eens weten hoe ik de DCMR zou moeten bereiken. Dit keer sta ik echter op scherp, weet je waarom? Ik voel me zwaar in de steek gelaten door de Gemeente Rotterdam, ik heb slapeloze nachten over het mooie Vroesenpark, welke straks weer geheel vertrapt en vernield achterblijft, over mijn favoriete eend met jonkies die even moeten wieberen, over Jos Verveen en consorten die aan mijn nachtrust morrelen, over wethouder Visser die straks geen vergunning meer durft te weigeren. Achter iedere klagende bewoner zit een persoon, een mens met een eigen verhaal! Zijn eigen zorgen en zijn eigen belangen, zijn eigen idealen, mijn droom was altijd een huis aan een heerlijk, rustig, groen park, heb ik even pech!!! Maar weet je waar ik me het meeste zorgen over maak? Over alle mensen die bij deze discussie en elders op social media betrokken zijn. Mensen, Rotterdammers onder elkaar, die geen enkel begrip meer voor elkaar op kunnen brengen, elkaar uitschelden, elkaar hun mening opdringen en alleen maar aan hun eigen, egoïstische Ik alias het ego kunnen denken! Daar maak ik me het meeste zorgen over…… Ok, en over dat ik me niet meer kan vermannen dan….

    Gegroet!

    1. Profielbeeld van Theo Coskun
      Theo Coskun

      Goed geschreven Amber. Zoals je zegt, recht uit het hart van jou en honderden andere bewoners van Blijdorp, voor wie het Vroesenpark zorgt voor de broodnodige rust, groen en ontspanning. Dat spoort niet met een commercieel festival voor mensen die anderen uitschelden, gesteund door mensen als Jos Verveen. Steeds zeggen ze “het is maar voor 1 dag” en vergeten dan al die andere festivals op die andere dagen. Als Gebiedscommissie Noord zullen we dit niet in het Vroesenpark passende festival van minuut tot minuut monitoren en zonodig laten stilleggen.

    2. Profielbeeld van Robert van het Hoen
      Robert van het Hoen

      Ook inwoner van Blijdorp.

      Alhoewel hietr wel gezegd kan worde n dat het een relatief saaie wijk is op cultureel gebied moet ik toch zeggen….

      Amber. ik begrijp je volkomen.

      Een dergelijk festival moeten ze maar op de Maasvlakte houden of zoiets.

      Mag ik r nog wel aan toevoegen dat ik de indruk heb dat die Aziz(Had nooit van m gehoord :) behoorlijk actief is.

      Zo is hij blijkbaar degene achter poppodium Annabel.
      En laten we wel wezen.
      Als echte Rotterdammer schaam je je toch dood voor het popklimaat in deze pretentieuze stad?!

      Zolang ik nog naar 013, Utrecht of Amsterdam of zelfs Delft, Leiden en Zoetermeer moet afreizen voor een concert is dit geen wereldstad.

      http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2015/maart/Perron-nieuw-Rotterdams-poppodium-Annabel-Hollywood-Music-Hall.html

  4. Profielbeeld van Robert van het Hoen
    Robert van het Hoen

    Luide evenementen zijn niet hetzelfde als cultuur.

    Het overschreeuwen van leegte bevestigt juist de indruk dat er nog steeds een grote armoede heerst.

  5. Profielbeeld van Marcel
    Marcel

    Veel reacties, veel meningen. En nu nog wat meer uit de omgeving van de Hofbogen zelf, waar modular zich afspeelde en waar ook Roffa Mon Amour weer zal worden gehouden. (Voor de juiste context, ik woon inmiddels ruim 11 jaar op een steenworp afstand van station Hofplein)

    Sinds de dag van de laatste trein op station Hofplein nu bijna vijf jaar geleden is er veel werk verricht en is er een absolute positieve ontwikkeling te zien. Bijna dagelijks is er wel iets te doen, bij BIRD of in de directe omgeving. De buurt heeft in die jaren weinig geklaagd omdat het vaak binnen de perken blijft of – in het geval van BIRD – er duidelijk vooraf is aangegeven wat de tijdslijnen zijn. Mocht het overlast door mensen zijn, dan spreken we deze daar vaak zelf wel op aan als het nodig is.

    Modular was in mijn ogen eerder een incident dan iets structureels. De informatiebrief was slechts bij een paar mensen bekend en er stonden voor zover mij bekend is geen tijden in. Het geluid was oorverdovend en duurde uren. 95dB was dan wellicht volgens de vergunning, in het Heliportcomplex (dus aan de andere kant van het stationsgebouw) werd 90 dB gemeten. Dat wordt algemeen als zeer hinderlijk gezien en levert na 8 uur gehoorbeschadiging op. (Ter vergelijking, een F16 op 1,5 km hoogte of het geluid van een vliegtuig door de geluidsbarrière is 80 dB).

    Roffa Mon Amour werd in 2013 zonder problemen op het dak gehouden. Tara Lewis geeft aan dat ook in 2014 zonder problemen de vergunning werd verstrekt, enige verschil was wel dat dat op een andere locatie was omdat het dak van Station Hofplein niet beschikbaar was. Bij mij weten zijn op de andere locatie zeker klachten geweest. Dit jaar is het akkoord voor de vergunning gegeven nadat buurtbewoners hier zelf aangaven geen probleem te hebben met dit evenement, daar het om silent rooftop cinema gaat. Als het evenement weer iets als modular zou zijn, dan was de kans inderdaad groot dat er geen vergunning was afgegeven voor die plek.

    De veronderstelling van ‘Rotterdam’ dat de meeste evenementen slechts 1 dag op de 365 dagen duren klopt. Dat de overlast daardoor vaak beperkt is tot een hele korte periode klopt echter niet. Als het 1 evenement per jaar was op bijv. Station Hofplein hoorde je waarschijnlijk niemand – op een mogelijke klacht over het geluidsniveau na. Modular was in dit geval voor velen de druppel, hoewel in dit geval wellicht eerder van een halve emmer gesproken kan worden.

    Als laatste de reactie over ‘ga niet bellen met DCMR, maar loop even naar de organisatie’. In bijna alle informatiebrieven staat dat men bij klachten contact op moet nemen met DCMR. Een nummer van de organisatie wordt vaak niet gegeven en sowieso zijn die vaak op dat moment druk bezig. Daarnaast zijn het veelal betaalde evenementen, kijkend naar modular was de ticketprijs 17,50. Ik denk niet dat de beveiliging iemand naar binnen laat als die persoon zegt dat hij/zij niet voor het evenement komt maar om met de organisatie te praten.

    De omgeving van Station Hofplein is in ieder geval absoluut voor een levendige stad met evenementen en is zeker niet op zoek naar het stopzetten of zelfs verbieden van evenementen – zolang het geluid van deze evenementen (of van hun bezoekers) maar niet urenlang door merg en been gaan en ramen door de muziek trillen in de kozijnen.

  6. Profielbeeld van Inge Janse
    Inge Janse

    Ik kreeg net onderstaande brief. Volgens mij is zoiets al enorm behulpzaam richting omgeving bij een festival: duidelijke feiten over wat er gaat gebeuren (inclusief tijden), empathie met de eventuele overlastontvanger, contactgegevens voor alle vragen en een uitnodiging om langs te komen. Doet bijvoorbeeld Modular dat ook?

    http://www.tiikoni.com/tis/view/?id=93f3836

  7. Profielbeeld van Hans Roodenburg
    Hans Roodenburg

    Maar ik zou graag eens jouw mening over deze kwestie willen lezen, want je bent tegenwoordig ook een vooraanstaande freelance journalist die zijn nek durft uit te steken. Overigens was er een verhaal op http://www.rtvrijnmond.nl over ‘Mentaliteitsprobleem bij Rotterdamse werklozen’ dat het Rotterdamse record van bijna 300 reacties teweeg heeft gebracht. De redactie heeft zelfs het mogen reageren gestopt.
    Nog meer een teken voor mij dat deze door de overheid – en door de burgers dus – gesubsidieerde site met regionale radio en tv veruit de marktleider is in Rotterdam. Zoals ik ook al eens heb onderzocht. Maar KLEIN kan ook FIJN zijn!

    1. Profielbeeld van Inge Janse
      Inge Janse

      Mijn mening? Of die van Tara? Mocht ik het zijn: ik sluit me aan bij Alicia en Theo, al was het maar omdat zij één van de weinigen zijn die onder eigen naam reageren ;) Bovendien ben ik het inhoudelijk met hen eens.

  8. Profielbeeld van Alicia
    Alicia

    Het beeld dat de gemeente meteen iets doet zodra je een keer klaagt, klopt echt niet. Ik heb op de Pretorialaan gewoond en daar zaten veel café’s. Van de meeste had je niet echt last. Het Tapperijtje bijvoorbeeld had een paar keer per jaar karaoke – nou is André Hazes niet mijn ding, maar dan was het inderdaad een kwestie van een avondje de tv wat harder.

    Aan de overkant echter zaten twee cafés waar we wel last van hadden. Iemand was zo slim geweest om de rotizaak aan de overkant een drankvergunning te geven, en vanaf dat moment was het iedere weekend feest, met keiharde muziek en geschreeuw op straat. Dat moest ook wel als je boven de muziek uit wilde komen. Toen ik ’s avonds ging vragen of de muziek iets zachter mocht, werd ik uitgescholden en dreigend benaderd door de bezoekers. Het andere café had een 24-uursvergunning en draaide de muziek af en toe zo hard dat ik (wel met ons raam open) de muziek om vier uur ’s nachts letterlijk kon verstaan. Ik weet nog hoe ik wakker werd van Lane moje.

    De gemeente doet daar niks aan. De politie ook niet. Je wordt alleen maar doorverwezen naar de DCMR en als je geluk hebt, heeft hun horecateam tijd om langs te gaan. Iedereen had last van die café’s en we waren niet de enige bewoners die de DCMR belden, maar er gebeurde echt niks mee.

    Na ieder weekend tot twee uur in de pleurisherrie en wakker worden van geschreeuw van bezoekers en gebroken nachten ben je zo kapot, dat je begint te fantaseren over brandstichting.

    Veel horecagelegenheden doen gewoon niet voldoende tegen overlast. Ze hebben geen goede isolatie of als ze die wel hebben, zetten ze de deur open. En ze doen niks aan buitensporig gedrag van hun klanten. Dan moet je niet gek opkijken als de buurt je weg wil hebben en dan de zielige ondernemer uit gaan hangen.

    Voor festivals vind ik het nog wat anders. Je weet het eigenlijk altijd wel als je bij een festivallocatie gaat wonen en het gaat dan maar om een paar dagen. Maar ook dan vind ik dat mensen recht hebben om te klagen. Je kunt er niet vanuit gaan dat iedereen zomaar weg kan, of kan werken met een paar uur minder slaap, of gezond is. Dat wil niet per se zeggen dat je klagers altijd hun zin moet geven, maar je mag ze wel serieus nemen en kijken wat je kunt doen om tegemoet te komen aan hun klachten. Zeggen dat ze niet moeten zeiken omdat ze nu eenmaal in de stad wonen draagt nergens aan bij. Volgens mij staat er bij het binnenrijden van de stad geen bordje dat geluidsoverlast normaal is en iedereen die daar een probleem mee heeft maar moet omkeren. Wat de grenzen binnen de stad zijn bepalen we dus allemaal samen.

    1. Profielbeeld van Theo Coskun
      Theo Coskun

      Zo is het maar net Alicia….overigens was het dak van station Hofplein nooit een festivallocatie want er reden treinen. Toch waren dat prima evenementen zoals Wunderbaum of Conny Janssen Danst of de Urban picnic bij de opening van de Luchtsingel. Ook Roffa Mon Amour met silent movies zou daar prima passen. Een locatieprofiel voor dit semi-publieke terrein van Hofbogen BV is dan wel noodzakelijk. Wat niet kan is een afgesloten Raampoortstraat en teringherrie een dag en avond lang op de stoep voor Bird….die stoep en het grasveldje was ook nooit een festivalterrein dus je kunt bewoners niet verwijten “dat ze nou eenmaal bij een festivalterrein zijn gaan wonen”…..nogmaals, er kan elk weekend heel veel in Noord maar sommige dingen kunnen er niet en zeker niet op elke stoep.

  9. Profielbeeld van Rotterdam
    Rotterdam

    de heer van D66 geeft volgens mij de grenzen aan van wat er mag en velen geven hier terecht aan dat de overlast beperkt is tot vaak een enkele dag in het jaar. En als er dan nog overlast zou zijn dan zou je daar samen uit moeten komen.

    Het is gewoon zo dat er in een gebied met veel mensen ook meer evenementen zijn en dat zullen we moeten accepteren en daar samen een weg in vinden. Nogmaals met grote voetbal wedstrijden heb ik ook overlast van de geluiden tot diep in de nacht En als er iets commercieel is dan is het voetbal wel. Moeten we dan agenten op straat zetten om die overlast te beperken? Of zijn dit stadgeluiden die ik wel moet accepteren. Waar is de Grens en wie bepaald dat? Bepaald meneer g dat? Bepaald de klagende bewoner dat. Of zoeken we naar een situatie waar er voor iedereen ruimte is. En zullen we moeten accepteren dat er een keer wat meer herrie is. Waarom mogen de geluiden van toeterende auto s en schreeuwende mensen op hofplein na een voetbal wedstrijd wel en een keer een muziek evenement dat om 23:00 stopt niet?

    Overigens weet ik van veel evenementen dat de organisatoren het meer doen uit liefde voor wat ze leuk vinden dan het geld. Zoveel geld valt er vaak niet te verdienen op deze kleine evenementen. Leven en laten leven.

    1. Profielbeeld van Tara Lewis
      Tara Lewis

      Beste heer Rotterdam,

      Vanuit Schotland is het prettig om te lezen dat iemand mijn artikel met hand en tand verdedigt. Werkelijk hartverwarmend.

      Het zou helemaal prettig zijn als ik u persoonlijk kon bedanken.
      Maar dat kan niet, want u reageert anoniem.

      U valt de heer Coskun continu persoonlijk aan, maar durft uw eigen naam er niet onder te zetten. Dat is wel makkelijk hè? Ik vind het lafhartig.

      Doe mij een plezier en reageer gewoon met uw naam, als een echte man, of vrouw. Op deze manier bent u net zo meelijwekkend als een boze bewoner die vanachter zijn gordijn de DCMR belt omdat hij de confrontatie schuwt.

      1. Profielbeeld van Diego
        Diego

        Is de DCMR daar niet voor bedoeld? Beetje meelijwekkend om iedere klager zo af te schilderen. En nee ik heb nog nooit met de DCMR gebeld, maar zou het wel doen ipv ‘s-nachts uit mijn bed te gaan om de confrontatie op te zoeken die je toch gaat verliezen. Ook handig dat dan de klachten geregistreerd worden, zodat je daar je (gemeentelijke) beleid op af kan stemmen.

  10. Profielbeeld van Theo Coskun
    Theo Coskun

    Wie van een leuk muziekfestival houdt, middenin een woonwijk, gaat vandaag en morgen naar het Pijnackerplein voor het Blue Grassfestival…..al jaren goed en geen gezeur, want gezellig zonder herrie….

    1. Profielbeeld van Rotterdam
      Rotterdam

      Meneer coskun het draait niet alleen om uw smaak zoals eerder gezegd. U zult moeten accepteren dat er ook muziek evenementen zijn van mensen met een ander smaak.

      De bewoners rondom Pijnacker plein houden misschien ook niet allemaal van blues en zullen ook moeten accepteren dat het geluid van gitaren om hun oren vliegt. Er is meer dan alleen uw smaak

    2. Profielbeeld van Gast
      Gast

      Ja, dit is dus precies wat ik krom vind. Dit vind je wel leuk, dus is het ok. Het pijnackerplein is volledig en direct omgeven met woningen, dus zo bezien TOTAAL niet geschikt als festivallokatie. Ik heb niks met bluegrass, maar superleuk dat het er is, en de buurt hier wel dit festival een warm hart toedraagt en niet meteen het bestaan van een dergelijk (niche) festival ondermijnt.

  11. Profielbeeld van g.
    g.

    Het D66 raadslid en anderen proberen al dan niet ‘internationale’ stadsachtergrondgeluiden op 1 hoop te gooien met commerciele evenementenherrie. Dat is een doorzichtig trucje om gerechtvaardigde klachten weg te zetten als het gezeur van een stel lastposten. Bizar dat je een audio-examen zou moeten afleggen om als stadsbewoner te mogen meespreken in een discussie die bepaald wordt door de commercieel belanghebbenden.

    1. Profielbeeld van rotterdammer
      rotterdammer

      De heer g. en een aantal andere klager proberen alle evenementen met muziek op 1 hoop te gooien. Doorzichtig trucje om net te doen alsof de hele stad elke dag ongelofelijke hinder onder vind. En geen bewoner meer kan slapen

  12. Profielbeeld van Rotterdam
    Rotterdam

    beste heer coskun ik ben vaak in die steden geweest en daar is meer geluid dan in Rotterdam te horen. Is het niet van evenementen dan is het van bewoners zelf.

    Maar voor zover ik weet zijn er in parijs meer evenementen dan in Rotterdam als ik de agenda bekijk daar.

  13. Profielbeeld van mantis
    mantis

    wat een kneuterige dorpsmentaliteit weer. Iedereen die ooit ook maar eventjes in het buitenland in grote steden heeft gewoond zal beamen dat in vergelijking daarmee in Nederland een vrijwel serene stilte heerst. En in die steden wonen ook gewoon mensen die moeten werken en om “4-5 uur uit hun mandje moeten”. Blijkbaar met veel plezier, want de wereldwijde trend is dat mensen naar de stad toe trekken. Steden hebben een soort magnetische aantrekkingskracht, waarschijnlijk omdat daar wat te doen valt. Rotterdam heeft moeite hierin aan te haken en bovenstaand stuk en de onderstaande reacties zijn wat dat betreft verhelderend. Kap toch eens met dat betuttelen en accepteer dat in een stad wonen heel veel voordelen met zich mee brengt, maar dat niet alles alleen maar om jezelf draait. Is een paar dagen per jaar wat meer herrie dan absolute stilte al te veel voor je, dan is het wellicht tijd om naar Barendrecht te verhuizen.

    1. Profielbeeld van Theo Coskun
      Theo Coskun

      Je bent zeker nooit in echte metropolen als Parijs of Istanbul geweest….nergens zoveel toegestane festivals als in Rotterdam waar zogenaamd alles maar moet kunnen ….. voor herrie graag verhuizen naar een industrie- of haventerrein

      1. Profielbeeld van mantis
        mantis

        ik heb vele jaren in London gewoond. ik weet waar ik over praat.

    2. Profielbeeld van Rotterdam
      Rotterdam

      helemaal mee eens. Met bovenstaande schrijver. Het lijkt er op dat de heer coskun die op facebook te zien wel van cultuur houd maar vooral alleen dingen die hij zelf mooi vind wil zien. We leven in een stad met verschillende kleuren en smaken en daar worden ook dingen georganiseerd die anderen niet leuk vinden.

      Daarnaast klopt het wat de schrijver hierboven zegt in een stad kunnen evenementen plaats vinden en binnen bepaalde grenzen zullen we overlast moeten accepteren dat hoort nu eenmaal bij het leven in de stad waar de dynamiek andere is dan in een dorp.

  14. Profielbeeld van Gast
    Gast

    Raar dat dhr. Coskun zo fel ten strijde trekt tegen Modular. Dat het niet jouw ding is wil niet zeggen dat het geen bestaansrecht heeft. Als er iets bij de buurvrouw van Gare du Nord gebeurt sta je wel vooraan..

    1. Profielbeeld van Theo Coskun
      Theo Coskun

      Ik ben ook tegen herrie op het veld bij Gare du Nord. Dat restaurant is overigens een zelfstandige BV opgezet door mijn vrouw, eigendom van Hans Kervezee. Mijn vrouw heeft er sinds 1 januari niets meer mee te maken…..verder ben ik gekozen buurtbobo en blijf dus opkomen voor de belangen van de bewoners en ondernemers in Noord. Ook veel ondernemers (Route du Nord en alle buren) hadden overlast van Modular!..,.

      1. Profielbeeld van Rotterdam
        Rotterdam

        Hoi ik heb zelden een buurt bobo gezien die zo slecht zijn werk doet. En vooral zijn eigen ego en smaak naar voren wil schuiven. U heeft stem aan ren kleine groepaat nieu aan de groep die er geen problemen mee had. Wat modular deed viel volgend mij binnen de vergunning. Als je daadwerkelijk een goede oplossing wil ga dan met zo n partij rond de tafel zitten om te kijken hoe je dit evenement de volgende keer beter krijgt voor iedereen (niet alleen voor de klagers) . Volgens mij was dit de eerste buiten editie en valt er best nog wat te schaven en is modular echt wel een organisatie die open staan voor suggesties. Probeer het eens en u zult zien dat de andere kant ook mensen zijn en niet eens onaardig.

  15. Profielbeeld van g.
    g.

    Schrijfster van het artikel komt zelf met het grootste zwaktebod: “als ik drie dagen geterroriseerd mag worden door een steeldrum mogen twee meisjes toch zeker wel een stille film op het dak draaien”.
    Met andere woorden: zij doen het ook en nog veel erger!

    Festivals worden gehouden op openbaar terrein. Daar gelden nu eenmaal regels voor. Over de verantwoordelijkheid en kwaliteit van de organisator / ondernemer wordt voorbij gegaan in dit artikel. Op dit moment schort het hieraan. Organisatoren gaan al failliet als er één festival van hen geen doorgang kan vinden (zie oa het AD) Dit zegt iets over de kwaliteit van de organisator. En misschien ook over het vermogen om draagvlak te verwerven in een buurt en om verantwoordelijkheid te nemen om te communiceren met bewoners. En niet te doen zoals dit artikel: schreeuwen en veronderstellingen te deponeren zonder feiten. De Consul ging bijvoorbeeld niet alleen maar dicht door één bewoner. Dat doet geen recht aan de waarheid. Matig ondernemerschap was hier ook debet aan. (oa door het wegvallen van één “illegale” aangebouwde serre kon de tent kennelijk niet meer draaien). Festival Expedition heeft niets te maken met Rotterdam. En vanuit het standpunt van de gemeente gezien is het volstrekt logisch dat er hoge eisen worden gesteld aan een festival mbt de veiligheid en de kwaliteit van een ondernemer. Het afschuwelijke ongeluk met de monstertruck in Haaksbergen heeft dit op scherp gezet.
    Een stad wordt ook gedragen door mensen die wonen en werken in een stad en niet alleen door festivals. De hysterische schreeuwtoon in dit artikel zal niet helpen voor meer begrip tussen bewoners en organisatoren. Misschien wringt het daar wel.

    1. Profielbeeld van rotterdammer
      rotterdammer

      Volgens mij kun je een monstertruck ongeval niet op 1 lijn zetten met een muziek festival. Het lijkt mij dat je elk initiatief los moet bekijken. Dit is wel heel gemakkelijk. Overigens in de post hieronder heeft u het over dingen op 1 hoop gooien. Doet u niet precies hetzelfde nu??

      Dat een festival een organisatie om kan doen vallen is niet gek e ndit is afhankelijk van wat er gebeurd. Het is helemaal niet gek dat door het niet doorgaan van een festival de organisatie omvalt. Het niet doorgaan van een festival kan op een kleine organisatie zoveel financiele druk leggen dat het gewoon failliet gaat. Dat is niet alleen bij festivals zo dat is bij elke kleine ondernemer. Een strandtent kan ook door een slechte zomer omvallen.

      Het is wel zo dat als je niet een klein beetje geld achter de hand hebt je hier niet aan moet beginnen dan neem je onaanvaardbare risico’s. Bezuinigen op veiligheid zou bijvoorbeeld nooit moeten. Een klein beetje tegenvallende bezoekers aantallen zal een festival niet om laag moeten trekken. Als de helft van je publiek niet komt opdagen kan ik me voorstellen dat dat voor sommige organisaties lastig te behappen is. Het zijn niet allemaal multinationals namelijk. Er zijn ook kleinere organisaties. En ik hoop dat die kleine organisaties ook hun nek uit blijven steken want als alleen grote organisaties met veel geld nog festivals mogen organiseren zal er een flinke eenheidsworst ontstaan.

      Wat u hierboven zegt is inderdaad waar. Een stad wordt gedragen door bewoners. Maar niet alle bewoners zijn klagers. Een groot deel heeft er namelijk geen enkel probleem mee. Een niet klager hoor je niet en u kunt dus niet alle klager over een kam scheren met de rest van de bewoners van deze stad. De klager vertegenwoordigen niet de mening van de bewoners meestal, maar vooral van hunzelf. Nu lijkt het zo of de klagers het voor het zeggen hebben. Het lijkt mij niet dat dat een situatie is die klopt. Dat is niet een stad gedragen door bewoners maar een stad gedragen door klagers.

      Naar mijn mening is er vrijwel niemand die dagelijks een festival voor de deur heeft. Dat gaat echt maar om een heel klein gedeelte van het jaar. Meestal zelfs maar om een enkele dag. Zolang er dan wordt voldaan aan de voorwaarden die gesteld zijn zou er geen probleem moeten zijn. Als er wel een probleem is dan raad ik u als klager aan om in redelijk overleg met de organisatie te gaan. En niet uw hakken in de grond te zetten. Er moet van beide kanten begrip zijn voor de situatie en samen kun je dan een mooi Rotterdam maken

      Overigens zou het probleem nooit een kwestie van smaak moeten zijn. Dat iemand de muziek niet mooi vind is geen grond voor een discussie. Dan start je zelf maar een event met muziek die je zelf mooi vind.

  16. Profielbeeld van Jos Verveen
    Jos Verveen

    Er is duidelijk sprake van een spanningsveld en naarmate Rotterdam meer in de lift zit, groeien de spanningen op dit vlak. We willen een levendige stad, maar uiteraard moeten we ook rekening houden met de belangen van omwonenden. En die bewoners moeten op hun beurt ook weer rekening houden met andere Rotterdammers en buurtgenoten die misschien minder problemen met een feestje hebben. Hoe gevoelig e.e.a. ligt, heb ik deze week gemerkt, toen ik een telefonische scheldkanonnade van bewoners kreeg omdat ik aan het College van B&W i.s.m. VVD vragen had gesteld waarom Modular eerder werd afgebroken terwijl ze volgens opgave van de organisator binnen de geluidsgrenzen van de vergunning waren gebleven: http://www.ris.rotterdam.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=215912/Modular_2015.pdf

    Mijn analyse is dat Rotterdam alles veel te veel met standaard-regeltjes probeert op te lossen, terwijl het bijna altijd maatwerk en dus mensenwerk is. Iedere omgeving is anders, ieder festival is anders, iedere omgeving is anders, bezoekers zijn verschillend en bewoners zijn anders. Modular had een vergunning tot 23.00 uur zoals tot op heden standaard is. Maar waarom 23.00 uur als eindtijd voor alle festivals? Op zaterdag en zondag mag dat van mij zoals in Utrecht best 1.00 uur zijn. Maar dan moet je misschien wel per wijk kijken wat kan, want de ene wijk is de andere niet. Bij Modular speelde waarschijnlijk mee dat het geluid omhoog kroop en het door de windstad extra hard bij bepaalde bewoners binnenkwam. Dat terwijl de organisatoren wellicht gewoon wel binnen de eis van 95 dB op een afstand van 20 meter bleven. Maar hoeveel bewoners klaagden en hoe voorkomen we dat alleen de klagers bepalen? Wellicht slim om per buurt af en toe ook te meten hoe de bewoners er überhaupt over denken. Veel bewoners van Kralingen-Crooswijk willen bijvoorbeeld niet dat er evenementen in de zomervakantie in het Kralingse Bos plaatsvinden. Maar laten we wel wezen, dat bos is van iedereen. Wat mij betreft moet het dus mogelijk zijn om juist ook in de zomermaanden in het Kralingse Bos te programmeren. Misschien wel juist omdat het zo’n mooie locatie is en zoveel festivalruimte hebben we nou ook weer niet in Rotterdam. Organisatoren lopen dus vast. Bovendien… hoe denken de andere mensen in Kralingen-Crooswijk daarover? De klagers laten zich vaak beter horen dan de mensen die er überhaupt geen last van hebben of er gewoon van genieten. Je belt wel met DCMR als je geluidsoverlast ervaart, maar je belt niet met het stadhuis om te vertellen hoe gezellig je het hebt, voor zover het stadhuis uberhaupt op dat tijdstip de telefoon opneemt ;-) Ik zou daarom ook willen pleiten voor wat meer peilingen in buurten rondom plekken waar festivals plaatsvinden. Als 70% er überhaupt niks van heeft gemerkt, 25% het wel gezellig vond en 5% heeft er last van gehad, dan krijg je al weer een ander beeld dan dat je als stadsbestuur alleen naar klagers luistert. Tot slot blijkt ook uit het festival Roffa Mon Amour dat maatwerk nodig is. De standaard eindtijd in Rotterdam is 23.00 uur. Wat mij betreft, gaat dat zoals in Utrecht op vrijdag en zaterdag naar 1.00 uur. Maar ik zou graag ook een bepaling willen opnemen dat er in redelijkheid altijd afgeweken mag worden. Roffa Mon Amour maakt namelijk nauwelijks geluid. Het is Silent Cinema. Dat zou dus best later dan tot 1.00 uur kunnen doorgaan, al is het maar omdat ze pas later kunnen beginnen te draaien omdat het eerst donker moet zijn. Hoe leuk is het bovendien om met elkaar ’s nachts op een dak van een film te genieten? Daarom heb ik het stadsbestuur gevraagd nog even heel kritisch naar de aanvraag van Roffa Mon Amour te kijken en heb ik de hoop en verwachting dat het met dat evenement goed gaat komen. Een beetje meer begrip over en weer zou ook helpen. Dat heb ik ook tegen de bewoners gezegd die mij op Facebook hebben gelaagd. Blijf met elkaar in gesprek en respecteer dat er 610.386 verschillende inwoners met verschillende smaken in Rotterdam wonen. Maak elkaar niet voor rotte vis uit, maar blijf in gesprek. Bel voor de verandering eens niet met DCRM, maar loop eens bij het café of de organisatie van het festival langs. Misschien blijf je wel hangen omdat het gezellig is of was de organisator zich niet bewust van het feit dat de windrichting ongunstig voor bewoners uitpakte, maar waren bewoners zich daar ook niet van bewust. En nodig als organisator de bewoners in de buurt uit en geef ze de status van ‘special guests’. En laten we ambtenaren de ruimte geven om maatwerk te leveren. Want met teveel regeltjes is het uiteindelijk voor niemand feest.

    Alle ideeën en suggesties zijn trouwens welkom, want in het najaar van 2015 verwacht ik dat we het evenementenbeleid gaat bespreken in de gemeenteraad. Dat is het moment om bijstellingen te doen.

    Jos Verveen
    D66-raadslid

    1. Profielbeeld van Diego
      Diego

      Zou je iets nader kunnen specificeren hoe deze 95 dB op 20 meter gedefinieerd is?
      Is dat bijvoorbeeld een langtijdgemiddelde over een bepaalde tijdsduur of over 1 seconde? Ik was zelf namelijk aanwezig en had het idee dat sommige momenten dit niveau ruimschoots werd overschreden, maar om sommige momenten viel het dan ook wel weer reuze mee (wisseling van DJ?)

      Daarnaast vraag ik me af of deze 95 dB op 20 meter een standaardwaarde is volgens gemeentelijk beleid, voor buitenevenementen met live muziek. En in hoeverre wordt er rekening gehouden met de overdracht van het geluid hetgeen locatie afhankelijk is. Door eventuele gevelreflectie in gebouwen op korte afstand (Hofpleinviaduct) kan de hinder vele malen groter zijn dan op basis van 95 dB op 20 meter in het vrije veld.

      Het verbaast mij dat in Utrecht men standaard door mag gaan tot 1.00, wettelijk gezien gaat om 23.00 de nachtperiode in en gelden er strengere (geluids)eisen, om er voor te zorgen dat mensen van hun verdiende nachtrust kunnen genieten. Een gebroken nacht kan je hele weekend vergallen.
      De invloed van geluidhinder op de gezondheid mag niet onderschat worden. Jaarlijks overlijden er 50.000 mensen in Europa door de effecten van verkeerslawaai (onderzocht in opdracht van de Europese Commissie).

      Verder denk ik dat het belangrijker is dat er goed afgewogen moet worden wat prioriteit heeft. Het Kralingsche bos is een fantastische plek voor festivals maar ook om (in het weekend) te ontspannen. Hetgeen voor veel mensen niet mogelijk is als er een grootschalig (dance)feest plaatsvindt.

      Uiteraard is het houden van evenementen in de buitenlucht ook zeer belangrijk. Maak er zelf ook zeer graag gebruik van (Dit weekend Pijnackerplein bijvoorbeeld, muziek stopt netjes om 23.00). We moeten ons alleen wel realiseren dat Rotterdam zowel te groot als te klein is. Te groot om geen evenementen te organiseren, maar te klein om dit zonder overlast te doen. We moeten dus accepteren dat we wel eens last van een ander hebben, maar ook dat je andere last van je kunnen hebben. Een feest ter ontspanning is goed maar dit mag niet op kosten van de gezondheid van anderen gehouden worden.

      Ik wens de gemeente dan ook veel succes met het uitwerken van een beleid waarin een mooie middenweg wordt gevonden.

      1. Profielbeeld van Jos Verveen
        Jos Verveen

        Beste Diego,

        Ik ben geen geluidsexpert, maar het gaat bij evenementen voor 200 – 750 bezoekers om het equivalente geluidsniveau gedurende 1 minuut veroorzaakt door versterkte muziek gemeten op 20 meter afstand. Bij minder bezoekers in de aanvraag worden de eisen iets scherper, bij meer bezoekers iets minder scherp.

        Het zijn inderdaad standaarden, dus er wordt voor zover ik weet geen rekening gehouden met de specifieke locatie. Hoe het voor omwonenden voelt, is dus locatieafhankelijk. Je kan weerkaatsing hebben, de windrichting kan e.e.a. versterken en al bewoners hoger wonen dan het evenement kan het geluid ook ‘opstijgen’ zoals geluid ook door water ‘versterkt’ kan worden. Bij de geluidseisen wordt hier geen rekening mee gehouden, maar wellicht wel bij het besluit om überhaupt een vergunning af te geven of het aantal evenementen per jaar. Voor een groot dance-event met een paar duizend bezoekers zal niet zo snel een vergunning midden in een woonwijk worden afgegeven, lijkt me. Maar eens per jaar een buurtfeest zou m.i. weer wel moeten kunnen in een woonwijk.

        Volgens mij is er geen wet die zegt dat je om 23.00 uur moet stoppen. Er zijn wel landelijke richtlijnen, maar er is volgens mij vrij veel beleidsvrijheid per stad. De grens van 23.00 uur ken ik wel voor de horeca, maar dat betreft niet de sluitingstijd, maar vanaf 23.00 mag je – uit mijn hoofd – op de gevel van je dichtstbijzijnde buurman of -vrouw nog maar 45 dB geluid achterlaten.

        Ongetwijfeld heeft geluidsoverlast een relatie met gezondheid. Ik vind echter wel dat we ook moeten beseffen dat we in een internationale stad worden, waar het natuurlijk omgevingsgeluid – denk aan verkeer en schepen – meer is dan in een dorp. Terwijl we in Rotterdam de horeca toch met dezelfde geluidseisen confronteren als in een dorp. Dan krijg je soms de gekke situatie dat cafe’s vanaf 23.00 minder geluid mogen achterlaten dan het natuurlijke geluid van de stad. Cafe’s in Rotterdam mogen nu 15 keer per jaar langer openblijven en 10 keer mogen ze wat extra geluid produceren. Ook daar maken we op voorstel van D66 een onderscheid tussen doordeweeks en in het weekend. Doordeweeks moet het extra geluid om 24.00 uur afgelopen zijn en op vrijdag en zaterdag om 2.00 uur. Ook bij evenementen zou ik me zoiets kunnen voorstellen, hoewel ik me ook kan voorstellen dat je per locatie bekijkt hoe vaak per jaar een redelijke frequentie is voor een evenement gelet op de omgeving. Het Kralingse Bos in inderdaad een bijzondere locatie. Wellicht kan je afspraken maken over hoe vaak er in de zomervakantie een grootschalig evenement mag plaatsvinden. Ook op die manier kan je zoeken naar balans.

        Mooi gezegd tot slot dat het eindelijk om een middenweg gaat, waarbij met alle belangen rekening wordt gehouden en mensen die verschillen ook respecteren.

        Jos Verveen

  17. Profielbeeld van Rotterdam
    Rotterdam

    ha het lastige is dat op deze manier steeds 1 persoon of een paar klagers bepalen wat er niet door de beugel kan. Wie hoort mij als ik last het van de overwinningen van het Nederlands elftal en het feestende publiek. Wordt dan de wedstrijd afgelast? (Of omdat dit door een grote massa die van voetbal houd gedragen wordt dan maakt het niet uit?) We moeten het in deze stad samen doen. Dat is geven en nemen. En 1 dag wat geven op een jaar is dat heel veel gevraagd? Iedereen begrijpt dat er grenzen zijn aan geluid en overlast. Maar er was een vergunning en het duurde tot 23uur. Voetbal supporter die al toeterend door de stad rijden gaan tot 3 uur in de nacht door. Maar dit laatste is maatschappelijk geaccepteerd maar levert voor sommige ook een slechte nacht slaap op. Dat u de muziek niet mooi vind of dat niet uw smaak is kan geen maatstaf zijn voor anderen die wel genieten binnen de door de gemeente aangegeven grenzen. Wat was de reactie op uw klacht?

    1. Profielbeeld van JohnBeton
      JohnBeton

      De voetbal overlast waar u over praat vindt niet zo vaak plaats dan een evenement. Is niet georganiseerd en dus ook moeilijk in toom te houden. Een jaarlijks evenement tegenover een Ek of Wk wat samen om de 2 jaar plaatsvindt. Ik kan de vergelijking nog niet echt trekken. We moeten allemaal rekening houden met elkaar. Als je een feest organiseerd kan je best zelf nadenken of het geluid niet te hard staat. Of dat een lamp recht op een woning schijnt.

  18. Profielbeeld van yollie van liefland
    yollie van liefland

    Die herrie van 6 juni was echt absurd. Mijn deur stond helemaal te trillen, en planten trilden van de vensterbank. Ook fijn als je wilt slapen, omdat ik in de nacht werk. Echt geweldig!!!! En wat betreft die pleurislamp tijdens het Dak festival, zou jij het fijn vinden als je de hele avond een schijnwerper in je gezicht hebt?? Dan moet je een avondje bij me komen zitten, dan weet je waar je over praat.
    Hulde aan de klagers.

    1. Profielbeeld van Rotterdam
      Rotterdam

      Hoi, misschien even overleggen met de organisatie over die lamp tijdens Dakfestival inplaats van gelijk naar gemeente of instanties toe stappen??

      Ik had overigens toen ik op hofplein woonde ongelofelijk veel last van de voetbalvreugde. Ik moest om 3 uur mijn bed uit! Helaas speelt het Nederlands elftal nog steeds

      1. Profielbeeld van Yollie
        Yollie

        Heb ik ook gedaan, en niet bij de gemeente geklaagd. Maar in dit artikel staat er dat er slechts 1 klager was. uit reacties blijken er nu dus al meerdere mensen last te hebben gehad van die lamp. Maar goed, de herrie van afgelopen 6 juni kon niet door de beugel vind ik.

  19. Profielbeeld van Daan
    Daan

    “Hun beloning is een vergunning tot 23 uur, waar het festival niets aan heeft,”

    Hoe werkt dat tegenwoordig eigenlijk in de journalistiek en bij mensen die artikelen schrijven over bepaalde maatschappelijke zaken? Als ik mij in de problematiek van evenementen zou verdiepen, zou ik even kijken wat er allemaal aan info voorhanden is. En dan stuit je na een minuut Googelen zomaar op een beleidsnotitie van de gemeente (http://www.rotterdam.nl/Clusters/BSD/Document%202013/Directie%20Veiligheid/Nota%20Evenementenvergunningen.pdf), waarin het allemaal op een eenvoudige manier wordt beschreven. Bijvoorbeeld ook tijdstippen voor evenementen (begin en einde). En hoe men geluidsproblematiek te lijf gaat, wie daarin adviseren en hoe de gemeente overweegt bij vergunningaanvragen.

    1. Profielbeeld van Tara Lewis
      Tara Lewis

      Ik zal het even stap voor stap uitleggen.

      Deze nota is van 2013. In 2013 en 2014 heeft Roffa Mon Amour de benodigde vergunning wél gekregen. Aan de regels is niets veranderd, dus is mijn (logische) beredenering dat een externe factor, deze beslissing heeft beïnvloed. Welke externe factor zou het uitgeven van een vergunning negatief kunnen beinvloeden? Klagers.

      Is het zo duidelijker?

  20. Profielbeeld van Bøs Showfør
    Bøs Showfør

    Theo Coskun geeft het al een beetje aan: het is heel fijn als wij stevig cultuur hebben in Rotterdam, maar wij zijn en blijven óók een stad van werken! Dat betekent in concreto, dat er relatief veel Rotterdammers voor dag en dauw (zo tussen 4 & 5 uur ’s ochtends!) hun mandje uit moeten. Als je een bak herrie of een partij zenuwenlicht je slaapkamer in geslingerd krijgt, kun je nog zo tolerant en inschikkelijk zijn, je zult gewoon op tijd moeten slapen om je werk te kunnen doen.
    Tara moet gewoon nog een heleboel leren over leven in Rotterdam, ook al is zij hier geboren en getogen (opgegroeid en afgetuigd is zij kennelijk nog niet echt)

    1. Profielbeeld van Rotterdammer
      Rotterdammer

      Beste heer,

      Het lijkt mij juist dat u een hoop moet leren over leven in een stad. Ten eerste duren de meeste evenementen slechts 1 dag op de 365 dagen. De overlast is volgens mij vaak beperkt tot een hele korte periode. Als dat echt uit de hand loopt dan heeft u gelijk en moet er paal en perk gesteld worden. Daarnaast duren de meeste evenementen maar tot 23:00. Het getuigd van groot egoisme als u dat niet aan kan. Tot slot van rekening woont u in een dicht bevolkt gebied. En een dicht bevolkt gebied zal altijd meer overlast veroorzaken. Dat kan van een ruziemakende buurman (misschien moeten we buurmannen verbieden in een stad), het niet parkeren van uw auto (misschien moeten we een parkeerplaats maken van de stad), in de file staan als u de stad uitrijd (misschien moeten we ook auto’s verbieden in de stad) een baby naast u die de hele nacht doorhuilt, (misschien moeten we baby’s verbieden in een stad) tot aan een evenement (misschien moeten we evenementen verbieden in een stad) zijn. Dat is het leven in de stad….en dat is eigenlijk ook het mooie aan de stad de dynamiek. Ook ik heb beneden mij een organisatie waar wel eens feestjes zijn en waar ook soms mensen tot wat langere buiten op straat nog staan te praten. Toen ik in de stad kwam wonen wist ik dat dit kon gebeuren. Naast een hoop voordelen zijn er ook best nadelen aan een stad. Maar het is voor mij genoeg binnen de perken dat ik er mee kan leven. Ik slaap wel eens vaker wat korter, niet alleen door overlast maar ook soms doordat ik gewoon een slechte nacht qua slaap zelf soms heb.

      De eerder genoemde organisatie beneden mij zijn mijn beste buren ongeveer. Als er een pakje met de post aankomt en ik ben niet thuis nemen zij het aan en als ik iets zwaars de trappen op moet sjouwen kan ik er altijd naar toe om hulp te vragen. Het is leven en laten leven soms en ook zij weten hun grenzen. Tot nu toe heb ik dit allemaal best nog kunnen overleven ook die nacht dat ik iets korter slaap.

      Ik kan me nog herinneren dat ik met een cafe eigenaar aan de praat raakte. Er waren boven hem nieuwe buren komen wonen. Die vonden elk geluidje teveel. Uiteindelijk heeft hij de tent gesloten. is dat de manier waarop wij de stad moeten inrichten?? De klagers zorgen er eigenlijk voor dat andere mensen de stad uitgejaagd worden. Dat lijkt mij ook niet de bedoeling. Nogmaals het is leven en laten leven je woont op een dicht bevolkte plek en die keuze brengt kwaliteiten en minder leuke dingen met zich mee. Zolang we allemaal met elkaar in gesprek blijven moeten we daar best goed uit kunnen komen en daar waar het echt te gortig wordt moeten er inderdaad maat regelen getroffen worden.

      Ook ik heb evenementen die ik liever ontwijk. Zomer carnaval, de marathon, de formule 1 race zit ik niet op te wachtten. Maar ik gun mijn medestads genoot wel deze evenementen en ik kom de dag wel levend door.

      Nogmaals de evenementen duren normaal niet tot langer dan 23uur. Als er een echt langdurige overlast is dan is het echt niet onredelijk om daar wat van te zeggen. Er wordt in het stuk ook DAK genoemd als dat echt 2 weken grote overlast opleverde dan is het echt wel redelijk om daar paal en perk aan te stellen.

      Een stad waar evenementen mogelijk zijn levert ook veel op. Het levert levendigheid op, het leeft een dynamiek op waardoor mensen ook juist kiezen voor het wonen in de stad, het levert economisch geld op. Op dit moment bloeit rotterdam op en dat is mede doordat er weer meer gebeurd in de stad. Kijk wat verder dan uw eigen overlast en gun een ander ook wat en als het echt te ver gaat probeer er dan eerst in overleg uit te komen.

  21. Profielbeeld van Ruud van der Louw
    Ruud van der Louw

    Aan de reacties te lezen waren het niet de buurtbewoners waar het aan lag maar aan de herrie die veels te hard stond!! Wij als buurtbewoners zullen dit ten alle tijden blijven aanvechten want wij hebben niet op renovatie en een hoop herrie aan geluid gevraagd!

    1. Profielbeeld van Rotterdammer
      Rotterdammer

      Ha maar ik heb ook niet om de auto van de buren voor mijn deur gevraagd, en de huilende baby van de buurvrouw, en ook niet om die drukte op de markt, die file als ik de stad uit rijd en waardoor ik te laat op mijn werk kom was ook niet de bedoeling. Ik zal dit blijven aanvechten tot er niemand meer in Rotterdam woont

    2. Profielbeeld van Rotterdammer
      Rotterdammer

      Ook elke twee weken die overlast voor mijn deur van die voetbalclub op zuid wordt ik gek van. De hele straat staat vol met auto’s en mensen die aan het zingen zijn.

  22. Profielbeeld van Marco
    Marco

    Beste Tara,

    Over 1 festival en dat is Dak kan ik meepraten. Je doet het voorkomen alsof het een gezellige barbecue was voor drie a vier mensen die TWEE weken lang duurde. En dat de enige overlast licht was. Dat het twee weken continu van de middag tot na 23.00 uur vanwege de muziek en bij regelmaat keiharde muziek onhoudbaar was in en om het huis zie ik je niet schrijven. Het is voor een werkende niet mogelijk om twee weken zomaar op vakantie te gaan zoals jij even op de fiets stapt als het je teveel wordt. Van de overige festivals in en om het ZoHo heb ik totaal geen overlast. Ik vind dat je een te eenzijdig beeld schetst omdat 1 organisatie (jouw vrienden) zich nu voor de rechter moet verantwoorden. Indien zij zich aan de spelregels hadden gehouden en naar de omwonenden geluisterd hadden (lees mijn ene telefoontje naar DCMR) was dat misschien niet nodig geweest. Dat de heer/mevrouw van de klacht over het licht en ikzelf de enige twee klagers waren is ook zeer zeker niet het geval. Met vriendelijke groet, de “tweede” klager.

    1. Profielbeeld van Tara Lewis
      Tara Lewis

      Bij mij was vooralsnog die ene klager bekend. Inmiddels zijn het er drie. Vergeef me als ik nog steeds niet ben overtuigd. Je hebt gebeld met de DCMR, om een signaal naar de organisatie af te geven? Je had er ook even heen kunnen lopen om het gesprek aan te gaan, dat vind ik persoonlijk een betere aanpak dan meteen een klacht indienen. Als de organisatie zich niet aan de regels binnen de vergunning heeft gehouden, zal de rechter daar vast over oordelen, maar aangezien ze twee weken hun gang hebben kunnen gaan lijkt me dat niet aannemelijk. De berichten van de bewoner die op Facebook alles en iedereen wat met Dak te maken had affakkelde kunnen absoluut niet op mijn begrip of steun rekenen. Ik weet trouwens niet waarom je de organisatoren mijn vrienden noemt? Met ‘een groepje vrienden’ bedoel ik dat zij vrienden zijn.. Ik ken ze wel! En vind het een sympathiek initiatief, dat moge duidelijk zijn.

  23. Profielbeeld van Rotterdam
    Rotterdam

    Heer coskun of iets mooi is of niet in u oren is geen argument of iets wel of niet door kan gaan. Er was een vergunning verleent voor het modular evenement. Als de partij binnen de vergunning heeft gehandeld kan er niks verweten worden aan de organisatie wel misschien aan de verstrekker van de vergunning.

    1. Profielbeeld van Theo Coskun
      Theo Coskun

      Precies! Die vergunning had zo nooit verstrekt mogen worden….het zou goed zijn als de gemeente excuses aanbiedt aan de bewoners en aan BIRD voor het verstrekken van een verkeerde vergunning. Festivals zijn OK maar langdurige lawaai overlast in woonwijken zijn niet OK…..

      1. Profielbeeld van Rotterdam
        Rotterdam

        zomercarnaval, de marathon ook de deur uit. Stem op partij coskun voor stilte in uw stad.

  24. Profielbeeld van Theo Coskun
    Theo Coskun

    Modular was een teringherrie met afgesloten Raampoortstraat en kan/mag/zal daar nooit meer plaatsvinden. Roffa Mon Amour is gezellige Silent Movie en mag/kan en zal zonder probleem eind juli op dak Hofplein plaatsvinden. Daar gaat Adriaan Visser voor zorgen, niettan?

    1. Profielbeeld van Hester
      Hester

      Een uitverkochte editie van Modular. Voor een hoop mensen geen teringherrie dus

      1. Profielbeeld van Hans van Dijk
        Hans van Dijk

        Je hebt het over de mensen die daar naar toekomen en weer weggaan.Er zijn in een stad echter ook mensen die er wonen en werken, die er hun huis hebben. Die niet gevraagd hebben om jouw feestje, die een ander leven leiden dan jij en je vriendjes. Die naast of rond jouw feestterrein wonen, leven.

  25. Profielbeeld van Pedro do Rosario
    Pedro do Rosario

    in plaats van klagers een platform te geven zou je ze kunnen tegemoet komen door ze uit te nodigen tijdens zo’n festival of barbecue ect
    Of ergens naar toe sturen voor een weekend
    Probleem opgelost

    1. Profielbeeld van Ger
      Ger

      Jij wilt iedere bewoner in een straal van 300 meter van een evenement een weekendje naar Knokke sturen? Begrijp je wel wat je zegt?

      1. Profielbeeld van rotterdam
        rotterdam

        Jij wilt een stad zonder herrien en evenementen begrijp je wel wat je zegt?

    2. Profielbeeld van Robert van het Hoen
      Robert van het Hoen

      BBQ, mits rommel opgeruimd is geen probleem, denk ik.
      Knetterharde festivals(waar is de evolutie na 30 jaar tering HOUSE lawaai?)moet je gewoon niet in een dergelijk klein park in een rustige wijl plempen.
      Nogmaals, ga lekker naar de Maasvlakte of zo.
      Prettige zomer.

  26. Profielbeeld van Diego
    Diego

    Toevallig was ik tijdens Modular festival in een tent ernaast. Het viel mij op hoe belachelijk hard de muziek daar stond. Leek mij geheel overbodig gezien het festivalterrein nog geen half voetbalveld groot was. Slecht geluidsplan opgesteld dus. Snap dan ook dat het voortijdig is stilgelegd.

  27. Profielbeeld van Adriaan Visser
    Adriaan Visser

    Je kunt er alles van vinden, maar het gaat goed met de festivals in Rotterdam. Het zijn er (veel) meer, ze zijn diverser, voor alle Rotterdammers én: beter verspreid over de stad. Wie de actualiteit in de Raad vorige week heeft gezien (wat kan er in welk park) heeft een voorproefje gezien wat voor discussies er gaan komen over de profielen van de locaties en de gevoeligheden bij bewoners. De directie Veilig (niet Stadsontwikkeling) doet er alles aan om telkens een integrale afweging te maken. En ja: een stad met festivals, een levende, bruisende stad maakt geluid. Ik ga graag de discussie aan! Met voor- en tegenstanders.

    1. Profielbeeld van Wies Sanders
      Wies Sanders

      Heel goed Adriaan, dat er profielen komen. Het is natuurlijk wel zo dat een beetje evenementenorganisator op zoek is naar bijzondere locaties (parkeerdekken, kades, daken, tuinen), en niet naar de platgetreden pleinen en parken die de gemeente nu profileert. Je zou een organisator na bewezen kracht en ervaring ook een brevet kunnen geven, met wat eisen en regels over met name geluid, de tijdsduur en het omgaan met klachten. Je zou diezelfde organisatoren kunnen vragen om mee te helpen bij die profileringen. Je zou op basis van reële ervaringen die hier in de reacties worden genoemd wat vuistregels en de mores per type locatie kunnen opstellen. Willekeur en straffe regels zijn nu te veel aan de macht. We leven in 2015, waar blijft de publieke agenda met plattegronden en telefoonnummers en evaluaties, de online kennisgeving, kennisdeling en transparantie over verantwoordelijkheden? Pas als je dat onder locatieprofielen verstaat, zal ik ermee kunnen werken als eventorganisator. Tot die tijd: laten we dit gezamenlijk serieus aanpakken en niet alleen aan de gemeente(raad) overlaten.

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500