Kunst & Cultuur28 januari 2016

Bero Beyer: “IFFR kan best wat leren van Netflix”

Gisteren ging het International Film Festival Rotterdam van start. Het is de eerste editie voor de nieuwe directeur Bero Beyer. Alhoewel: hij en IFFR hebben een lange geschiedenis samen. 

Beeld: Saskia Haex

Het is een drukte van belang op het kantoor van IFFR aan de Karel Doormanstraat. Jonge, hippe lui lopen met stapels papier langs elkaar heen. De MacBooks zijn nauwelijks te tellen. Je kunt het met recht en reden het epicentrum van het festival noemen – al verplaatste die functie zich met de start van het festival natuurlijk naar de Doelen. En in de avonduren naar de Schouwburg. De grootste eyecatcher is het bord waarop gepuzzeld wordt met films, locaties en tijden.

Te midden van deze vrolijke chaos doemt een rijzige gestalte op. Het is Bero Beyer, de nieuwe directeur van het festival. Beyer blijkt bij ontmoeting een ontzettend expressieve kerel te zijn. Ferme handdruk, open blik, vrolijk gehaast. Het kost weinig moeite te geloven dat hij op het afgelopen filmfestival van Cannes, pal na zijn aanstelling, een naar verluidt ‘schitterende speech’ gaf.

Beyer: “Ach, schitterend, schitterend… de echte maidenspeech is natuurlijk die waarmee ik het festival zal openen in de Doelen. Maar ik nam inderdaad het woord, en ik deed dat om mijn trots uit te drukken dat ik directeur mocht worden van dit mooie festival. Dit is hét huis van de auteurscinema in Nederland, een uniek evenement. Heel filmmakend Nederland stond ook zo ongeveer samen daar in Zuid-Frankrijk. Het was het juiste moment om iets te zeggen.”

Je bent van huis uit producent, en bent daarna bij het Filmfonds gaan werken. Nu ben je directeur van IFFR. Hoe rijmen die functies met elkaar?

“Nou, allereerst denk ik dat ik van huis uit nog wel meer ben hoor, haha. Ik ben zelfs vrijwilliger geweest op het festival, in de jaren negentig. Ik heb mensen rondgereden. Daarna ben ik in heel veel hoedanigheden altijd hier teruggekeerd. De functies die jij opnoemt laten zich prima rijmen. Het is niet zo dat ik nu van het maakproces ben weggestapt ofzo. Nee, als producent ben je ook veel aan het plannen, aan het afwegen. Bij het Filmfonds deed ik ook niet anders – ik beoordeelde filmplannen op hun merites, of hun te verwachten merites. En dat doe ik nu op IFFR ook. Ik wil een sterke selectie aan films maken. En verder: keuzes maken.”

Zijn die keuzes dan hiervoor te weinig gemaakt?

“Nou, dat zul je mij zeker niet horen zeggen, ik moet mijn eerste festival nog doen, en…”

…maar, de ‘hand Beyer’ kunnen we wel al waarnemen?

“Ha! De ‘hand Beyer’. Eh, dat weet ik niet. Ik denk wel dat je kunt zien dat ik knopen heb doorgehakt, want we voeren best wat veranderingen door. Daarbuiten sta ik voor de auteurscinema – dat is wat IFFR is. De gelegenheid om films te kijken die misschien niet altijd even makkelijk zijn, maar wel gezien moeten worden. Dat kan alleen hier.”

Juist in de tijd van Netflix kan en moet IFFR aan betekenis winnen

Is dat zo? Ik kan toch ook naar Netflix, HBO, YouTube…

“Ja, dat kun je, maar die hebben allemaal wel een heel ander oogmerk: een commercieel oogmerk. Mijn doel is auteurscinema laten zien. Je vraag is volgens mij: wat betekent het IFFR – of een filmfestival – nog in de tijd van Netflix?”

Dat heb je goed gezien.

“Nou, ik heb er nog een antwoord op ook. Wij proberen online ten eerste ook mee te doen, en dat lukt: we programmeren bijvoorbeeld simultane vertoningen, over meerdere locaties verspreid. Maar juist in de tijd van Netflix kan en moet IFFR aan betekenis winnen! Dat komt door onze gidsfunctie. Ons publiek, en dat is een groot publiek, moet er vanuit kunnen gaan dat we die scherpe selectie maken. In die zin kunnen we zelfs nog wat leren van een dienst als Netflix: zij zijn heel sterke gidsen voor hun publiek.”

Je had het over keuzes maken. Dat heb je gedaan: minder Hivos Tiger Awardfilms, andere opzet van de awards, geen Daily Tiger meer…

“Ja, ik wil een zo effectief mogelijk festival neerzetten. Ik zie je al denken – ‘dat zijn gewoon bezuinigingen’. Maar dat is niet zo, nee, echt niet. We hebben voor minder Tiger-nominaties gekozen zodat we de films veel beter voor het voetlicht kunnen brengen. Het zijn er acht dit jaar. Ze krijgen allemaal hun eigen talkshow, hun eigen première. We kunnen ze nu vaker en duidelijker programmeren. Ook laten we nu ‘derde films’ toe tot de competitie: eerst was de award alleen bedoeld voor debuten en tweede films. We doen het nu anders omdat je je doel niet voorbij moet schieten: ik wil uiteindelijk gewoon de beste films.”

De echte kroonjuwelen zijn bijvoorbeeld het Hubert Bals Fonds

Niet bang dat je je kroonjuwelen slachtoffert?

“Welnee, echt niet. De echte kroonjuwelen zijn bijvoorbeeld het Hubert Bals Fonds, waar we nog altijd apetrots op zijn. En de Tigers verdwijnen niet he? Het is een andere opzet, bedoelt om de auteurscinema – ja, ik gooi hem er nog eens in – te promoten.”

Een veelgehoord kritiekpunt is dat IFFR te weinig zichtbaar is in de rest van het jaar.

“Ben ik het wel mee eens, door de bank genomen. Maar we werpen al flink wat hengels uit hoor. De Kunsthal en tal van andere instellingen…”

Dat vind ik dus jammer. Dat jullie dan bijna altijd in zee gaan met grote knallers. Jullie zouden juist iets kleins als Roffa Mon Amour moeten adopteren, de rooftop cinema in de zomer.

“Oh, maar dat is ook zeker het plan hoor. Kijk, we zitten middenin een cultuurplanperiode en andere aanverwante zaken, dus ik moet me helaas wat diplomatiek op de vlakte houden. Maar we zijn ons heel breed aan het oriënteren.

Daar gaan we dan maar van uit, Bero. Tip tot besluit eens een film voor ons.

“Dan ga ik voor onze openingsfilm Beyond Sleep van Boudewijn Koole, de verfilming van Nooit meer slapen.”

Nee joh, heb je echt niets anders?

“Haha, geloof me nou maar – Boudewijn is de wereld ingestapt, heeft die gozer van Kon-tiki (Noorse IFFR-hit van een paar jaar terug, red.) gecast en er pure cinema van gemaakt. We konden ons echt geen betere openingsfilm wensen. Verder zou ik ook naar High Rise, van Ben Wheatley gaan kijken. Geweldige filmmaker.”

Reageer of deel op Social Media

Tags:bero beyer, cinema, IFFR en Internationaal Film Festival Rotterdam

Sectie: Kunst & Cultuur

kaart: International Film Festival Rotterdam, Karel Doormanstraat, Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *