Beeld3 augustus 2015

Ceci n’est pas Rotterdam

Psycholoog én fotograaf Marina Meeuwisse vond het tijd om de dominante beeldcultuur van Rotterdam vol clichés van de stad een alternatief te bieden. Ze ging op zoek naar het ándere, onderbelichte Rotterdam in de fotoserie ‘Ceci n’est pas Rotterdam’.

Beeld van Marina Meeuwisse

Zoek op Google naar ‘Rotterdam’, onder de knop ‘beelden’, en je vindt foto’s van de binnenstad: de skyline, hoogbouw, de markthal, de haven en moderne architectuur. Zoek op sociale media naar beelden van Rotterdam en je vindt… inderdaad: de skyline, hoogbouw, de markthal, de haven en moderne architectuur. Zulke foto’s maken deel uit van de sociale conventies die de moderne beeldcultuur voorschrijft, en waar moeilijk aan te ontsnappen valt. Wie op vakantie naar Egypte gaat, bezoekt niet alleen de piramides, hij maakt er ook foto’s naar het beeldvoorschrift uit de reisgids. Wie een verjaardag viert, weet dat foto’s van de taart onontbeerlijk zijn en wie heeft er geen schoolfoto waar de hele klas op het schoolplein staat? En hebben trouwfoto’s niet allemaal eenzelfde, bijna iconisch karakter? Ons kijken naar de wereld om ons heen wordt opgeslokt door een dominante beeldcultuur die zich als een onderaardse wortelstok vertakt en voortplant.

Is dit Rotterdam?

Een foto van een stad is nog geen representatie van de stad. Op dat fenomeen wijst René Magritte ons met zijn schilderij Ceci n’est pas une pipe. Op dat schilderij staat een zeer realistische pijp geschilderd, die ons eraan herinnert dat de oorsprong van een beeld in de menselijke geest ligt. Een schilderij van een pijp is dan ook niet meer dan een ‘verraad’ van de voorstelling: het is geen pijp waarmee je kunt roken. Precies zo kun je, bij het zien van beelden van de skyline, hoogbouw, de markthal, de haven en moderne architectuur van Rotterdam de vraag stellen: is dit het Rotterdam waar ik woon?

Die dominantie van beelden uit de binnenstad van Rotterdam op internet kan gevolgen hebben. We zien bijvoorbeeld dat ook in de actuele politiek-bestuurlijke inzichten de nadruk ligt op de binnenstad. En dat is niet nieuw. Floris Paalman toonde in zijn boek Cinematic Rotterdam aan dat fotografie, film en televisie deel uitmaakte van het politiek-bestuurlijke beleid van Rotterdam en als zodanig een bijdrage leverde aan de inrichting en de perceptie van de stad.

Is dat erg?

Nee, erg is het niet. Wel bekrompen, want Rotterdam is méér dan de 4,81 km2 van de binnenstad. Om precies te zijn, de oppervlakte van Rotterdam is 319,35 km2. Wat er zich -onder andere- in die andere vierkante kilometers afspeelt, laten de foto’s uit deze rubriek u zien. Het is een visuele rebellie, waarbij fotografie een manier is om feiten, die anders onopgemerkt blijven, te registreren en onder de aandacht te brengen.

Reageer of deel op Social Media

Tags:ander Rotterdam en Ceci n'est pas Rotterdam

Sectie: Beeld

Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *