Oude Koeien18 november 2015

De aanraakbare burgemeester

Een monument voor André van der Louw

Wie burgemeester wordt van Rotterdam kan er op vertrouwen dat er ooit een straat naar hem wordt vernoemd. Sommige burgemeesters worden ook vereeuwigd op het schildersdoek. Zelden tot nooit eert een stad echter een voormalig burgervader met een beeld. Dat er op 21 november in het nieuwe Timmerhuis een monument wordt onthuld voor André van der Louw mag dus best bijzonder heten.

Van der Louw op bezoek in Spangen (1975) Beeld: A. Groeneveld

Toen Van der Louw op 21 november 1974 officieel de ambtsketen van Rotterdam kreeg omgehangen, was de stad roder dan zij ooit was geweest. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van mei had de PvdA 24 van de 45 raadszetels veroverd, waarna ze een college vormde dat geheel uit sociaal-democraten bestond. Om de ongerustheid over die linkse dominantie een beetje weg te nemen, verzekerde Van der Louw in zijn installatierede dat het college open zou staan voor suggesties van andere partijen. Dat weerhield burgemeester en wethouders er niet van de oppositie een paar maanden later in de gordijnen te jagen met het voorstel om tijdens de Dag van de Arbeid de rode vlag te hijsen op het stadhuis. Rechtse partijen waren des duivels over deze ‘linkse provocatie’. De gemoederen liepen zelfs zo hoog op dat het stadsbestuur zich genoodzaakt zag op zijn schreden terug te keren. De rode vlag bleef op 1 mei in de kast.

We kunnen lacherig doen over dit incident, maar het paste wel helemaal bij de tijdgeest. Het waren immers de gloriejaren van het links activisme. Er ging bij wijze van spreken geen week voorbij of er trok wel een demonstratie over de Coolsingel: tegen de woningnood, tegen huisjesmelkers en speculanten, tegen de sloop van een oude kerk, tegen de aanleg van een nieuwe snelweg, tegen prostitutieoverlast, tegen de cao-voorstellen van de havenwerkgevers, en ga zo maar door.

Aanraakbaar

Van der Louw was een burgemeester die deze tijdgeest goed aanvoelde. Hij wist er ook adequaat op te reageren, een gesprek met demonstranten ging hij nooit uit de weg. Enkele maanden na zijn aantreden moest hij bijvoorbeeld in Charlois een groep bewoners te woord staan die zich verzetten tegen het voorstel om een eroscentrum in hun wijk te vestigen. Dat centrum was onderdeel van de gemeentelijke plannen om de prostitutie op Katendrecht aan te pakken.

Dat hij voor gewone Rotterdammers zo makkelijk te benaderen was, onderscheidde Van der Louw van voorgangers als Van Walsum en Thomassen. Dat waren ook PvdA-mannen, maar als bestuurder allebei een stuk regentesker dan hij. Volgens de Stichting Eerbetoon aan André van der Louw, die het initiatief voor het beeld heeft genomen, is dat ook een van de redenen waarom hij een monument verdient. De stichting noemt Van der Louw de eerste ‘aanraakbare’ burgemeester van de stad, en bovendien iemand die het begrip ‘burgervader’ een nieuwe, actuele inhoud gaf.

Wapenfeiten

Lees ookCategorieOude KoeienWie het verleden kent, begrijpt het heden beter. Jacques Börger en Anne Jongstra blikken maandelijks terug op gebeurtenissen in het verleden van Rotterdam.

Het aanwijzen van de tastbare resultaten van Van der Louws burgemeesterschap blijkt echter lastig. Het is waar dat de stadsvernieuwing tijdens zijn ambtsperiode eindelijk op stoom kwam. Toch is dat eerder de verdienste van wethouder Jan van der Ploeg dan van de burgemeester. In zijn bundel herinneringen Op de huid van de tijd geeft Van der Louw zijn vroegere loco-burgemeester daarvoor trouwens ook alle credits. En dat andere grote wapenfeit van die jaren, het verdrijven van de seksindustrie van Katendrecht, bleek uiteindelijk geen onverdeeld succes. De prostitutieoverlast verdween immers niet, zij verplaatste zich naar andere plekken in de stad.

Dat gebrek aan aansprekende successen verklaart misschien waarom de Stichting Eerbetoon alleen in algemene termen spreekt over de verdiensten van Van der Louw. Behalve om zijn aanraakbaarheid, roemt zij hem als een ‘uitmuntende ambassadeur voor de Rotterdamse belangen, ook die van de haven.’ Daarmee doelt de stichting waarschijnlijk op de reizen die de burgemeester maakte. Het is een feit dat Van der Louw – net als zijn voorgangers – zo nu en dan met een delegatie op pad ging om de Rotterdamse haven te promoten. Dat de reis vaak naar een communistisch land voerde, bleef echter niet onopgemerkt. Het leverde het college de bijnaam Reisgezelschap Morgenrood op.

Van der Louw was ongetwijfeld een competent bestuurder. En dat hij zich zo geliefd wist te maken bij de Rotterdamse burgers, is absoluut een prestatie. Maar je kunt je afvragen of dat voldoende is om een monument te verdienen. Aan de andere kant: voor iemand die zo aanraakbaar was als Van der Louw is een beeld natuurlijk een passender eerbetoon dan een schilderij of een straatnaambordje.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:André van der Louw, Jan van der Ploeg, Reisgezelschap Morgenrood en Timmerhuis

Sectie: Oude Koeien

kaart: Meent 119, Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *