voor de harddenkende Rotterdammer

De Buik van Rotterdam is ‘happy’ met de komst van vreetschuur Happy Italy naar het voormalige Bergwegstation. Tara Lewis deelt die blijdschap niet en vraagt zich af: wat is er het afgelopen jaar in hemelsnaam met de populaire culinaire website gebeurd?

eten-annet-scholten
Beeld door: beeld: Annet Scholten

De kogel is door de kerk. Na ongeveer een decennium is er eindelijk een herbestemming gevonden voor het Bergwegstation. Wordt het een bioscoop, of iets anders ‘cultureel-ambachtelijks’? Nee. Het wordt een Happy Italy. Uiteraard werd het nieuws voor het eerst de wereld ingeslingerd door de immer kritische culinaire website De Buik van Rotterdam. Ze worden er vrolijk van bij De Buik, was te lezen in hun nieuwsbrief:  “Meer, meer, meer. Dat lijkt wel het devies dezer dagen. We hadden al een Happy Italy in de stad en op Zuid, en nu krijgen we er ook een in Noord. Daar worden we happy van!”
Moeten we blij zijn dat Angelo Betti, de oudste pizzeria van Rotterdam, straks ingeklemd zit tussen een enorme La Pizza en een ordinaire vreetschuur met lauwe pasta’s? Dat Rotterdam overspoeld wordt door prijsvechtende horeca die het straatbeeld misschien ‘gezelliger’, maar nauwelijks verheffender maken? Dat de diverse culturele en creatieve invullingen die mensen met het pand voor ogen hadden het af hebben gelegd tegen the fast italian? Is er werkelijk nog iemand die De Buik van Rotterdam serieus kan nemen?

Nu heb ik alle digitale banden tussen mijzelf en de Buik een paar maanden geleden hartstochtelijk verbroken. Het laatste stuk dat ik las was zó slecht geschreven dat ik bijna mijn zelfbeheersing verloor. Natuurlijk kun je een website of blog gewoon vermijden en denken: soit. Maar in het geval van De Buik laat het me maar niet los. Ik was er destijds als de kippen bij om te concluderen dat een persprijs iets teveel journalistieke eer is voor een website over eten. Maar ik genoot, leerde en ontdekte zoveel moois op culinair Rotterdams vlak.
Ex-hoofdredacteuren Wim de Jong en Frank van Dijl hadden met De Buik een prachtige combinatie te pakken. Toffe, goed geschreven, originele content over mijn favoriete onderwerp: horeca. Daar is niets meer van over. Van selectie lijkt geen enkele sprake, aangezien bijna elke nieuwe tent wordt besproken. Ook wat betreft schrijvers lijkt er totaal geen ondergrens voor kwaliteit te zijn. De site lijkt maar één doel te hebben: reclame maken. Zelf geeft De Buik aan dat ‘betaalde content’ altijd als zodanig wordt aangekondigd. Maar er is toch niemand die gelooft dat dit verhaal over de Vakantiebeurs in Utrecht niet endorsed is? Ook kunnen bedrijven sinds kort een eigen pagina op de site kopen, dus elke schijn van onafhankelijkheid lijkt inmiddels aan de wilgen gehangen.
Waarom Van Dijl en De Jong het schip een jaar geleden verlieten is een groot, in nevelen gehuld, Rotterdams mysterie. Wat ik concludeer, is dat sinds hun vertrek de kwaliteit tot een bedroevend niveau is gedaald. De huidige redactie heeft een prachtig concept van binnen uitgehold. Het enige wat ik kan verzinnen, is dat De Buik het slachtoffer is geworden van mensen die geld roken. Net als de woningbouwcorporatie, die liever een pastaschuur dan een bioscoop in haar pand ziet.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Tara

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Profiel-pagina
Annet Scholten

Annet Scholten

Het liefst maak ik collages. Met bij elkaar gezochte en geknipte foto’s creëer ik een beeld, dat ik bewerk in Photoshop. Zo ontstaan abstracte of juist figuratieve illustraties, waarin humor vaak een rol speelt. Ik houd van de diversiteit van mijn werk: een collage voor een tijdschriftartikel, pentekeningen voor een kinderboek of nieuwsbrief of een collage voor een persoonlijk portret.

Profiel-pagina
Lees 27 reacties