Kunst & Cultuur3 oktober 2016

Column: Jan Smit

Vers Beton schrijft iedere maand een column voor de Uitagenda Rotterdam. In de oktobereditie verzet Tara zich tegen de guilty pleasure. Waarom zou je niet oprecht fan mogen zijn van Jan Smit?

Beeld: ikRotterdam

Dertig jaar geleden werd ik geboren in het Eudokiaziekenhuis, op een steenworp afstand van mijn ouderlijk huis. Regelmatig vraag ik me af of ik misschien de reïncarnatie ben van een Rotterdams opaatje dat ergens anders in het ziekenhuis het leven liet. In ieder geval heb ik een aangeboren passie voor Feyenoord, jenever en Nederlandstalige muziek.

De eerste concerten die ik als dertienjarige bezocht, waren van Doe Maar en Boudewijn de Groot. Prima, zullen de meeste lezers nog denken. Maar met de komst van radiozender 100% NL bleek mijn passie voor het levenslied behoorlijk grenzeloos. Ik ontdekte gretig de Palingsound, Gerard Joling, Gordon, Wolter Kroes en – uiteraard – André Hazes. Zijn de wenkbrauwen al gefronst? Het schijnt namelijk nog steeds doodnormaal te zijn om sommige muziek als ‘goed’ en andere als ‘slecht’ te bestempelen. De term guilty pleasure zegt het al: slechte muziek is prima, zolang je je er maar wel voor schaamt. Oprecht fan zijn van Jan Smit, dat is in mijn beperkte kring van hoogopgeleide snobs een eenzame bezigheid.

Hoorde ik bij de stamgasten of het clubje ironische bezoekers?

In Café Aan Zet in Delfshaven vond ik eindelijk medestanders. Hier worden nummers als ‘Daar Sta Je Dan’ van René Froger door de hele kroeg meegezongen en debuteerde ik ooit op de karaoke-avond met Henk Wijngaard (‘Met de Vlam in de Pijp’). Alsof ik na jaren thuiskwam.

Onlangs vroeg een meisje op het toilet van Aan Zet of ik ook bij de ‘hipster incrowd’ hoorde. In normaal Nederlands: hoorde ik bij de stamgasten, of bij haar, het clubje ironische bezoekers? Ik antwoordde: “Ik kom hier elke vrijdag”, en vluchtte de wc uit.

Oktober is een mooie maand in Rotterdam voor Nederlandse muziek. Hennie Vrienten en Boudewijn de Groot staan met Golden Earring’s George Kooymans in het Luxor. Er is Hollandse Kost met Eefje Visser en Lucky Fonz III, en in Walhalla staat Stephanie Struijk (Stevie Ann). Van al deze concerten verheug ik me het meeste op Jan Smit in Ahoy. Daar heb ik al een jaar lang kaartjes voor en daar weiger is me pertinent voor te schamen. Snobisme is echt zó 2015!

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:Ahoy, Café Aan Zet, column, guilty pleasure, jan smit en Uitagenda Rotterdam

Sectie: Kunst & Cultuur

kaart: Café
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *