Kunst & Cultuur5 november 2015

Rotterdam Terror Corps: “Gerard Cox heeft de term gabber vermoord”

Rotterdam Terror Corps is al bijna 25 jaar een van de grootste namen in de hardcore. Vice maakte een mini-docu over RTC, en daarom laat de formatie zich voor het eerst in jaren overhalen voor interviews. Een gesprek met DJ Distortion over principes, beeldvorming en waarom ‘gabber’ een holle term geworden is.

Rotterdam Terror Corps op het podium tijdens Hollow Chamberz XL Beeld: Max van Dongen

Rotterdam Terror Corps. Het is al 23 jaar een naam uit de categorie ’Jan-pak-de-leuning’. Wie dit zooitje ongeregeld in huis haalt, die kan zich een vrij goed idee vormen over hoe het pak kaarten geschud zal worden. RTC is een van de vlaggenschepen van de gabber, al spreken zij liever van hardcore. Met dank aan Gerard Cox, maar daarover later meer.

In een gloednieuwe mini-docu van Thump (een van de vele subkanalen van Vice) is te zien hoe RTC nog altijd vol motivatie te werk gaat. NO HAPPY SHIT laat zien hoe ze als in de allerbeste dagen van de hardcore tekeer gaan. Blikvangers zijn de mc en de twee danseressen annex strippers. Gehuld in weinig meer dan een stringetje en bewapend met Rotterdam-tatoeages en siliconentieten komen overal ter wereld op verzoek de kalk van de muur rammen.

De sterke man op de achtergrond is George Ruseler, beter bekend als DJ Distortion. Hij is de producer van anthems als Kill Another One. We ontmoeten het brein achter RTC in Poortugaal. Ingeklemd tussen het metrostation en de Groene Kruisweg staat het pakhuis van zijn bedrijf Rige Entertainment. Poortugaal Terror Corps zal het echter nooit worden, want George uit zich als een volbloed Rotterdammer, die apetrots is op wat RTC allemaal heeft weten te bereiken. Een gesprek met een purist, aan de hand van vier ‘dilemma’s’.

Backstage in Diest, België Beeld: Max van Dongen

Hippies of hooligans?

Natuurlijk vallen we direct met de deur in huis – de beeldvorming over gabbers is op zijn zachtst gezegd wat gepolariseerd. Kale koppen, blank, extreem rechts, agressief en natuurlijk stijf van de drugs.

Steekt die beeldvorming je?

George Ruseler: “Ja, natuurlijk. Het is ook gewoon niet terecht. Kijk, jij zegt nu hippies of hooligans, en beide is niet waar. Mensen moeten vooral niet vergeten dat de hardcorescene een heel trouwe vriendenwereld is. Vandaar ‘gabber’ hè – we zijn elkaars maat.”

Heb je veel last van die clichés?

“Af en toe. In de glorietijd werd in ieder gat waar een sporthal stond wel een gabberfeest georganiseerd. Dan was het wel eens door de modder zwemmen. We werden ook vaak leugenachtig benaderd, hoor. We zijn echt opgelicht door de EO, jazeker, door de gristelijke medemens. Die gaven zich uit als een cameraploeg van Veronica – of ze mee mochten, voor een repo over het nachtleven. Kwamen ze natuurlijk alleen maar doorgedraaide pillenslikkers op de EHBO filmen. Een van die gasten beweerde ook bij hoog en laag dat we Nazi-groeten brachten met het publiek en aan satanisme deden. Totaal belachelijk. Maar zo krijg je wel een klote-imago. Daarom doen we eigenlijk ook geen pers. Geen zin in, ze komen alleen maar een kutverhaal maken.”

Hooligans zijn we echt niet, al spelen we binnenkort wel speciaal voor de harde kern van Feyenoord

Toch zitten wij hier, en heeft Vice een korte docu over jullie gemaakt. Waarom nu wel?

