voor de harddenkende Rotterdammer

Erasmus wilde van mensen betere mensen maken. In zijn Lof der Zotheid nam Erasmus daarom de gehele mensheid op de hak. Acht Rotterdamse fotografen tonen aan dat de mensheid al die honderden jaren nog geen spat veranderd is. Deze keer: Ingmar Swalue.
De beroemde denker Desiderius Erasmus (wiens 550e geboortejaar we dit jaar vieren in Rotterdam) had heel wat op te merken over het gedrag van zijn medemens. Met zijn geschriften wilde hij de mensen weer op het goede spoor zetten. Hij putte hierbij uit het gedachtengoed van grootheden uit de Griekse en Romeinse oudheid. Zijn snedigste kritiek op de maatschappij uitte hij in zijn beroemde satirische boek Lof der Zotheid. Een meesterzet: door niet namens zichzelf, maar namens ‘de Zotheid’ te spreken, kon hij pas echt met scherp schieten.
Ongeveer vijfhonderd jaar later pakken acht Rotterdamse beeldmakers de draad van Erasmus’ Lof der Zotheid weer op. Want geloof het maar: de zotheid is nog onder ons.

De wereld wil bedrogen worden

Ingmar Swalue is een stillevenfotograaf. We zien bij hem geen mensen, maar een benadering van Erasmus’ thema’s op een veel abstracter niveau.
Mensen willen bedrogen worden, aldus Erasmus, en Swalue meent dat dit op het gebied van de fotografie met de huidige technologie geen enkele moeite hoeft te kosten. Iedereen fotografeert tegenwoordig, de telefoon is een tool voor het vullen van (sociale) media met menselijke ervaringen, waarnemingen, gebeurtenissen en emoties. Maar wat toont de foto precies, is ze wel echt? De digitale foto wordt opgebouwd uit pixels – gekleurde vierkantjes – die weer gevormd worden door enen en nullen. Wat gebeurt er als de informatie die de foto vormt door elkaar wordt gegooid, wordt herschikt? Kan er dan nog steeds dezelfde waarde of definitie aan worden geven?
Het is alsof de fotograaf met deze vraag in het achterhoofd in de huid is gekropen van de toeristen die de stad fotograferen. Elke foto is anders, ook al fotografeert iedereen hetzelfde. Laat negen mensen de brug fotograferen en er komen negen verschillende bruggen uit, terwijl we deze blijven definiëren als de brug. De foto is niet meer dan een link naar de herinnering, ongeacht wat er op de foto staat.

De negenluiken

Erasmus wijst erop dat ‘de wereld’ nu eenmaal bedrogen wil worden, omdat ze gemakzuchtig en goedgelovig is. Daarop voortbordurend benadrukt Swalue vanuit het Erasmussiaans adagium ‘De beste wetenschap: de meeste dwaasheid’ dat we moeten oppassen voor de kleren van de keizer: is het wel echt wat we zien op de foto of is het humbug?
Het is dus oppassen voor wat Swalue ons voorschotelt. Het zijn volgens hem niet de foto’s die de thematiek van Erasmus uitdrukken, maar de manier waarop de foto’s tot stand zijn gekomen. De negenluiken zijn het resultaat van een abstracte manier om de stad te laten zien. De digitale informatie is met behulp van verschillende programma’s in de basis te herschikt. De drie negenluiken vormen verschillende visies op de stad. Elke keer weer een ander beeld, en dat kan zo oneindig doorgaan. Een verbeelding van hoe iedereen de stad op een eigen manier beleeft en vormgeeft.

Brug
Brug Beeld door: beeld: Ingmar Swalue
Rivier
Rivier Beeld door: beeld: Ingmar Swalue
Skyline
Skyline Beeld door: beeld: Ingmar Swalue

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
388278_2715739898063_705232504_n

Max van Dongen

chef fotografie

Max van Dongen (1991) studeerde documentaire fotografie aan AKV/ St. Joost in Breda (2014). En werkt sindsdien als zelfstandig fotograaf en chef fotografie bij Vers Beton. Vanzelf met kritische en onderzoekende blik.

Profiel-pagina
Schermafbeelding 2016-08-10 om 13.04.02

Ingmar Swalue

Ingmar Swalue (Losser, 1970) is een Rotterdamse stilleven-fotograaf.
 Na de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag begon hij als lifestyle- en modefotograaf om zich na een paar jaar te specialiseren in stillevens. Zijn werk gaat over het ontregelen van de kijkers-perceptie en het zoeken naar manieren om die perceptie te bevragen om de kijker zich te laten afvragen waar hij of zij naar kijkt.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Advertentie

Wildlife-film-festival-rotterdam-2018-Adv-Versbeton