Rotterdamse Nieuwe20 oktober 2016

Jim de Jong: “De culinaire opvoeding van deze stad mag wel sneller gaan”

Eerste in het R’damse Nieuwe drieluik over het ZomerHofkwartier

Vers Beton start een nieuwe serie interviews met jonge beeldbepalende ondernemers in samenwerking met Rotterdamse Nieuwe. We beginnen met een drieluik in het ZomerHofkwartier. Als eerste: Jim de Jong (27) van restaurant De Jong.

In de eerste Hofboog onder de voormalige Hofpleinlijn zit restaurant De Jong. Het is nog vroeg in de middag, uren voordat de eerste gasten verwacht worden, maar binnen ruikt het al heerlijk. Chef-kok en eigenaar Jim de Jong is met zijn team bezig in de keuken, terwijl zijn moeder de laatste hand aan het tafellinnen legt. Voordat het interview begint maakt hij nog snel twee kunstige cappuccino’s voor zijn personeel, om vervolgens zelf achter een glas water op de houten bar plaats te nemen.

Beeld: Sylvana Lansu

Hoe vroeg ben je begonnen, om op je 27e al bezig te zijn met je tweede, goedlopende restaurant?

“Mijn moeder heeft mij grotendeels opgevoed en is altijd ondernemer geweest. In een hele andere branche, dat wel. Maar daarom is het idee om ooit voor mezelf te beginnen altijd wel aanwezig geweest. Ik was rond mijn 20e klaar met mijn opleiding hotelmanagement aan het Zadkine. Daarna heb ik een jaar in Zuid-Frankrijk in een tweesterrenrestaurant gewerkt. Na een jaar wilden kennissen een restaurant openen op Katendrecht en ze wilden mij als chef. Ik was 21 toen, wat best jong is voor een chef-kok en restauranteigenaar. Daarom kozen mijn compagnons de naam ‘De Jonge De Jong’.”

“Ik had nog geen flauw idee wat het inhield om een restaurant te runnen, maar ons concept werd goed ontvangen. We bleken andere ambities te hebben voor die zaak, dus na twee jaar ben ik voor mezelf begonnen. Ik vond dat ik niet zo jong meer was, dus moest er een andere naam komen. Toch wilde ik een relatie met het vorige restaurant houden. Het is misschien niet heel poëtisch, maar uiteindelijk dacht ik: ‘Fuck it, we noemen het De Jong.’”

Heb je bewust voor de Hofbogen gekozen?

“Dit was de eerste plek die we hebben bekeken en hij bleef meteen hangen. Het is een historisch pand in een opkomend gebied, waar ik ook nog zelf woon. Ik heb er nooit spijt van gehad. Je hebt alle voordelen van de stad maar zit toch op een intieme plek. Als de trein hierlangs rijdt heeft dat een weergaloos effect door de ramen heen. Het straalt allure uit. Ook het publiek is hier anders dan op Katendrecht. Daar kwamen veel mensen uit de Drechtsteden, terwijl je hier een jonger publiek uit de buurt en de stad ziet.”

Ook het publiek is hier anders dan op Katendrecht. Je ziet een jonger publiek uit de buurt en de stad”

Hoe zou de gemeente jou als ondernemer beter kunnen faciliteren?

“De straat is hier drie keer in een jaar opgebroken. Het zou fijn zijn als dat in één keer kunnen doen. Ook vind ik het anno 2016 niet meer kunnen dat de straatverlichting het drie weken niet doet. Ze mogen allemaal iets beter opletten, wat dat betreft.”

Is het voor jou belangrijk om in Rotterdam te ondernemen?

“Ik ben hier geboren en getogen en altijd fan geweest van deze stad. Het klinkt als een cliché maar we zijn als bedrijf vrij nuchter, dat is toch ook iets Rotterdams. Het is jammer dat veel mensen hier een culinaire achterstand hebben. Ze vinden nieuwe smaken nogal spannend. Er is hier ook niet echt een eetcultuur, dat geldt misschien voor heel Nederland. Wie weet hadden we het in een stad als Epe wel extra moeilijk gehad, maar wat mij betreft mag die culinaire opvoeding nog wel sneller gaan. Toch heeft 95 procent van onze gasten de tijd van hun leven hoor, sommige mensen zeggen me dat ze hier hun beste eetervaring ooit hebben gehad.”

