Politiek15 december 2016

Vijftien jaar Leefbaar Rotterdam: Sørensen, Pastors en Buijt over hun “burgerlijke partij voor het redelijke midden”

Leefbaar Rotterdam bestaat vijftien jaar. Wat heeft de politieke partij voor de stad betekend? Vers Beton blikt terug met drie partijprominenten: oprichter Ronald Sørensen, voormalig fractievoorzitter Marco Pastors en huidig fractievoorzitter Ronald Buijt.

Beeld: Karida van Bochove

Op 6 maart 2002 deed Leefbaar Rotterdam voor het eerst mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. Met Pim Fortuyn als lijsttrekker en na een verkiezingsstrijd waarin scherpe standpunten niet werden geschuwd, kreeg Leefbaar Rotterdam bijna 35 procent van de uitgebrachte stemmen, goed voor zeventien zetels.

Alles veranderde toen twee maanden later Pim Fortuyn werd vermoord. Leefbaar Rotterdam was zijn lijsttrekker en grote inspirator kwijt, maar moest door. De partij vormde een college met het CDA en de VVD en leverde drie wethouders: Wim van Sluis, Marianne van den Anker en Marco Pastors. Ronald Sørensen werd de fractievoorzitter.

Pastors trad eind 2005 vervroegd af als wethouder, na een aangenomen motie van wantrouwen. Hij is sinds 2012 directeur van het Nationaal Programma Rotterdam-Zuid en zit in de Raad van Advies van Leefbaar Rotterdam.

Ronald Buijt is raadslid sinds 2006 en werkte als campagneleider voor de partij. Sinds april 2016 is hij de fractievoorzitter. Tevens is hij bij afwezigheid van burgemeester Aboutaleb plaatsvervangend voorzitter tijdens gemeenteraadsvergaderingen.

Hoe hebben jullie de beginfase van de partij beleefd?

Ronald Sørensen: “Ik had snel in de gaten dat we in een unieke situatie verkeerden, gezien de reacties op het ontstaan van Leefbaar Rotterdam en de bekendmaking dat Pim Fortuyn de lijsttrekker zou worden. Sommige mensen vonden het verschrikkelijk, anderen vonden het geweldig. Vanwege de grote hoeveelheid media-aandacht zei Fortuyn: ‘Pastors en jij gaan dit samen oppakken. Ik trek mij terug’. Ook precies in die volgorde, eerst Marco en dan ik. Marco was toch wat slimmer en bedrevener in de politiek.”

Jullie wilden de kloof tussen de burger en het stadhuis verkleinen. Is dat gelukt?

Ronald Sørensen: “Ik denk dat het gelukt is. Fortuyn zei: ‘Iedereen moet gemeenteraadslid kunnen worden, ook de politieagent en de verpleger’. Tegen een aantal raadsleden zeiden we vanaf het begin: ‘Jij hoeft geen rapporten te lezen, dat doen wij wel. Jullie gaan de straat op en kijken wat er aan de hand is’. Dat past nog steeds bij Leefbaar Rotterdam.”

Marco Pastors: “Bij Leefbaar Rotterdam past iedereen: een carrière-econoom als ik, maar ook een marktkoopman en een biologieleraar. Met 34 procent van de stemmen, kregen we een gigantisch mandaat. Vanwege de gevoeligheid van sommige materie elders, lag er druk op Leefbaar Rotterdam om Pims geluid in de gemeente te laten horen.”

Beeld: Karida van Bochove

De thema’s veiligheid en integratie waren bij de oprichting belangrijke pijlers. Waarom waren zij voor Leefbaar Rotterdam zo urgent?

Ronald Buijt: “Als je niet enig gezamenlijk idee hebt van normen en waarden en hoe je met elkaar omgaat, wordt het heel moeilijk. In deze stad is dat een belangrijk thema omdat we een heel breed samengestelde bevolking hebben.”

Marco Pastors: “Pim Fortuyn zei: ‘Het gaat in Rotterdam om de toekomst van heel Nederland. De troep op straat, de criminaliteit: die moeten worden aangepakt.’ Toen riepen ze vanuit de PvdA: ‘De gemeente gaat helemaal niet over veiligheid. Wat wilt u daaraan doen?’ Als je ziet wat er op dit thema allemaal is gebeurd en hoe Aboutaleb daar nu op een goede manier vorm aan geeft, dan is dat wel de bijdrage van Leefbaar Rotterdam.”

Welke ontwikkelingen hebben er plaatsgevonden met betrekking tot deze thema’s?

Ronald Buijt: “We waren revolutionair. Er is geen stad waar men zo het roer heeft omgegooid als hier toen Leefbaar aan de macht kwam. Er kwamen controleurs op de metro en in de tram. Het toezicht op straat werd uitgebreid. De Keileweg is onder ons bewind gesloten. Er kwam een uitbreiding van het OV-verbod en er was de komst van de Skaeve Huse.”

De multiculturele samenleving en de Integratienota 010

Ronald Sørensen: “Beleid maken en beleid uitvoeren zijn natuurlijk twee heel andere dingen. Volgens mij zijn er nog steeds internaten op Zuid waar meisjes worden geïndoctrineerd. En ik zie nog steeds weinig emancipatie onder moslima’s. In die kringen zie ik juist verharding.”

"Zelf ben ik van het harde benoemen. Al merk ik soms inderdaad dat het averechts werkt"

Terwijl jullie daar de afgelopen jaren ontzettend tegen hebben geageerd.

Ronald Sørensen: “Klopt. We hebben wat dat betreft (nog) heel weinig bereikt. Vanuit de politiek zijn wij in die kringen gedemoniseerd, waardoor het heel moeilijk is om in die gemeenschap door te dringen. Het moet dus vooral vanuit de vrouwen zelf komen. Zij moeten zeggen: ‘Nu is het afgelopen’. We hebben meer vrouwen nodig als Ayaan Hirsi Ali, die je vervolgens volledig moet steunen. Maar ja, als wij dat doen, roept iedereen: ‘Ze worden geholpen door racisten’. Dat is het stempel dat wij hebben gekregen.”

Ronald Buijt: “Door de aanwezigheid van Leefbaar is er veel meer aandacht gekomen voor dit thema. Maar we zijn er als stad nog onvoldoende in geslaagd de Nederlandse normen en waarden de maat te laten zijn. In te veel gezinnen wordt thuis nog geen Nederlands gesproken, is de positie van vrouwen nog achtergesteld en is de acceptatie van homoseksualiteit lang geen vanzelfsprekendheid.”

Hebben jullie dat stempel niet juist gekregen door de toon waarmee jullie over dit soort onderwerpen spreken?

Ronald Sørensen“Jawel, ook. Maar ook doordat wij als eerste dit soort thema’s bespreekbaar hebben gemaakt. Als je er met gewoon debatteren niet uitkomt, dan gaat het snel over de toon van het debat, over semantiek en de woordkeuze. Ik vind dat een bijzaak. Zelf ben ik van het harde benoemen. Al merk ik soms inderdaad dat het averechts werkt.”

Tanya Hoogwerf spreekt zich regelmatig zeer negatief uit over de Essalammoskee, de grootste moskee van Rotterdam. Die moskee heeft waarschijnlijk veel invloed op de islamitische gemeenschap. Ik kan mij voorstellen dat jullie, om betere toegang te krijgen tot die gemeenschap, de toon juist wel aanpassen. 

Ronald Sørensen: “Dat is al niet meer mogelijk, ze hebben zó’n aversie tegen ons. Ik ben een paar keer uitgenodigd door de Islamitische Omroep om te debatteren over islamofobie. Dan geef ik meteen aan dat het woord niet deugt. De angst voor de islam is reëel. Maar dat blijven ze ontkennen. Moet ik dan met iemand in gesprek gaan die zegt dat het allemaal wel meevalt? Nee, het valt niet mee. De kern van de zaak is dat de gematigde islam niet bestaat.”

Er zijn natuurlijk wel veel gematigde moslims.

Ronald Sørensen: “Jawel, maar die worden dan door geloofsgenoten niet gezien als moslims.”

Veel mensen vinden dat de multiculturele samenleving gewoon een feit is en wel functioneert.

Ronald Buijt: “De multiculturele samenleving is een feit, maar of deze functioneert? Daar kun je van mening over verschillen.”

Wat zegt u tegen mensen die vrezen dat een rechts-populistisch geluid over de multiculturele samenleving voor polarisatie, haatzaaien en een toename van discriminatie zorgt?

Ronald Buijt: “Dat zijn oneliners bij een gebrek aan argumenten om het debat te voeren. Als je iemand wegzet als haatzaaier en racist, plaats je hem buiten de orde en hoef je inhoudelijk het debat niet aan te gaan.”

Beeld: Karida van Bochove

Lokaal versus nationaal

Nationaal en lokaal zijn veel pogingen gedaan om, met name op rechts, nieuwe partijen op te richten. Waarom is het Leefbaar Rotterdam toen wel gelukt en is de partij nog steeds succesvol?

Ronald Buijt: “Leefbaar heeft sinds 2005 geen afsplitsing meer gehad. Dat duidt op een zekere vorm van stabiliteit. Het ontkracht dat wanneer je als populisten gaat besturen, het dan automatisch snel misgaat. Wij brachten een enorme verandering teweeg in Rotterdam in 2002. Voor het eerst sinds 56 jaar ging niet de PvdA de stad besturen. Het gehele ambtelijke apparaat en alle diensten waren rood gekleurd. Nu kwamen ‘rechtse schreeuwlelijkerds’ vertellen wat er moest gebeuren.”

Ronald Sørensen: “Toen wij gingen besturen, riep de burgemeester de hoofden van alle diensten bij elkaar. Zij wilden namelijk niet loyaal aan ons zijn. De burgemeester heeft die loyaliteit moeten afdwingen.”

In veel andere steden zijn pogingen om Leefbaarfracties op te zetten wel mislukt.

Ronald Sørensen: “We haalden hier een gigantische overwinning door Fortuyn. Mede daardoor polariseerde Rotterdam enorm. Daar hebben wij van geprofiteerd. De Leefbaarfracties in andere steden kregen bovendien te maken met de opkomst van andere lokale politieke partijen. Dat hadden wij hier niet.”

Meer of minder Fortuynisme?

De ideologie van Leefbaar Rotterdam is gebaseerd op het Fortuynisme. Sommigen, zoals ex-partijlid Ruijgendijk, menen echter dat het echte Fortuynisme bij de partij allang weg is. “Onzin”, zegt Ronald Sørensen: “Leefbaar Rotterdam is de enige partij waar de fakkel van Fortuyn nog brandt. Wij hebben het zo goed gedaan dat andere partijen ons hebben nagedaan. Het college na ons, met de Partij van de Arbeid, werd door iedereen Leefbaar-light genoemd.”

Op welke thema’s zag u dat het meest terug?

Ronald Sørensen: “De verhoogde aandacht voor thema’s als veiligheid, buitenruimte en het echt willen luisteren naar de mensen. Wat zij ook hebben geprobeerd, maar niet gelukt is, is om in het onderwijs kleinschaliger te gaan werken. De PvdA heeft dus veel van ons overgenomen. Dat is een geweldig compliment.”

Ronald Buijt: “Als je onder Fortuynisme verstaat: roepen vanaf de zijlijn en tegen de gevestigde orde aan trappen zonder zelf verantwoordelijkheid te nemen, dan heb je het Fortuynisme niet begrepen. Zo zitten wij niet in elkaar. Pas als je zelf in het bestuur zit en verantwoordelijkheid neemt kan je echt dingen veranderen.”

Hoe hebben jullie als partij de moord op Pim Fortuyn verwerkt?

Ronald Sørensen: “Dat valt amper te verwerken. Onze drive was wel dat wij niet wilden laten gebeuren dat dankzij de gevestigde orde de erfenis van Fortuyn verloren zou gaan. Daarbij zagen wij ook het gemodder binnen de LPF, waar we ons snel van distantiëerden. Wij wilden laten zien dat we anders waren dan de LPF en dat wij wel degelijk in staat zijn om de stad goed te besturen.”

U bedoelt dat er binnen Leefbaar Rotterdam minder interne problemen waren?

Ronald Sørensen: “Die waren er wel, hoor. Maar wij hebben het gewoon anders opgepakt. In de eerste plaats door die problemen zo veel mogelijk stil te houden. En in de tweede plaats door gewoon door te gaan alsof er niets aan de hand was. Wij begonnen met zeventien mensen, maar op de eerste dag stapte er al iemand uit de fractie. Sommige mensen stapten op, puur om het geld. Zij begonnen dan ‘een nieuwe partij’ waardoor ze een vergoeding opstreken van zestigduizend euro per jaar.”

Geert Wilders en de PVV

In maart 2015 kondigde Geert Wilders aan in Rotterdam met de PVV mee te willen doen aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. In een interview in het AD zei Wilders Leefbaar Rotterdam kleurloos te vinden en te ver afgedreven van de visie van Fortuyn. Toch achten de geïnterviewden de kans dat de PVV echt naar Rotterdam komt klein.

Rnald Sørensen: “We hebben hier met Leefbaar Rotterdam een ambivalent gevoel over. Als de PVV meedoet, zullen er vast ook kiezers van de VVD, het CDA en D66 naar ons trekken omdat ze ten koste van alles willen dat de PVV niet de grootste partij wordt. De gesprekken met de PVV zijn gaande. Maar Wilders kan hier eigenlijk alleen maar een bloedneus oplopen.”

Ronald Buijt: “Het ligt niet voor de hand om mee te doen in een stad, waar al een partij is die ook kritisch is op asielzoekers en illegalen. Zou de PVV een nagel aan de doodskist van Leefbaar kunnen zijn? Wellicht. Veertig procent van de Leefbaarstemmers stemt landelijk op de PVV. De PVV kan ook een electoraat aanspreken dat nu nog thuis blijft op verkiezingsdagen. Maar de partij is van harte welkom als ze mee komen doen. Op sommige punten zullen we dan eindelijk steun vinden, waar we er nu vaak alleen staan. Op andere punten staan ze waarschijnlijk behoorlijk ver van ons af. Ook dat is de realiteit.”

"Zou de PVV een nagel aan de doodskist van Leefbaar kunnen zijn? Wellicht"

Als de PVV meedoet, op welke thema’s onderscheiden jullie je dan?

Ronald Sørensen: “Wij zijn een lokale partij en we kennen de Rotterdammers. Bovendien zijn wij de partij van Pim Fortuyn. Leg dan als PVV maar uit wat wij hier fout doen. Het initiatief ligt dus bij de PVV, niet bij ons. Wij zullen hier in ieder geval geen strijd gaan voeren, ook niet om de stem van de islamcritici.”

Een foto op Twitter van Joost Eerdmans samen met Geert Wilders, zette de samenwerking tussen Leefbaar en coalitiepartner D66 eind 2015 flink onder druk. D66 stelde deze PVV-vrijage niet op prijs. De foto wekte de indruk dat Leefbaar en de PVV een heel goede relatie onderhouden. Maar dat valt volgens Sørensen wel mee.

Ronald Sørensen: “Dat wordt ook gesuggereerd omdat ik vier jaar voor de PVV in de Eerste Kamer zat. Maar daarna had ik het wel gezien. Bovendien vind ik de interne organisatie van de PVV ergerniswekkend. Die partij vergooit een miljoen euro per jaar om een goede organisatie op te bouwen.”

Wat is het grootste verschil tussen Leefbaar Rotterdam en de partij van Wilders?

Marco Pastors: Als je praat over kettingzagen, dan heeft Wilders echt een heel grote, misschien zelfs één met rupsbanden en een stoeltje. Dat was niet mijn stijl. Leefbaar Rotterdam zoekt meer de verbinding. De thema’s zijn wel vaak hetzelfde.”

Beeld: Karida van Bochove

Aboutaleb

De benoeming van Ahmed Aboutaleb als burgemeester in 2009 leidde bij Leefbaar Rotterdam tot veel kritiek en sceptische reacties. Marco Pastors had liever een gekozen burgemeester gezien. Ronald Sørensen uitte zich kritisch over het feit dat Aboutaleb een PvdA-politicus was en dat hij naast zijn Nederlandse paspoort ook een Marokkaans paspoort heeft. Inmiddels is de stemming helemaal omgedraaid. Waaraan heeft Aboutaleb dat vooral te danken?

Marco Pastors: “Er is precies gebeurd wat ik in 2009 hoopte. Ik zat destijds in de selectiecommissie en zette hem op twee. In mijn acceptatiespeech heb ik de volgende reden daartoe aangehaald: hij brengt voor ons iets extra’s met zich mee, namelijk dat hij op integratiegebied veel overeenkomsten met Leefbaar Rotterdam vertoont. Dat mijn fractiegenoten ervan schrokken, is wat anders. Want een PvdA’er met een Marokkaanse achtergrond, was zo’n beetje alles waar ze NIET op hoopten.”

Ronald Buijt: “We zijn het nu op sommige punten met hem eens. Denk aan het aanpakken van het extremistische tuig in de zwartepietendiscussie. Dat heeft hij geweldig gedaan. Aboutaleb voelt zich thuis in een Leefbaarcollege. Het is makkelijker om ‘rot dan op’ te roepen als het gesteund wordt door de grootste coalitiepartij. In veel opzichten is hij geen typische PvdA’er. Die partij heeft hij nodig om zijn baan te krijgen. Als Leefbaarpoliticus krijg je zo’n baan niet.”

Enkele uitspraken van Leefbaarpolitici naar aanleiding van de benoeming van Aboutaleb waren controversieel. Sørensen twijfelde openlijk aan zijn integriteit. Heiligt het doel altijd het middel?

Marco Pastors: Altijd, als je tenminste een goed doel hebt. Aboutaleb had tijdens de rellen in Hoek van Holland in 2009 niet goed geopereerd. Dat wilde hij niet erkennen, dus daarover kreeg ik het met hem aan de stok. Ik vroeg me af of hij wel doorhad dat wat hij gedaan had, niet goed was. Dan zoek je naar formuleringen om hem dat duidelijk te maken. Als het op een normale manier niet aan wil komen, probeer je het op een andere wijze. Want waar je als wethouder soms met een aardappelschilmesje iets kan bereiken, heb je als raadslid vaak aan een kettingzaag nog niet genoeg.”

Ronald Buijt: “Ik heb bij geen enkele uitspraak gedacht: dit kan echt niet. Maar er zijn twee situaties geweest, die ik wel ongemakkelijk vond. Bijvoorbeeld toen Aboutaleb werd beëdigd. Pastors gaf hem een enveloppe zodat Aboutaleb zijn paspoort naar de koning van Marokko kon sturen. Zijn familie zat naast hem, het was een moment van trots voor Aboutaleb. Toen dacht ik wel: dit doet hem vast heel veel pijn.”

“Aan de vooravond van de verkiezingen in 2010 hadden we net de strandrellen in Hoek van Holland achter de rug. Toen heeft Leefbaar Aboutaleb een rode kaart gegeven voor zijn rol in het debat. Dat heb ik vooraf gesteund om valide redenen. Maar achteraf dacht ik: we wisten dat het geen meerderheid zou halen, we wilden in het stadsbestuur en als dat zou gebeuren zou hij nog steeds burgemeester zijn. Politiek-tactisch was het dus niet handig.”

"In veel opzichten is Aboutaleb geen typische PvdA’er. Die partij heeft hij nodig om zijn baan te krijgen. Als Leefbaarpoliticus krijg je zo’n baan niet"

Samenwerking binnen de raad

Leefbaar Rotterdam is niet alleen een oppositiepartij geweest maar nam en neemt ook deel aan een bestuurscoalitie. Dat vraagt om samenwerking en het sluiten van compromissen. Hoe zag en ziet Leefbaar Rotterdam de verhouding met de andere partijen in de Rotterdamse raad?

Marco Pastors: “Moeilijk. Wij hadden een goede coalitie met het CDA en de VVD. Ik heb zelf altijd heel veel met het verheffingsideaal van de PvdA gehad. En daar ben ik in Rotterdam ook altijd naar op zoek geweest, maar helaas heb ik het nooit kunnen vinden. De PvdA kon in Rotterdam niet met ons overweg, mede vanwege hun eigen achterban. Dat zie je nu ook aan zo’n Kuzu, die hier toen in hun raadsfractie zat. Zij hebben voor de makkelijke weg gekozen en zijn niet met ons in een coalitie gestapt, omdat hun Turken het niet wilden.”

Sørensen heeft spijt van de sterke polarisatie die er ontstaan is tussen Leefbaar en de PvdA. De eerste vier jaar was dit volgens hem echter niet te voorkomen geweest.

Ronald Sørensen: Het politieke spel werd te hard gespeeld. Ik vind eigenlijk dat de gemeentepolitiek moet depolariseren. Je bent er in eerste instantie immers voor de stad. Maar wij werden ontzettend in een hoek geduwd en PvdA’ers zeiden verschrikkelijke dingen over Fortuyn. De afgelopen acht jaar hadden we wel dichter bij elkaar moeten komen. Dat is helaas niet gebeurd. Ik denk dat de heer Van Heemst (voormalig lijsttrekker PvdA, red.) daar debet aan is.”

Hoe bedoelt u?

Ronald Sørensen: “Hij stelt zich uitermate onsympathiek op. Hij heeft daar zelfs een stukje over geschreven in de krant van de Partij van de Arbeid. De strekking is: ‘Kijk naar een foutje van de tegenpartij en blijf dat herhalen, herhalen, herhalen’. Het gaat hem dus helemaal niet om de inhoud.”

“In 2010 hadden we, wat mij betreft, wel samen kunnen werken. Toen haalden beide partijen veertien zetels bij de verkiezingen, met vierhonderd stemmen verschil in het voordeel van de PvdA. Maar ineens lagen we er helemaal uit. We mochten niet eens een voorzitter leveren. We gingen wel in gesprek met Schreijer (PvdA-lijsttrekker vanaf 2009, red.), maar hij zei dat het een persoonlijke zaak was. Pastors en ik hebben toen gezegd dat als dat aan ons lag, we bereid waren om op te stappen.”

Hoe is de verhoudingen tussen D66 en Leefbaar Rotterdam?

Ronald Buijt: “We kunnen het ontzettend goed met elkaar [Samuel Schampers, red.] vinden. Zo denken we met elkaar mee over hoe de andere partij zich, bij een lastig thema, met een goed gezicht een houding kan geven. Er werd, binnen en buiten de partij, in 2014 al gezegd dat we de Kerst niet zouden halen.  Maar we weten waar we mee bezig zijn. We dragen een gedeelde verantwoordelijkheid voor de stad Rotterdam. Het is geen persoonlijkheidsspelletje.”

Anti-establishment

Leefbaar Rotterdam vierde het vijftienjarig bestaan een dag na de overwinning van Trump in de Verenigde Staten. De winst van Trump stemde de partijleden positief. “Steeds meer mensen steunen ons. Er komt eindelijk een tegenstroming”, legt Ronald Sørensen uit.

De vergelijking tussen Leefbaar en Trump is volgens hem terecht omdat het in beide gevallen gaat om anti-establishmentstromingen. Pastors denkt dat inmiddels vijftig procent van de kiezers in Westerse landen tot het potentieel van ‘wat men populistische partijen noemt’, behoort. Hij verwijst dan naar het Oekraïne-referendum en het Brexit-referendum.

"Het is niet meer zo dat je automatisch een racist wordt genoemd wanneer je kritiek hebt op de islam"

Leefbaar staat in Rotterdam stevig aan het roer en het rechtse geluid is genormaliseerd in het politieke debat. In hoeverre kan je dan eigenlijk nog spreken van een tegenbeweging?

Ronald Sørensen: “Dat is minder geworden. Veel van onze plannen zijn doorgevoerd, mede omdat er een grote kentering heeft plaatsgevonden in het maatschappelijke debat. Met name de keerzijde van de multiculturele samenleving is voor iedereen algemeen bespreekbaar geworden. Het is niet meer zo dat je automatisch een racist wordt genoemd wanneer je kritiek hebt op de islam.”

Marco Pastors: “Leefbaar heeft de feiten en statistieken aan haar kant. Maar het gaat erom hoe de gevestigde orde naar je kijkt. En hoe de gevestigde orde van zijn podium gebruik maakt om de boodschap van Leefbaar te duiden. Niet voor niets stemmen veel mensen nog steeds stiekem op Leefbaar Rotterdam, omdat ze het niet hardop durven te zeggen. Die gevestigde orde kom je in alle geledingen tegen: in de media, het ambtenarenapparaat en organisaties die worden ingehuurd door de overheid.”

“Leefbaar Rotterdam stond er in de politiek vaak alleen voor en op sommige punten is dat nog steeds het geval. Coalitiegenoten hebben op bepaalde punten moeite om met ons mee te gaan. Die punten liggen binnen hun eigen partij gevoelig. Het onderstreept tegelijkertijd hoe belangrijk het Leefbaargeluid is.”

“Die dertig procent van de Rotterdammers die op Leefbaar stemmen, zijn er nog steeds. Dat zijn ook de mensen die in Denemarken op de Deense Volkspartij stemmen, in Oostenrijk op presidentskandidaat Höfer en in Frankrijk op Marine Le Pen. In mijn beleving is dat een nieuwe politieke stroming waarin eigenlijk alle kwaliteiten van de Europees politiek met elkaar samenkomen: het redelijke midden.”

“Het verhaal is denk ik dus nog lang niet af. Het is pas klaar als dit soort politieke partijen in heel Europa normaal wordt gevonden. Wanneer het geluid van de hoofdstroming is: als je hier bent, moet je meedoen. Dat andere waarden dan de humanistisch niet worden getolereerd. Dat als je jouw alternatieve waarden opdringt aan anderen die daar niet om vragen, je een probleem met de overheid krijgt. En we zullen trachten je van die afwijkende waarden af te krijgen.”

Waar staat Leefbaar Rotterdam over vijf jaar?

Ronald Buijt: “De kiezers zullen ons belonen voor de verantwoordelijkheid die we genomen hebben. We hebben ook pijnlijke dingen moeten beslissen, denk aan het AZC en de milieuzone. Het is aan ons om goed aan de mensen te duiden waarom we dat hebben moeten doen. Uiteindelijk is het zoals Fortuyn zei. Als je het niet goed doet krijg je straf van de kiezer. Als het dus niet goed genoeg geweest is, krijgen we straf in 2018. Maar er is geen vezel in mijn lichaam die daar vanuitgaat.”

Reageer of deel op Social Media

Tags:Aboutaleb, Buijt, Fortuyn, Fortuynisme, gemeenteraad, Leefaar Rotterdam, leefbaar, Pastors, Pim Fortuyn, PVV, Sörensen en Wilders

Sectie: Politiek

Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *