voor de harddenkende Rotterdammer

We noemen Rotterdam een wereldstad, mede vanwege de grote diversiteit aan nationaliteiten die de stad kent. Maar hoe ‘werelds’ is haar beleid als het op nieuwkomers aankomt?

Rogier van Reekum, socioloog en filosoof, doet onderzoek naar menselijke mobiliteit in het huidige Europa. Voor dit onderzoek naar de vestiging van vluchtelingen in gemeenten won hij de Veni Grant Award. Hij is geïnteresseerd in hoe mensen samen naar oplossingen zoeken om samen te leven in een globaliserende wereld.
Sinds de zomer van 2015 is er sprake van een zogeheten ‘vluchtelingencrisis’. De samenwerking tussen Europese lidstaten is vastgelopen. De problemen met verdrinkingsdoden wordt niet gezien als een gevolg van falend Europees vluchtelingenbeleid, maar als een ‘crisis’. “De vraag naar draagvlak van immigranten in Europa en dus ook in Rotterdam, is onderdeel van die crisisretoriek”, aldus Van Reekum.
“Het probleem dat vluchtelingencrisis heet, komt bovenop ‘onze eigen problemen’. Vandaar de vraag: wat is teveel?” Maar daarmee ontkent Rotterdam, volgens hem, dat zij onderdeel is van een wereld waarin mensen altijd al mobiel zijn geweest.

Bron: beeld: player.vimeo.com

Van Reekum legt in het minicollege van 8 november de denkfout van vele beleidsmakers bloot. Zij zien de stad als een plek die opgebouwd wordt en op een gegeven moment ‘af’ is, ofwel: probleemloos. Maar de stad is een dynamisch kruispunt van mensen, culturen, goederen en kennis, dat altijd verandert. “Wanneer we beseffen dat Syrië, Irak en Nigeria niet op een andere planeet liggen, dan gaat het niet meer over ‘draagvlak’, maar over wat steden als Rotterdam zouden moeten zijn, willen ze onderdeel uitmaken van een wereld waarin menselijke mobiliteit nu eenmaal onderdeel is”.

Maar er heerst weerstand onder de Rotterdamse bevolking tegen nieuwkomers. Dat hebben we gezien bij rellen in de Beverwaard toen daar een nieuw asielzoekerscentrum opende. Van Reekum vindt het geen wonder: “Van Rotterdammers wordt enkel zelfredzaamheid verwacht en noodhulp aan vluchtelingen is daarom niets anders dan vals spelen. Maar welk perspectief op stedelijk leven wordt mensen aangereikt?”
Van Reekum predikt om vooral ons hoofd niet te breken over ‘draagvlak’, maar ons in plaats daarvan af te vragen hoe we kunnen samenleven in een steeds veranderende samenleving. “Mensen vinden een manier om het met elkaar uit te houden, om vooral niet zelfredzaam te zijn.”

De volgende aflevering van Talkshow Studio Erasmus is op

6 december

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Vera Godijn

Vera Godijn

Vera Godijn (1977) woont al zestien jaar in Rotterdam en studeerde af als docent Beeldende Kunsten aan de Willem de Kooning Academie. Schrijven is een belangrijke expressievorm voor haar en een geweldig medium om te reflecteren op wat er speelt in de wereld. Vers Beton is voor haar het ideale platform waarop ze haar liefde voor het schrijven kan uitleven. Ze werkt in Printroom, presentatieruimte en kunstboekwinkel.

Profiel-pagina
Nog geen reacties