voor de harddenkende Rotterdammer

In deze columnreeks delen de schaduwwethouders van Vers Beton hun kijk op het gemeentebeleid. In Rotterdam dragen veel studenten bij aan maatschappelijke innovatie. Maar met het oog op de toekomst moet de kracht van studenten nóg beter benut worden, vindt Carolien Dieleman.

Carolien Dieleman
Schaduwwethouder Onderwijs Carolien Dieleman

In het kader van Het gesprek met de Stad, mocht ik als stadsexpert meepraten over de toekomst van Rotterdam. De vraag ‘Hoe ziet de stad er over 20 jaar uit?’ stond centraal met als doel vat te krijgen op de grote vragen die op ons af komen. Om mij heen zag ik veel grijs met hier en daar een pril blaadje groen. Een groot deel van de aanwezigen, onder andere ikzelf, is in 2037 hoogbejaard of dood, bedacht ik met enige weemoed. Maar alsof wij het eeuwig leven hadden stortten wij ons met volle moed op de toekomst.

De gesprekken met mijn tafelgenoten kabbelden wijs alle kanten op. Met als onderleggers begrippen als digitalisering, robotisering, energietransitie en sociaal ondernemerschap. De wethouder aan mijn tafel had haast want hij moest met zijn collega nog naar een belangrijke bespreking over kindvriendelijke steden. Toen brak er even iets in mij. Zo’n onderwerp zou toch juist hier besproken moeten worden? Het is toch essentieel dat de stad de jonge aanwas op de best mogelijke manier bedient? Daar waar kinderen opgroeien in kwetsbare omstandigheden, moet er met volle kracht worden ingezet.
 

Het gesprek met de Stad is een prachtige beweging. Ik zou er wél aan toe willen voegen om behalve te praten over de toekomst, ook vooral te gaan bouwen en experimenteren. Alleen al op Hogeschool Rotterdam studeren 35.000 nieuwsgierige, leergierige jonge mensen met roots vanuit de hele wereld. Streetwise en gewend aan de harde kanten van de stad óf afkomstig uit de biblebelt met eenduidige normen en waarden. Er wordt niet alleen op school geleerd, maar ook van elkaar én van de stad. We kunnen in Rotterdam nog veel meer uit deze enorme bron van creativiteit putten.

Studenten en maatschappelijke innovatie

Studenten bedenken zelf ook nieuwe concepten. Er zijn bijvoorbeeld verschillende  Mama’s Garden’s  waar studenten van de opleidingen Verloskunde en Social Work, moeders met jonge kinderen ontvangen en hen ondersteunen bij capabel ouderschap. De netwerken van de moeders én die van de studenten worden versterkt en uitgebreid. Andere groepen studenten werken met leerkrachten aan het versterken van taalvaardigheid onder laaggeletterde ouders. Weer andere studenten houden zich bezig met de vraag hoe we kunnen zorgen we voor een infrastructuur met toegang tot (gratis) wifi juist daar waar digibetisme op de loer ligt.
Het afgelopen studiejaar hebben 1930 studenten, 170.282 studie-uren gewerkt aan gebiedsgebonden maatschappelijke innovatie op Zuid. Dit jaar zal dit aantal nog verder stijgen.

Maar de kracht van studenten kan nóg beter benut worden. Met een relatief kleine financiële plus op ons onderwijs kunnen we bergen verzetten ten gunste van de stad. Denk hierbij aan  centres of expertise voor de haven en maatschappelijke innovatie, kenniscentra en top-opleidingen. Al doende leren is het motto. Maar ook het verbinden van generaties, culturele achtergronden en vakgebieden, ondernemerschap, kennis en kunde en ruimte voor co-creatie en dialoog. Dáár gaat het om.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Nog geen reacties