voor de harddenkende Rotterdammer

“Kan ik op je steun rekenen?” Die vraag hoort Peter van Heemst vaak. Meestal geeft hij eerlijk antwoord. Zo ook nu Hamit Karakus zich verkiesbaar stelt voor de Tweede Kamer.

Peter_van_Heemst_Voorpagina
Beeld door: beeld: Jeroen van de Ruit

“Niet doen. Daar ben je niet echt geschikt voor.” Een lastig zinnetje om uit te spreken tegen iemand die bol staat van misplaatste ambitie en aan jou vraagt: “Wil je mijn kandidatuur ondersteunen?” In de wereld van de politiek wordt die vraag heel vaak gesteld. Iemand wil zich kandidaat stellen voor het partijbestuur, een kandidatenlijst voor de gemeenteraad of, mooier nog, die voor de Tweede Kamer. Iemand wil een gooi doen naar het wethouderschap, of juist de stap zetten richting het ambt van burgemeester. En iedere keer is de vraag min of meer identiek: “Kan ik op jouw steun rekenen?”
Als die vraag mij gesteld wordt, probeer ik meestal een eerlijk antwoord te geven. Ook als ik de vragensteller ga teleurstellen. Ik heb twee tactiekjes om het leed te verzachten. De ene is de tijd nemen en zorgvuldig, stap voor stap, doornemen wat er bij de politieke functie in kwestie komt kijken en waar de vaardigheden van de kandidaat in mijn ogen tekort schieten. De tweede is: uitvoerig benadrukken en uitleggen wat de minder aangename of ronduit onplezierige aspecten zijn van de beoogde functie, in de hoop dat er een afschrikwekkende werking van uit gaat.
Soms heb ik daar de tijd niet voor. Ontbreekt me de moed. Of, erger, de compassie. Dan hoop ik dat de mensen, die op een partijbijeenkomst of in een sollicitatiecommissie gaan stemmen over kandidatenlijst of partijbestuur, wel de moed hebben een streep te halen door de volgende carrièrestap van deze sollicitant. Dat gebeurt gelukkig vaker wel dan niet, al was het alleen maar doordat stemmingen over personen via stembriefjes plaatsvinden. En dat maakt het vellen van een onaangenaam maar onvermijdelijk oordeel nu eenmaal iets makkelijker dan een gesprek onder vier ogen.

Hamit Karakus, prominent Rotterdams PvdA’er, wil Tweede Kamerlid worden. Ik zie hem ineens opduiken in allerlei tv-programma’s en krantenberichten. Daar legt hij zijn meningen uit zoals alleen hij dat kan: rustig, vriendelijk en voorzichtig, ja, bijna bescheiden. Zo heeft Rotterdam hem tussen 2006 en 2014 leren kennen als wethouder Bouwen en Wonen. Als een van de grondleggers van het nieuwe Rotterdam dat nu in The New York Times en de Frankfurter Allgemeine wordt bejubeld en geprezen als een absolute must see. Hamit wist mensen aan zich te binden en kon als geen ander steun en draagvlak organiseren om projecten in gang te zetten of vlot te trekken. Handig en behoedzaam loodste hij Rotterdam door economische recessie en financiële crisis. Charmant, geduldig en goedlachs boekte hij zijn resultaten.
Een excellent bestuurder dus. Maar als lijsttrekker bleek hij een flop. In 2014 haalde de PvdA Rotterdam het slechtste verkiezingsresultaat ooit. Niet alleen door zijn toedoen. Dat zou een veel te simpele verklaring van het electorale debacle zijn. Wie hem zag optreden in de verkiezingsdebatten met NIDA, SP en Leefbaar Rotterdam kon maar één conclusie trekken: voor dat politieke werk is deze PvdA-bestuurder te aardig, te genuanceerd, te vriendelijk en te voorzichtig. Hij stapte op, verdween uit het zicht en zie: ineens meldde hij zich voor de PvdA Tweede Kamerlijst. Niet doen, Hamit. Kennelijk heeft niemand dat tegen hem willen of durven zeggen. En dat verbaast me, niet een klein beetje maar ontzettend veel. Want sinds kort moeten honderd PvdA-leden een kandidatuur met hun handtekening ondersteunen. En dat betekent dat honderd mensen niet hebben durven of willen zeggen: “Niet doen Hamit. Daar ben je echt niet geschikt voor.”

In 2006 was Hamit wel geïnteresseerd in het wethouderschap, maar niet in een plek voor de kandidatenlijst voor de gemeenteraad. Een verstandige keuze, want hij kent zichzelf en weet dus waar zijn kracht en waar zijn zwaktes liggen. In 2010 was het niet veel anders. Hij kwam als zittend wethouder toen wel op de lijst, maar eerlijk is eerlijk, met maar een doel: weer wethouder worden. Dat lukte en het raadslidmaatschap werd hem zo bespaard. In 2014 was hij lijsttrekker en dus nummer 1 op de kandidatenlijst. Of hij echt als fractievoorzitter de PvdA zou hebben geleid? Ik betwijfel het. Nu, in 2016, blijkt er ineens een onbedaarlijke verlangen om als volksvertegenwoordiger aan de slag te gaan.
Zijn wethouders per definitie ongeschikt voor het werk als volksvertegenwoordiger? Nee. De Haagse oud-wethouder Adri Duijvestein deed het ook in de Tweede Kamer prima de luxe. Hij is een doorzetter. Eigenzinnig en eigenwijs. Iemand die debatten naar zijn hand weet te zetten. Niet alleen een inhoudelijke, maar ook een verbale krachtpatser. Hamit Karakus heeft andere kwaliteiten. Hij zou een prima burgemeester zijn. Echt. In menig middelgrote stad zouden ze zich in hun handen mogen knijpen als hij het stadsbestuur zou komen versterken. Als staatssecretaris zou hij het goed doen. Voor Bouwen en Wonen bijvoorbeeld. Maar ook voor Veiligheid of Economie. Hij zou geduldig werken aan resultaat. Vriend en vijand verrassen met vernuftige compromissen. En op inhoud en met wijsheid politieke meerderheden op de been weten te brengen.
Maar volksvertegenwoordiger? Nee. Dat is het laatste dat hem op het lijf is geschreven. En dan is er aan het eind van de dag dus niemand, maar dan ook niemand geweest die zei wat hij zelf diep in zijn hart heel goed weet: niet doen Hamit.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
peter-van-heemst

Peter van Heemst

Peter van Heemst was Staten-, Tweede Kamer-, gemeenteraadslid en in 2006 lijsttrekker van de PvdA in Rotterdam. Tegenwoordig is hij onder meer politiek analist van Vers Beton.

Profiel-pagina
Jeroen van de Ruit kopie

Jeroen Van de Ruit

Profiel-pagina
Lees één reactie