voor de harddenkende Rotterdammer

Ook op Vers Beton is het ‘oktober woonmaand’. Met natuurlijk aandacht voor het woonreferendum én de serie OngeWoon: Rotterdammers die net anders wonen. Zoals Kamiel: hij kraakte in 1991 een schoolpand in Charlois en woont er nu nog.

ongewoon9
Beeld door: beeld: Nicoline Rodenburg

Toen de industrieschool voor meisjes haar deuren sloot en er nog geen nieuw bestemmingsplan was, zagen Kamiel en kornuiten hun kans schoon. “Zuid was geen bewuste keuze. We zaten in ons laatste jaar van de academie en moesten de gekraakte fabriek in Noord verlaten. We knipten de kaart van Rotterdam in elf stukken en ieder ging in zijn of haar buurt op onderzoek uit. Toen vonden we dit pand.” Kamiel benadrukt de goede dingen die ze voor het pand deden. “We onderhouden het en stellen daardoor ook de waarde ervan veilig.” Bovendien mogen buurtbewoners gebruikmaken van de binnentuin.
Inmiddels beheert Vestia het schoolgebouw. Dertig procent ervan is permanent bewoond, het merendeel is atelierruimte en tijdelijke woonruimte voor buitenlandse bezoekers. “We wilden het gebouw herontwikkelen met een investering van Vestia en eigen inbreng van de bewoners. We betalen nu gezamenlijk huur aan Vestia, zij onderhouden het gebouw. Samen investeren we in energiebesparende maatregelen als dubbel glas en een speciale pelletkachel die zowel de radiatoren als boiler verwarmt.”

ongewoon1
Beeld door: beeld: Nicoline Rodenburg
ongewoon2
Beeld door: beeld: Nicoline Rodenburg

Kamiel deelt het gebouw met een aantal andere bewoners en atelierhouders en ze stellen het gebouw en de bijbehorende tuin open voor bezoekers en buurtbewoners. “Het is een plek die nooit echt van onszelf was en daarom neig je er eerder naar het te delen met anderen. Er zijn hier meerdere buurtinitiatieven en bijeenkomsten georganiseerd.” Pal tegenover het gebouw staat een middelbare school. Leerlingen hingen in de pauze en na schooltijd in groepjes tegen de gevel. “Dat zorgde soms voor vervelende situaties. Als oplossing maakten we een paar meter verderop onze gevel na en verwezen we de jongeren daar naartoe. Het duurde even, maar het heeft gewerkt: de ‘surrogaat gevel’ is nu de dagelijkse hangplek.”

Kamiel is betrokken bij de buurt. Hij heeft contact met de directe buurtbewoners en maakt buitenkunst in de omgeving. De behoefte om te verhuizen voelt hij absoluut niet. “Waarheen dan? Kralingen? Noord? Echt niet. Hier is veel ruimte en bovendien voel ik me meer onderdeel van de stad. Wij bewegen veel meer van Zuid naar Noord dan andersom en zien daarom meer van de stad.” Kamiel vindt dat juist Zuid de stad ‘echter’ maakt. “Volgens mij is dit het enige deel in Rotterdam, misschien zelfs wel Nederland, dat zich kan relateren aan buitenwijken in andere grote wereldsteden.”

Intern verhuisde Kamiel twee keer. Eerst van een kamer zonder eigen sanitair naar een lokaal dat hij van alle gemakken voorzag. Hier werd zoon Anders geboren. Anders’ moeder woont inmiddels niet meer in het gebouw en Kamiel verhuisde naar de voormalige gymzaal, waar ook zijn huidige vriendin Xandra vaak over de vloer komt. In de afgelopen drie jaar kreeg deze ruimte een grootse metamorfose. “Mijn werkruimte beneden kan ik met een schuifdeur afsluiten van de keuken, boven is het leefgedeelte.” Het is misschien wel zijn grootste meesterwerk. 

ongewoon3
Beeld door: beeld: Nicoline Rodenburg

In de afgelopen jaren zag Kamiel de buurt veranderen. “Er is vooral geïnvesteerd in de verbetering van de particuliere woningmarkt. Nu wordt er meer aandacht besteed aan scholen en buitenruimte. Dat is van belang want mensen gaan juist om de context in een bepaalde buurt wonen.”

Volgens Kamiel is er op Zuid meer ruimte om zelf initiatieven te ontwikkelen. “Daarom ben ik hier, omdat je dingen kunt doen die nergens anders mogelijk zijn. We werken daarin samen met de (voormalige) deelgemeente en  woningcorporaties, ze staan open voor nieuwe ideeën en oplossingen.” Zo probeert Kamiel het met een aantal anderen voor elkaar te krijgen een veerpont te laten varen tussen Charlois en Katendrecht. “Wist je dat veel basisschoolkinderen hier nog nooit aan de overkant van het water zijn geweest? Mobiliteit zou Zuid goed doen, met name de jongeren profiteren daarvan. Op dit moment deelt Zuid niet in de kwaliteiten van de stad die zo worden bejubeld.”

ongewoon6
Beeld door: beeld: Nicoline Rodenburg
ongewoon5
Beeld door: beeld: Nicoline Rodenburg

Kamiel noemt Katendrecht en de Kop van Zuid steevast ‘De Voet van Noord’.  “De Rijnhavenbrug is er gekomen om mensen van het stadscentrum naar Zuid te krijgen, niet andersom. Er is zoveel geld ingestoken om de grond op Zuid duurder te maken. Je bent vanuit het centrum heel snel op Zuid, maar vanaf Oud-Charlois gaat er maar één bus naar Noord. Die doet er langer over om bij Rotterdam Centraal te komen dan van Centraal naar Amsterdam!”

In de directe omgeving van het schoolgebouw is er weinig reuring, maar dat hoeft ook niet. “Wij organiseren hier zelf van alles. We hadden laatst een ‘Rimpeldisco’, voor veertigplussers. We kunnen hier doen en laten wat we willen.”

De sectie Stedelijke Ontwikkeling & Architectuur wordt mede mogelijk gemaakt door AIR, het Architectuur Instituut Rotterdam. (meer info)

Dit artikel werd gemaakt door Blij Wonen. De volledige versie lees je hier.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

profielfoto-prisdeputter-versbeton

Priscilla de Putter

Priscilla de Putter (1983) schrijft als freelance tekstschrijver over steden, wonen, mensen en ontwerp voor o.a. platform Wonen in Rotterdam, Woonstad, Dutch Designers (DuDe) magazine, Uitagenda Rotterdam, Vers Beton en diverse bureaus. Ze startte Habitat Magazine in 2013 en werkt aan het boek Habitat Rotterdam (Trichis Publishing, najaar 2018).

Profiel-pagina
nicolinerodenburg

Nicoline Rodenburg

Nicoline Rodenburg (1981) fotografeert. Mensen, mode, huizen, plaatsen en het liefst een combinatie ervan. Ze zoekt daarbij altijd naar de mysterieuze en melancholische momenten. Ze is mede-oprichter van online magazine Blij Wonen en woont zelf landelijk in de stad, aan de Rotte.

Profiel-pagina
Nog geen reacties