De week van Carnisse21 september 2015

Carnisse: Gehecht aan alle hoekjes

Column

Voor het magazine dat Vers Beton maakte over het project Veerkracht Carnisse schreef Suna Floret deze column. 

Carnisse wijk
Carnisse wijk Beeld: Rachel Sender

Het gebouw waar ik ben geboren staat er niet meer, maar als ik langs de nieuwe woningen loop, voel ik nog steeds een hechte band. Zo ook met de stoeptegels, waar ik jarenlang met krijt op heb getekend. Ook deze tegels zijn vervangen, maar ik weet nog precies in welk hoekje ik bijna altijd verloor met knikkeren en waar ik touwtje heb gesprongen. Waar ik ben gevallen met mijn fiets en ook nog waar deze gestolen is. Mijn grootouders, ooms en tantes hebben ook altijd op loopafstand gewoond, dus ik had altijd toegang tot meerdere huizen. Al kon ik nog niet bij de bel, de buren wisten wie ik was als ik weer eens schreeuwend moest vragen of ze deur wilden openmaken.

Het schoolpleintje van mijn basisschool De Wilhelmina lijkt nu veel kleiner dan toen ik daar rondhuppelde, maar foto’s van mijn klas hangen daar nog steeds in de gang. Mijn middelbare school, de Maarten Luther, is in aantal leerlingen gehalveerd, maar ik moet nog altijd giechelen als ik oud-docenten tegenkom op weg naar hun werk. De meeste Carnissers van mijn generatie zijn ergens anders gaan wonen. Op zoek naar meer groen, veiligheid, rust, betere basisscholen, ruimte en vriendelijkheid. Ik neem het ze niet kwalijk, maar ik ben er nog niet aan toe. Voor mij zitten alle hoofdstukken in één boek en dat is de Carnisse, dat is Charlois.

Want het heeft zijn charme om een klasgenote van de basisschool tegen te komen en herinneringen op te halen. Het heeft ook zijn charme om zelfs de hangjongeren te kennen. Voor de buitenstaander zijn ze een bedreiging. Als mij iets zou overkomen op straat, zijn het dezelfde hangjongeren die mij zouden helpen. De buren kunnen elkaar irriteren, maar komen ook voor elkaar op. Het is niet alleen maar een wijk waar ik een parkeervergunning aanvraag. Ik spreek het accentje, weet op welke dagen de molen draait en tarwe verkoopt, weet waar de ganzen en zwanen zich verzamelen en ik breng mijn zoontje naar dezelfde peuterspeelzaal waar ik ook heb gespeeld.

En ik ben nog steeds niet klaar; Carnisse blijft verrassen met zijn mooie aspecten. De wijk staat sterk op zijn benen met zijn mondige, diverse jeugd en verrassende creativiteit. Tuurlijk zijn er mooiere, gezelligere, groenere wijken. Misschien dat ik ooit elders een ander hoofdstuk schrijf. Maar voor nu is Carnisse nog steeds mijn thuis.

Het magazine over Carnisse wordt dinsdag 29 september om 17:00 gepresenteerd in de Carnissetuin, gelegen aan de Carnissesingel, nummer 208, te Rotterdam-Zuid. Je bent van harte uitgenodigd.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:suna floret en veerkracht carnisse

Sectie: De week van Carnisse

kaart: Carnisselaan, Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *