Rotterdamse Nieuwe14 april 2016

Paul Toorop: “Als we op onze muil gaan, dan zien we dat dan wel weer”

Toko Toorop in de R’damse Nieuwe serie over food, deel 1.

In het doorgaans zo rustige Blijdorp vrijwel dagelijks je tent leeg verkopen: Paul Toorop (24), zijn vader Leslie (58) en Edward van Dalen (37) van Toko Toorop doen het gewoon. Wat is de succesformule van deze toko en welke rol vervult de onderneming in de buurt? Davine Lambert zocht het uit.

Op de hoek van de Abraham Kuyperlaan staan bistrostoeltjes verspreid voor de etalage van het winkelpand. ‘Toko Toorop’ staat er in rood-zwarte letters op de ramen geschreven. Twee stenen leeuwen bewaken de entree naar een ruimte die meer weg heeft van een gezellige woonkamer dan een afhaaltoko.

Jullie dachten, we starten een Indische toko. Waarom?

Paul: “Bij mijn oma thuis werd continu Indisch gekookt en aten we altijd met de hele familie. Een logeerpartij stond synoniem voor veel eten en gezelligheid. Toen zij overleed viel er een heel stuk van die gezelligheid weg. Later ben ik samen met mijn vader, Leslie, de gerechten van mijn oma gaan namaken. Als ik nu iets proef dat hetzelfde smaakt als toen, stap ik in een soort van tijdmachine. Dat is heel tof.”

"Dertig jaar geleden hadden ze ons keihard uitgelachen"

Edward

Hoe is Toko Toorop ontstaan?

Paul draait zijn Toko Toorop-petje naar voren, terwijl Edward een sigaretje opsteekt. Paul: “Ed en ik werkten eerst samen als kok bij Ballroom in de Witte de Withstraat. Tegelijkertijd had ik mijn eerste tokootje op Zuid. Daar organiseerde ik vooral workshops en speciale eetavonden. Toen ik Ed vertelde dat ik een plek zocht om uit te breiden, was hij meteen enthousiast. Hij kende nog wel iemand met een goedkoop pand in Blijdorp en daar gingen we kijken. Het was snel duidelijk: dit gaan we doen.”

Beeld: Annabel Storm

Was het riskant om dit in zo’n rustige buurt op te zetten?

Paul: “Eigenlijk hebben we altijd gedacht: we kijken gewoon hoe het gaat en als we op onze muil gaan, dan zien we dat dan wel.”

Edward zwaait naar een buurman aan de overkant. “Hey, hoe is het?” De zoveelste voorbijganger die de mannen vriendelijk begroet.

De toko is nog geen jaar open en nu al niet meer weg te denken uit de straat. Zijn jullie verwachtingen overtroffen?

Edward: “Aan het begin wilden we alleen in de weekenden opengaan, catering en af en toe een festival doen. Maar de winkel is nu vijf dagen open, iedereen in de buurt vindt het te gek. Veel mensen hebben zoiets van, eindelijk zit hier iets leuks. Niet wéér een ouwe lullenkroeg, maar gewoon iets vriendelijks.” Paul: “We krijgen steeds meer bekendheid in de buurt. Als ik hier naartoe loop, zijn er al zeker tien mensen waar ik hallo tegen zeg.”

"Veel mensen zeggen: ‘het lijkt wel bij mijn oma thuis'"

Paul

Wat is jullie succesformule?

“Ik heb veel horeca-ervaring en Paul ook. En hij weet veel over de traditionele Indische keuken.” Edward wijst naar Leslie die een paar meter verderop een krantje leest in de zon. “Al die kennis bij elkaar is onze onderscheidende kracht. Als je dertig jaar geleden in Den Haag had verteld dat een halve Indo en een Nederlander samen een toko runden, dan hadden ze je daar keihard uitgelachen.” Paul: “Traditionele Indo’s die alles jarenlang op dezelfde manier doen, zijn vaak super eigenwijs. Die vinden dat het op een bepaalde manier moet en klaar. Wij zijn niet bang om een toko op een heel nieuwe manier te benaderen.”

En jullie gerechten, hoe zou je die typeren?

Edward: “Ik denk dat wij qua smaak best heftig koken. Als iets heet hoort te zijn, maken we het ook echt heet. Toko’s die voor veel Nederlanders koken, doen vaak concessies. In mijn ogen te veel. Wij maken gewoon dat waarvan wij denken dat het goed en lekker is. Soms vragen mensen: ‘Is het pittig?’ En dan zeg ik: ‘Ja weet ik veel. Ga lekker zitten, ik maak wel iets.’ Die mensen staan dan een week later weer voor de deur.”

Wat vinden jullie het mooiste aan koken?

Paul: “De dynamiek, maar vooral ook de reacties van mensen. Het is te gek als mensen zeggen dat ons eten net zo smaakt als thuis, daar doe je het voor. Met eten geef je wie je bent en wat je vindt door aan anderen.” Edward: “Mijn hele bestaan draait om eten maken. Ik word wakker met een idee van wat ik nog meer met boontjes kan doen en dat beheerst dan mijn hele dag.’’ Paul lacht en knikt instemmend. “Dat is eigenlijk wat Edward en ik de hele dag doen: dagdromen over hoe dingen krokanter en zouter of zoeter kunnen.”

Beeld: Annabel Storm

Hoe Rotterdams is Toko Toorop?

Edward: “Best wel heel Rotterdams. Je kan hier vrijpostig tegen mensen zijn, zonder dat ze daar raar van opkijken. Als je binnenkomt terwijl Paul met zijn handen in de satémarinade staat, Les nog iets aan het afwassen is en…” “Jij heel hard aan het zingen bent”, vult Paul aan. “Dan zeggen we tegen mensen die een beetje verward binnenkomen: ‘ga lekker zitten ik kom zo bij je!’ En dat vindt iedereen hier prima, dat is wel anders in een andere stad.”

"Kleine ondernemingen die met weinig geld iets willen starten, zitten hier prima"

Paul

Is het voor jullie belangrijk dat er een huiskamergevoel in de toko heerst?

Beiden: “Ja, absoluut!” Edward: “Mensen komen echt bij ons op bezoek. Paul: “Veel mensen zeggen vaak: ‘het lijkt wel bij mijn oma thuis.’ Dat is ook altijd de bedoeling geweest: een plek die als thuis voelt. Ook voor mensen die dat gevoel niet kennen.” Edward: “We zijn geen chique restaurant, dus de hooggespannen sfeer die daar heerst voel je hier niet.” Paul: “Indische stijl eigenlijk. Gewoon lekker rustig aan.”

Hebben jullie uitbreidingsplannen?

Edward: “Paul en ik hebben duizend ideeën die we het liefst allemaal tegelijk zouden uitvoeren. Gelukkig is Les ons contragewicht. Hij houdt ons met beide benen op de grond. ‘Zorg eerst maar eens dat jullie op tijd alle boodschappen hebben’, zegt hij dan. Voorlopig zijn we druk genoeg met deze toko. Maar dat uitbreiden, dat komt uiteindelijk wel.”

Denk je dat meer ondernemers zich in deze wijk willen vestigen?

Paul: “Jazeker. Vrienden van ons willen aan de overkant iets doen en verderop zit een meisje dat een Napolitaanse koffiebar wil openen. Kleine ondernemingen die met weinig geld iets willen starten, zitten hier prima. Het kost ongeveer een kwart van wat je in de stad betaalt en je hebt de ruimte om een tijdje wat aan te kloten. Het zou echt hartstikke leuk zijn als er nog meer bijkomt.”

R'damse Nieuwe en Vers Beton zoeken altijd nieuwe jonge ondernemers uit Rotterdam.Ken of ben jij iemand uit deze prachtstad die in deze serie past? Of wil je een serie voorstellen?Laat het Marjolein weten!

Reageer of deel op Social Media

Tags:eten en drinken, Ondernemen en rdamse nieuwe

Sectie: Rotterdamse Nieuwe

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *