voor de harddenkende Rotterdammer

De wethouder Cultuur en de directeur van het Jeugdtheater Hofplein krijgen verkering. Hoe mooi is dat? In plaats van gelukwensen kreeg Adriaan Visser verwijten naar zijn hoofd. Waarom zoveel wantrouwen, vraagt Peter van Heemst zich af.

Peter2
Beeld door: beeld: Jeroen van de Ruit

Liefde en politiek kunnen elkaar lelijk in de weg zitten. Ook in Rotterdam. Als de liefde in het leven van een wethouder toeslaat, kunnen er ineens enorme politieke complicaties ontstaan. Want voor hij het weet, zou niet langer de inhoud maar de liefde zijn belangrijke beslissingen kunnen gaan sturen.
Ik fantaseer er even op los. Wat zou er in theorie voor spannends kunnen gebeuren?  De wethouder Bouwen slaat de directeur van de grootste corporatie van Rotterdam aan de haak. Ja, en die sociale huisbaas zit zeker drie keer per jaar bij de wethouder aan tafel om te bespreken wat, waar en door wie gebouwd gaat worden. Kan de wethouder gewoon zijn werk blijven doen of moet hij zijn onderwerp, Bouwen, maar inruilen voor een andere portefeuille, bijvoorbeeld Cultuur?
Nog eentje. De wethouder Welzijn raakt tot over zijn oren verliefd op de beheerder van een multifunctioneel wijkcentrum op Zuid. Het centrum vangt elk jaar een vette subsidie van de gemeente Rotterdam. En u raadt het al, er staan de komende jaren forse bezuinigingen op welzijnswerk op stapel. Sterker nog, die gaan er vooral op Zuid hard inhakken. Ook de wethouder Welzijn zou zich kunnen afvragen of het tijd is met een collega-wethouder van onderwerp te wisselen. Welzijn voor Verkeer bijvoorbeeld?
Mijn fantasie sloeg op hol door wat er deze week in het echt is gebeurd. De wethouder Cultuur en de directeur van het Jeugdtheater Hofplein krijgen verkering. Hoe mooi is dat. Maar in plaats van hartelijke gelukwensen krijgt de wethouder van de oppositie zware verwijten naar zijn hoofd geslingerd. Door deze romantische relatie zou  gemakkelijk de schijn van belangenverstrengeling kunnen ontstaan. Want het Jeugdtheater krijgt gemeentelijke subsidie en wie weet, gaat de wethouder het bedrijf van zijn geliefde stiekem een beetje voortrekken.
De oppositie nam geen genoegen met de oplossing die het college van burgemeester en wethouders voor deze netelige situatie had bedacht: bij zaken die het Jeugdtheater raken, zou niet de wethouder van Cultuur, maar zijn collega van Onderwijs het aanspreekpunt zijn. Dat was te ingewikkeld, te gekunsteld, te verwarrend. Sterker nog, het was in de ogen van de oppositie een cosmetische ingreep. Ik fronste de wenkbrauwen over zoveel wantrouwen en achterdocht. Waarom niet meegedacht over een constructie die wél werkbaar is?
Een relatie die politieke complicaties kan opleveren, moet op tijd worden gemeld. Dat is stap een. Lastig te bepalen wanneer dat is, op tijd. Na de eerste zoen? Ik zou het echt niet weten, maar te lang wachten is oliedom.
Stap twee is bewerkelijk, maar onvermijdelijk: bij het informeren mag je niemand overslaan. Dus eerst naar de burgemeester, dan naar de collega-wethouder, vervolgens naar je eigen fractievoorzitter en daarna de fractievoorzitter van de andere partijen, oppositie en coalitie, en tot slot naar de ambtelijke top. Stap drie ligt ook voor de hand: breng mogelijke kwetsbaarheden in kaart en bedenk wat de beste constructie is om eventuele risico’s af te dekken.
De oppositie had er kennelijk geen trek in met de wethouder mee te denken over een doodnormale vraag: hoe gaan we de komende drie jaar liefde en besturen fatsoenlijk combineren? Met welke waarborgen zijn ook wij ervan overtuigd dat deze liefde niet leidt tot vriendjespolitiek? De roep om direct een hele portefeuille af te stoten, wijst erop dat er meer aan de hand was. Het lijkt alsof er over veel meer zaken ergernis sluimerde dan alleen over deze opbloeiende romance.
De wethouder koos snel eieren voor zijn geld. Te snel, in mijn ogen. Hij draagt de hele portefeuille Cultuur over aan een van zijn collega’s. Zijn motivatie? Hij wil de sector niet voor lange tijd in opspraak brengen. Het debat moest gaan over de schone kunsten in deze stad, niet over een Rotterdamse liefde, was zijn nobele toelichting. Ook die abrupte actie wekte buiten het stadhuis verbazing. De coalitie, een raadsmeerderheid dus, bleef achter de wethouder staan en steunde dus de afspraken die waren gemaakt om de schijn van belangenverstrengeling te vermijden. Waarom toch ineens, pats boem, de handdoek in de ring gegooid? Was er meer aan de hand? Had de wethouder al langer geen zin meer in het gedoe binnen de sector Cultuur? Stond hij aan de vooravond van een aantal extreem lastige beslissingen? Was er achter de schermen toch druk van een van de coalitiepartijen? Had hij stappen overgeslagen, of onbezonnen gezet?
Politiek en liefde. Het is een explosieve combinatie. De wethouder en de oppositie zijn er deze week onbeholpen mee omgegaan.
 

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
peter-van-heemst

Peter van Heemst

Peter van Heemst was Staten-, Tweede Kamer-, gemeenteraadslid en in 2006 lijsttrekker van de PvdA in Rotterdam. Tegenwoordig is hij onder meer politiek analist van Vers Beton.

Profiel-pagina
Jeroen van de Ruit kopie

Jeroen Van de Ruit

Profiel-pagina
Lees 7 reacties