“Ik heb eerst tien keer nee gezegd, tegen Vice. Uiteindelijk hebben ze me toch weten te overtuigen. En ik ben er blij mee – NO HAPPY SHIT laat goed zien hoe wij te werk gaan.”

Dat kun je wel zeggen: blote tieten, keiharde muziek. Geen drugs.

“Drugs zal altijd wel aan onze wereld kleven. Maar ik wel echt nog wel even bepleiten dat de look van de hardcore gewoon heel functioneel is. Waarom een trainingspak? Omdat je uren gaat hakken! Dat zweet net effe lekkerder dan een maatpak. Daarom ook die kale koppies en Air Max. Het is allemaal gericht op zo functioneel mogelijk los kunnen gaan.”

Komaan George, jullie heten ook Rotterdam Terror Corps. Je kunt mensen toch niet helemaal kwalijk nemen dat ze het niet zo onschuldig zien.

“Toch is het zo. Echt – we spelen al bijna 25 jaar overal en nergens en ik maak nooit wat mee, ik ben nooit bang. Ik zie uitgelaten mensen, die hun eigen wereld hebben gemaakt, die heel vrij is. Racisme heb ik ook nooit opgemerkt. Hooligans zijn we echt niet. Al spelen we binnenkort wel speciaal voor de harde kern van Feyenoord, haha.”

Dj Distortion tijdens Hollow Chamberz XL in Diest, België Beeld: Max van Dongen

De ‘heydays’ of het heden?

George is een trotse man. Vooral op het feit dat RTC zich nooit heeft laten verleiden om hun principes overboord te kieperen. Ik vraag George naar hoe de hardcore van nu zich verhoudt tot toen.

Als je moet kiezen: zou je dan liever nu als jonge (gabber)producer starten of was het vroeger allemaal beter?

“Oh nee, ik zou zeker voor het nu kiezen. Je kunt nu op je telefoon al hele goeie beats maken. Je hebt tig programma’s waarmee je een track kunt produceren. Toen ik begon moest ik klootzakken met kleine DAT-bandjes, oude synthesizers en een gigantisch mengpaneel. Dat was eigenlijk allemaal al niet te betalen. Nee, in die zin is het nu beter. De hardcore is ook weer ondergronds en dat is prima. Natuurlijk was het wel effe slikken toen er in plaats van honderd feesten nog maar twintig feesten werden georganiseerd.”

Steeds als ik gabber zeg, zie ik je heel bedenkelijk kijken. Waarom?

“Dat woord is voor mij een beetje symbool gaan staan voor al die happy hardcore-onzin die op een gegeven moment opkwam. Het werd een typetje. En het is definitief vermoord door die ene vent, hoe heet die nou, Gerard, Gerard, Gerard…

…Joling?

“Nee joh, die Rotterdammer.”

Cox!

“Ja, Gerard Cox! Die stond met een kale kop en in een Aussie borrelnootjes aan te prijzen. Daar heb je gabbertje, werd er geloof ik bij gezet. Toen wist ik – de term gabber is voorbij. Nee, voor mij draait het om hardcore – dat is ook wat wij zijn: RTC is altijd RTC gebleven hè?”

Backstage in Diest, België Beeld: Max van Dongen

Kunst of business?

In NO HAPPY SHIT is goed te zien hoe heftig RTC tekeer kan gaan. Het overduidelijke gevaar daarvan is dat mensen de formatie misschien wel als een halve circusact zien, terwijl George toch vooral een heel serieuze producer is.

Wordt hardcore genoeg op waarde geschat als kunstvorm?

“Nou, dat weet ik niet zo goed. En ik hou me daar ook niet heel erg mee bezig. Wel is het zo dat we in Nederland de hardcore een beetje hebben opgeblazen. We hebben het allemaal wel gezien, de media zijn er ook totaal niet meer in geïnteresseerd. En Hilversum dicteert wel heel veel, hè? Eind jaren negentig werd door TMF en 538 besloten om geen aandacht aan hardcore meer te geven. De discothekencultuur is helaas ook zo goed als verdwenen. Het is echt godgeklaagd dat je in Rotterdam, uitgerekend de bakermat van de hardcore, nauwelijks meer naar een feest kunt. Dat verklaart ook het succes van festivals – die voorzien nog in de behoefte van een uitlaatklep.”

Bandjes komen uiteindelijk uit Engeland of de VS overgewaaid, maar hardcore is van ons

Ik zag jullie dit voorjaar als onderdeel van een soort performance tijdens Motel Mozaique. Ga je de kunstwereld in?

“Haha, nee hoor. Maar een kunstenares/mode-ontwerpster (Nada van Dalen, red.) deed een performance en vroeg mij om mee te doen. Omdat ze gek van hardcore is. Wel kicken hoor, om midden op het Schouwburgplein te staan. Uit alle hoeken en gaten kwamen ook mensen aangerend, allemaal gasten die vroeger gek van hardcore waren. Echt heel tof. Dan zie je wat een cultuur het is.”

Hoe belangrijk vind jij de hardcore voor de Nederlandse cultuur?

“Over heel de wereld weten mensen dat Rotterdam en Nederland de bakermat is geweest van de hardcore. Het is een cultuur die van a tot z op eigen bodem is vormgegeven, helemaal door onszelf uitgedacht. Dat is hartstikke uniek man! We zouden daar veel trotser op moeten zijn. Bandjes komen uiteindelijk gewoon uit Engeland of de VS overgewaaid. Maar hardcore is van ons.”

Rotterdam Terror Corps op het podium in Diest, België Beeld: Max van Dongen

Rotterdam – oogappel of stiefkindje?

En zo zijn we bij het laatste onderwerp aanbeland – Rotterdam, thuishaven van de hardcore en het Terror Corps.

Een open deur, maar – hoe Rotterdams voelen jullie je?

“Heel erg natuurlijk. We reizen al 23 jaar de wereld over met heel groot ‘Rotterdam’ op onze jackies en petjes. We zijn er ook heel erg trots op. Kijk hier maar rond – al die oude posters van legendarische feesten, bijna allemaal in Rotterdam. Ik heb al gezegd dat ik het jammer vind dat er in de stad minder wordt georganiseerd, maar het blijft mijn stad. Wel eeuwig zonde dat de Energiehal is neergehaald.”

Belangrijk erfgoed?

“Ja, zeker. En niet alleen voor onze scene hè? Skateboarders, sporters – allemaal thuis in de Energiehal. Mijn ouders verzorgden er trouwens de catering. Ik heb keihard gevochten voor die hal. Maar je wint het gewoon niet van die gemeentelijke plannen. Het moest naar de uitbreiding van de dierentuin, punt. We zouden met feesten weer terecht kunnen in de opvolger, het Topsportcentrum naast de Kuip. Maar die belofte is nooit nagekomen.”

Moeten ze jou niet de Erasmusspeld geven? Je bent een van de grootste ambassadeurs van 010!

“Ha, dat gaan ze echt niet doen hoor. Wat wij doen is daar veel te hard, heavy en duister voor. Maar het is wel waar wat je zegt: we hebben een gigantisch bereik, tot ver buiten Nederland. Op de computer heb ik een map met foto’s van bijna 1500 mensen die het RTC-logo getatoeëerd hebben. 1500! Dat vind ik te gek. En dan ben ik dus blij dat ik mijn principes zo trouw ben gebleven – we hadden een Rotterdam Trance Corps kunnen oprichten, happy kunnen gaan doen, noem maar op. Allemaal van de hand gewezen. Principes zijn ook duur, maar het heeft wel echte fans opgeleverd. Daar doe je het voor.”

 

Reageer of deel op Social Media

Tags:DJ Distortion, Energiehal, Gabber, hardcore en Rotterdam Terror Corps

Sectie: Kunst & Cultuur

kaart: Ambachtsstraat 12, Poortugaal, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *