Politiek7 februari 2017

Raadslid zijn. Hoe moet dat eigenlijk?

Raadsleden zetten zich in voor het besturen van de stad. Maar wat doet zo’n raadslid eigenlijk op een willekeurige dag? En tegen welke beperkingen en spanningen loopt een raadslid aan? Vers Beton liep een dag mee met Querien Velter (SP) en Ingeborg Hoogveld (Leefbaar Rotterdam).

“Het heeft bijna een jaar geduurd voordat ik relaxter omging met de debatten. Soms vind ik het nog steeds wel spannend hoor”, kijkt Velter (SP) terug op haar beginperiode als raadslid in 2014. Ze houdt zich voornamelijk bezig met huisvesting en is op die regenachtige woensdag dan ook aanwezig bij de commissie bouwen, wonen en buitenruimte. “Negen van de tien keer heb ik een debat met Schneider. Ik denk dat menig raadslid kan onderschrijven dat het een vreselijke wethouder is om mee in debat te gaan. Hij geeft nooit antwoorden en houdt ellenlange betogen. Joost Eerdmans vind ik een veel prettigere wethouder om mee te debatteren omdat hij eerlijk is, soms wel te eerlijk.”

“Ik weet niet of dit wel zo’n interessante dag is om te volgen” zegt ze de dag ervoor aan de telefoon. Mogelijk vloeit deze gedachte voort uit de voorkeur van Velter voor het deel van het raadswerk dat zich buiten de raadszaal afspeelt. “Het gaat om de bewoners. Als kandidaat-raadslid zei ik tegen de kandidatencommissie dat ik het gat tussen de bewoners en de glazen stolp op de Coolsingel wilde verkleinen. Dat is wel aardig gelukt denk ik.”

Beeld: Victor Wollaert

Mogelijk had Velter de voorkeur gegeven aan een ‘meeloopdag’ als met Hoogveld (Leefbaar), ook raadslid sinds 2014. Niet alleen is het een zonnige dag, ook lopen we met haar mee om te zien wat zij doet naast het vergaderen in het stadhuis. Hoogveld is deze dag aanwezig bij een training van de dienst Werk&Inkomen voor werkzoekenden met een ‘middelgrote afstand tot de arbeidsmarkt’. “Toen ik net in de raad zat wist ik van dit werkveld erg weinig af. Ten opzichte van raadsleden die dit al een termijn als aandachtsgebied hebben, heb je dan op dit complexe onderwerp een grote kennisachterstand.”

Maar Velter zit nu toch echt in de raadszaal. Tijdens de commissievergadering blijft haar inbreng beperkt omdat ze de commissie tijdelijk heeft overgedragen, vanwege haar inzet voor het woonreferendum, aan fractievoorzitter Leo de Kleijn. Dit geeft haar tegelijkertijd wel de mogelijkheid om na een ruim uur “beneden wat andere dingen te doen.” Eenmaal aangekomen in de fractiekamer blijkt dat ‘andere’ een aanvraag voor het actualiteitendebat de volgende dag over de Wielewaal te zijn.

"Raadsleden moeten heel hard werken om hun controlerende taak en de taken die de partij zelf met zich meebrengt uit te voeren"

Twee dagen eerder zijn de SP en de PvdD namelijk benaderd door bewoners van de Wielewaal over illegale bomenkap door de woningcorporatie Woonstad. “Als SP zijn we al een jaar of vijftien bezig met ‘de Wielewaal’. Dit is een enorme strijd tussen bewoners enerzijds en de corporatie en gemeente anderzijds. Die laatste twee willen sloop en nieuwbouw van duurdere huizen. Soms probeer je dit soort zaken onderhands te regelen, maar dat werkt blijkbaar niet voldoende. Dus moet Woonstad toch even aan de schandpaal genageld worden.” De voorzitter van de bewonersgroep belt: ze neemt een hele club mee, morgen voor op de publiekstribune.

Onstuimig dagje

Tijdens de training bij de dienst Werk&Inkomen, waar Hoogveld aanwezig is, komen verschillende onderwerpen aan de orde zoals (non)-verbale communicatie. Hoogveld grijpt de koffiepauze aan om in gesprek te gaan met een dame die in de groep emotioneel werd toen het ging over haar verplichte stagewerkomgeving. Na de training, bij een lunchcafé vlakbij, zitten we al even te wachten als Hoogveld uit de auto komt: ze pleegde een paar telefoontjes die ze in de ochtend tijdens de training onbeantwoord had moeten laten. Haar ‘gewone’ betaalde freelance baan, als coördinator bij de ontwikkeling van een website voor Per Saldo, gaat immers ook gewoon door.

Beeld: Victor Wollaert

Terug in de fractiekamer van de SP kijkt Velter, tijdens het typen van de aanvraag voor het actualiteitendebat van morgen, met een schuin oog naar de televisie in de hoek van de fractiekamer tot De Kleijn de fractiekamer binnenkomt: “Jongens, jongens, jongens. Wie van ons heeft de vragen gesteld over die school (het Open Venster). Iemand van RTV Rijnmond,of we een vraag kunnen beantwoorden. Ik weet er niets van en heb ook onze vragen niet gelezen.” En weg is Velter. Al met al komt zo’n dag ons behoorlijk onstuimig en rommelig over.

Scheve verhouding

We observeren dat Velter tijdens de commissievergadering even snel een actualiteit voor de volgende dag moet aanvragen, die haar twee dagen eerder ter oren is gekomen. We vragen haar in hoeverre zij hierin wordt ondersteund. “De verhouding met de wethouders is wel ietwat scheef. Die heeft een enorme ambtelijke ondersteuning en politiek assistenten. Raadsleden moeten heel hard werken om hun controlerende taak en de taken die de partij zelf met zich meebrengt uit te voeren. Als je dat allemaal op een goede manier wilt doen ben je gewoon 40 uur met het raadswerk bezig. Ik geloof best dat wethouders ook 60 uur bezig zijn, maar er is een verschil in beloning.”

"Vergeleken met kleine gemeenten krijgen wij een goede vergoeding, terwijl ik denk dat het in de hoeveelheid werk niet uitmaakt”

Hoogveld ervaart dit ongeveer hetzelfde. “Zonder werkbezoeken krijg ik nauwelijks input over mijn aandachtsgebied. Bij Leefbaar komen over dit onderwerp eigenlijk geen reacties binnen. Dat zal wel liggen aan de achtergrond van de meeste ‘Leefbaarkiezers’: zij hebben waarschijnlijk geen werkloosheidsuitkering want werken zelf of zijn gepensioneerd. Door de fractieondersteuning wil ik laten uitzoeken hoeveel geld in werkactivatie rondgaat. Als raadslid van een coalitiepartij wil ik invulling geven aan mijn controlerende functie. Als mij iets opvalt kaart ik soms iets direct aan bij de wethouder, maar ik mag niet teveel gaan zitten op de ‘de stoel van de uitvoer’. Dat is soms lastig.”

Beeld: Victor Wollaert

Velter: “De voornaamste spanning vind ik in hoeverre je je als raadslid verantwoordelijk voelt voor individuele problemen versus je controlerende taak en de grote beleidsterreinen. Je weet dat je individuen niet eens écht kan helpen, maar je wilt mensen ook niet aan hun lot overlaten. Je gaat je er dan toch in verdiepen, terwijl je die tijd ook aan andere dingen kan besteden. “Dat burgers als laatste redmiddel bij de SP terecht komen, hebben wij extremer dan andere partijen. Het gemeentelijke nummer verwijst mensen zelfs naar ons door. Dat mag je op zijn minst opmerkelijk noemen.”

Hoogveld lijkt individuele cases makkelijker naast zich neer te kunnen leggen. “Zo’n persoonlijk verhaal (over een stagewerkplek) bevestigde mijn beeld dat een goede samenwerking tussen de vele diensten en organisaties noodzakelijk is.” Het is niet haar drijfveer om persoonlijke dossiers op te lossen. Hoofdzaak voor Hoogveld is om overheidsgeld efficiënt en effectief in te zetten

Is het raadswerk te combineren?

Velter vindt dus dat als je het raadswerk écht goed uit wilt voeren, je daar 40 uur in de week mee bezig bent. In het weekend heeft ze “de tijd om rustig wat stukken te lezen.”Op maandag is er fractiebespreking, en de avond vóór een vergadering grijpt ze aan om wat laatste dingen uit te pluizen. En dan heeft ze het nog niet eens gehad over de dagen waarop persberichten door de SP worden uitgestuurd en pers te woord moet worden gestaan.

Zelf heeft ze ook nog een eigen bedrijfje met twee vrienden. In hoeverre valt dit alles te combineren? “Dat is het goede aan het hebben van een bedrijfje met vrienden. Die hebben er ook werk naast en begrijpen heel goed dat er dingen tussendoor kunnen komen. “Je moet het raadswerk wel écht leuk vinden om het vol te houden. Maar ik ken ook raadsleden die er gewoon een fulltime baan naast hebben. Ik zou niet weten hoe dat te combineren.”

Beeld: Victor Wollaert

Hoogveld noemt het combineren van het raadswerk, haar onbetaalde werkzaamheden (voorzitter raad van toezicht Art Studio Hoogvliet) en haar ‘gewone’ werk lastig. “Eerder had ik als bestuurder in Hoogvliet een assistent die het agendabeheer voor me deed. Ik moest mezelf als raadslid dat inplannen weer aanleren.”

De financiële vergoeding

In hoeverre speelt geld een rol in je overwegingen om te gaan voor een tweede raadsperiode? “Als raadslid van de SP lever je in de grote steden de helft van de vergoeding in. De volledige vergoeding, dus zonder de helft in te leveren, is een prima vergoeding. Maar ik zou geen baan aannemen voor de raadsvergoeding die ik behoud. Als je dat om gaat rekenen naar uurtarief is het wel wat mager. Financiën zullen voor mij zeker geen motivator zijn, in tegenstelling tot de groei van het bedrijfje.”

Hoogveld antwoordt op de vraag of ze genoeg geld krijgt voor het raadswerk: “Ja, zeker als je onderdeel bent van een grote fractie in een grote stad als Rotterdam. In een kleine fractie moet je ten opzichte van een grote fractie veel meer onderwerpen uitdiepen. Vergeleken met kleine gemeenten krijgen wij helemaal een goede vergoeding, terwijl ik denk dat het in de hoeveelheid werk niet uitmaakt.”

Reageer of deel op Social Media

Tags:gemeenteraad, Ingeborg Hoogveld, Leefbaar Rotterdam, raadslid en SP

Sectie: Politiek

Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *