Voor de harddenkende Rotterdammer

Bonne en Bart houden allebei van Rotterdam én van fietsen, maar over Rotterdam als fietsstad verschillen de meningen. Bart spuwt zijn gal, Bonne reageert. De Ronde van Katendrecht (20 & 21 mei) dragen ze een warm hart toe.

ronde-van-katendrecht-sandy-helden
Sandy van Helden maakte deze illustratie voor de Uitagenda Rotterdam van mei 2016. Beeld door: beeld: Sandy van Helden voor Uitagenda magazine

Beste Bonne,
Ik ben van Rotterdam gaan houden. Als jongen uit een Zuid-Hollands dorp voel ik mij steeds meer thuis in de veelzijdigheid van Rotterdam. Op één vlak weet de stad mij echter niet te bekoren. Rotterdam is geen fietsstad.
Ik hou van de fiets. Hij biedt mij af een toe een vlucht uit de stedelijke hectiek van Rotterdam-West. Maar de liefde voor Rotterdam en de liefde voor de fiets laten zich moeilijk combineren. In het dorp waar ik opgroeide kon ik op de fiets stappen en had ik bij het uitrijden van de straat keuze te over. Links over de brug richting Noordwijk en de duinen, rechts richting Leiden en het groene hart. Hoe anders is dat in Rotterdam, waar iedereen zich bij de eerste zonnestraal op de paar groenstroken in het Midden-Delfland of dat ene kronkelende dijkweggetje langs de Rotte stort. Armoe troef voor wie weidse polders gewend is.

Provincialen

Mijn buurt in Rotterdam heeft geen fietscultuur. Als ik met mijn felroze Giro d’Italia shirt naar de fietsenwinkel op de Eerste Middelandsstraat jakker, voel ik mij zoals een inboorling uit Papoea Nieuw-Guinea op Times Square. Uit FC Barcelona trainingspakken en opgevoerde Volkswagen Polo’s komen afkeurende blikken. Die zetten ze kracht bij met een stevig ronkende uitlaat, op het moment dat ik het zebrapad te traag naar hun zin oversteek. Het moge duidelijk zijn: dit is het territorium van de stedeling en fietsen is voor provincialen.

Rotterdam is niet gemaakt voor de fiets. In Leiden, Amsterdam of Utrecht kun je filerijden met medefietsers en moet je als voetganger soms banger zijn voor een oestrogeenkutje op een Van Moof-citybike dan een testosteronbom in een Volkswagen Polo. De fiets gedijt in de Oud-Hollandse binnenstad, waar de knusheid van de steeg je bewaakt voor de auto.
Rotterdam daarentegen is gebouwd op een Amerikaanse stedenbouwkundige filosofie. Willem Gerrit Witteveen begon al daags na het bombardement met zijn wederopbouwplan. Niet de claustrofobe, opgesloten binnensteden waren zijn voorbeeld, maar breed opgezette avenues. De Coolsingel, de Blaak en het Weena zijn de beste voorbeelden van snelwegen door de binnenstad naar goed Amerikaans voorbeeld.

Overlevingstocht

Rotterdam is in veel opzichten nog steeds de meest autovriendelijke stad van Nederland. De automobilist die van Ahoy naar Blijdorp rijdt, wordt gevoerd door een continue vierbaansweg slechts gehinderd door een sporadisch stoplicht. Probeer daarentegen eens ongehinderd de hele Nieuwe Binnenweg of Zaagmolenstraat af te fietsen; ik beschouw dat als een grotere prestatie dan Joop Zoetemelks tourwinst. Als je niet wordt geramd door een totaalmalloot met Formule-1 fantasieën, zijn het wel die verdomde tramrails die het tot een heuse overlevingstocht maken. Nee, zo’n fietstocht gun ik zelfs mijn schoonmoeder niet.

Wat Rotterdam ook tot een ontiegelijke schijtstad voor fietsers maakt is de wind. De trotse skyline mag dan uitermate filmisch zijn, hij heeft één klein nadeel. De hoogbouw stuurt de wind alle kanten op, als een ziedende stier in een arena. Aanvankelijk dacht ik dat dit een denkbeeldig verschijnsel moest zijn en dat ik niet zo moest zeiken als ik over het Weena fietste en geen centimeter vooruit kwam, maar mijn vermoedens werden wetenschappelijk gestaafd. Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant, vroeg Boudewijn de Groot zich ooit af. Nou, niet zo sterk als hij tegen die vervloekte demonen op het Weena op moet boksen.
Ook tijdens de start van de Tour in 2010 bleek Rotterdam geen geschikte fietsstad. Waar renners normaliter door een idyllisch Normandisch kustplaatsje worden geleid, mochten ze nu langs de Brielse- en Dordtselaan om te eindigen op het Zuidplein. Zowel het parcours als het decor hadden niet onaangenamer kunnen zijn voor de fietser. Langs de route zijn nu ter herinnering aan deze Grand Départ op de fietspaden icoontjes van de Tour geprint. Ik vind het dolkomisch.

Hip

Fiets

Lees meer

Laat de Rotterdamse fietser het lekker zelf uitzoeken

Back To The Future had ongelijk. We hebben geen vliegende auto’s gekregen, maar zetten…

Stel je eens voor dat je als verdwaalde toerist in de Tarwewijk zo’n icoontje aanschouwt. Ik zou me bescheuren van het lachen bij de gedachte dat in deze urban jungle van de automobiel ooit Lance Armstrong en Alberto Contador zijn gepasseerd. Plattelandsjongens uit Pinto in Spanje en Plano in Texas die het beste gedijen in afgelegen oorden, van polderweggetjes tot imponerende bergcols, gehuld in strakke fietsbroeken, niet in baggy-jeans.

Hoe hip zowel de fiets en Rotterdam momenteel ook zijn, ik zie daar geen causaal verband tussen. Rotterdam blijft in mijn ogen de veramerikanisering van de Nederlandse stedenbouw. Een fantastische stad voor wie het Hollandse water en het Hollandse licht wil zien in een Amerikaans decor. Maar een gruwel voor iedereen die dat andere typische Hollandse een warm hart toedraagt; de fiets. Ik draag de Ronde van Katendrecht een warm hart toe. Het is hetzelfde warme hart dat ik de inboorling uit Papoea Nieuw-Guinea op Times Square toedraag. Ik weet hoe zwaar jullie het hebben als fietsliefhebbers in deze urban jungle. Laten we 21 mei een biertje drinken op de mooiste rotstad die er is.
Proost!
Bart Toorenaar
***

Beste Bart,
Bedankt voor je mooie brief. Laat ik direct met de deur in huis fietsen: Rotterdam is wel degelijk een fietsstad. De stad heeft Witteveen en zijn erfenis een passende plek in het nieuwe stadsbeeld gegeven. Fraaie fietspaden liggen innig verstrengeld met de brede avenues. Kom via de Schiekade het centrum in, buig af op het Weena om verder te gaan langs de ‘s Gravendijkwal. Ga zo hard je kan naar beneden in de Maastunnel, vervolg over de Pleinweg en de Dordtselaan richting de Erasmusbrug. Sla rechtsaf op de Boompjes en zoef over de Maasboulevard. Je geniet in deze stad van kaarsrechte, snaarstrak geasfalteerde paden waarover het prima racen is. Het enige wat je onderbreekt zijn de stoplichten, maar je woont inmiddels lang genoeg in Rotterdam om te weten dat je je als fietser van die lichten geen flikker aan moet trekken.

Ideale leerschool

Nee, dan de Oud-Hollandse binnensteden waar je zo over jubelt. Klappertandend dender je over klinkers en kinderkopjes, je fiets rammelt bijkans uit elkaar en als je niet oppast rijd je je velgen kapot op het losliggend plaveisel. Bovendien wordt het geheel spekglad bij regen en is het overzicht op een kruising ver te zoeken. Zelfs de stedelijke hindernis van massatoerisme lijkt Rotterdam vooralsnog bespaard te blijven. Akkoord, de plek op de Coolsingel waar de Koopgoot de weg oversteekt met een zwart-wit gestreepte loper is niet de meest ideale plek om langs te jakkeren met hoge snelheid. Maar da’s een incident in een stadscentrum waar het fijn peddelen is.

Ik ben blij te lezen dat je hebt ontdekt dat het in Rotterdam harder en meer waait dan in de rest van Nederland. Minder blij ben ik te merken dat je nog niet bekend genoeg bent met de stadscultuur om haar hartekreet, sterker door strijd, op waarde te schatten binnen dit natuurkundige verschijnsel. Met al haar hindernissen, stoplichten en tegenwind is de stad de ideale leerschool voor elke coureur. Lus in een rondje de drie Maasbruggen eens aan elkaar. Je kuiten branden en je dijen verzuren. Van kruispunt naar kruispunt sprinten zet je longen in de fik, het ontwijken van nietsvermoedende voetgangers scherpt je stuurmanskunst. Spring op de fiets in trainingskamp Rotterdam en laat je uitdagen. Het beste advies heb je jezelf al gegeven: je moet niet zo zeiken.

Harde liefde

Mocht je als provinciaal toch rustig willen wennen aan het fietsen in de grote stad en er even tussenuit willen, pak dan de route langs de Rotte. Je bent daar omringd door gelijkgestemde wielrenners die hun duim opsteken voor je roze jasje van de Giro. Eenmaal het centrum uit rijd je binnen de kortste keren tussen groene velden, weidse plassen en prachtige meanderende paadjes langs de rivier die Rotterdam haar naam gaf.

Een stukje voorbij Oud Verlaat, waar de Rotte in een vlaag van grootsheidswaan opeens de Rottemeren heet, tref je een natuurlijk, maar door mensenhanden aangelegd trainingsveld voor fietscoureurs. De Willem-Alexander-roeibaan is een open vlakte die je het vuur aan de schenen legt. Een plek waar elke meter kopwerk een nieuwe borsthaar met zich meebrengt. Hier wordt het karakter van de Rotterdamse wielrenner gesmeed. Dit is de plek waar de mietjes van de mannen in roze tenue worden gescheiden.
Op de terugweg naar huis word je getrakteerd op een fenomenaal uitzicht op de skyline van de stad. Een beloning voor al het harde werk dat je hebt verricht. Rotterdam is een stad die haar fietsers liefheeft. Het is een harde liefde, maar wel eentje die je onmogelijk onbeantwoord laat.
Welkom in Rotterdam.

De sectie Stedelijke Ontwikkeling & Architectuur wordt mede mogelijk gemaakt door AIR, het Architectuur Instituut Rotterdam. (meer info)

Voordat je verder leest...

Vers Beton heeft jouw support nodig! Wij kunnen alleen blijven bestaan dankzij support van lezers. Maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

bonnederoos

Bonne de Roos

Bonne de Roos (1989) groeide op met Rotterdam. Na een vijfjarige uitstap naar Twente woont hij er sinds 2012 ook écht. Naast wielrennen is het zijn sport om anderen aan te steken met zijn enthousiasme over alles dat met Rotterdam te maken heeft. Bonne werkt bij Coolblue.

Profiel-pagina
Bart Toorenaar

Bart Toorenaar

Bart Toorenaar (1989) woont sinds 2014 in Rotterdam. Doordeweeks werkt hij voor Coolblue en in zijn vrije tijd schrijft hij blogs en onderneemt hij lange fietsreizen naar Barcelona, Ethiopie of Schipluiden. Voordat hij naar Rotterdam kwam, woonde hij in andere wereldsteden als Antwerpen, Madrid en Khartoem.

Profiel-pagina
Sandy van Helden

Sandy van Helden

Sandy van Helden is illustrator en ontwerper met een grote interesse in mode. Ze werkt in meerdere disciplines en combineert illustratie met patroonontwerp en set design. Geworteld in de hedendaagse online cultuur is haar beeldtaal modern en clean met heldere lijnen en frisse kleuren. Sandy woont in Amsterdam.

Profiel-pagina
Lees 25 reacties
  1. Profielbeeld van Tara Lewis
    Tara Lewis

    Beste Bart,

    Woorden schieten eigenlijk te kort voor de weerzin die je stuk bij mij oproept. Afgezien van het feit dat ik vermoed dat je nog nooit in Midden-Delfland bent geweest (“een paar groenstroken”, seriously?), vind ik vooral je typeringen van mensen ronduit aanstootgevend.

    “Als een inboorling uit Papoea Nieuw-Guinea op Times Square.”

    “Uit FC Barcelona trainingspakken en opgevoerde Volkswagen Polo’s.”

    “(..) banger zijn voor een oestrogeenkutje op een Van Moof-citybike (..)”

    Misschien dat het inderdaad je dorpse achtergrond is, maar ik kan je vertellen dat je met dit soort stereotyperingen in deze stad vrij weinig te zoeken hebt. Ga lekker filerijden in Utrecht of in een steeg in Heerjansdam.

    Beste Bonne,

    Prima stuk, maar “mietjes”. Anno 2016? Echt waar?

    1. Profielbeeld van Tom
      Tom

      Zo slecht is zijn stuk over de nieuwe binnenweg niet “Probeer daarentegen eens ongehinderd de hele Nieuwe Binnenweg of Zaagmolenstraat af te fietsen”. Heb jij hier in het verleden ook niet een stukje over geschreven, dat de herinrichting van de binnenweg mislukt is vanwege de ontoegankelijkheid voor het fietsverkeer.

      Ps. Misschien moet je ook eens ergens buiten Rotterdam hebben geleefd, om erachter te komen dat Rotterdam heel erg autovriendelijk is.

      1. Profielbeeld van Tara Lewis
        Tara Lewis

        Klopt Tom, zoals jij en ik allebei weten ben ik het daar volledig mee eens. Maar zoals je in mijn reactie kunt lezen is dat niet hetgeen weerzin bij mij oproept. Het is het bizarre taalgebruik en de aanstootgevende stereotypen die me tegen de borst stuiten.

    2. Profielbeeld van Priscilla
      Priscilla

      Beste Tara,

      Als chef en eindredacteur voel ik me verantwoordelijk voor de publicatie van dit stuk, vandaar mijn reactie.

      Bart en Bonne schreven deze opinies eerder al voor http://www.rondevankatendrecht.nl. Ik moet bekennen getwijfeld te hebben over precies de zaken die jij noemt, maar omdat het om opinies gaat koos ik ervoor hier niets aan te wijzigen. ‘Oestrogeenkutje’ leek me hier een (wat vergezochte) tegenhanger op (de veelgebruikte term) testosteronbom.

      Het stuk bulkt inderdaad van de stereotyperingen die aanstootgevend kunnen zijn en daarom heb ik ervoor gekozen e.e.a. in het stuk te herformuleren. Het punt – het gaat immers over Rotterdam als fietsstad – is ook zonder deze typeringen te maken.

      Voor mij een les om hier kritischer naar te kijken. Dank in ieder geval voor je feedback.

      1. Profielbeeld van tim
        tim

        En chef.., En eindredacteur…, en vervolgens zulke shit toelaten in Vers Beton, dat zet toch echt serieuse vraagtekens bij uw kwalificaties als ik zo vrij mag zijn.
        tim

      2. Profielbeeld van Gerard
        Gerard

        Dit is gewoon censuur. Als schrijver zou ik eisen dat m’n stuk offline wordt gehaald. Wat is er nou mis met de beschrijving Barcelona trainingspak in opgevoerde Polo? Doe eens niet zo policor joh. Zou Pim nooit gewild hebben.

      3. Profielbeeld van tim
        tim

        gerard, zou je jezelf wat helderder kunnen uitdrukken?
        ik begrijp het niet helemaal, zeker niet in dit concept.
        tim

      4. Profielbeeld van Priscilla
        Priscilla

        Ondanks de slechts drie ingrepen was het naïef om te denken dat dat kon na publicatie. Ik heb te snel gehandeld, mijn excuses. Na overleg is besloten het stuk weer in oorspronkelijke vorm te publiceren. Bart staat achter zijn stuk en stereotyperingen: het is humoristisch bedoeld en hij gaat graag de discussie aan met iedereen die daar anders over denkt.

  2. Profielbeeld van Jeroen
    Jeroen

    Bartje, Bartje toch. Fietsen in de stad, ook in Rotterdam, doe je niet jakkerend in je hippe “felroze Giro d’Italia shirt” maar gewoon relaxed in je dagelijkse kloffie.

    Effe naar de bakker,een bakkie doen bij je moeder, de wekelijkse boodschappen bij de Bas. Dat soort dingen. Dat gaat ook prima op de Middellandstraat. Niemand die elkaar in de weg zit, als je maar normaal doet.

    Die training voor de Ronde van Katendrecht ga je maar lekker ergens in de polder doen. Daar kun je dan lekker schelden op pensionado’s die op hun e-bike van het natuurschoon genieten, jou te langzaam rijden en niet uit de weg willen.

    En als je de tramrails wilt ontwijken, kijk eens op dit kaartje: http://b-sting.nl/rotterdamsefietspaden/

    1. Profielbeeld van Mike
      Mike

      Mooi kaartje, niet slecht als poster aan de muur!

      Het kaartje laat duidelijk zien dat we in de stad nog wat vrijliggende fietspaden missen en hoewel ik het zelf niet echt een probleem vind, moedigt het fietsten niet direct aan.

      De training van de ronde van Katendrecht kan inderdaad prima in de polder. Probeer eens een rondje Hoeksewaard (65 km) met als bonus de Heinenoordtunnel met 16 kip’s (Klim Inspannings Punten).

  3. Profielbeeld van Joey
    Joey

    Kom op Bart, het is niet het probleem van Rotterdam dat jij blijkbaar alleen maar richting Delft kan fietsen. Er zijn zo veel mooie fietsroutes rondom Rotterdam, misschien is het handig om iets verder te kijken dan jouw provinciale neus en bijvoorbeeld een keertje richting Hoek van Holland, Nieuwerkerk a/d IJssel, Goerree-Overflakkee (best een teringeind fietsen trouwens), Kinderdijk, of Rockanje te fietsen? Of gewoon een stukje door de Botlek richting Rozenburg, da’s ’s avonds ook best mooi!

  4. Profielbeeld van Stijn
    Stijn

    Mooi dat er meteen mensen op hun lange teentje getrapt zijn door een aantal typeringen om reacties uit te lokken. Heerlijk dat iedereen er vol intuint. Tot een paar jaar geleden was lekker zeiken ook onderdeel van Rotterdam, we zijn immers nooit tevreden en snakken altijd naar beter. Tegenwoordig met de golf van complimentjes lijken een aantal Rotterdammers niet meer tegen een beetje felle bewoording te kunnen. Rotterdam kan het hebben, nu de (verwende) inwoner weer wat weerstand teruggeven.

    1. Profielbeeld van tim
      tim

      stijn, mijn beste, je bent er echt niet helemaal meer bij.
      ik schat dat je uit twente mailt?

  5. Profielbeeld van Tim
    Tim

    meneer toorenaar,

    Ik heb zelden zo’n bekrompen en weerzinwekkend verhaaltje gelezen en vraag mij ernstig af wat de ware reden is waarom de redactie van Vers Beton een dergelijk puberaal beledigend en grof stuk plaatst.

    1. Profielbeeld van Tom
      Tom

      Ik fiets met enige regelmaat in A’dam en ja het is druk met de toeristen, maar over het algemeen is het veiliger fietsen, vanwege de afwezigheid van het snelrijdende autoverkeer. Persoonlijk vind ik de Nieuwe Binnenweg lastiger fietsen dan elke willekeurige Amsterdamse straat vanwege alle dubbel geparkeerde auto’s niet voorrang verlenende medeweggebruikers en gedeeld fiestpad met de auto’s. Daarbij maakt Rotterdam nog steeds veel fouten betreft fiestroutes/paden. Zoals o.a. rare fietspadknik bij fietsparkeergarage CS, herinrichting van Coolsingel met maar aan een zijde fietspad, etc. etc.

  6. Profielbeeld van Florian
    Florian

    Ik kom uit een Duits provincie-nest, Münster in Westfalen. Een fietsstad par excellence, overal fietspaden, auto’s behandelen fietser met respect, iedereen fietst. Fietsen in Münster is relaxed omdat je ervan kunt uitgaan dat iedereen de verkeersregels kent en volgens de regels handelt. De voorspelbaarheid van het gedrag van je medeweggebruikers zorgt ervoor dat je je zelden onveilig voelt.
    In Rotterdam lijken de meeste mensen de verkeersregels niet te kennen of ze bewust te negeren. Dit geldt niet alleen voor de cliché groepen zoals genoemd in het artikel, maar voor iedereen, alle leeftijdsgroepen, elke etniciteit, man, vrouw en alles ertussenin. Het naleven van verkeersregels wordt niet of alleen sporadisch gecontroleerd, dus de regels zouden net zo goed niet kunnen bestaan. Dit zorgt voor veel onvoorspelbaarheid in het verkeer (voor gemotoriseerde verkeersdeelnemers, fietsers en voetgangers in gelijke mate).
    Fietsen in Rotterdam vereist dus van een provinciaal zoals mij een andere manier van denken dan ik gewend ben: Als alles goed loopt kan je op je fiets lekker overal doorheen cruisen zonder je te laten belemmeren door rode stoplichten, verkeersboorden, medeweggebruikers. Deze transcendentale toestand wordt bevorderd door veel gekke stedenbouwkundige beslissingen, rare fietspaden, onduidelijke voorrangssituaties.
    Ik woon al bijna tien jaar in Rotterdam en het is nog steeds wennen.

    1. Profielbeeld van Eeva Liukku
      Eeva Liukku

      Dank voor je reactie, zette mij wel aan het denken. Ik dacht altijd dat Rotterdam een prima fietsstad was met brede fietspaden (fietsen in Amsterdam, dat is pas de hel!). Maar mijn familie heeft de afgelopen jaren wel een paar bijna-fiets-ongelukken meegemaakt met auto’s (volgens mij bij de Middellandstraat en op een kruising). Gelukkig bleven mijn vader en mijn nichtje ongedeerd maar de schrik zit er nog steeds een beetje in.

      (Tegelijk moet ik ook bekennen dat ik zelf een hele asociale fietser ben. Ik ben meer dan eens staande gehouden door een agent vanwege niet respecteren van de regels. Dus enige zelfreflectie is wel gepast.)

  7. Profielbeeld van Bart W
    Bart W

    Bij mij draaiden er vraagtekens rond mijn hoofd vanaf het woord ‘oestrogeenkutje’. Is dat dialect?
    Maar ik fiets makkelijker de stad door dan er uit. Een groot voordeel van de Binnenweg is dat je bij kruisingen gegarandeerd voorrang krijgt van de trainingspakken omdat ze bang zijn voor hun schadevrije jaren op hun net iets te dure witte Beamers en Audi’s. Daarnaast klok ik op strava ongeveer 2 minuten voor een fietsrit dwars door het centrum over de coolsingel. Dankzij Witteveen hebben we daar waarschijnlijk de snelst doorfietsbare binnenstad ter wereld (Rijnsburg en Heerjansdam uitgezonderd, uiteraard)

    1. Profielbeeld van Inge Janse
      Inge Janse

      “Een groot voordeel van de Binnenweg is dat je bij kruisingen gegarandeerd voorrang krijgt van de trainingspakken omdat ze bang zijn voor hun schadevrije jaren op hun net iets te dure witte Beamers en Audi’s. ”

      Hahahahahaha!

      Ik vind spinning rims het grootste gevaar. Ik kijk daar altijd naar en rij dan gegarandeerd ergens tegenop, schadevrije jaren inclusief. Maar het was het waard. Mocht er ooit nog een Stadsinitiatief komen, dan pitch ik het plan ‘Rotterdam (spin)rimt de stad’.

  8. Profielbeeld van Ças
    Ças

    Rotterdam is een prima fietsstad. Veel fietspaden, veel asfalt. Mathenesserlaan secundair en Nwe Binnenweg zijn niet ideaal maar prima te doen, zolang je niet met je mobiel in de weer bent. Verbetering is op veel plekken mogelijk, vast. Maar het gaat met niet om de hardware.

    Ik wil op deze plaats graag een compliment maken voor de automobilisten van deze stad, ronduit hoffelijk. Je weet niet hoe vaak ik voorrang krijg in situaties waarin ik het niet heb. Als er ergens onthuftering in het sociale verkeer heeft plaatsgevonden is dat wel in Rotterdam en dan vooral van automobilisten ten opzichte van fietsers. Je moet wel opletten als je fietst, lijkt me normaal. Oogcontact maken waar het kan en goed gedrag belonen met een bescheiden handopsteken: ‘ik heb gezien dat je me zag, dank je’.

    Alleen op vrijdagavond moet je goed opletten. Dan is er meer opwinding in de stad, meer auto’s en meer uitgelaten jongens, hogere snelheden en stoerdoenerij. Het lijken de resten van de arbeiderscultuur: loonzakje gekregen en losgaan, meisjes imponeren met je brommer en bier drinken met je maten. Ben ik op andere dagen een assertieve fietser, op vrijdag ben ik bescheidener, voor mijn eigen bestwil.

    Oh ja, ik woon op zuid, daar zijn de mensen net iets aardiger en invoelend dan in ‘de stad, misschien kleurt dat ook mijn fietservaring.

  9. Profielbeeld van Ruben
    Ruben

    Als ik alles hierboven lees dan lijkt het alsof men Rotterdam als fietsstad langs twee maatstaven legt: als een stad om heerlijk in te cruisen, koptelefoon op, bak koffie in de hand, lekker soepel over glad asfalt zoeven. Beetje sjansen op de Maasboulevard, aan het einde rechts over de Coolsingel. Niks aan de hand, lekker zonder zweetplekken bij Biergarten aankomen. Maar Rotterdam wordt ook opgemeten als stad waar je doorheen moet, omdat je ergens moet zijn, en wel snel, anders had je de fiets niet gepakt maar het openbaar vervoer, of, nog slomer, de auto.
    In het eerste geval voldoet Rotterdam prima. Over het tweede heb ik wel wat te schrijven.

    Groningers, en dan uiteraard stadjers, kunnen misschien het best bepalen of Rotterdam een fietsstad is, want dat is Groningen in ieder geval (http://www.theguardian.com/cities/2015/jul/29/how-groningen-invented-a-cycling-template-for-cities-all-over-the-world). En laat ik nou een Groninger zijn. Ik heb er leren fietsen en er daarna nog een kleine 20 jaar rondgefietst.
    En ik kan u zeggen: Rotterdam is geen fietsstad. Bij lange na niet. Hoe kun je nou een Markthal bouwen, met een grote parkeergarage eronder, maar geen enkele stallingsmogelijkheid voor de fiets? Moeten we die maar tegen de gevel kwakken? En hoe kun je dan, twee jaar laten, een nieuwe fietsenstalling daarnaast bouwen, die niet overdekt is? Iedereen wil zijn (peperdure elektrische) fiets toch graag droog zetten? Bakfietsen, ik heb ook een tyfushekel aan die krengen maar ze zijn bestaan, mogen daar niet eens staan.

    Dat Rotterdam geen fietsstad is wordt ook zéker door de Nieuwe Binnenweg bewezen, alleen al door de inrichting ervan. Een fietspad, links van de parkeervakken, zo breed als een (open zwiepend) autoportier, begrensd door een tramrails. Inderdaad, wie de Nieuwe Binnenweg zonder kleerscheuren af kan fietsen verdiend een bos bloemen. Niet alleen de inrichting is daar debet aan, maar ook de mentaliteit van iedereen die daar in de auto rijdt. Fijn dat je vaak voorrang krijgt op kruispunten waar je dat niet hebt, Ças, ik krijg doorgaans geen voorrang op kruispunten waar ik dat wel heb. Fietser lijken hier in de buurt een soort loslopend wild, en het jachtseizoen is geopend. Dat was ook de ervaring van een Amsterdamse vriendin die hier een weekendje ging vertoeven. Ze was nog nooit zo vaak van de sokken gereden als hier.

    Zij woont tegenover mijn werk, in Amsterdam dus. Ik heb daar ook een fiets staan, dus ik kan wel serieus wat vergelijken. En in Amsterdam is fietsen toch echt beter geregeld. Mijn bazin aldaar vroeg me eens of ik me voor kon stellen dat mijn kinderen straks alleen op de fiets naar school zou gaan, net als die van haar. Nee, dat kan ik me totaal niet voorstellen, en dat ligt niet aan hun leeftijd, maar aan deze stad, en ik maak me dan ook op voor een vertrek uit de stad waar ik zo van hou.
    Want boven alles hou ik van de mobiliteit die de fiets me geeft, dat is iets wat ik door wil geven aan mijn kinderen, en als dat niet gaat, dan wordt het tijd om te verkassen. Rotterdam zal ik dan wel met de auto blijven bezoeken, want dat is Rotterdam nog steeds: een autostad.

  10. Profielbeeld van Mike
    Mike

    Leuk stukje.

    Wat betreft (g)een fietsstad: Als we niet naar de infrastructuur kijken maar de “modal split”, de verdeling over vervoersmethoden, dan is duidelijk dat Rotterdam (nog) geen fietsstad is, Rotterdammers fietsen beduidend minder.

    Als ik de cijfers van http://tiny.cc/scdtby tabel 14, OViN 2011 gebruik en de cijfers voor Amsterdam, Den Haag en Utrecht middel dan is de modal split voor de fiets in Rotterdam 12,7% lager. Die 12,7% komt bijna gelijkelijk verdeeld van “auto als bestuurder” (3,5%), “auto als passagier” (3,2%), bus/tram/metro (3,3%) en lopen (3,1%)

    Rotterdam is dus inderdaad meer een autostad maar zeker ook een OV en loop stad.

    Het rapport laat verder zien dat het gemiddelde fietsbezit in Rotterdam lager is dan in Nederland en dan met name in de categorie mensen met een lage inkomens. Vreemd want de fiets is goedkoper dan het OV. Lopen, de bus en de tram en vaak ook de metro zijn deur tot deur langzamer dan de fiets.

    Wat betreft “modal split” is er positief nieuws in het Fietsplan 2016-2018 (http://tiny.cc/1wdtby) de grafieken op de pagina’s 6 en 7 laten zien dat na 2011 de fietsintensiteit groeit en de auto afvlakt en het OV krimpt.

    Waar het Fietsplan 2016-2018 goed is in de analyse mis ik de echte ambitie. In de stad zou doorgaand autoverkeer geweerd moeten worden (bijv. brug van de Meent over de Rotte afsluiten en de Coolsingel autovrij). In de wijken jongeren stimuleren om te fietsen (scholen?), een “ANWB Kinderfietsenplan” en meer vrijliggende fietspaden.

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.