voor de harddenkende Rotterdammer

Ze is ontsnapt aan de vuisten van haar ex-man, om haar dochter hetzelfde pad te zien kiezen. Huisarts en schrijver Nabil Bantal hoort haar verhaal aan. “Heeft ze mij niet horen huilen en smeken?”

Ziel op Zuid: Tirannie
Ziel op Zuid: Tirannie Beeld door: beeld: Willemijn Schellekens

Haar dochter in het buitenland, het doet haar pijn. Ooit was zij zelf gevlucht voor de armoede van het Oostblok. Jarenlang heeft ze geploeterd om er hier wat van te maken. Het kostte haar ruwe zweet en dure tranen. Nu zit haar dochter daar. Waar ze haar niet wilde hebben, is ze toch geëindigd.
“Het doet mij zoveel pijn dokter.”
Haar haren hebben lang geleden een metamorfose doorgemaakt. Van blond naar grijs. Van naïef naar wijs.
“Ik ben ontsnapt aan de armoede. Ik ben ontsnapt aan mijn vent. Ik ben ontsnapt aan mijn lot.”
Haar ex-man had losse handen. De ruzies waren meedogenloos, zijn vuisten troffen haar regelmatig in het gezicht, in haar zwangere buik en daar waar hij nog meer bij kon. Ze deed er jaren over om bij hem weg te komen, om onder zijn tirannie vandaan te komen. Het heeft haar gevormd.
De druppel kwam toen haar dochter het slachtoffer werd van het geweld van haar vader. In een dronken bui had hij haar een litteken voor het leven gegeven.
“Haar man slaat haar ook”, zucht ze.
Vijf jaar geleden is haar dochter teruggegaan naar het land van haar ouders. In armoede voedt ze twee kinderen op. Wat begon als een nieuwe start werd een nieuwe straf. Zij had een tiran getrouwd. Een tiran, net als haar moeder had getroffen.
“Hoe kan het dokter, hoe kan het? Heeft ze mij niet gezien dan? Heeft ze mij niet horen huilen? Heeft ze mij niet tot God horen smeken?”
Dagelijks hangt haar dochter aan de telefoon. Elke dag hoort ze haar dochter huilen, elke dag hoort ze haar dochter strijden. Elke dag sterven ze beiden duizend doden. Haar grootste angst is dat haar dochter op een dag niet meer belt. Dat het litteken niet meer te genezen is.
“Ik hoop dat ze op een dag wakker wordt zonder angst, ik hoop dat ze sneller leert dan ik heb gedaan. Ik gun haar de wereld, ik gun haar veiligheid en de warmte van echte onvoorwaardelijke liefde”, zucht ze. “Is dat gek?”

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Nabil Bantal

Nabil Bantal

Nabil Bantal (1979) verhuisde in 2001 naar Rotterdam om daar geneeskunde te studeren. Hij werkt als huisarts en leert Rotterdam elke dag beter kennen door de verhalen van patiënten. Zijn interesses liggen, niet zo verwonderlijk, op het gebied van gezondheidszorg, communicatie en culturele diversiteit.

Profiel-pagina
Willemijn Schellekens

Willemijn Schellekens

Willemijn Schellekens (1980) studeerde Grafisch Ontwerpen aan de Willem de Kooning Academie Rotterdam en haalde haar Master Graphic Design aan Post-st.Joost in Breda. Ze werkt alleen of in samenwerking met andere ontwerpers en kunstenaars voor en met opdrachtgevers, andere ontwerpbureau’s, scholen, bedrijven, gemeenten en initieert eigen projecten, installaties en voorstellingen die “gewoon gemaakt moeten worden”.

Profiel-pagina
Nog geen reacties