Voor de harddenkende Rotterdammer

Namens Vrienden van het Park waarschuwt Hans Ophuis de gemeenteraad goed na te denken over de plek van het Collectiegebouw. Hij vindt de keus voor het Museumpark ‘filantropie met het pistool op de slaap’.
 
 

paard-Vers-Beton
Collectiegebouw als gegeven paard Beeld door: beeld: Marjolein Dekker

Na het zomerreces heeft het college van burgemeeester en wethouders vol frisse moed het initiatief genomen om de samenwerking tussen de kunstinstellingen rond het Museumpark te verbeteren. Ook zijn plannen uitgewerkt om de financiële hobbels rond het Collectiegebouw weg te nemen. Een ‘offer you can’t refuse’ ligt op de mat. Een voorstel voor volledige private financiering van het Collectiegebouw wordt straks aan de gemeenteraad gepresenteerd. De raadsfracties kunnen hun borst nat maken.
Dissident geluid wordt op vakkundige wijze de mond gesnoerd zolang de verzoeningspoging tussen de culturele voorzieningen rond het park loopt. Je moet straks als raadslid over een rechte rug beschikken. Waarom zou je nú nog de realisatie van een nieuwe innovatieve en iconische culturele voorziening midden in het Museumpark laten passeren, en aan willen sturen op een zorgvuldig overwogen alternatief op een andere locatie? Toch is dat precies wat de Vrienden van Het Park stichting graag ziet dat er gebeurt.
Het college heeft actief bijgedragen aan een fraai geënsceneerd sprookje. Namelijk het sprookje van Museum Boijmans van Beuningen en stichting De Verre Bergen dat de succesvolle verwezenlijking van een openbaar kunstdepot in wereldstad Rotterdam alleen midden in het Museumpark binnen een straal van 250 meter rond het bestaande museum mogelijk is. Het gemeentebestuur schoffeert daarmee zijn inwoners. Ongevraagd gaat een uiterst belangrijke openbare ruimte op de schop. Ongevraagd wordt een bestemmingsplan gewijzigd om een veel te groot gebouw met een voornamelijk doods programma midden in een park te bouwen. Ongevraagd wordt met gemeenschapskosten tegen de zin van velen een dure promotiecampagne gestart voor de bouw in het Museumpark. Adviseurs van naam en faam worden ingehuurd om vol minachting voor omwonenden een ongekend staaltje eenrichtingsverkeer te legitimeren.

Gijzelen door de gulle gever

De beoogde bouwlocatie, een waardevolle groene long in het stadscentrum, wordt neergezet als een mislukte en onbruikbare grindbak. Op volstrekt on-Rotterdamse wijze wordt hier stedenbouw met het pistool op de slaap bedreven.
“Als deze locatie het niet wordt, dan gaat het hele verhaal niet door” dreigen de initiatiefnemers. Het college laat zich, zo lijkt het, gijzelen door de gulle gever: wie betaalt bepaalt. Terwijl in werkelijkheid de bijdrage van De Verre Bergen nog geen tien procent is van de totale kosten die de gemeenschap de komende 40 jaar minimaal voor het collectiegebouw moet gaan ophoesten, uitgaand van €17 miljoen van De Verre Bergen als onderdeel van minstens €170 miljoen voor bouw en exploitatie, inclusief rentelasten en indexatie. En er wordt minimaal €35 miljoen gemeenschapsgeld wordt overgedragen aan een private partij. Ondertussen weet De Verre Bergen zich op fiscaal uiterst vriendelijke wijze verzekerd van een unieke ruimte op een toplocatie.
De vraag of de financiële bijdrage van De Verre Bergen de stad niet veel beter ten goede kan komen op een andere locatie, durft het college niet te stellen, laat staan beantwoorden. Bang dat de bijdrage van De Verre Bergen daarmee voorgoed van de baan is? Bang om voorwaarden te stellen en nee te durven zeggen tegen geld?
Waar is het zelfvertrouwen van Rotterdam gebleven? Mag het gegeven paard niet in de bek worden gekeken? Is filantropie niet opgewassen tegen kritiek? Zijn prestigieuze iconen, internationale ranglijstjes en gedroomde grote aantallen bezoekers van buiten de stad belangrijker dan de leefbaarheid van gewone Rotterdammers? Ziet Rotterdam niet meer wat een unieke schatkamer de stad met het Museumpark in huis heeft?

Pijnlijk gezichtsverlies

Sinds de huidige plannen voor het Collectiegebouw in het Museumpark publiek bekend zijn geworden, zijn de bezwaren tegen de locatie talloos en afkomstig uit zeer diverse hoek. Stuk voor stuk voorzien van heldere en goed onderbouwde argumenten. Met haar radicale afwijzing van alle bezwaren gedraagt de gemeente zich ronduit feodaal. Het gemis aan serieuze reflectie is beschamend en het bestuur van een wereldstad als Rotterdam onwaardig. Het lijkt wel alsof de ijzeren eis om zo nabij het huidige museum te willen bouwen de verantwoordelijke partijen in een verkrampte spagaat heeft geduwd waaruit men zich uitsluitend ten koste van enorm gezichtsverlies kan bevrijden.
De huidige poging om de samenwerking tussen de instellingen rond het Museumpark te verbeteren, zal dit probleem niet oplossen. Als het op het wel of niet doorgaan van het Collectiegebouw in het Museumpark aankomt, zal de huidige patstelling omtrent het Collectiegebouw alleen maar scherper op tafel komen te liggen. Hoelang kun je met elkaar blijven volhouden ‘in goed overleg te zijn’ als je het eigenlijk al lang met elkaar eens bent geen overeenstemming te hebben?
Waarom niet als de duvel alle energie erin steken, om de prachtige en goed onderbouwde alternatieve locaties, die door ons en andere partijen aangedragen zijn, nu eens echt serieus te bekijken? En dan wel met de vraag: “Wat kan een nieuw Collectiegebouw betekenen voor Rotterdam?” In plaats van andersom. Er is veel denkkracht onder de inwoners van de stad. Voor het college zou dit bij uitstek een dossier moeten zijn om te laten zien dat burgerparticipatie meer is dan een wassen neus. Waarom zou de raad een college niet terug naar de tekentafel kunnen sturen? Eén of twee jaartjes extra Metaalhof, het huidige depot, overleeft de Rotterdamse collectie echt wel.
Al geruime tijd staan wij, Vrienden van het Park, niet alleen in de opvatting dat doorzetten van de huidige koers de initiatiefnemers in hun geloofwaardigheid ondermijnt en onnodig kwetsbaar maakt. Wat ons betreft hoeft het dossier Collectiegebouw niet te eindigen in pijnlijk gezichtsverlies voor een ambitieuze museumdirecteur en dito college. Rotterdam kan niet zonder ambitie, en zou zonder ambitie nooit zo ver gekomen zijn als het nu is. Misplaatste ambitie is daarentegen niet goed voor de stad. Dat is wat ons betreft nu aan de orde. Je kunt kritische geluiden negeren van omwonenden, van andere museumdirecteuren of, tot twee maal toe, van de Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur. Maar hoe Oost-Indisch doof wil je blijven als zelfs de grootste werkgever in het centrum van Rotterdam en directe buur van het Museumpark – het Erasmus MC en het Sophia kinderziekenhuis – met goede argumenten zegt: “Doe dit niet hier!”
Filantropie met het pistool op de slaap is geen filantropie. Parken zijn er niet voor niets, en niet te koop. Laten we wel wezen: Rotterdam is groot genoeg voor een innovatief Collectiegebouw, maar dan wel op de juiste plek.

Woensdag 30 september, 9.30 uur, wordt het Collectiegebouw Museum Boijmans van Beuningen besproken in de commissie Bouwen, Wonen en Buitenruimte

Commissievergadering

De sectie Stedelijke Ontwikkeling & Architectuur wordt mede mogelijk gemaakt door AIR, het Architectuur Instituut Rotterdam. (meer info)

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Hans Ophuis

Hans Ophuis

Hans Ophuis is voorzitter Vrienden van Het Park stichting, was bestuurslid van de B.O.O.G., landschapsarchitect (eigenaar NXTlandscapes) en vanuit persoonlijke en professionele fascinatie betrokken bij het reilen en zeilen van de stad.

Profiel-pagina
Lees 22 reacties
  1. Profielbeeld van Henk
    Henk

    De schrijver maakt hier volgens mij dezelfde denkfout als die mensen van GeenPeil. Namelijk de denkfout dat Nederland een democratie zou zijn waarin individuen iets te zeggen hebben. Die denkfout blijkt bijvoorbeeld uit de zin waarin de schrijver stelt dat ‘burgerparticipatie anders een wassen neus’ zou zijn. Wel, burgerparticipatie IS een wassen neus. Zo is dat in de wet geregeld. De burger mag eens per vier jaar stemmen op mensen die hem vertegenwoordigen, en daarna moet ie gewoon weer zn eigen leven gaan leiden. Dat kun je labelen als ‘getrapte’ of ‘indirecte’ democratie, whatever… maar feit is dat het iig geen democratie is.

    Maar intussen denkt iedereen wel dat ie in een democratie leeft, en dat ie wat te zeggen zou hebben in stad en land. Bovendien zijn de ego’s de afgelopen decennia nogal opgeblazen door alle welvaart en verwennerijen van generaties X en Y. Dat gaat dus tot frustraties leiden als de harde – ondemocratische – werkelijkheid gaat blijken. Dat zagen bij dat laatste referendum in Griekenland en dat gaan we straks bij dat Oekraiene-referendum van GeenPeil zien.

    Overheden leggen referenda en burgerparticipaties naast zich neer. Dat gaan we steeds vaker meemaken. En daarmee gaat steeds meer het besef doordringen dat er geen democratie is.

    Ben benieuwd hoe burgers daarop gaan reageren…

  2. Profielbeeld van Cees Ottevanger
    Cees Ottevanger

    Ik ben het volkomen eens met Hans Ophuis. Maar voor alle duidelijkheid, er zijn natuurlijk veel meer argumenten aan te voeren dan het verdwijnen van een stuk groen in het centrum. De stand van zaken in het centrum van Rotterdam op het gebied van Maatschappelijke Ontwikkeling (MO) is ronduit desastreus. Er wordt disproportioneel bezuinigd omdat het centrum in het verleden steeds teveel heeft gekregen (?). Aan alle kanten worden er door de Gemeente panden leeg achter gelaten omdat de bezuinigingen centralisatie vereisen. Laten we die ruimte tot opslagruimte verbouwen. Dat is wel snel en goedkoop te realiseren. Het valt niet meer uit te leggen aan ‘gewone’ mensen die aan den lijve ondervinden dat de geldkraan dicht gaat. Ik zou zeggen, praat daar eens mee.
    Ja maar het wordt een publiekstrekker. Flauwekul natuurlijk. De doelgroep is en blijft de museum bezoeker die zich door de NS een dagje gratis laat vervoeren (daluren-abonnement!). Het Centraal Station, de Markthal, voor mijn part de kubuswoningen en de Euromast, daar kun je nog in of vanaf. In dit ‘fantastisch icoon’ kunnen, als goedmakertje, 30 mensen een kopje koffie kopen. De rest is opslagruimte met in bubbeltjes-plastic verpakte kunst. Hoera voor de architecten-lobby en de competitie tussen museumdirecteuren (Pijbes in Amsterdam wil/krijgt 80 miljoen voor een echte Rembrandt) Jammer voor de gewone Rotterdammer die zich nog niet eens een bakfiets kan permitteren. De link met de huidige vluchtelingenproblematiek die leg ik maar liever niet!

