Politiek12 februari 2016

Een misplaatste strafexpeditie

Column Peter van Heemst

De gebiedscommissie IJsselmonde staat al ruim een maand buitenspel. Dat de ene volksvertegenwoordiging de andere zo extreem hardhandig aanpakt, is politiek met een kleine ‘p’, betoogt Peter van Heemst.

Peter van Heemst
Peter van Heemst Beeld: Jeroen van de Ruit

Het is en blijft een curieuze vertoning: de ene volksvertegenwoordiging die de andere afstraft. Begin januari zette de gemeenteraad van Rotterdam de gebiedscommissie IJsselmonde voor drie maanden op non-actief. Deze harde ingreep was volgens de stedelijke politici onvermijdelijk, omdat de leden van de gebiedscommissie er een puinhoop van hadden gemaakt. Daarbij weigerden ze mee te werken aan een extern onderzoek naar de oorzaken van alle ellende. De gebiedscommissie is niet zomaar een commissie. De leden ervan zijn, net als de leden van de gemeenteraad, via democratische verkiezingen gekozen. De ene volksvertegenwoordiging pakte de andere dus extreem hardhandig aan.

Om te begrijpen wat de actie van het stadsbestuur betekent, stel ik een simpele vraag: wanneer maakt een gemeenteraad er zo’n potje van dat de minister van Binnenlandse Zaken moet ingrijpen? In Rotterdam lopen fracties weg als ze boos zijn. Leefbaar Rotterdam had daar als oppositiepartij een handje van. Ook Nida heeft een keer stampvoetend van woede de raadszaal verlaten. Ik vind zo’n aftocht een afgang. Wie door Rotterdammers in de raad is gekozen om hun belangen te vertegenwoordigen, hoort zich uit te spreken en niet weg te lopen. Het is een verzaking van democratische plichten. Niemand greep in. Laat staan de minister.

“In Rotterdam zijn we mans genoeg om onze politici te laten weten wat we van hun wangedrag vinden”

Ook de onderlinge verhoudingen in de gemeenteraad kunnen bar en bar slecht zijn. De Rotterdamse coalitie krijgt keer op keer het verwijt dat ze de stad arrogant bestuurt en doof is voor geluiden uit de rest van de raad. De oppositie op haar beurt hoort om de haverklap dat ze van elke mug een olifant maakt en simpelweg niet wil zien dat de coalitie in de stad een heleboel goed werk verzet. Zo verzuren de onderlinge verhoudingen. Als pogingen om daar aan een eind te maken vervolgens ook nog eens vakkundig om zeep worden geholpen, is de impasse compleet. Niemand doet er wat aan. De burgemeester niet. Laat staan de Commissaris van de Koning.

Dus moet er van hogerhand worden opgetreden als de gemeenteraad het erbij laat zitten? Nee, natuurlijk niet. Dan zou ik de eerste zijn die riep dat we in Rotterdam mans genoeg zijn om onze lokale politici zelf te laten weten wat we van hun wangedrag vinden. En hét moment om dat te doen zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Dan kijken we niet alleen naar de mooie plannen voor de komende vier jaar, maar ook naar de lelijke missers van de afgelopen periode. Vermoedelijk zou ik er helemaal niets over hoeven te zeggen of schrijven, want de gemeenteraad zou van uiterst rechts tot uiterst links woedend zijn over zoveel verkeerde bemoeizucht vanuit Den Haag.

“Het was geen harde sliding, het was regelrecht natrappen”

Het lijkt raadselachtig waarom de gemeenteraad op haar beurt er wel met gestrekt been inging toen de gebiedscommissie IJsselmonde rare en merkwaardige streken uithaalde. Wat in dat stukje Rotterdam gebeurde was niet fraai. De meerderheid van de commissie (bestaande uit Leefbaar Rotterdam en een eenmansfractie) zette met 8 tegen 7 stemmen een CDA-lid van het dagelijks bestuur af en verving dat door een nieuw van Leefbaar Rotterdam. Daarmee kwam het hele dagelijkse bestuur in handen van die partij. Het CDA in de gemeenteraad was woedend. Eerdmans, de baas van Leefbaar Rotterdam, moest wel wat doen. Wie politiek met een kleine ‘p’ begrijpt, ziet welke kettingreactie volgde.

Eerdmans zag in het stedelijke CDA een trouwe bondgenoot, die vaak bemiddelde tussen zijn partij en de zeer kritische (zeg maar uitgesproken lastige) andere coalitiepartij, D66. Een slappe en opportunistische keuze van Eerdmans. Maar ook een kinderachtige en rancuneuze actie van het CDA Rotterdam. De rest van de gemeenteraad was geen haar beter. Die wilde het vuurtje binnen Leefbaar maar al te graag opstoken en eiste op hoge toon actie van de Leefbaar-wethouder voor bestuurlijke zaken. Het was geen harde sliding, het was regelrecht natrappen.

Wat de gebiedscommissie deed, was sneu. Zielig. En, excusez le mot, knap lullig. Maar het was geen corruptie, omkoperij of iets anders wat buitengewoon verwerpelijk is. Het was politiek met een piepkleine ‘p’, zoals we die ook af en toe in de gemeenteraad zien. Als er moet worden ingegrepen, zijn de kiezers in IJsselmonde bijdehand genoeg om dat zelf te doen. De actie van de gemeenteraad levert – is mijn voorspelling – maar één ding op: een nieuwe lokale lijst van ex-Leefbaren en de eenmansfractie Kaya, die bij de verkiezingen voor de gebiedscommissie van IJsselmonde in 2018 een verpletterende overwinning gaat halen. Met dank aan alle 45 volksvertegenwoordigers in de raad van Rotterdam.

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:CDA, Eerdmans, Gebiedscommissie, ijsselmonde en Leefbaar Rotterdam

Sectie: Politiek

kaart: Stadhuis, Rotterdam, Centrum, Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *