voor de harddenkende Rotterdammer

Vers Beton schrijft elke maand een column voor de Uitagenda Rotterdam. In de mei-editie vraagt Tara zich af: moet Bevrijdingsdag niet meer zijn dan een goed excuus voor een zuipfeest? 

allegevallenen
Monument voor alle gevallenen 1940-1945 op het Stadhuisplein Beeld door: beeld: FERRY VAN STEIJN - IK ROTTERDAM

Op 5 mei vieren we de bevrijding van Nederland. Maar víéren we de vrijheid ook echt? Sinds ik me kan herinneren is Bevrijdingsdag vooral een zuipfeest. Een goed excuus om rond het middaguur te beginnen met drinken, net als Koningsdag.
De afgelopen tijd waren er drie momenten dat ik wél met de Tweede Wereldoorlog bezig was. Ik zag de film Zwartboek en ik was met mijn schoonmoeder naar de voorstelling Soldaat van Oranje. Verreweg het meest aangrijpend was een middag in Vlaardingen. Met een kranslegging op de graven van de Geuzen werden de gefusilleerde verzetsstrijders uit onze regio herdacht. Daarna werd de Geuzenpenning uitgereikt aan MOAS (Migrant Offshore Aid Station), een Italiaanse organisatie die al 12.000 vluchtelingen uit zee heeft gered. Met deze jaarlijkse uitreiking wordt in naam van de opoffering van de Geuzen een hedendaagse heldendaad geëerd.

In Rotterdam probeert men ook met man en macht de herinnering aan de oorlog levend te houden. Daarvoor wordt alles uit de kast getrokken. In de succesvolle expositie De Aanval in de Onderzeebootloods was vorig jaar een Duitse bommenwerper te zien. Hij hing in de lucht, om het beklemmende gevoel extra aan te zetten. In het heropende OorlogsVerzetsMuseum is er een heuse experience gemaakt van het bombardement. Om het herdenkingsfeest compleet te maken, konden mensen vorig jaar een rondje langs de brandgrens rennen. Blijkbaar is beleving en spektakel tegenwoordig onmisbaar om geschiedenis aan de man te brengen. Maar op 5 mei staan we straks met een plastic glaasje bier naar Kraantje Pappie te kijken.
Het is een mooie constructie, dat we op 4 mei herdenken en op 5 mei vieren. Maar misschien moet er iets minder gevierd en iets meer herdacht worden. Niet alleen met twee minuten stilte, maar met inhoud. De wereld staat in brand en historisch besef is wat mij betreft allang geen luxe meer, maar noodzaak.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Tara

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Profiel-pagina
Lees één reactie