  3. Profielbeeld van Tim de Bruijn
    Tim de Bruijn

    Moet het niet zijn ‘Vriend van het Park’ ipv ‘Vrienden van het Park?’ Heb meerdere omwonenden gesproken die niet kunnen wachten tot dit nieuwe icoon er staat omdat het een gaaf pand is en een fantastische nieuwe voorziening in de buurt. Zeker als je bedenkt dat de nutteloze grindbak plaatsmaakt voor bruikbaar groen en je een gratis toegankelijke groene daktuin erbij krijgt met uitzicht over de mooiste stad van Nederland. Doe mij zo’n ding naast mijn huis…

    Ooit riepen de inwoners van op de kop van het Noordereiland in koor dat de Erasmusbrug ten koste zou gaan van de waarde van hun woning en dat hij veel te duur was. Toen hij eenmaal klaar was waren de huizen het dubbele waard omdat ze uitzicht hadden op de Erasmusbrug. Laat de raadsleden dat in hun achterhoofd houden als ze in november voor het Collectiegebouw stemmen.

    1. Profielbeeld van Ed Schelvis
      Ed Schelvis

      Heel goed Tim. Je raakt de juiste snaar daar. Sommige mensen willen doen geloven dat een hele wereld tegen is als een iconisch gebouw wordt gepland of neergezet maar in feite zijn het enkelen die vooral een boel mensen meesleuren in hun zelf gecreëerde negatieve gedachtengoed omdat ze m.i. niet willen dat het in Rotterdam aan het veranderen is, omdat ze het niet vertrouwen en vaak ook niet begrijpen. Dat zijn de meelopers die weinig hebben bereikt omdat ze vaak weinig willen bereiken in hun leventje. Ik weet dat, want ik ben tussen die figuren opgegroeid. Probeer niet boven de rest uit te komen, in wat dan ook, want dan gaat je koppie eraf. Dát is hun basismentaliteit en het doet echt een beetje pijn omdat zo neer te zetten.

      Mooi voorbeeld is ook het zogenaamde volksverzet tegen de Fenixlofts, “Red het Deliplein”. De voorman Rob Houkes sloeg zo hard op de trom dat men dacht dat heel de wijk Feyenoord in opstand zou komen. Maar wat “blijkt” nu in een laatste interview (http://www.dichtbij.nl/rotterdam-centrum-noord/regio/artikel/4132944/een-hoger-beroep-tegen-fenixlofts-actiegroep-geeft-het-op-.aspx) met hem. Precies, er waren slechts 2 man tegen, die trokken het hele verhaal, de rest was niet vooruit te branden. En in datzelfde interview geeft hij aan dat de gebiedscommissie werd genegeerd, haha. Die man heeft zo’n plaat voor z’n kop dat ie niet begrijpt dat bekend was dat er geen echt verzet was tegen de Fenixlofts en daarom werd dat allemaal terzijde geschoven. Alsof we dat niet wisten.
      Ander voorbeeld is uiteraard de Markthal. Ook dat mocht niet gevierd worden. Het zou allemaal niets worden. De kranten en zelfs YouTube staat bulkten uit van negatief commentaar. Zelfs toen het laatste kitrandje werd gelegd stonden mensen nog te kankeren. En nu? Dat hele gebouw staat scheef van de prijzen die het heeft gewonnen. Het gebouw bestaat precies 1 jaar. Echt, alle (maximale) verwachtingen zijn overtroffen. Ik hoop dat de journalisten van Vers Beton er misschien werk van maken om enkele van die negativisten op te sporen en nu nogmaals naar hun mening vragen.

      Beste Hans Ophuis. Afwijkende meningen zijn goed en je zult altijd mijn steun hebben om die te ventileren maar bedenk wel dat je je feiten ook bij zo’n mening op orde hebt want zodra je zaken gaat verzinnen die zó kunnen worden weggeveegd, dan zit je binnen enkele weken in exact hetzelfde schuitje als Rob Houkes en dat blijft voor lange tijd aan je kleven.

    2. Profielbeeld van Henk
      Henk

      T.a.v. dhr. Schelvis:
      – Wat bedoel je met “en dat blijft voor lange tijd aan je kleven”?

      – Welke feiten heeft Ophuis niet op orde?

      T.a.v. dhr. De Bruijn:
      – Uit de website ‘Vrienden van het park’ blijkt dat velen een petitie hebben ondertekend. Waarom stelt u dan dat het ‘Vriend van het park’ moet zijn?

      – Welke omwonenden hebt u gesproken en in hoeverre is die steekproef representatief voor de buurt?

      – U spreekt van een ‘nutteloze grindbak’. In hoeverre is dat een diskwalificatie van de desbetreffende ‘grindbak’? Ik bedoel, moet iedere vierkante meter park/gemeentegrond ‘nut’ hebben? Zo ja, dient dan niet ook het water voor het NAi te verdwijnen, de grachten in Rotterdam te worden gedempt, en, kortom, iedere andere niet tot nut dienende vierkante meter te worden omgeploegd tot nut.

      – Wat is nut? Is schoonheid en ontwerp nut? De vijvers in het Vondelpark in Amsterdam hebben geen nut. Er kan althans niet in worden gebarbecued. Dienen die vijvers te worden gedempt? Of hebben ze een bepaald visueel en landschappelijk nut? Het nut van de ‘grindbak’ is waarschijnlijk van eenzelfde niveau: landschappelijk en visueel.

      1. Profielbeeld van Ed Schelvis
        Ed Schelvis

        Beste Henk,
        Ophuis schrijft een emotioneel vertoog, prima, en al ik één “feitje” mag uitlichten is het wel die van “de groene long”. Die beeldspraak is ontleend aan het Amazone-gebied en wordt nu één op één gekoppeld aan een bouwterreintje van hooguit 40 bij 50 meter, want meer plek is er niet. Als je dit gaat gebruiken bij een verdediging, terwijl er 2 miljoen klaarligt voor een beplantingsplan, dan maak je jezelf lichtelijk belachelijk, maar goed dat is slechts mijn mening.
        Het EMC is trouwens niet de grootste werkgever van Rotterdam, dat is nog altijd de gemeente zelf.

        Hoe dan ook: laat het nu maar over aan de raad want alles is nu wel gewisseld, althans zo kijk ik er nu tegenaan. Als die in meerderheid voorstemmen is de vergunning definitief en gaan er juridische procedures lopen om er voor te zorgen dat die niet onherroepelijk wordt. Tja, en zo gaat het nog wel even door.

      2. Profielbeeld van Henk
        Henk

        Dus de feiten die Ophuis niet op orde heeft, en die volgens jou zijn hele verhaal ondergraven, zijn:
        – verkeerd gebruik van beeldspraak (groene long),
        – onjuiste aanduiding van EMC als grootste werkgever van Rotterdam (is nl. een-na-grootste).

        Vind je dit zelf ook niet een beetje ‘lullig’?

  4. Profielbeeld van Christian Jongeneel
    Christian Jongeneel

    Als ik het goed begrepen heb zeggen de medische buren van het park niet alleen “doe het niet”, maar ook “see you in court”. Wanneer ze gelijk krijgen, is het college in één klap van dit lastige dossier verlost.

    1. Profielbeeld van Henk
      Henk

      In Nederland worden personen die tegen de overheid procederen nooit in het gelijk gesteld. Misschien een pyrrusoverwinninkje hier en daar, maar uiteindelijk wint de overheid in 99% van de gevallen.

      Komt door de trias politica. Rechter mag niet op zetel bestuur zitten. Dus dat bestuur mag per decreet bepalen dat een plus een drie is zonder dat een rechter daar inhoudelijk iets op mag aanmerken.

      Dat dit zo werkt, is onlangs nog eens bevestigd door Herman Tjeenk Willink.

      Dus clubs als de Vrienden van het park of het ziekenhuis krijgen gewoon de deksel op de neus.

      1. Profielbeeld van Ed Schelvis
        Ed Schelvis

        Nounounou, dat val wel mee, meneer Henk met de onb(r)ekende achternaam. Maar ik denk dat u in deze casus wel degelijk gelijk heeft. De rechter zal namelijk meewegen of er tijdens het inspraakproces geen maatregelen zijn aangeboden ter compensatie, de rechter zal constateren dat in het bestemmingsplan de buitenruimte bij het EMC helemaal niet staat weergegeven als behandel/verblijfsruimte, de rechter zal wegen of EMC zelf geen eenvoudige maatregelen kan nemen, de rechter zal bewijzen vragen over de negatieve effecten, de rechter zal constateren dat de aanvlieglandingsroute van de EMC-heli 50 meter boven diezelfde buitenruimte ligt, de rechter zal meewegen dat er een festivalterreintje letterlijk grenst aan die buitenruimte waartegen destijds geen bezwaar tegen is gemaakt en zo kan ik nog even doorgaan. Natuurlijk gaat EMC naar de rechter en natuurlijk zal ik dat recht van EMC met verve verdedigen. Maar ga niet nu al, voordat het zo is, gelijk al beweren dat door “het systeem” van de trias politica EMC altijd in het ongelijk zal worden gesteld.
        Nee, ze worden wel in het ongelijk gesteld omdat een rechter zal wegen en de argumenten die EMC aanvoert zijn nogal, ehhh, zwakjes, tegenover de inbreng van de opponenten.

      2. Profielbeeld van Henk
        Henk

        Rechter weegt helemaal niks. De argumenten die jij noemt als weerlegging van de EMC-gronden worden door een gemeentejurist aangedragen, en daar geeft de rechter vervolgens – zonder enig serieus nadenken – een klap op.

        Die rechter zal overigens de Raad van State zijn, een instituut dat wordt bemand door voormalige bestuurders die nu dus oordelen over kwesties tussen burgers en bestuurders. Eenmaal raden wie zij over het algemeen in het gelijk plegen te stellen…? En dat heeft volgens Tjeenk Willink dus alles te maken met de trias politica. Tjeenk – de vml. vice-Vz. van de Raad van State – zei expliciet dat de Raad van State alleen naar ‘vormfouten’ kijkt, en nooit naar inhoudelijke bezwaren. Is er sprake van vormfouten, dan mag de overheid zn werk gewoon opnieuw doen en is er veelal niks verloren voor de overheid.

        Intussen lopen clubs als Vrienden van het park en EMC hun tijd en geld te verspillen door stampij te maken. Iemand moet die mensen vertellen dat dit geen democratie is, een semi-rechtsstaat en dat het werkelijk geen enkele zin heeft om deze kwestie voor te leggen aan een instituut dat zich profileert als rechter maar in wezen niets anders is dan een verlengd bestuursorgaan.

  5. Profielbeeld van Kees Versteeg
    Kees Versteeg

    Het Collectiegebouw is Oude Cultuur. In dit geval architectuur die slechts bedoeld is om innerlijke leegte te maskeren.

    Het plan is op twee manieren geforceerd.

    Allereerst zijn depotfunctie en icoonfunctie moeilijk verenigbaar. Je kunt er een daktuin bovenop zetten en het volproppen met interessante roltrappen, maar het Collectiegebouw is en blijft en kelder. Het voorgestelde exploitatiemodel oogt mager.
    Beter is het om die functies te scheiden: er moet een normaal – voor publiek gesloten – depot komen en daarnaast een iconisch bouwwerk – Boijmans II. Ofte wel het Holland-Amerika Museum, zo genoemd om de oprichters van de Stichting De Verre Bergen te eren. Dit moet juist wel een icoon zijn omdat de Nieuwe Cultuur er te zien is. Er gebeurt iets inhoudelijks.

    Daarnaast is er veel gedoe om de locatie. De Droogstoppels van de Oude Cultuur willen per se één gebouw in het Museumpark. Dit is een tunnelvisie pur sang. Ze willen een tweede Markthal maar vergeten dat er niks verkocht wordt.
    De Nieuwe Cultuur wil gewoon een normaal – voor publiek gesloten – depot ergens in de stad, in een gerenoveerd of nieuw pand. Het Holland-Amerika Museum, de etalage van de Nieuwe Cultuur, komt dan uiteraard aan de Rijnhaven. Een logische keuze als het gaat om de culturele en economische ontwikkeling van deze stad. Want waarom heb je anders de Erasmusbrug aangelegd? Waarom heb je tal van culturele instellingen naar de Wilhelminapier verplaatst? Is het niet de bedoeling om het bouwen aan de Maas verder te stimuleren? Waarom doet de gemeente ook alweer mee aan het Nationaal Programma Rotterdam Zuid? Wordt het geen tijd dat een kansarme wijk als de Afrikaanderwijk spin-off gaat ondervinden van het toegenomen bezoek aan onze stad?

    De sociale, culturele en economische ontwikkeling van Zuid is belangrijker voor de stad als geheel dan een geforceerde versterking van het museumcluster.

    1. Profielbeeld van Henk
      Henk

      Depotfunctie en icoonfunctie zijn prima verenigbaar. 99% van de Rotterdammers ziet nooit een museum van binnen. Voor het gros van de mensen maakt het dus geen enkel verschil of er een openbaar museum dan wel een depot in zit, ze komen er toch niet binnen. Het enige wat je dan nog kunt doen voor de mensen is er een mooi, iconisch, gebouw van maken.

      Gebouw De Rotterdam is trouwens toch ook een depot – ambtenarendepot – met een iconische uitstraling?

      1. Profielbeeld van Kees Versteeg
        Kees Versteeg

        Wat is nu precies een icoon? Architectonisch gezien is een icoon een gebouw dat op een bepaald vlak een nieuwe tijd inluidt. Die nieuwe tijd zie je terug in functie en vormgeving.

        Welke nieuwe tijd luidt het Collectiegebouw in? De vraag stellen is ‘m niet beantwoorden want ik heb geen idee.

        De Laurenskerk is een icoon omdat-ie Rotterdam tot een stad maakte. Het Groothandelsgebouw en de Euromast zijn iconen van de Wederopbouw. De Erasmusbrug is een icoon omdat-ie de weg naar Zuid opende. De Markthal is een icoon omdat-ie de toegenomen invloed van de middenklasse symboliseert. Het CS is een icoon omdat het zoveel ruimte en orde schept in een voorheen bedompte chaos. Het Holland-Amerika Museum – zeg maar Boijmans-sur-mer – had een icoon kunnen zijn omdat het de culturele volwassenwording van Rotterdam symboliseert. En dat in de nabijheid van De Rotterdam, een icoon omdat Koolhaas geweldig gebruik maakt van de ligging aan het rivierfront. Ik bedoel maar: alle huidige iconen in de stad geven iets aan. Een idee. Een richting. Een gevoel.

        Maar wat geeft het Collectiegebouw aan?
        Dat de kelders in Rotterdam aan de krappe kant zijn?

        Natuurlijk, de kans is groot dat het er gewoon komt. Het college heeft al ingestemd met de plannen, het lijkt me sterk dat de raad de bouw nog gaat tegenhouden. Dus alle roltrapliefhebbers en daktuinfanaten in deze stad kunnen gerust zijn: nog duizend-en-eén nachtjes slapen voordat je definitief in slaap sukkelt op die roltrap.

        Een waarlijk cultureel mens wil er niet dood gevonden worden.

    2. Profielbeeld van Ed Schelvis
      Ed Schelvis

      “Oude Cultuur”….”Nieuwe Cultuur”, allemaal verzinsels/aanduidingen om tegenstellingen op te roepen. Gewoon uit de lucht gegrepen.
      En natuurlijk normeren we deze begrippen gelijk even: Oude Cultuur = droogstoppels. Nieuwe Cultuur wil iets anders, iets normaals, iets in de Rijnhaven.

      Allemaal zo doorzichtig.

      Het enige wat ik zie is een aantal (klein)kunstenaars die hun bestaansrecht in het (nieuwe) Rotterdam zien afbrokkelen. Ik snap niet dat deze mensen zoveel tijd besteden aan klagen en afzetten, juist nu er landelijk enorme budgetten weer worden verdeeld….waarschijnlijk zien ze de bui al weer hangen.

  6. Profielbeeld van Kees Versteeg
    Kees Versteeg

    Ed, voor jou is cultuur stenen.
    Voor mij is cultuur stenen en ideeën.

    Dat is ook precies het verschil tussen Oude Cultuur en Nieuwe Cultuur in Rotterdam.

    1. Profielbeeld van Ed Schelvis
      Ed Schelvis

      Je lijkt Pechthold wel. Die stelt ook altijd een vraag aan iemand en geeft dan zelf het antwoord erbij. Die man heeft nog steeds niet begrepen dat het zo niet werkt. De uitspraak: “Ed, voor jou is cultuur stenen.” past daar ook mooi bij. Ik maak zelf wel uit wat ik vind en als ik daar behoefte aan heb dan deel ik dat wel. Dan zeg ik bijvoorbeeld “Voor mij is cultuur stenen”. Maar ik heb dat volgens mij niet, nergens, nooit, gedaan.
      Dat je de discussie zo voert is tekenend voor dat lobbyclubje dat tegen dat collectiegebouw is, namelijk anderen hun mening opdringen. Typerend voor dat jaren ’70 sfeertje waar zij hun wortels in hebben. Dat ze een aantal handtekeningen hebben opgehaald zegt mij echt helemaal niets.
      Waar ik in ieder geval geen behoefte aan heb is dat enkele individuen een stichting kapen en doen alsof zij een hele stad vertegenwoordigen. Tim en ik hebben enkele mooie voorbeelden gegeven en altijd blijkt dan weer hetzelfde….NIMBY-clubjes bestaan vooral uit eenlingen waarbij je, zodra je een ander geluid laat horen, fout en verkeerd bent. Báh.

      1. Profielbeeld van Kees Versteeg
        Kees Versteeg

        Ach Ed, wat maak je je toch onnodig druk over die paar mensen die de euvele moed hebben om jou tegen te spreken, Zoals ik al eerder zei, de kans is groot dat het Collectiegebouw zoals gepland in het Museumpark zal verrijzen. Dus laat het verder gaan. Ikzelf heb in ieder geval aan deze ‘discussie’ niets meer toe te voegen. Er zijn genoeg andere wegen om Zuid in de vaart der volkeren omhoog te stuwen.

    1. Profielbeeld van Ed Schelvis
      Ed Schelvis

      Ja, beste Kees. Ik zat mij al af te vragen hoe lang het zou duren voordat je het berichtje zou oppikken. Bij SCC hebben ze al een vreugdevuurwerk ontstoken. En dit was natuurlijk al een tijdje in de maak. Ik hoop dat Lucette van Vers Beton dit ook nog meekrijgt want die dacht altijd dat dit niet met een uitruil zou eindigen. Ook de PvdA schijnt nu trouwens om te zijn. Inderdaad einde discussie over dit item, althans wat de politiek betreft. Ik schat nog wel in dat er nog wel een NIMBY-rondje komt maar ook dat zal uiteindelijk vastlopen.

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.