voor de harddenkende Rotterdammer

Maandelijks schrijft Vers Beton een column voor de Uitagenda Rotterdam, het gratis culturele uitgaansmagazine. Voor de editie van september ontleedt Dore het modebewustzijn van de stad. Van Kim K. tot cactus en stopcontact.
Zo’n zestig procent van mijn kleding heb ik in Rotterdam gekocht. Nul procent daarvan is in Rotterdam gefabriceerd. Dat weet ik niet zeker, dat vermoed ik. Nog nooit heb ik ‘made in Rotterdam’ op een label zien staan. Lang geleden is de textielnijverheid uit de stad verdwenen, arbeid is elders goedkoper. Ook de cultuur rondom mode is hier dun gezaaid. Er is weinig discussie over mode, nog minder mode op straat.
Komt het door het cliché van de arbeider? Door de winderige, brede straten waar het praktische windjack de voorkeur geniet? Als geboren Rotterdammer vind ik mode ongemakkelijk. Er goed uitzien? Ja, tuurlijk, graag. Daar veel moeite voor moeten doen? Liever niet. Moeite kost tijd en geld. Maar mode is uiteraard meer dan er goed uitzien. Mode kan ook lelijk zijn. Je aan het denken zetten. Uit onverwachte hoek komen (Kim K). Inspireren. Of ronduit choqueren (Rana Plaza, Bangladesh).

Rotterdammer 6/10: Anja
Rotterdammer 6/10: Anja Beeld door: beeld: Evalien - Ik Rotterdam

In ieder geval is mode onontkoombaar voor wie niet zelf naald en draad ter hand neemt. Een relativerende constatering. Ook wij Rotterdammers ontkomen niet aan mode. Ondanks dat de meesten van ons geen catwalkkleding kopen, doen wij er allen aan mee. We laten baarden staan, sluiten aan in de rij voor Schorem (jongens, doe normaal, jullie lijken net klonen) of halen cactussen in huis, die we vervolgens onder stolpen zetten.
Zelfs ons stopcontact kan mode zijn. In een interview van Sarah Meuleman voor Vogue las ik een quote van modegoeroe Lidewij Edelkoort. Edelkoort voorspelt trends. Haar glazen bol is de omgeving waarin zij ‘est arresté par une idée’ (gegrepen wordt door een gedachte). Wanneer Edelkoort een gordijn, gebouw of stopcontact ziet, betekent dat iets. En iets kan mode worden. Zo simpel kan het zijn.
Mode blijkt een opeenvolging van oorzaken en gevolgen, opgepikt door trendwatchers die vervolgens producenten beïnvloeden, die op hun beurt consumenten sturen. Maar het begint bij ons. Wij zijn hun stopcontacten. Een ontnuchterende gedachte. Bovendien maakt dit het aankleden stukken leuker. Iedere ochtend opnieuw de vraag hoe je vandaag trendwatchers kunt inspireren. Trek je windjack aan en wie weet wordt dat in 2020 wel de nieuwe mode.
 
In september openen er drie modetentoonstellingen in Rotterdam. Het Nieuwe Instituut verandert vanaf 12 september in een Tijdelijk Modemuseum en Nederlands Fotomuseum presenteert werk van modefotograaf Hort P. Horst. Ook maakte modeontwerper Mattijs van Bergen een collectie geïnspireerd op foto’s uit het museum.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Dore van Duivenbode

Dore van Duivenbode

Dore van Duivenbode (1985) is freelance journalist voor print media, online en voor televisie.
Zij maakt portretten, reportages en documentaires voor onder meer NRC, Vrij Nederland, VPRO, IFFR en RTV Rijnmond.

Profiel-pagina
Nog geen reacties