EconomieRotterdamse Nieuwe14 april 2017

Rauwdouwer: “Rotterdammers mogen wat minder focus leggen op het centrum”

Interview in de Rotterdamse Nieuwe-serie

Horecaondernemer Loran Reemer droomde van een buurtrestaurant. Hij begon zijn zaak op een plek met weinig buurtgevoel en nog minder voetgangers. Toch vindt hij dat zijn concept alleen kan bestaan in dit grensgebied van de stad.

Op de grens van Coolhaveneiland en het Lloydkwartier zit Restaurant Rauwdouwer, onderin het voormalige douanekantoor. Buiten wordt op dat moment hard gewerkt aan het terras, dat uitzicht biedt op de Westzeedijk, met druk auto- en fietsverkeer. Het is niet direct de plek waar je een etablissement verwacht dat spelletjesavonden en ‘maplesyrup-Sunday’ organiseert. Maar binnen wacht eigenaar en chef Loran Reemer (31) in een gezellige huiskamer vol vintage meubels in een rauwe industriële omgeving. Het is deze onverwachte combinatie die er misschien voor zorgt dat Rauwdouwer langzaamaan een begrip aan het worden is in Rotterdam.

Beeld: Victor Wollaert

Hoe ben je begonnen?

“Ik heb vijf jaar in de keuken bij Mangiare gewerkt en daarna bij Ballroom, Annabel en de Suicide Club, maar ik heb altijd de ambitie gehad om voor mijn dertigste een eigen zaak te beginnen. Mijn ouders zijn ondernemers, mijn zus en zwager ook, het was voor mij de enige optie. Toen architectenbureau Powerhouse begon met de transformatie van het pand hiernaast zochten ze iemand om een horecazaak te beginnen in de plint. Via via kwamen ze toen bij mij terecht. Ik zou daar vijftien maanden blijven als pop-uplocatie, maar na zeven maanden werd ik door de exploitanten van dit pand gevraagd om hier naartoe te verhuizen. Ik had keuze om daar nog een paar maanden te blijven met een concurrent naast me, of hier permanent te vestigen. Dat is in mei een jaar geleden. Hiernaast was het meer uitproberen, met minimale middelen. In het huidige pand konden we echt investeren en het professioneel inrichten zoals ik wilde.”

“Op zondagochtend komen ze hier in hun ochtendjas ontbijten”

Hoe bevalt de omgeving waar je gevestigd bent?

“Ik wilde geen zaak in het centrum openen, maar een echt buurtrestaurant, dat miste ik nog in Rotterdam. Een plek waar je ’s avonds een spelletje kunt spelen. Aan de andere kant heb je hier weinig loop en ben ik daarom afhankelijker van vaste klandizie. Gelukkig bouwt zich dat steeds stabieler op, al kan het nog steeds heel wisselend zijn qua drukte. Hierboven zijn 140 appartementen, dat geeft wel het gevoel dat ik hier niet alleen op een eiland zit. Die mensen voelen zich echt verbonden met deze zaak en met mij. Op zondagochtend komen ze hier in hun ochtendjas ontbijten. Het is jammer dat in het Lloydkwartier nog niet echt een buurtgevoel is, daar mis ik de connectie nog een beetje mee. Dat is net een vinexwijk.”

Je naam past goed bij de locatie, toeval?

“Ja, dat is toeval. Ik was al een jaar aan nadenken over een naam voor mijn cateringbedrijf en toen ik deze bedacht wist ik meteen: dit is het. Mensen denken vaak dat het Rotterdams is, maar zo is het niet direct bedoeld. Ik kom zelf uit Brabant en daar wordt het ook vaak gebruikt.”

Beeld: Victor Wollaert

Hoe zag je businessmodel eruit?

“Een ondernemingsplan had ik niet. Die moest ik van de bank wel hebben om een lening te krijgen, maar ik wilde juist eerst een gesprek met de bank voordat ik aan zo’n plan begon, anders vond ik het zonde van mijn tijd. Uiteindelijk heb ik zelf geld geïnvesteerd en privaat geleend om te beginnen. We hebben geluk dat we veel publiciteit hebben gehad, zonder dat we daar veel moeite voor hebben hoeven doen. We stonden onlangs in de Elsevier en van de week was NPO1 hier nog om te filmen. Dat komt toch omdat we een vrij unieke plek zijn. Verder heb ik heb een groot netwerk, dat is wel belangrijk voor een horecazaak. De onderlinge gunfactor moet hoog zijn, anders red je het niet.”

Het personeel is niet blij als ik op een middag een compleet nieuwe kaart heb verzonnen

Wat is je belangrijkste drijfveer?

“Ik krijg veel energie van andere mensen een goede tijd bezorgen. Ik vind het leuk als mensen hiernaartoe komen en het naar hun zin hebben. Verder wil ik niet vastzitten aan een bepaald concept of specifieke keuken, ik vind het gewoon heel erg leuk om te koken waar ik zin in heb. Ik werk graag met producten uit het seizoen, daarom wisselt de kaart wekelijks. Verder kan ik hier leuke dingen organiseren, zoals een Thanksgiving Dinner of een barbecue in de zomer. Wat dat betreft heb ik het gevoel dat alles hier mogelijk is. Ik moet het op die manier ook interessant voor mezelf houden, al is het personeel niet altijd blij als ik op een middag binnenkom en een compleet nieuwe kaart heb verzonnen.”

Wat is de relatie van Rauwdouwer met Rotterdam?

“Ik woon hier nu negen jaar en kan vanaf mijn huis in Spangen in één rechte lijn naar mijn werk fietsen. Dat is toch heerlijk? Al het personeel woont hier in de buurt. Ook zou ik deze zaak niet ergens anders kunnen hebben. Het is een industriële ruimte, daar past dit concept goed in. In een art-nouveaupand op de Rodenrijsenlaan zou ik eerder een Franse bistro beginnen. Verder denk ik dat mijn eigenwijze ondernemersstijl ook wel typerend is voor deze stad.”

Beeld: Victor Wollaert

Wat is je slimste zet tot nu toe?

“Dat ik door de puinhoop van dit leegstaande pand heen kon kijken en de mogelijkheden kon zien. En dat ik er altijd in ben blijven geloven, ook als het even wat minder ging. Dat vertrouwen wordt nu eindelijk beloond.”

Heb je nog frustraties als horecaondernemer?

“De focus van Rotterdammers op het centrum zou wat minder mogen. Ik denk niet als een oude ondernemer, ik wil juist liever geen toeristen. Mijn ouders snappen bijvoorbeeld echt niet waarom ik hier zit en niet op het Stadhuisplein. Verder kan ik soms wel gefrustreerd raken van de steeds uitgebreidere voedselrestricties van gasten. Dan heb je een vegetariër met een glutenallergie die de enige salade die overblijft op de kaart niet kan eten, omdat ze allergisch zijn voor knoflook. Of mensen die wel smoothies bomvol fruitsuikers drinken, maar verder alles per sé suikervrij willen.”

En hoe nu verder?

“Het liefste wil ik in de toekomst nog meer supergave dingen serveren. Zwezerik, bloedworst of eendenmaagjes. Maar dat verkoopt hier moeilijk. Veel mensen willen na hun werk gewoon een pastaatje. Gelukkig heb ik die ook op de kaart staan.”

Deze interviewreeks met jonge beeldbepalende ondernemers in Rotterdam is tot stand gekomen in samenwerking met Rotterdamse Nieuwe. (Wat betekent dit?) R’damse Nieuwe is een community van ondernemende Rotterdammers tussen de 18 en 35 jaar die zich inzetten om de stad bruisend en aantrekkelijk te maken. Ken jij iemand die in deze serie zou passen? Mail Marjolein.

Reageer of deel op Social Media

Tags:buurtrestaurant, Coolhaveneiland, horeca, horecaondernemer, lloydkwartier en Rotterdamse Nieuwe

Secties: Economie en Rotterdamse Nieuwe

kaart: westzeedijk 381J

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *