Nachtwerk4 november 2015

“Een verademing om even alleen te zijn met mijn gedachten”

Steffanie Ruiter is taxichaffeur in Rotterdam en omstreken. ’s Nachts vindt ze eindelijk rust.

Terwijl in slaapsteden de tijd ’s nachts stilstaat, gaat het leven in een stad als Rotterdam onbevreesd door. Taxi’s rijden, beats knallen, ambulances redden, broden rijzen, telefoons rinkelen en tuinen leven. Vers Beton laat die verhalen graag zien aan de hand van ‘De Nacht’, een magazine van hulpdienst Sensoor voor en door de mens in de donkere uren. Aflevering 4: van aangeschoten feestbeesten tot hoogzwangere vrouwen, ’s nachts zijn we allemaal welkom bij taxichauffeur Steffanie Ruiter.

“Eindelijk rust! Dat is wat ik denk als ik ’s avonds in mijn taxi stap om te werken”, lacht Steffanie Ruiter. De 29-jarige moeder van twee kleine kinderen vindt het een verademing dat haar werkdag pas ’s avonds laat begint en in de ochtend eindigt. “Met die twee handenbindertjes is mijn werk eerlijk gezegd een momentje voor mezelf, lekker ontspannen”, vertelt ze lachend terwijl ze Yfke van acht maanden een flesje geeft, door de kamer struint om de veeleisende driejarige Joek een speelgoedauto te geven en ondertussen belangstellend vraagt of de verslaggeefster trek heeft in een kopje koffie.

Mysterieuze uitstraling

Toen Steffanie acht jaar geleden begon als taxichauffeur naast haar studie Dierenverzorging, dacht ze niet aan een carrière in het heen en weer rijden van wildvreemde mensen. “Ik zocht een baantje om mijn studie te bekostigen en ben toen bij de Vlaardingen Taxi Centrale binnengestapt. Toen ik begon reed ik alleen overdag omdat mijn werkgever mij als jong meisje nog niet ’s nachts wilde laten rijden. Tot mijn ongenoegen, trouwens. Ik wilde juist in de nacht rijden. Heerlijk leek me dat.”

Na vele maanden zeuren om een nachtdienst kreeg de toen 21-jarige Steffanie eindelijk toestemming. “Het was precies wat ik ervan verwachtte”, blikt ze terug. “De momenten dat ik even alleen in mijn taxi zit, de rust, het alleen zijn. Ik vond het geweldig. En nu, jaren later en met een druk leven overdag met de kinderen, vind ik het nog steeds een verademing om even alleen te zijn met mijn gedachten. In mijn hoofd neem ik dan de dag door en geniet van de stilte om me heen. Soms heb ik de weg helemaal voor mezelf, kijk ik naar de lichtjes die de stad een mysterieuze uitstraling geven en kom ik tot rust.”

Lees ookNachtwerk“Zo te horen zijn de gorilla’s nog niet naar bed”Ludette el Barkany neemt ons mee tijdens een nachtelijk bezoek aan Diergaarde Blijdorp

Verdwaalde feestganger

Een taxichauffeur kent ook de hectiek van het vak. Zeker tijdens feestdagen. “Koningsnacht is een komen en gaan van mensen die overal naartoe willen en wel meteen. Maar die passagiers zijn vaak ook erg vrolijk. Van de drank en het feestgedruis natuurlijk.”

Haar favoriete dag om te werken is Oud en Nieuw. “Zodra ik mijn dienst begin, heb ik geen enkel moment om na te denken want er is geen moment rust. Maar rond vier uur ’s ochtends houdt het plotseling op. Iedereen lijkt dan te zijn waar ze moeten zijn en op straat is het uitgestorven. Alleen aan de resten van het vuurwerk is nog te zien dat er een paar uur eerder een knalfeest plaatsvond. En als ik dan, na dat harde werken, nog een paar rondjes door de stad rij om te zien of er ergens nog een verdwaalde feestganger staat die naar huis wil, komt er een serene rust over mij heen. Ik vind de stad dan zo mooi en vredig ogen. Dat ene uurtje stilte, dat is van mij.”

"De vrouw beviel op de brancard! Het leek wel een film. Prachtig toch?"

Wie wel eens het televisieprogramma Taxi van Joris Linssen heeft gezien, weet dat er bij tijd en wijle mensen instappen met mooie, bijzondere verhalen. Ook Steffanie heeft het geluk dat ze door de jaren heen memorabele momenten meemaakte. “Zo moest ik een keer een zwangere vrouw naar het ziekenhuis in Schiedam rijden. Ik scheurde met 160 kilometer per uur over de snelweg, want de bevalling was al ingezet. De hele rit dacht ik dat ik een baby op de wereld zou moeten brengen.”

“Nu heb ik door mijn opleiding wel ervaring met het halen van lammetjes, maar ik nam het risico toch liever niet. Aan de centrale liet ik weten dat het een noodgeval was. Toen ik met slippende banden voor het ziekenhuis stopte, stond een heel medisch team klaar. De vrouw beviel op de brancard! Het leek wel een film. Prachtig toch?”

Dit verhaal is afkomstig uit De Nacht, een magazine dat in Rotterdam en omstreken te vinden is. In dit blad laat de Rotterdamse vestiging van hulpdienst Sensoor, die ook ’s nachts bereikbaar is, zien welke verhalen verteld worden tijdens de uren van eenzaamheid en duisternis. Herkenbaar? Sensoor is 24 uur per dag bereikbaar voor een luisterend oor, per telefoon, chat en e-mail. Meehelpen, ook ’s nachts, kan via de website van Sensoor.

Reageer of deel op Social Media

Tags:nachtwerk, Sensoor, Taxi, Vlaardingen Taxi Centrale en VTC

Sectie: Nachtwerk

kaart: Delftseplein 17, 3013 AA Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *