voor de harddenkende Rotterdammer

In onze kakelverse tweewekelijkse rubriek Driemaal Scheepsrecht discussiëren drie opiniemakers via WhatsApp over de Rotterdamse actualiteit. Deze week: Giorgio, Jelle en Vincent over het nieuws dat Rotterdammers het gelukkigst zijn van Nederland.

three-crowd-opinie-maus-bullhorst
Beeld door: beeld: Maus Bullhorst

Vincent: Ik zal vast een schot voor de boeg doen: Rotterdammers hebben helemaal geen aanleg voor geluk.
Jelle: Leg uit.
Vincent: Rotterdammers hebben aanleg voor trots, dat is incluis alle rotzooi. Dat geluksgedoe is PR. Het veegt de onwelvoeglijke kanten onder het tapijt.
Jelle: Maakt trots niet gelukkig dan?
Vincent: Ik zeg: blijf met je gore rottengels van mijn gore rotstad.
Vincent: Trots is een soort geluk, maar ook in ongelukkige tijden denk: heerlijke rotstad.
Jelle: Dan hebben we dus aanleg voor een soort geluk.
Redactie: Even wachten op Giorgio!
Jelle: Oh, laten we niet voor de troepen uit lopen…
***

Vincent: Jongens, gaan we ervoor?
Giorgio: Let’s boogie.
Jelle: Kom maar op.
Vincent: Is iemand het eens met het rapport?
Giorgio: Het onderzoek is vrij recht-op-en-neer, weinig op aan te merken. De interpretatie van het onderzoek is een ander verhaal.
Jelle: Ja. Zijn we echt gelukkiger omdat we tevreden zijn met het openbaar vervoer?
Vincent: Dit is toch pure PR? Ik zie ze bij Rotterdam Partners al handenwrijven. Dit is toch gemanipuleerd?

Giorgio: Denk het niet. Causaliteit = niet correlatie.
Jelle: Waarom zou de EU PR voor Rotterdam maken?
Vincent: Nou, ik herken me er totaal niet in.
Vincent: Goede zorg en onderwijs in Rotterdam?
Giorgio: Vergeleken bij die andere steden wel, denk ik. Nederland is nog altijd een van de betere landen om in te wonen.
Vincent: Tuurlijk, we hebben een winnend lot. Maar zo wordt het begrip geluk wel heel erg gekleurd.
Jelle: Ja, in Napels is sinds 1993 geen vuilniszak meer opgehaald, word je ook niet gelukkig van.
Vincent: Wat kan ik hiermee?
Giorgio: Zolang de steden niet worden vergeleken met de rest van het land hebben we eigenlijk niets aan dit onderzoek.
Vincent: Exact, maar de headlines zijn gehaald!
Jelle: We doen het beter dan Amsterdam en Groningen…
Vincent: Ik denk het niet.
Giorgio: Helemaal niet!
Jelle: Volgens dit onderzoek wel.
Vincent: Daarom vroeg ik ook: herkent iemand dit? Oprechte vraag.
Giorgio: Totale percentage ‘(enigszins) gelukkig’ is gelijk voor Rotterdam en Amsterdam.
Jelle: Nou ja, ik denk dat het in Rotterdam zo langzamerhand beter toeven is dan in de hoofdstad.
Vincent: Daar antwoordt iedereen ja op.

Giorgio: Er is een verschil tussen vragen naar hoe tevreden je bent met veronderstelde voorwaarden voor geluk en hoe gelukkig men daadwerkelijk is.
Vincent: Dat is mijn punt: ik moet dit soort bestuurlijke nonsens niet.
Jelle: Ja geluk is nogal een abstract begrip, maar tevredenheid is daar toch onderdeel van?
Giorgio: Nee, maar de mainstream media nemen de moeite ook niet dit te ontleden. Die pleuren een catchy kopje de ether in en de dames en heren spindoctors doen de rest. Als je een gelukkige stad wil moet je gewoon genoeg blije eikels naar je stad laten komen.
Vincent: Wat zou de uitwerking hiervan zijn?
Jelle: Dus als je in Baghdad maar genoeg blije eikels binnenhaalt, wordt iedereen gelukkig? Ik weet het niet hoor.
Giorgio: Zolang er een klimaat is dat blije eikels geen strobreed in de weg ligt (bakfietswijken)…
Jelle: Wat is er mis met een paar blije eikels hier en daar?
Giorgio: Niets, maar zodra klasse of mentale dispositie een beleidsinstrument worden, krijg ik een beetje een vieze smaak in mijn mond.
Vincent: Maar de stad bestaat voor 75% uit mensen die nooit een blije eikel kunnen worden.
Jelle: Daarom.
Giorgio: Als er geen blije eikels zijn, hebben zuurpruimen niets om tegen te schelden.
Jelle: Ja, we houden elkaar in balans.
Vincent: Ik vind dat deze stad zich teveel richt op blije eikels.
Giorgio: Eens!
Jelle: Trouwens, in dat onderzoek staat dat ‘we’ sinds 2012 een stuk trotser op onze buitenruimte zijn geworden. Zoals markten.
Vincent: Laat me niet lachen!
Vincent: Mijn straat is altijd goor, wordt zelden iets opgeruimd.
Giorgio: Ja, maar jij bent dan ook niet belangrijk voor de stad. Kennelijk.
Vincent: Iets verderop krijgt blije eikel Liskwartier subsidie voor de straat. Dat is het probleem.
Giorgio: Jup, daar kunnen we het snel eens over zijn denk ik.

Vincent: Door dit soort onderzoeken mag ik niet meer klagen.
Jelle: Waar zou jij dan wel gelukkig van worden?
Vincent: Het gaat toch goed? Als de stad de stad mag zijn.
Giorgio: Met Rotterdam gaat het goed, met een heleboel Rotterdammers niet.
Giorgio: Ja, en mogen de mensen ook een beetje onaf zijn zeg.
Vincent: Ik wil geen brug van nergens naar nergens in West, doe iets voor die mensen en laat ze zichzelf zijn.
Giorgio: Inderdaad, hear hear!
Jelle: Erasmusbrug ging ook naar nergens destijds.
Giorgio: Nee, maar Vincent, jij bent naïef, zegt men dan. Jij gelooft nog in sociale verheffing.
Vincent: Ik vind naïef in deze een geuzentitel. Ik geloof in de zelfredzaamheid van de bewoners, niet in de prodentsmile van Adriaan Visser.
Jelle: Dus gelukkig zijn we doodongelukkig.
Vincent: Ja, op onze manier.
Jelle: Als de vraag ‘hoe tevreden bent u met het gemeentebestuur’ er tussen had gezeten waren we ergens tussen Johannesburg en Aleppo geëindigd…
Jelle: Dus de vragen van dit onderzoek hebben ons onterecht tot een van de gelukkigste steden van Europa bestempeld.
Giorgio: Maar moeten we sowieso niet af van dat hele ranglijstjes-idee?
Vincent: Vind ik wel.
Giorgio: De gedachte dat steden met elkaar moeten wedijveren…
Vincent: Ranglijsten: …ook weg.
Jelle: Weg ermee!
Vincent: Ik taai af. Ik moet weer ergens ongelukkig gaan zijn.
Giorgio: Goed. Ciao.
Jelle: Adieu.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Giorgio Touburg

Giorgio Touburg

Giorgio Touburg (1984) is promovendus en docent aan de Erasmus Universiteit. Hij is als achttienjarige naar Rotterdam getogen en doet sindsdien of hij erbij hoort. Viking gevangen in het lichaam van een Romein.

Profiel-pagina
Jelle Simons

Jelle Simons

Jelle Simons (1979) groeide op in de moeder aller slaapsteden: Capelle aan den IJssel. Deze traumatische ervaring probeert hij nu al 11 jaar te verwerken op de Nieuwe Binnenweg. Studeerde militaire geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Denkt graag na over voetbal en oorlog.

Profiel-pagina
Vincent Cardinaal

Vincent Cardinaal

Vincent Cardinaal (1982) is schrijver en spreker. Geboren op een zondag in het Havenziekenhuis, zoon van Crooswijk. Neuroot en berucht onhandig. Laat geen servies in zijn nabijheid slingeren.

Profiel-pagina
Maus avatar 300x300

Maus Bullhorst

Maus Bullhorst (1988) is illustrator en eeuwig student. Dit jaar is hij van plan om af te studeren aan de Willem de Kooning academie in Rotterdam, de school waar hij vroeger bijna in woonde en volgens sommigen zijn eigen ‘MausBaus Station’ had. Bullhorst illustreert regelmatig voor de Correspondent en Trouw en maakt met liefde werk over Rotterdam voor Vers Beton. Zijn werk is strak en kleurrijk maar vooral herkenbaar.

Profiel-pagina
Lees één reactie