voor de harddenkende Rotterdammer

Grenzeloze Rotterdammers vertelt over de Rotterdamse migratiegeschiedenis. Wie kwamen hier aan en hoe maakten zij van Rotterdam hun thuis? Fotograaf Peter de Krom en journalist Dore van Duivenbode tonen hoe immigranten, repatrianten en vluchtelingen zich in de stad hebben geworteld. Deel 2: Warm welkom

‘Surveilleren zit in ons bloed.’ In de Molukse wijk handhaafde zijn vader de orde en veiligheid. Zoon Distefano woont aan de hoofdstraat. Zo ziet hij wie langsloopt. ’s Avonds maakt Distefano een ronde door de wijk. ‘Bewust of onbewust houd ik de boel in de gaten. Het is een automatisme. Een paar jaar terug reden er busjes met buitenlandse kentekens. Volgens mij uit Polen. Verhalen deden de ronde. Mensen zouden spullen missen. Dan ben je toch alerter.’ Tijdens de ronde groet Distefano iedereen. ‘Dat hoort als je Molukker bent. Waar je ook bent en of je elkaar kent of niet.’

02_53A2912
Capelle aan de IJssel. Op zaterdag 14 mei 2016 herdenkt de Molukse gemeenschap de Molukse verzetsheld Thomas Matulessy Beeld door: beeld: Peter de Krom

In de Molukse wijk, aan de rand van Capelle Oostgaarde, nabij de Hollandsche IJssel, is Distefano pelotonscommandant en stuurt hij een lokale eenheid aan, die verantwoordelijk is voor de jaarlijkse vlaghijsceremonie. Iedereen is vrijwilliger. Al zesenzestig jaar wordt de onafhankelijke Molukse staat herdacht. ‘Ik geloof er nog steeds heilig in,’ vertelt de commandant over de door Nederland beloofde, maar nooit verzorgde onafhankelijke staat. ‘Ons verblijf hier is in feite tijdelijk.’

In 1951 kwam Distefano’s vader aan op de Rotterdamse Lloydkade. Hij was tiener en werd door zijn ouders naar Nederland gestuurd. Voor Molukkers werd Indonesië onveilig, doordat zij hadden gediend in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger. Samen met twaalfduizend anderen stak zijn vader de Indische Oceaan over met het idee na de onafhankelijkheid terug te keren. Na aankomst werden de Molukkers met argwaan bekeken. ‘In Nederland had je weinig donkere mensen. Pas in de Molukse wijk voelden zij zich welkom. Met Molukkers onder elkaar zijn we in hetzelfde land. Om te zorgen dat de strijd niet wordt opgegeven, dragen wij onze cultuur uit. Daarom woon ik in de wijk. Zo kan ik het Moluks-zijn aan mijn kinderen doorgeven en de strijd laten voortleven.’ Distefano loopt langs het kerkplein. De vlag wappert, de ceremonie is ten einde en zijn eenheid vertrekt naar het buurthuis voor donuts en croissants. ‘De tijd zal leren hoe tijdelijk tijdelijk is.’
Rechts van het plein en de wapperende vlag wonen Molukse Nederlanders, links ervan Hollandse Nederlanders. Eén van hen woont er dertig jaar. Vanuit haar woonkamerraam was vanmorgen de herdenking te zien. ’s Ochtends klonk het getrommel. ‘Na al die jaren word ik er niet meer wakker van,’ zegt de vrouw vanuit haar deuropening. Daarna werd de vlag gehesen. ‘Geen idee waarom.’ De proclamatie uitgesproken. ‘Daar weet ik niets van.’ Er werd gezongen. ‘Gezellig, toch?’ Ze kijkt naar haar overburen. ‘Hun tuintjes worden ook steeds netter.’ Een reiger zit op een bloempot. De Molukse voortuinen zijn open, met weinig schuttingen of hoge heggen. ‘Dat is die saamhorigheid,’ legt Distefano uit. ‘We lopen zo bij elkaar naar binnen.’

01_53A2860
Capelle aan de IJssel. Op zaterdag 14 mei 2016 herdenkt de Molukse gemeenschap de Molukse verzetsheld Thomas Matulessy Beeld door: beeld: Peter de Krom

In een steeg, langs de grens van de wijk, wonen zijn ouders. Tegenover hen woont meneer Van Wijk. ‘Soms zie ik zo’n Molukse hoge pief met van die kleding aan. ’t Lijken dan net inboorlingen,’ zegt meneer van Wijk. Hij vindt het geinig. Zijn vlaggenstok is leeg. ‘Ik hang ‘m uit tijdens Bevrijdingsdag en Dodenherdenking. Zij hebben meer met Ambong. We laten elkaar lekker leven.’
In de 184 woningen van de Molukse wijk wonen ook gemengde gezinnen. Volgens Distefano gaat dat prima. ‘Ze nemen onze gebruiken over, gaan naar de kerk, doen belijdenis en geven zich op als hulp bij feesten.’ Het liefst breidt Distefano zijn wijk uit. ‘Er is een wachtlijst om hier te kunnen wonen.’ Naast de Gamma staan panden leeg, tegenover het Shell-station en een Sushi Wok Grill. ‘Ruimte zat, maar het is een industrieterrein. Waarschijnlijk wil de gemeente het bestemmingsplan niet wijzigen.’ Distefano wil altijd in de wijk blijven wonen. ‘Alleen voor de Molukken zou ik deze plek verruilen. Ik ben er nog nooit geweest. Als we een eigen staat hebben, moet ik kiezen. Mijn kinderen en Hindoestaanse vrouw willen Nederland niet verlaten. Blijf ik voor hen hier of vertrek ik voor mijn volk daar?’

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Dore van Duivenbode

Dore van Duivenbode

Dore van Duivenbode (1985) is freelance journalist voor print media, online en voor televisie.
Zij maakt portretten, reportages en documentaires voor onder meer NRC, Vrij Nederland, VPRO, IFFR en RTV Rijnmond.

Profiel-pagina
_MG_4702_Willem de Kam

Peter de Krom

Peter de Krom (35) is fotograaf en meervoudig Zilveren Camerawinnaar, publiceert regelmatig in NRC, NRC.next en Vrij Nederland. Voor Grenzeloze Rotterdammers gaat hij in eigen stijl met de thema’s en locaties van de afleveringen op pad en maakt een serie foto’s voor publicatie en expositie.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Advertentie

Wildlife-film-festival-rotterdam-2018-Adv-Versbeton