Beeld: Sylvana Lansu

Wat is jouw filosofie achter De Jong?

“Keihard werken en lekker eten. Het hoofddoel is dat mensen terugkomen, alleen dan blijft het lopen. Ik maak me soms wel zorgen over de nieuwe generatie jongeren die opgroeit met Happy Italy en voor wie dat de standaard is voor uit eten gaan. Familiebedrijven en restaurants waar kwaliteit en intimiteit voorop staan, gaan daaraan ten onder. Wij hebben hier alles zelf gedaan, van de tegels tot de koffiekopjes tot de lampenkappen waarvoor we naar Antwerpen zijn gereden. Een van de leukste dingen vond ik het nadenken hoe het eruit zou komen te zien. Door het ons eigen te maken wordt het heel persoonlijk. We krijgen veel complimenten over onze stijl.”

"Ik maak me zorgen over de generatie jongeren die opgroeit met Happy Italy en voor wie dat de standaard is"

Wat brengt de toekomst?

“Ik zou nog wel een andere zaak willen. Geen tweede De Jong maar een kleine wijnbar of een bistro waar ik dingen kwijt kan die hier niet passen. Het is lastig om al je ideeën binnen één concept uit te voeren. Ik houd zelf bijvoorbeeld van pasta of simpele dingen als een bord schelpen. Dat kan ik hier niet serveren, mensen verwachten hier een verrassingselement.”

Je vader Wim de Jong is restaurantrecensent, heb je daar profijt van?

“Elk voordeel heeft zijn nadeel. Hij kent veel mensen in de culinaire wereld, dat is altijd goed. Maar ik ben zelf niet zo’n fan van recensies. Ik zou het eerlijker vinden als elk beroep gerecenseerd werd, dus ook loodgieters, bouwvakkers en journalisten. We zijn allemaal weleens moe of hebben onze dag niet. Ik vind het niet eerlijk dat je daar als restaurant dan meteen op wordt afgerekend.”

Zit het elke avond vol sinds je de Gouden Pollepel van het AD hebt gewonnen dit jaar?

“Dat werd voorspeld ja, maar het valt nog heel erg mee. Eigenlijk draaien we sinds we open zijn heel stabiel. Maar op zaterdag zouden we zes restaurants kunnen vullen, terwijl het doordeweeks relatief rustig is. Het lijkt of mensen niet weten dat je ook op andere dagen met vrienden kunt afspreken. Als dit zo doorgaat zijn restaurants straks alleen nog in het weekend open. Maar voorlopig worden we van dit restaurant in elk geval nog niet rijk. We moeten eerst de lening bij de bank aflossen. Juist omdat ik zo jong ben begonnen leg ik de lat heel hoog voor mezelf. Een goede kok is nog geen goede ondernemer, ik heb mijn vriendin keihard nodig. En mijn moeder, van haar leer ik nog steeds elke dag.”

Deze interviewreeks met jonge beeldbepalende ondernemers in Rotterdam is tot stand gekomen in samenwerking met Rotterdamse Nieuwe. (Wat betekent dit?) R’damse Nieuwe is een community van ondernemende Rotterdammers tussen de 18 en 35 jaar die zich inzetten om de stad bruisend en aantrekkelijk te maken. Ken je iemand die in deze serie zou passen? Mail Marjolein!

Lees meer:

Reageer of deel op Social Media

Tags:Hofbogen, Jonge ondernemers, Ondernemen, restaurants, ZOHO en zomerhofkwartier

Sectie: Rotterdamse Nieuwe

kaart: Restaurant De Jong, Raampoortstraat, Rotterdam, Nederland

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • draag inhoudelijk bij aan de discussie (en ja, humor mag, graag zelfs!)
  • blijf on-topic
  • speel op de bal, niet op de man

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *